wycombe20212

Κάτι τέτοια συμβαίνουν και μου έρχεται στο μυαλό το πάλαι ποτέ σύνθημα των οπαδών του Ολυμπιακού, που στην αρχή είχαν στραβώσει όταν ο Dušan Bajević είχε φέρει με μεταγραφή από την Ανόρθωση τον Siniša Gogić. "Μα είναι 35 χρονών, δεν τον ξέρει η μάνα του, σιγά μη βοηθήσει, έλα μωρέ τώρα από την Κύπρο ήρθε", και λοιπά και λοιπά. Λίγους μήνες αργότερα, τρελαμένοι με τις εκπληκτικές εμφανίσεις του Σερβοκύπριου σέντερ φορ σε Ελλάδα και Ευρώπη, οι ίδιοι τον αποθέωναν τραγουδώντας στην κερκίδα "Ο παππούς θέλει (απαγορευμένες ουσίες που δεν αναφέρονται), γεια σου Goga, γεια σου Goga"

Ο Glenn Murray δεν είναι ακριβώς άγνωστος, όπως ήταν ο Goga στα χρόνια που το ίντερνετ έκανε τα πρώτα του βήματα. Ίσα ίσα που τον ξέρουν όλοι, και πρώτος και καλύτερος ο Chris Hughton, που τον είχε παίκτη τόσα χρόνια. Παρ' όλα αυτά, όλοι εστιάσαμε στην ηλικία του (μη βγάλω και την ουρά μου απέξω, "Ένας 37ρης για να μας σώσει" ήταν ο τίτλος που έβαλα) περισσότερο από ό,τι στην ικανότητά του να στέλνει τη μπάλα στο πλεχτό (202 γκολ σε 553 επαγγελματικούς αγώνες είχε όταν μας ήρθε). Όχι μόνο εμείς που είμαστε μακριά, αλλά και οι Άγγλοι που τον έχουν ζήσει από κοντά ως αντίπαλο. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί που να πέταξαν από τη χαρά τους σήμερα, όταν μετά το μικροπρόβλημα που παρουσιάστηκε στον Lewis Grabban και την απόφαση του Hughton να τον αφήσει προληπτικά εκτός αποστολής τον είδαν βασικό για τον αγώνα με τη Wycombe, με τον Lyle Taylor στον πάγκο. Ο γερο-Glenn, λοιπόν, δεν χρειάστηκε και πολλές ευκαιρίες για να κάνει τους πάντες να φάνε τα λόγια τους. Ένα γκολάκι σχεδόν από τα αποδυτήρια που δείχνει άνθρωπο με στενή σχέση με τα δίχτυα, ένα πανέξυπνα εκτελεσμένο και εύστοχα χτυπημένο πέναλτι στο ξεκίνημα της επανάληψης, και μετά, αφού για 76 λεπτά είχε βάλει πολλές φορές τα πόδια του στη φωτιά αποδεικνύοντας ότι θα αργήσει ακόμα να βαρεθεί το άθλημα, πήγε στον πάγκο να ξεκουραστεί, προφανώς διασκεδάζοντας με τους αμφισβητίες.

Άλλοι δύο λόγοι που δεν πρέπει να γκρινιάζουμε με το που βλέπουμε την ενδεκάδα είχαν τα ονοματεπώνυμα των Gaëtan Bong και Luke Freeman. Προσωπικά και για τους δύο παραξενεύτηκα (για να το πω ευγενικά), αφού ο Yuri Ribeiro επανήλθε από την τιμωρία του αλλά έμεινε στον πάγκο και για τη θέση του τραυματία Sammy Ameobi στα αριστερά θεωρούσα σίγουρο τον Joe Lolley. Με την ασίστ στο πρώτο γκολ και τη σχεδόν αλάνθαστη παρουσία του ο Καμερουνέζος σήμερα θύμισε την καλύτερη εποχή της καριέρας του, όταν έπαιζε στο Champions League με τον Ολυμπιακό, ενώ ο "χοντρούλης" έδειξε φοβερή ευχέρεια στο κράτημα της μπάλας και μπορεί να μην του πολυάρεσε που βγήκε, αλλά είχε παίξει τόσο καλά που είδαμε έναν Lolley αφηνιασμένο μετά από ΠΟΛΥ καιρό να παίρνει τη θέση του, βέβαιος πλέον ότι πρέπει να στρωθεί και να δουλέψει πολύ αν θέλει να γίνει ξανά αυτός που ήταν πέρσι και πρόπερσι, και -κυρίως- βασικός ξανά.

Αυτές ήταν οι τρεις αλλαγές με τις οποίες ο Hughton παρέταξε τους Reds στο ειδυλλιακό Adams Park, που βρίσκεται μέσα σε μια κατάφυτη περιοχή, από τις ομορφότερες που φιλοξενούν ποδοσφαιρικό γήπεδο, και σίγουρα θα μας λείψει του χρόνου, αφού οι φιλότιμοι αλλά δυστυχώς γι' αυτούς μάλλον ανεπαρκείς Chairboys μόνο με θαύμα θα γιορτάσουν την παρθενική τους εμφάνιση στην Championship με παραμονή. Η Wycombe του Gareth Ainsworth, που με την ξερακιανή του κατατομή, τα μακριά μαλλιά του και το πέτσινο μπουφάν θυμίζει περισσότερο μέλος συγκροτήματος Heavy Metal, τρέχει, προσπαθεί, αλλά παίζει ένα φοβερά οπισθοδρομικό ποδόσφαιρο, με γεμίσματα στην αντίπαλη περιοχή ακόμα και σε περιπτώσεις φάουλ πίσω από τη σέντρα! Όλοι ψάχνουν το κεφάλι του Uche Ikpeazu ή του Adebayo Akinfenwa, και όταν αυτοί παίρνουν την κεφαλιά οι υπόλοιποι βουτάνε σαν τρελοί πάνω στη μπάλα, αλλά όταν η άμυνα αποκρούει αποτελεσματικά κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να "φάνε" κόντρα. Έτσι δεν προκαλεί καμιά εντύπωση το γεγονός ότι βρίσκονται στον πάτο της βαθμολογίας με παθητικό, μαζί με τα σημερινά, 45 γκολ και τη δεύτερη χειρότερη επίθεση του πρωταθλήματος με 18, πίσω μόνο από την "αγαπημένη" μας Derby που έχει 17!

Για να δούμε, όμως, πώς έφτασε η Forest στο δεύτερο σερί "νταμπλ" της για φέτος (έτσι λένε στην Αγγλία τις νίκες μέσα-έξω επί ενός αντιπάλου στο πρωτάθλημα). Το ματς άρχισε με τον τρόπο που σας περιγράψαμε στην προηγούμενη παράγραφο, αλλά ανησυχήσαμε μόνο στο 5', όταν η πίεση έξω από την περιοχή μας μάς εμπόδισε να απομακρύνουμε σωστά και ο Ikpeazu, πάνω στο τάκλιν του Joe Worrall, δεν έπιασε το διαγώνιο σουτ όπως ήθελε και αστόχησε, όχι πάντως για πολύ. Δύο λεπτά αργότερα ο Bong, έχοντας βέβαια πρωταρχικό σκοπό να απομακρύνει δίπλα στην πλάγια γραμμή, αλλά βλέποντας πεντακάθαρα τι συνέβαινε μπροστά, έκανε μια ψηλή μπαλιά που πέρασε πάνω από το κεφάλι του Josh Knight. Ο δανεικός από τη Leicester σέντερ μπακ είδε τον κατά 14 χρόνια μεγαλύτερό του Murray να του ξεφεύγει σπάζοντας την παγίδα του οφσάιντ και χωρίς πολλά-πολλά, βλέποντας τον Ryan Allsop να βγαίνει, να τον κρεμάει με το κουτουπιέ ανοίγοντας το σκορ. Το ένστικτο του δολοφόνου, βλέπετε, είναι κάτι που το παίρνεις μαζί σου στον τάφο - ή, για να μη γίνομαι μακάβριος, στην ποδοσφαιρική σύνταξη.

Η Wycombe έπαθε τέτοια φουρτούνα, που οι Reds θα μπορούσαν να βάλουν το ματσάκι για ύπνο από πολύ νωρίς, αφού στο 11' σε φάουλ του Anthony Knockaert ο Tobias Figueiredo με τον Worrall έπαιξαν βόλεϊ στην αντίπαλη περιοχή και ο τελικός αποδέκτης James Garner έπιασε ένα θεαματικό ψαλίδι που αστόχησε, και κυρίως στο 16', όταν με αφετηρία της αντεπίθεσης και πάλι τον Bong και με τη μπάλα να καταλήγει στον Knockaert μέσω Cafú και Filip Krovinović ο Γάλλος απέφυγε τον Jordan Obita και σούταρε δυνατά, με τον Allsop να αλλοιώνει την πορεία της μπάλας όσο έπρεπε για να βρει στη ρίζα του αριστερού του δοκαριού και να απομακρυνθεί. Από εκεί και πέρα η Forest δεν μπορούσε να κρατήσει μπάλα όσο ήθελε και οι γηπεδούχοι είχαν μια άκαρπη υπεροχή, απειλώντας κυρίως με στημένα από το πόδι του Obita ή με σέντρες του Daryl Horgan. Στο 26' ο Obita χτύπησε κόρνερ από δεξιά, ο Ryan Tafazolli έπιασε την πρώτη κεφαλιά και ο Ikpeazu, ένα πολύ δυνατό αλλά μάλλον άτεχνο παιδί, από τη μικρή περιοχή έστειλε τη μπάλα με νέα κεφαλιά πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Ήταν η ευκαιρία που μας ανησύχησε πιο πολύ σε όλο τον αγώνα. Ένα φάουλ του Obita στο 32' πέρασε λίγο ψηλά, με τον Brice Samba πάντως να ελέγχει απόλυτα την πορεία της μπάλας, και στο 34' σε μπροστινή μπαλιά του Nnamdi Ofoborh (αυτός με ζάλισε, αφού στο πρώτο ημίχρονο δεν είχα περιγραφή και άκουγα πεντακάθαρα τη γκρίνια του κάθε φορά που σωριαζόταν κάτω με περισσή ευκολία) ο Ikpeazu σκόραρε με κεφαλιά, ήταν όμως φανερά πίσω από την άμυνά μας και το γκολ δεν μέτρησε.

Ο Ikpeazu ήταν αυτός που απείλησε πρώτος στην επανάληψη πιάνοντας θεαματικό ανάποδο ψαλίδι σε δυνατό πλάγιο του Jack Grimmer από δεξιά στο 53' πάνω στον Samba, αλλά για κακή τύχη της ομάδας του Ainsworth ο Murray έδειξε για άλλη μια φορά γιατί είναι τόσα χρόνια στο κουρμπέτι. Σε βαθιά μπαλιά του Figueiredo από φάουλ κοντρόλαρε με το στήθος στην περιοχή της Wycombe και χώθηκε σαν χέλι, παρά το μπόι και τον όγκο του, ανάμεσα σε Knight και Grimmer. Ο δεύτερος τον τράβηξε από τη φανέλα και τον έριξε κάτω. Εύκολη η απόφαση του James Linington, και ο Murray με αποφασιστικότητα πήρε τη μπάλα και την έστησε στην άσπρη βούλα. Ο Grabban έλειπε, ποιος να του πει όχι; Ούτε καν ο παλιός του συμπαίκτης Knockaert, που ξέρει πόσο αποτελεσματικός είναι (και) σε αυτόν τον τομέα. Οι σχολιαστές της Wycombe μας πληροφόρησαν ότι μαζί με το πρώτο σημερινό γκολ ο Murray είχε σκοράρει ήδη τρεις φορές στο Adams Park. Ο Allsop μάντεψε σωστά γωνία, αλλά το χτύπημα ήταν δυνατό και ψηλό και μόλις που κατάφερε να αγγίξει τη μπάλα, χωρίς να αποσοβήσει το μοιραίο. Στην πρώτη του εμφάνιση στη βασική ενδεκάδα των Reds, στο "full debut" του που λένε στο Νησί, ο "παππούς", που κάποιοι ρωτούσαν σαρκαστικά αν έφερε και το "Π" του μαζί από το Brighton, άνοιγε λογαριασμό με δύο γκολ.

Ο Ainsworth έπαιξε σχεδόν όλα τα χαρτιά του μαζί, αφού από το 62' ως το 67' είχε κάνει τρεις αλλαγές, δίνοντάς μας την ευκαιρία να ξαναδούμε τον παλιόφιλο Garath McCleary. Ούτε αυτός όμως, ούτε ο Αλβανός Anis Mehmeti, ούτε ο Curtis Thompson που πήρε τη θέση του γκρινιάρη Ofoborh έπαιξαν κάποιον σημαντικό ρόλο στο ματς. Αντίθετα, η Forest συνέχισε να είναι πιο απειλητική και στο 68' ο Allsop έκανε τη δεύτερη αποφασιστική επέμβασή του, αποκρούοντας σε κόρνερ το δυνατό σουτ του Cyrus Christie μέσα από την περιοχή. Στο 71' ο Lolley μπήκε αντί του Freeman και δευτερόλεπτα αργότερα, μετά από διώξιμο της άμυνας σε κόρνερ του Knockaert, έκανε το περίφημο πλέον "Lolley on the Volley", πιάνοντας το αριστερό βολέ έξω από την περιοχή και στέλνοντας τη μπάλα εκατοστά πιο έξω από το δεξί δοκάρι.

Η σεμνή τελετή ολοκληρώθηκε στο 72', με τον Lolley να πιστώνεται την ασίστ. Ο Garner έβαλε το κερασάκι στην τούρτα μιας ακόμα πολύ ουσιαστικής εμφάνισης αλλάζοντας υπέροχα παιχνίδι από δεξιά στα αριστερά, ο Joe απέφυγε εύκολα τον Grimmer και γύρισε στο πέναλτι, όπου ο Knockaert με πλασέ στην κίνηση κεραυνοβόλησε τον Allsop για το 0-3. Δεν υπήρχε λόγος να ταλαιπωρείται άλλο ο Murray, που άφησε το πόστο του στον Taylor, ενώ σχεδόν ταυτόχρονα έμπαινε η ατραξιόν της Championship, o Akinfenwa των 102 κιλών (επίσημα, γιατί μάλλον τα κρύβει), μπας και καταφέρει να πετύχει το πρώτο του γκολ στο φετινό πρωτάθλημα. Μάταιος κόπος, αφού ξεχνιόταν και έσπρωχνε στις εναέριες διεκδικήσεις και η επίθεση σταματούσε με φάουλ. Μια σέντρα-σουτ του Obita στο 81' δεν ανησύχησε τον Samba, που γενικά δεν είχε και πολλή δουλειά σήμερα αφού η άμυνα μπροστά του δούλεψε άψογα. Ένα σουτ του Knockaert στο 84' δεν αστόχησε και πολύ, αλλά αξίζει να το αναφέρουμε περισσότερο για τον συνδυασμό που οδήγησε σε αυτό και στον οποίο περιλαμβάνονταν και οι Lolley και Christie. Τέλος, ο Taylor, που με Charlton και Forest έχει σκοράρει τέσσερις φορές εναντίον της Wycombe και τα δύο γκολ του στους Chairboys στον πρώτο γύρο είναι τα τελευταία του μέχρι στιγμής στο πρωτάθλημα, επιχείρησε να αυξήσει την παραγωγή του λίγο μετά την προηγούμενη φάση (απέφυγε τον Grimmer και σούταρε, αλλά ο αμυντικός της Wycombe πρόλαβε να βάλει το πόδι του όσο χρειαζόταν για να φύγει η μπάλα κόρνερ) και στο 93' (από μπαλιά του Lolley σούταρε από το "D" αλλά τον κόντραρε ο Tafazolli, επίσης σε κόρνερ), χωρίς επιτυχία.

Εντάξει, σίγουρα δεν σκοτώσαμε κανένα θηρίο, αλλά μια γκέλα σε μια μάλλον αδύναμη έδρα δεν θα ήταν και τρομερή επιτυχία, οπότε ένα σχετικό άγχος υπήρχε - και έφυγε. Το κακό είναι ότι ανεβήκαμε μόνο μία θέση στη βαθμολογία και είμαστε πλέον 18οι, κι αυτό γιατί το μεσημέρι η Coventry έφερε 0-0 στην έδρα της με τη Watford και βρίσκεται πια πίσω μας. Θεωρητικά χτυπούσαμε μέχρι και 15η, αλλά δυστυχώς κανένας από τους πιο πάνω δεν έχασε: η QPR νίκησε 1-0 στο Λονδίνο τη φιλόδοξη Blackburn, η Cardiff πέτυχε σπουδαία νίκη με 2-0 μέσα στο Bristol επί της City με δύο γκολ στο πρώτο ημίωρο, η Huddersfield ισοφάρισε 1-1 τη Luton στο Kenilworth Road και η Millwall διέλυσε στην έδρα της με 4-1 τη Sheffield Wednesday, με ανατροπή μάλιστα. Αυτό το τελευταίο ήταν καλό για μας, αφού οι Owls έμειναν χαμηλά την ίδια ώρα που η Rotherham διατηρούσε τη διαφορά μας στους τρεις πόντους (και με δύο ματς λιγότερα) νικώντας 2-1 την Preston μέσα στο Deepdale. Τρίτη από το τέλος είναι πλέον η Birmingham, που το πάλεψε πάντως στο Bournemouth, με τους γηπεδούχους να επανέρχονται στις νίκες (3-2) στο πρώτο ματς του Jonathan Woodgate ως υπηρεσιακού μετά την απόλυση του Jason Tindall και να παραμένουν στην εξάδα. Οι Cherries μάς επισκέπτονται το ερχόμενο Σάββατο και ελπίζουν ως τότε να έχουν κανονικό προπονητή. Η Derby, το ματς της οποίας με τη Barnsley αναβλήθηκε αφού το Oakwell γέμισε νερά από τη βροχή, είναι ισόβαθμε με τη Birmingham (με ένα παιχνίδι λιγότερο) αλλά υπερτερεί στη διαφορά τερμάτων. Στην κορυφή η Swansea νίκησε χθες βράδυ στο ντέρμπι του Liberty με 2-0 τη Norwich (τρίτο σερί ματς που οι Canaries δεν σκοράρουν, αυτή τη φορά ο Δημήτρης Γιαννούλης παρέμεινε στον πάγκο) και την πλησίασε στους δύο βαθμούς, ενώ σήμερα η Brentford, σαρώνοντας με 4-1 τη Middlesbrough μέσα στο Riverside (δύο γκολ ακόμα ο φο-βε-ρός Ivan Toney) και συνεχίζοντας το εκπληκτικό σερί της, την πλησίασε στον έναν! Την 28η αγωνιστική συμπλήρωσε η λευκή ισοπαλία στο Bet365 Stadium ανάμεσα στη Stoke και τη Reading, που επίσης κρατάει γερά τη θέση της στην εξάδα.

Wycombe: Allsop, Grimmer, Knight, Tafazolli, Obita, Ofoborh (Thompson 67’), Wheeler, Bloomfield (Mehmeti 62’), Onyedinma (McCleary 62’), Horgan (Samuel 76’), Ikpeazu (Akinfenwa 76’). 
Forest: Samba, Christie, Figueiredo, Worrall, Bong, Garner, Cafú (Colback 82’), Knockaert, Krovinović, Freeman (Lolley 71’), Murray (Taylor 76’).
Σκόρερς: Murray 7', 54' (πέναλτι), Knockaert 72'.
Διαιτητής: James Linington. Κίτρινες: -
Θεατές: -

Chris Hughton: "Ήταν μια σημαντική εβδομάδα για μας, εξαιτίας της θέσης των ομάδων με τις οποίες παίξαμε στη βαθμολογία. Επίσης επειδή βρισκόμασταν μέσα σε ένα καλό σερί που διακόπηκε από τη Middlesbrough, αλλά αντιδράσαμε πολύ καλά (σ.σ. Η Forest, για να μην ξεχνάμε, έχει μόνο μία ήττα στους δέκα τελευταίους αγώνες της στο πρωτάθλημα). Δουλέψαμε σκληρά για να πάρουμε τους τρεις βαθμούς στο Coventry, οπότε ήταν ζωτικής σημασίας να διατηρήσουμε την ίδια συμπεριφορά για να μην πάει στράφι αυτό το αποτέλεσμα. Η Wycombe μάχεται για τη θέση της στην κατηγορία και σήμερα έδειξε πολλά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι θα συνεχίσει να μάχεται. Οπότε ήταν δύσκολο για μας το σημερινό ματς, και είμαι πολύ ευχαριστημένος που το ολοκληρώσαμε με τρία γκολ και την εστία μας ανέπαφη. Ειδικά η φετινή σεζόν είναι πολύ ανταγωνιστική, γι' αυτό και είναι επιτακτική ανάγκη να συνεχίσουμε να παλεύουμε σκληρά και να κερδίσουμε όσο περισσότερους αγώνες μπορούμε. Χαίρομαι πολύ για λογαριασμό του Murray, κυρίως για το πρώτο γκολ γιατί η εκτέλεσή του ήταν καταπληκτική και βοήθησε την ομάδα και τον εαυτό του να ξεκινήσει καλά. Δεν έχει παίξει και πολύ τελευταία, αλλά είναι γυμνασμένο παιδί, που προσέχει πολύ τον εαυτό του και μπορεί να κάνει αρκετά χιλιόμετρα στο γήπεδο. Αν ήταν κάποιος άλλος παίκτης σε κάποια άλλη θέση ίσως να σκεφτόμουν διαφορετικά, αλλά δεν δίστασα καθόλου να τον χρησιμοποιήσω. Είναι ένας αυθεντικός σέντερ φορ συνηθισμένος να σκοράρει, και παρ' όλο που πολλά από τα γκολ του μπαίνουν μέσα από την περιοχή είναι πολύ συγκροτημένος, και όποτε βρίσκεται σε θέσεις όπου νιώθει ότι μπορεί να σκοράρει δεν λέει ποτέ όχι στις ευκαιρίες που του παρουσιάζονται. Αυτό έκανε και σήμερα".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.