blackburn20212

Για κάποια πράγματα λένε τώρα τελευταία στα καθ' ημάς "ήταν δίκαιο και έγινε πράξη". Το σημερινό δεν ξέρω αν ήταν δίκαιο (παρ' όλο που αν τα ζυγίσουμε όλα μάλλον ήταν), αλλά σίγουρα ήταν απαραίτητο. Έπρεπε να γυρίσουμε στις νίκες, έπρεπε να αυξήσουμε τη διαφορά μας από την ουρά, έπρεπε να πάμε με ηθικό στη διαβολοβδομάδα που ακολουθεί, με τα δύο εκτός έδρας ματς με Rotherham και Derby. H Forest, αν και πήγε να καταστρέψει μόνη της όλη τη σκληρή δουλειά που έκανε απέναντι στη Blackburn, τελικά νίκησε και βλέπει πλέον λίγο πιο αισιόδοξα το μέλλον, με 15 αγώνες να απομένουν ως το τέλος του πρωταθλήματος.

Το τελικό 1-0 -το οποίο σημάδεψε το τρίτο φετινό μας "νταμπλ" μετά από αυτά επί Coventry και Wycombe- ας μου επιτραπεί, αλλά αδικεί την ίδια την εικόνα του ματς! Ένα 3-1, ακόμα και ένα 4-2, θα την αντικατόπτριζαν πολύ πιο πιστά, αλλά ας μην παραπονιόμαστε που για δέκατη φορά σε μια τόσο αλλοπρόσαλλη και απογοητευτική χρονιά η εστία μας έμεινε ανέπαφη - λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη και πώς έμεινε. Το συμπέρασμά μου είναι απλώς μια αναγνώριση προς δύο ομάδες που μπήκαν μέσα στο γήπεδο να παίξουν μπάλα, πρόσφεραν ωραιότατο θέαμα και η επιθετική τους συγκομιδή σίγουρα δεν κολακεύει την προσπάθειά τους. 

Μπορεί να είχαμε εμείς ανάγκη τους βαθμούς για τους δικούς μας λόγους, αλλά και η Blackburn προερχόταν από τρεις διαδοχικές ήττες. Για τους Rovers μια χρονιά που ξεκίνησε με όνειρα εξάδας (τα οποία μαθηματικά ακόμα κυνηγούν) εξελίχθηκε σε τρενάκι του λούνα παρκ, αφού λόγω και της πολύ νεανικής ομάδας τους συνήθισαν στην εναλλαγή θετικών και αρνητικών σερί. Ο Tony Mowbray έχει φτιάξει ένα σύνολο με καλή κυκλοφορία της μπάλας, από το οποίο απλώς λείπει η ψυχραιμία στην τελική πάσα ή την τελική προσπάθεια. Αυτά πού και πού εμφανίζονται, και παρ' όλο που οι μπλε από το βορρά έχουν πλέον μόνο τρεις βαθμούς παραπάνω από εμάς (με ένα παιχνίδι λιγότερο, έστω) το +9 στα τέρματά τους μαρτυρά ότι βγάζουν συχνά και επιθετικές αρετές.

Απέναντι σε αυτή την ομάδα, που σίγουρα έθελξε στο City Ground με την απόδοσή της πολύ περισσότερο από άλλες πιο διαφημισμένες όπως η Watford, η Swansea ή η Bournemouth, οι Reds επέδειξαν θαυμαστή σταθερότητα στα μετόπισθεν (με εξαίρεση μία και μοναδική φάση που παρά λίγο να κάνει τη ζημιά), πολύ καλό δικό τους passing game και ασυνήθιστη για φέτος "επικινδυνότητα" στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου. Θα μπορούσαν να έχουν καθαρίσει τον αγώνα από πολύ νωρίς, αλλά δεν το έκαναν και κόντεψαν να το πληρώσουν. Ο Chris Hughton μπορεί να έχει τα παραπονάκια του για κάποιες εύκολες απώλειες κατοχής και καλά κάνει, αλλά η γενική εικόνα μας από πλευράς αμυντικής συνοχής και δημιουργίας είναι πλέον η μέρα με τη νύχτα σε σχέση με τις αρχές της σεζόν.

Χωρίς τον Lewis Grabban στην αποστολή (μάλλον κάποιο πρόβλημα της τελευταίας στιγμής, αφού ήταν στο City Ground με πολιτικά και είδε τον αγώνα) και με δύο αλλαγές σε σχέση με το παιχνίδι της Τετάρτης (τον Grabban αντικατέστησε ο Glenn Murray, ενώ στη θέση του Joe Lolley επανεμφανίστηκε μετά από καιρό στο αρχικό σχήμα ο Alex Mighten, που γενικά τα πάει καλύτερα στην αριστερή πλευρά), οι Reds κατάλαβαν από την αρχή με ποιους είχαν να κάνουν. Η χαλαρότητά τους στο πρώτο δεκάλεπτο δεν εξαργυρώθηκε από τους φιλοξενούμενους χάρη στην ετοιμότητα του Yuri Ribeiro, που πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο λεπτό με τάκλιν αυτοθυσίας στα πόδια του Sam Gallagher μετά από σέντρα του Adam Armstrong αποσόβησε τον κίνδυνο. Δυνατά μπήκε και ο Ben Brereton, που φέτος διανύει την καλύτερη σεζόν του από τότε που μετακόμισε από το City Ground στο Ewood Park. Με νέο λουκ και μακρύ μαλλί, έχει βάλει... τρία ολόκληρα γκολ! Όσο πάντως και να ήθελε να σκοράρει στα παλιά του λημέρια, το αποτέλεσμα ήταν μία αναιμική κεφαλιά στο 4' και δύο εξίσου ακίνδυνα σουτ στο 11' και στο 44'. Στο 64' αντικαταστάθηκε...

Η Forest δεν άργησε να ακούσει τα καμπανάκια και να ισορροπήσει. Και όχι μόνο αυτό, αλλά στο 14' έχασε φοβερή ευκαιρία να ανοίξει το σκορ. Ο Murray, που είχε απέναντί του δύο σέντερ μπακ με άθροισμα χρόνων όσο... τα δικά του (Taylor Harwood-Bellis 19 + Jarrad Branthwaite 18 = 37), έκρυψε τη μπάλα στο "1-2" με τον Anthony Knockaert, ο Γάλλος ντρίμπλαρε μέσα στην περιοχή και τους δύο που βρήκε μπροστά του και με το αριστερό σούταρε στην κατεύθυνση του δεξιού "Γ" του εξουδετερωμένου Thomas Kaminski, αλλά για καλή τύχη των φιλοξενουμένων ο Ryan Nyambe είχε πάρει σωστή θέση και απέκρουσε πάνω στη γραμμή με κεφαλιά. Ακολούθησε ένα εικοσάλεπτο κυριαρχίας των Reds, που επιβραβεύθηκαν στο 26', όταν σε φάουλ του Knockaert από δεξιά και κεφαλιά του Joe Worrall ο Mighten κοντρόλαρε εκτός περιοχής και σούταρε δυνατά. Ο Lewis Travis πήγε για την κόντρα και η μπάλα τον βρήκε ελάχιστα, αρκετά πάντως ώστε να μπερδέψει τον Kaminski και να καταλήξει στα δίχτυα του. 

Στο 30' θα μπορούσε να γίνει το 2-0, όταν σε νέα σέντρα του Knockaert o Murray επιχείρησε το απευθείας σουτ, έφαγε την κόντρα, σούταρε και πάλι από πλάγια δεξιά και είδε τη μπάλα να κυλάει σχεδόν παράλληλα με τη γραμμή του τέρματος και να βγαίνει ελάχιστα έξω από το δεξί δοκάρι. Ήταν η σειρά της Blackburn να αφυπνιστεί και να απειλήσει. Στο 34' μια ψηλή μπαλιά του παιδιού-θαύμα των φετινών Rovers, του δανεικού από τη Liverpool 17χρονου Harvey Elliott, βρήκε στην περιοχή τον Gallagher που δοκίμασε το απευθείας βολέ με το δεξί αλλά αστόχησε απελπιστικά, ενώ στο 36', αφού οι φιλοξενούμενοι άλλαξαν μάλλον υπερβολικά πολλές μπαλιές μέσα στην περιοχή μας χωρίς να τους κόψουμε, τελικά σούταρε από το "D" o Travis, πάνω όμως στον Brice Samba. Και στις διάρκειας μόλις δύο λεπτών καθυστερήσεις του πρώτου μέρους έγινε το έλα να δεις! Πρώτα σε άλλο ένα φάουλ του Knockaert από δεξιά ο James Garner με κεφαλιά σημάδεψε το οριζόντιο δοκάρι του Kaminski, ενώ δευτερόλεπτα αργότερα ο Armstrong, που ήταν μεγάλος μπελάς για τη δεξιά πλευρά μας, απαλλάχθηκε από την παρουσία του Tobias Figueiredo και σούταρε με το δεξί με πολύ φάλτσο, για να δει τη μπάλα να σταματάει στο αριστερό δοκάρι του Samba!

Στο ημίχρονο ο Mowbray έφερε τον Amrstrong σε θέση σέντερ φορ, αποσύροντας τον Gallagher που δεν ένιωθε καλά, έκανε αιμόπτυση και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με συμπτώματα διάτρησης πνεύμονα! Όπως διαβάζω, αυτή η επιπλοκή μπορεί να οφείλεται και στον κορονοϊό και μακάρι το παλικάρι να αναρρώσει σύντομα... Ο αρχηγός (σήμερα λόγω της απουσίας του Elliott Bennett) και πρώτος σκόρερ των Rovers με 20 ήδη γκολ συνέχισε πάντως το χαβά του, και μαζί του όλη η ομάδα ξεκίνησε όπως ακριβώς και στο πρώτο μέρος. Στο 55', από σφάλμα επικοινωνίας μεταξύ Worrall και Samba, ο Armstrong σούταρε από το ύψος της περιοχής ευτυχώς πάνω στον τερματοφύλακά μας και στο 66' άλλο ένα σουτ του από το ίδιο πάνω κάτω το ίδιο σημείο έφυγε δίπλα από το δεξί δοκάρι, με τον Samba να ελέγχει απόλυτα την πορεία της μπάλας. Ο Murray, που είχε δει και μια αστεία κίτρινη κάρτα (Keith Stroud είναι αυτός!), είχε ήδη αφήσει τη θέση του στον Lyle Taylor, και στο 69' ο Ryan Yates έκανε την επανεμφάνισή του μετά τον τραυματισμό του αντικαθιστώντας τον Cafú, που φάνηκε στενοχωρημένος και δεν είχε άδικο, αφού είχε παίξει μια χαρά και βοηθούσε πολύ να βγαίνει η μπάλα μπροστά. Μαζί μπήκε και ο "χαζομπαμπάς" Luke Freeman αντί του Mighten.

Εκεί ακριβώς το παιχνίδι κόντεψε να αλλάξει άρδην μέσα σε δύο λεπτά. Όπως στις καθυστερήσεις του πρώτου μέρους! Στο 70' ο Cyrus Christie σε μια από τις πολλές προωθήσεις του έπιασε από δεξιά ένα φοβερό σουτ στη ρίζα του δεξιού δοκαριού του Kaminski και η μπάλα γύρισε με δύναμη στο αριστερό πόδι του Taylor, που αιφνιδιάστηκε και σούταρε άουτ σε κενό τέρμα! Και στην αμέσως επόμενη φάση, ο Knockaert, που είχε αλλάξει πλευρά λόγω της εισόδου του Freeman, προσπάθησε να γυρίσει με το κεφάλι στον Samba αλλά δεν έβαλε αρκετή δύναμη. Ο γκολκίπερ μας βγήκε, αλλά είχε προλάβει να χωθεί ανάμεσά τους ο Nyambe, που έπεσε με δύναμη πάνω στον Samba και σωριάστηκε κάτω. Ο Stroud έχει δώσει κι έχει δώσει πέναλτι της συμφοράς εναντίον μας, σιγά μη δεν έδινε αυτό που ήταν. Ο Armstrong ετοιμάστηκε να βάλει το κερασάκι στην τούρτα μιας καταπληκτικής απόδοσης, σούταρε με δύναμη στη δεξιά γωνία και... είδε τον Samba να τον ψωνίζει, να μπλοκάρει και τη σέντρα του Amari'i Bell που ακολούθησε και να περιμένει σίγουρα τραπέζωμα από τον απρόσεκτο Γάλλο, που από τη σέντρα και πίσω είναι σκέτη καταστροφή!

Στα τελευταία λεπτά οι Rovers τα έδωσαν όλα, αφήνοντας πίσω και κενά που δεν εκμεταλλευτήκαμε λόγω κυρίως κακής τελικής πάσας, με τον Hughton να αλλάζει τον Knockaert με τον Tyler Blackett για να έχει το κεφάλι του ήσυχο από την αριστερή πλευρά. Ειδικά στο τελευταίο δεκάλεπτο, οι φιλοξενούμενοι εγκαταστάθηκαν γύρω και μέσα στην περιοχή μας, αλλά φάση δεν έκαναν χάρη στις ψύχραιμες αντιδράσεις της άμυνάς μας. Η πιο επικίνδυνη στιγμή τους ήταν ένα φάουλ τύπου "ο θεός να το κάνει" που κέρδισε ο Bradley Dack από τον Knockaert ελάχιστα έξω από την περιοχή και σε κεντρική θέση στο 84', με τον Armstrong όμως να μην εξιλεώνεται για την απώλεια του πέναλτι εκτελώντας πάνω από τα δοκάρια.

Το σημαντικό δεν είναι τόσο η 17η θέση στην οποία βρίσκεται η ομάδα αυτή τη στιγμή, αλλά η απόσπασή της κατά 7 βαθμούς από την επικίνδυνη ζώνη παρά το γεγονός ότι τρεις ομάδες από κάτω μας νίκησαν: το μεσημέρι η Coventry υποχρέωσε την μέχρι πρότινος... ιπτάμενη Brentford στην τρίτη σερί ήττα της (2-0) και μάλιστα με δύο γκολ του Tyler Walker (ο οποίος είχε πετύχει το παρθενικό του γκολ στην πρώτη ομάδα της Forest... στο Griffin Park, ακριβώς μπροστά μου!), και το απόγευμα η Huddersfield που διέλυσε εντός τη Swansea με 4-1 (και πολύ το ευχαριστήθηκα, το ομολογώ, που η τύχη της τελευταίας την εγκατέλειψε έτσι απότομα) και η Birmingham τη Sheffield Wednesday στο Hillsborough (1-0), επωφελούμενη από το γεγονός ότι οι Owls έπαιζαν από το 50' με δέκα παίκτες. Θα μπορούσαμε να πάμε και μια θέση παραπάνω αν η QPR του Mark Warburton δεν συνέχιζε την ξέφρενη πορεία της με τέταρτη σερί νίκη, στο Loftus Road επί της Bournemouth που γνώρισε την πρώτη της ήττα με υπηρεσιακό τον Jonathan Woodgate και ετοιμάζεται να φέρει για προπονητή από την CF Montréal τον Thierry Henry! Στην 22η θέση βρίσκεται πια η επόμενη αντίπαλός μας Rotherham, που ηττήθηκε δύσκολα στο Carrow Road με 1-0 από την πρωτοπόρο Norwich (ξανά 90 λεπτά για τον Δημήτρη Γιαννούλη), η οποία ξέφυγε πλέον επτά βαθμούς από τη Brentford και τη Watford, νικήτρια χθες βράδυ εντός με 2-1 της Derby και πλέον ισόβαθμη των Bees. Στα υπόλοιπα σημερινά αποτελέσματα της 31ης αγωνιστικής: Bristol City-Barnsley 0-1, Cardiff-Preston 4-0 (εντυπωσιακοί Tykes και Bluebirds, χτυπάνε πλέον στα ίσα την εξάδα), Millwall-Wycombe 0-0, Reading-Middlesbrough 0-2 και Stoke-Luton 3-0 (Boro και Potters επίσης απειλούν τους "εξαδάτους").

Forest: Samba, Christie, Figueiredo, Worrall, Ribeiro, Garner, Cafú (Yates 69'), Knockaert (Blackett 87'), Krovinović, Mighten (Freeman 69'), Murray (Taylor 59').
Blackburn: Kaminski, Nyambe (Bennett 91'), Harwood-Bellis, Branthwaite, Bell, Travis (Rothwell 86'), Davenport (Buckley 86'), Gallagher (Dack 46'), Elliott, Brereton (Dolan 64'), Armstrong.
Σκόρερ: Mighten 26'.
Διαιτητής: Keith Stroud. Κίτρινες: Murray 42', Garner 67' - Harwood-Bellis 2'.
Θεατές: -

Chris Hughton: "Ήταν μια νίκη για την οποία χρειάστηκε να δουλέψουμε σκληρά, αλλά έτσι είναι η Championship και έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Προερχόμασταν από την καλύτερή μας απόδοση στη σεζόν, την Τετάρτη στο Swansea, όπου δεν νικήσαμε, ενώ στη ζυγαριά του παιχνιδιού σήμερα δεν μπορώ να πω πως αξίζαμε να νικήσουμε, αλλά σίγουρα από πλευράς ευκαιριών είχαμε τέσσερις πολύ καλές έναντι μίας των αντιπάλων μας, με το δοκάρι τους στο πρώτο ημίχρονο. Πάντα πρέπει να κοιτάμε τα θετικά. Χρειαστήκαμε μια καταπληκτική απόκρουση του Brice στο πέναλτι, αλλά κατά τα άλλα διατηρήσαμε και πάλι την εστία μας ανέπαφη, απέναντι σε μια ακόμα καλή ομάδα την οποία περιορίσαμε στο μίνιμουμ των ευκαιριών. Έπρεπε να δουλέψουμε πολύ ως ομάδα για να εξασφαλίσουμε ότι θα σταματούσαμε τη δημιουργία καθαρών ευκαιριών από τους αντιπάλους μας, αλλά συμφωνώ ότι μπορούμε να παίξουμε καλύτερα από ό,τι παίξαμε σήμερα. Θεωρώ πως θα ήταν ακόμα πιο δύσκολο να μας λυγίσουν σήμερα αν κρατούσαμε καλύτερα τη μπάλα. Είχαμε ένα καλό διάστημα πριν από το γκολ μας αλλά για κάποιο λόγο από τη στιγμή που σκοράραμε αφήσαμε τη Blackburn πολλή ώρα με τη μπάλα στα πόδια αντί να την κρατήσουμε εμείς. Πάντως η εργατικότητα και ο χαρακτήρας αυτής της ομάδας είναι μια χαρά, και στα αποδυτήρια υπάρχουν όμορφα συναισθήματα μετά τη νίκη, αφού οι παίκτες ξέρουν πόσο σημαντικοί είναι αυτοί οι τρεις βαθμοί. Ήταν σημαντικό να ξεκινήσουμε αυτή την εβδομάδα με τρεις βαθμούς, γιατί τόσο το σημερινό ματς όσο και αυτά που ακολουθούν, με Rotherham και Derby, είναι το ίδιο δύσκολα με αυτά απέναντι σε Bournemouth και Swansea, αν και για διαφορετικούς λόγους. Θα ήθελα να μας δω καλύτερους με τη μπάλα στα πόδια σε σχέση με σήμερα, αλλά ακόμα κι έτσι τα θετικά στοιχεία είναι πολλά. Ο Brice έκανε μια πολύ καλή απόκρουση στο πέναλτι ενός από τους κορυφαίους επιθετικούς, που έχει ήδη βάλει 20 γκολ φέτος. Γενικά ο Armstrong είναι ένας παίκτης που σκοράρει από το σημείο του πέναλτι, αλλά ο Brice απέκρουσε εξαιρετικά και στη συνέχεια μπλόκαρε τη μπάλα και στο ριμπάουντ. Είμαι πολύ χαρούμενος για λογαριασμό του, καθώς ήταν το κερασάκι στην τούρτα μιας πολύ καλής περιόδου που διανύει".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.