luton20212

Για να δούμε τώρα, όσοι παραπονούνταν ότι "δεν παίζαμε μπάλα" όσο παίρναμε τα αποτελέσματα, θα ευχαριστήθηκαν απόψε; Η Forest για 60 λεπτά έπαιξε την αντίπαλό της σαν τη γάτα με το ποντίκι, προδόθηκε από τη γνωστή φετινή της επιθετική αφλογιστία πέφτοντας και σε έναν από τους γνωστούς τερματοφύλακες που όταν πατήσουν το χορτάρι του City Ground γίνονται ως δια μαγείας... Peter Shilton και πέταξε τρεις ακόμα βαθμούς εξαιτίας ενός γκολ εντελώς κόντρα στη ροή του ματς, που όμως όπως λένε οι Άγγλοι "πήρε όλο τον αέρα από τα πανιά" των Reds και τους εμπόδισε ακόμα και να κυνηγήσουν την ισοφάριση...

Ήταν πολύ περίεργο παιχνίδι το αποψινό, από αυτά που εκνευρίζεσαι όσο περνάει η ώρα και χάνεις τις ευκαιρίες και λες "όπου να 'ναι θα το φάω". Όπως κι έγινε. Μια Luton αποφασισμένη και δυναμική, με το προπονητικό τιμ της γεμάτο πρόσωπα συνδεδεμένα με τη Forest, άντεξε την πίεση χωρίς να βάλει μπροστά από το τέρμα της πούλμαν -το τονίζω ιδιαίτερα αυτό- και ήταν μετά το γκολ της εξίσου απόλυτο αφεντικό (ίσως και περισσότερο) με τους Reds πριν από αυτό. Αν σας ξενίζει αυτό που λέω για το προπονητικό τιμ, να θυμίσω ότι φέτος ο Chris Cohen μάς άφησε μετά από 13 χρόνια για να ενταχθεί στο επιτελείο των Hatters (ο αγαπημένος μας Chris μοίραζε χαμόγελα και χειραψίες δια... γροθιάς πριν τη σέντρα), ενώ και ο Mick Harford (ο τύπος με τα χοντρά γυαλιά, για όσους είδαν τον αγώνα από το iFollow ή αλλού) κάθισε στον πάγκο μας για ένα μικρό διάστημα στη "μαύρη" σεζόν του υποβιβασμού στη League One (2004-'05) και φυσικά ο Paul Hart (κόουτς της πρώτης ομάδας) έκανε φανταστική δουλειά την περίοδο 2002-'03, πηγαίνοντας την ομάδα μας στα πλέι-οφ με πιτσιρίκια όπως ο Michael Dawson, o Andy Reid και ο Marlon Harewood. Όσο για τον μάνατζερ Nathan Jones, τον αναμορφωτή των Hatters που έβαλε γερές βάσεις για την επάνοδό τους στην Championship το 2019 και μετά από ένα εντελώς αποτυχημένο πέρασμα από τη Stoke επέστρεψε στην "Ιθάκη" του, σήμερα πέτυχε την παροιμιώδη νίκη του μαθητή επί του δασκάλου αφού ήταν βοηθός του Chris Hughton στη Brighton! Και τι νίκη, αφού η Luton έφυγε νικήτρια από το City Ground μετά από 38 ολόκληρα χρόνια. Το 1983, όταν είχε νικήσει για τελευταία φορά, και οι δύο ομάδες αγωνίζονταν στη μεγάλη κατηγορία...

Τι έκανε τόσο καλά η Luton; Έπαιρνε καταπληκτικές θέσεις και μας έκοβε όλες σχεδόν τις κάθετες μπαλιές, αναγκάζοντάς μας να παίζουμε με σέντρες τις οποίες είτε απέκρουε εύκολα, είτε έβαζε τόση πίεση στους αποδέκτες τους ώστε να αστοχούν στην προσπάθειά τους. Η Forest, που ξεκίνησε με μία μόνο αλλαγή στην ενδεκάδα της σε σχέση με το ματς του Derby (o Joe Lolley πήρε μια ευκαιρία μαζί με τη θέση του Luke Freeman) και στερήθηκε και πάλι τις υπηρεσίες του Ryan Yates (αλλά και του Samba Sow, τη θέση του οποίου στην αποστολή πήρε ο Alex Mighten), μπήκε δυνατά στον αγώνα θέλοντας να δείξει ποιος είναι το αφεντικό και έβγαλε τρεις τέτοιες σέντρες μέσα στο πρώτο τέταρτο στο κεφάλι του Glenn Murray. Στην πρώτη (4'), του Anthony Knockaert από δεξιά, ήταν για μία και μοναδική φορά αμαρκάριστος, αλλά επενέβη ο Simon Sluga, ο Κροάτης γκολκίπερ των Hatters που όλοι θυμόμαστε ως μάλλον ασταθή πέρσι, και έδιωξε. Στις άλλες δύο (του Lolley από αριστερά στο 5' και στο 13') οι κεφαλιές του υπό μεγάλη πίεση δεν βρήκαν στόχο. Δεδομένου ότι στο 9' είχε αστοχήσει και ο Filip Krovinović μετά από ένα... μπασκετικό "coast to coast" ξεκινώντας λίγο έξω από την περιοχή μας, καταλαβαίνει κανείς ότι οι φιλοξενούμενοι τα βρήκαν σκούρα στις αρχές του αγώνα.

Εδώ που τα λέμε, και σε όλο το πρώτο ημίχρονο. Όχι ότι κλείστηκαν - κατέβαιναν κι αυτοί προς την περιοχή μας, αλλά αναχαιτίζονταν με χαρακτηριστική άνεση και κατέληξαν να έχουν την πρώτη τους επικίνδυνη στιγμή στις καθυστερήσεις του πρώτου μέρους, όταν ένα μπάσιμο του Elijah Adebayo από τα δεξιά κατέληξε σε σουτ που κοντραρίστηκε με αυτοθυσία από τον Yuri Ribeiro. Ως τότε οι Reds είχαν φτάσει άλλες τρεις φορές κοντά στην επιτυχία: στο 23', όταν ο Knockaert χτύπησε φάουλ από αριστερά πλασαριστά στον Lolley, που σούταρε δυνατά για να αποκρούσε ασθενώς ο Sluga και στη συνέχεια να μπλοκάρει το δεύτερο σουτ από τον Cafú, στο 30' με μια εκπληκτική ενέργεια του Knockaert που έκλεψε στο κέντρο, ξεχύθηκε από αριστερά και σέντραρε με ακρίβεια στη μικρή περιοχή όπου ένας εμβρόντητος Murray δεν μπορούσε να το πιστέψει βλέποντας την προβολή του να φεύγει άουτ και στο 39', με τον Cyrus Christie να αποφεύγει εντυπωσιακά τον Glen Rea και να σεντράρει προς τον Murray, που είδε τον Jordan Clark να βουτάει μπροστά του και με κεφαλιά-καμικάζι να διώχνει σε κόρνερ. Ο Clark, που προέρχεται από τις μικρές κατηγορίες (άλλοτε παίκτης της Accrington και της Shrewsbury) ήταν πραγματικά ο Man of the Match της Luton απόψε, με καίριες επεμβάσεις... παντού και όπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις με συμμετοχή και στο γκολ, όπως θα δούμε παρακάτω.

Ως το 60' το ματς συνεχίστηκε στο ίδιο ακριβώς μοτίβο. Στο 52' ένα απευθείας σουτ του Garner από σέντρα του Krovinović αστόχησε και στο 58' ο μικρός παρά λίγο να πετύχει ένα γκολ για highlights. Ήταν μια εξαιρετική προσπάθεια από τους Reds, με τη μπάλα να καταλήγει στον Ribeiro που σέντραρε, ο Krovinović έκανε προσποίηση αφήνοντάς τη να περάσει και ο Garner που τη δέχθηκε λίγο έξω από την περιοχή πέρασε με εξαιρετική ψυχραιμία έναν αντίπαλο και σούταρε δυνατά με το αριστερό, για να πέσει ο Sluga στην αριστερή του γωνία και να κάνει την απόκρουση του αγώνα. Ποιος να το πίστευε ότι αυτή θα ήταν και η τελευταία μας ευκαιρία στο ματς... Με το γήπεδο να γέρνει, η Luton χτύπησε το καμπανάκι στο 60', όταν από σουτ του Ryan Tunnicliffe στην περιοχή μας που κοντραρίστηκε η μπάλα στρώθηκε στον Adebayo, που σούταρε πάνω στον Brice Samba. Όμως δεν σταθήκαμε εξίσου τυχεροί τέσσερα λεπτά αργότερα. Ο Clark έκοψε άλλη μια μπαλιά, προχώρησε στο κέντρο και βρήκε αριστερά τον Pelly Mpanzu, που σέντραρε με απίστευτη ακρίβεια, για να βάλει το πόδι του στην πορεία της μπάλας ο Tunnicliffe όσο ακριβώς χρειαζόταν ώστε να "κρεμάσει" τον Samba και να πετύχει το γκολ που έκρινε τελικά το ματς. Ήταν μια φάση που μου θύμισε τόσο αυτή του 30' με τους Knockaert-Murray στο ίδιο τέρμα, όσο και την περσινή στο 0-1 με την Charlton που κατέληξε στο μοναδικό γκολ από τον Lyle Taylor.

O τελευταίος μπήκε στο παιχνίδι σχεδόν αμέσως μετά το γκολ, αντικαθιστώντας προς γενική έκπληξη τον Krovinović που έδειχνε ότι είχε ακόμα να δώσει στο ματς, ενώ ταυτόχρονα ο Sammy Ameobi επανεμφανιζόταν μετά τον τραυματισμό του παίρνοντας τη θέση του Lolley. Η ομάδα κόπηκε στα δύο χωρίς δημιουργικές δυνάμεις πια, με τον Knockaert κουρασμένο (θα έφευγε κι αυτός στο 78' για να μπει ο Mighten) και με τον Garner και τον Cafú να προσπαθούν απεγνωσμένα να μεταφέρουν τη μπάλα μπροστά, αφού ο Sammy φάνηκε φοβερά "σκουριασμένος" από την αποχή. Ξεφούσκωσαν τα πανιά μας, ενώ η αυτοπεποίθηση της Luton είχε ανεβεί βεβαίως κατακόρυφα και ό,τι έκανε της έπιανε. Έτσι όχι μόνο δεν απειλήσαμε ξανά, αλλά από καθαρή τύχη δεν δεχθήκαμε και δεύτερο γκολ στο 73', όταν ο Adebayo απέφυγε όμορφα τον Joe Worrall πάνω στην τελική γραμμή και γύρισε στον Clark που θα μπορούσε να γίνει εκτός από κορυφαίος και ήρωας, αλλά το σουτ του έφυγε αργά και βασανιστικά σύριζα από το δεξί δοκάρι του εξουδετερωμένου Samba. Ή στο 85', όταν ο γκολκίπερ μας έπεσε και μπλόκαρε με δυσκολία το σουτ του Kiernan Dewsbury-Hall, που έκλεψε από τον Ameobi στο κέντρο, προχώρησε και σούταρε με το αριστερό. Η Forest είχε κυριαρχήσει στα δύο τρίτα του αγώνα, αλλά στο τρίτο ήταν κομπάρσος και δεν κατάφερε να σώσει καν τον έναν βαθμό.

Ο προβληματισμός για την επιθετική μας γραμμή είναι εκκωφαντικός αυτή τη στιγμή. Ο Murray είναι μεγάλος σε ηλικία και κανείς δεν ξέρει αν θα είναι μαζί μας μετά τον Μάιο, ο Taylor αποδεικνύεται πολύ λίγος και ο Lewis Grabban ξεθωριάζει συνεχώς στο μυαλό ακόμα και αυτών που τον αποθέωναν πέρσι. Και μόνο η σκέψη ότι μπορεί το καλοκαίρι να αλλάξει εκ βάθρων η δύναμη κρούσης μας δεν είναι κάτι που αφήνει πολλά περιθώρια για αισιοδοξία...

Η ήττα έριξε τους Reds μόνο μία θέση, στη 17η, την οποία δεν μπορούν να απωλέσουν ανεξάρτητα από τα αυριανά αποτελέσματα. (Αντίθετα, μπορούν να... ανεβούν και πάλι στη 16η σε περίπτωση ήττας της QPR.) Το κακό είναι ότι μας προσγείωσε απότομα ακριβώς πριν αρχίσει το σερί των αγώνων με τους πρωτοπόρους, αρχής γενομένης με τη Watford εκτός το μεσημέρι του Σαββάτου (και ακολουθούν Reading και Norwich εντός και Brentford εκτός πριν τη διακοπή για τις Εθνικές ομάδες στο τέλος του Μάρτη). Πάντως οι από κάτω μας χάνουν διαρκώς έδαφος, και από αυτή την άποψη δεν ανησυχούμε ακόμα. Απόψε η Derby συνετρίβη με 4-0 εκτός από την Cardiff, που πάει τρένο με τον γερόλυκο Mick McCarthy στον πάγκο της, η Coventry έχασε 2-1 εντός από τη Middlesbrough, ενώ Huddersfield και Birmingham έμειναν στο 1-1 στην έδρα της πρώτης. Επίσης απόψε είχαμε Millwall-Preston 2-1 και Reading-Blackburn 1-0. H 34η αγωνιστική ολοκληρώνεται αύριο το βράδυ με το ντέρμπι κορυφής Norwich-Brentford και τους αγώνες QPR-Barnsley, Watford-Wycombe, Bristol City-Bournemouth, Sheffield Wednesday-Rotherham και Stoke-Swansea.

Forest: Samba, Christie, Figueiredo, Worrall, Ribeiro, Cafú, Garner, Knockaert (Mighten 78'), Krovinović (Taylor 68'), Lolley (Ameobi 68'), Murray.
Luton: Sluga, Pearson, Rea, Potts, Clark, Tunnicliffe, Mpanzu, Dewsbury-Hall, Naismith, Cornick (Bree 85'), Adebayo (Collins 80').
Σκόρερ: Tunnicliffe 64'.
Διαιτητής: Jeremy Simpson. Κίτρινη: Naismith 61'.
Θεατές: -

Chris Hughton: "Ήταν μια μεγάλη απογοήτευση, γιατί ήμασταν πολύ καλοί στο πρώτο ημίχρονο, ξεκινήσαμε καλά και είχαμε κάποιες πραγματικά καλές ευκαιρίες. Φυσικά, όταν περνάει ένα κομμάτι του αγώνα, ειδικά στην αρχή, και δεν εκμεταλλεύεσαι αυτές τις ευκαιρίες, ξέρεις ότι θα έχει και ο αντίπαλος τις δικές του. Νομίζω πως το ηθικό τους ανέβηκε που πήγαν στα αποδυτήρια με το 0-0 και μάλλον πίστεψαν ότι στο δεύτερο μόνο καλύτεροι θα μπορούσαν να είναι. Με απογοητεύει το γεγονός πως όταν οι αντίπαλοί μας σκόραραν εμείς δεν δημιουργήσαμε τίποτα που να είχε σχέση με όσα κάναμε στο πρώτο ημίχρονο. Έχουμε γίνει μια σταθερή ομάδα με σωστή δομή, που μπορεί να κερδίζει αγώνες με συγκεκριμένο τρόπο. Αυτό που δυσκολευόμαστε ακόμα να κάνουμε είναι να βρούμε κι εμείς έναν άνετο αγώνα, όπου να έχουμε εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες μας και να πάμε στο ημίχρονο προηγούμενοι 2-0 αναγκάζοντας τον αντίπαλο να βγει μπροστά. Το γκολ που δεχθήκαμε ήταν φτηνό και θα προτιμούσα να μιλάω γι' αυτό αφού εμείς θα είχαμε σκοράρει τρεις ή τέσσερις φορές στο καλό μας διάστημα. Όταν δεν συμβαίνει αυτό, πρέπει να λες για το γκολ που έφαγες και τελικά δεν έχεις πάρει ούτε καν έναν βαθμό από το 0-0 τη στιγμή που έπρεπε να είχες κερδίσει. Είμαστε πολύ απογοητευμένοι από το γκολ που δεχθήκαμε, αλλά μάλλον πιο απογοητευμένοι που δεν καταφέραμε να εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες που θα μας έφερναν σε μια πολύ πιο άνετη θέση".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.