watford20212

Η ανηφόρα των σερί αγώνων απέναντι στις πιο φορμαρισμένες ομάδες της Championship ξεκίνησε σήμερα λίγο έξω από το Λονδίνο, στο Vicarage Road του Watford, όπου η Forest έκλεισε φέτος δεκαετία χωρίς νίκη. Τελευταία φορά είχαμε νικήσει εκεί στις 20 Σεπτεμβρίου 2011, στη θητεία-εφιάλτη του Steve McClaren, με ένα από τα ελάχιστα γκολ που είχε πετύχει με την κόκκινη φανέλα ο ανεκδιήγητος Ishmael Miller. Δεν ήταν γραφτό ούτε φέτος. Οι Reds το πάλεψαν, δέχθηκαν ένα γκολ που ίσως και να μην έπρεπε να μετρήσει, και σίγουρα ήταν πιο ομάδα από τους πολυδιαφημισμένους αντιπάλους τους στο δεύτερο ημίχρονο.

Πολυδιαφημισμένους είπα; Μάλλον συγκρατημένος είναι ο όρος, αν άκουγε κανείς τους δύο κυρίους που μετέδιδαν τον αγώνα από την τηλεόραση του Sky. Πολλές φορές μπερδεύτηκα και κόντευα να πιστέψω ότι βλέπω ματς της Watford με ξένη ομάδα. Για τέτοια αντικειμενικότητα μιλάμε... Σίγουρα οι Hornets από τη φοβική ομάδα του Vladan Ivić που εμφανίστηκε στις αρχές Δεκεμβρίου στο City Ground (και φταίμε εμείς που έφυγε με το 0-0) έχουν αλλάξει αρκετά με τον Xisco Muñoz στον πάγκο, αλλά ρε παιδί μου, για να δανειστώ τη φο-βε-ρή ατάκα του Joe Worrall για τη Derby, "δεν παίζαμε δα και με τη Barcelona"... Πολύ παίνεμα, στα όρια θα έλεγα του γλειψίματος, καθότι η Watford είναι και σε φόρμα και είχε κερδίσει τα 5 από τα 6 τελευταία παιχνίδια της πριν αναμετρηθεί μαζί μας...

Δεν είναι κακή η... πολυεθνική ομάδα του Muñoz, μην παρεξηγηθώ. Κάθε άλλο. Παρά τις σοβαρές απουσίες των δύο αρχηγών της, του Troy Deeney και του Tom Cleverley, λόγω τραυματισμών, είχε πλάνο στο παιχνίδι της και φρόντισε να χτυπήσει όσο μπορούσε περισσότερο από τα άκρα, όπου διαθέτει δύο εξαιρετικά εξτρέμ στα πρόσωπα του Σενεγαλέζου Ismaïla Sarr και του Σουηδού Ken Sema. Τον δεύτερο τον πήγε αρκετά καλά ο Cyrus Christie με τη βοήθεια του Tobias Figueiredo, με τον πρώτο είχαμε τρελό πρόβλημα αφού ο Luke Freeman, που επανεμφανίστηκε στην ενδεκάδα αντί του Joe Lolley, δεν έδινε σχεδόν καθόλου βοήθειες στον έτσι κι αλλιώς μειονεκτικό απέναντι στον ταχύτατο Sarr Gaëtan Bong (καλά καταλάβατε, το rotation των αριστερών μπακ ανά δύο ματς συνεχίστηκε και ο Yuri Ribeiro έμεινε στο Nottingham) και πολλές φορές χρειάστηκε να βγει ο Worrall και να "καθαρίσει". Από αυτή την πλευρά ήρθε και το γκολ που έκρινε τον αγώνα, και προσωπικά αμφισβητώ την εγκυρότητά του. Θα έρθουμε όμως και σε αυτό.

Πέραν από τις δύο αλλαγές που ήδη αναφέραμε, ο Chris Hughton αποφάσισε να ξεκουράσει επιτέλους τον Cafú και ξεκίνησε με τον Ryan Yates, που επέστρεψε από τον πρόσφατο τραυματισμό του, ως παρτενέρ του James Garner. Ο μικρός, όπως και ο Glenn Murray άλλωστε, επέστρεφε στο γήπεδο όπου είχε περάσει το πρώτο μισό της φετινής περιόδου και είχε κι αυτός να αποδείξει κάποια πραγματάκια. Μόχθησε, έτρεξε, έφαγε πολύ ξύλο από τους πρώην συμπαίκτες του (και ειδικά τον Joãο Pedro, που καταλάβαμε γιατί αν και φορ βλέπει συχνά κόκκινη κάρτα), ήταν παρών και σε ευκαιρίες. Δεν τα κατάφερε, όπως δεν τα κατάφερε συνολικά και η Forest να ανταποδώσει το γκολ που δέχθηκε στο 17'. Ως τότε οι γηπεδούχοι ήταν μεν συνεχώς μπροστά, αλλά είχαν απειλήσει μόνο στο 5', με τη σέντρα του Ισπανού Kiko Femenía και την κεφαλιά του Andre Gray που είχε χωθεί ανάμεσα σε Figueiredo και Christie πάνω στον Brice Samba (στην αμέσως επόμενη φάση είχαμε και τη δική μας πρώτη τελική από τον Anthony Knockaert μετά από ωραία ατομική προσπάθειά του, αλλά πολύ άουτ) και στο 16' με την ωραία μπαλιά του αρχηγού της Watford σήμερα, πολυτιμότερου παίκτη της για τον Φεβρουάριο και γνωστού μας από τη θητεία του στη Derby Will Hughes, τη σέντρα του Adam Masina και το απευθείας σουτ του Sarr επίσης στην αγκαλιά του τερματοφύλακά μας.

Στο 17', λοιπόν, Bong και Sarr βρέθηκαν αντιμέτωποι δίπλα στη γραμμή του πλαγίου και το άδειο Vicarage Road αντήχησε από την... τενορίστικη φωνή του Hughton: "Inside! Inside!" O Bong έπαιξε όντως από τη μέσα πλευρά τον αντίπαλό του, του πήρε τη μπάλα, αλλά ο Sarr με μια κίνηση βάζοντας και τα χέρια του (εγώ δεν ξέρω πώς μπορεί να το κατάφερε χωρίς φάουλ) βρέθηκε μπροστά από τον αμυντικό μας, προχώρησε και έκανε τη σέντρα. Η συρτή μπαλιά ήταν πολύ επικίνδυνη, και ο Samba βγήκε και έδιωξε στο έδαφος μπροστά από τον Gray. Εδώ είμαι 100% βέβαιος ότι ο Gray βρήκε τον Κονγκολέζο, που φαίνεται και στο ριπλέι να πιάνει το κεφάλι του, αλλά σηκώθηκε και έτρεξε πάλι στο τέρμα, καθώς η μπάλα είχε καταλήξει στη γραμμή της μεγάλης περιοχής στον Masina. Εδώ ο Samba έκανε το μεγάλο λάθος, καθώς αν έμενε κάτω ο Jon Moss ήταν υποχρεωμένος να διακόψει το παιχνίδι. Αλλά τον έφαγε η φιλοτιμία του. Ο Ιταλός κοντρόλαρε και σημάδεψε με την άνεσή του και τον βοήθησε και η τύχη, καθώς το σουτ βρήκε τον Samba πάνω στην κίνηση και η μπάλα πέρασε ανάμεσα στα πόδια του. Οι γηπεδούχοι πανηγύρισαν, ο Samba αυτή τη φορά έμεινε κάτω, μπήκαν οι γιατροί, ζεστάθηκε καλού κακού και ο Jordan Smith. Ο Samba συνέχισε, αλλά η φάση έπρεπε να είχε σταματήσει πριν καν η μπάλα φτάσει στα πόδια του Masina.

Αν περιμένετε να σας πω για καταιγίδα που ακολούθησε με τους γηπεδούχους να πιέζουν για το δεύτερο γκολ, ατυχήσατε. Αν και διατήρησαν την πρωτοβουλία, είχαν μόνο ένα άστοχο σουτ του Joãο Pedro στο πρώτο δοκάρι μετά από πλασαριστό κόρνερ του Hughes στο 27'. Αλλά κι εμείς δεν απειλήσαμε ιδιαίτερα, παρά μόνο με ένα αρκετά άστοχο σουτ του Filip Krovinović τέσσερα λεπτά αργότερα, σε φάση που είχε προκύψει μετά από υπεραριθμία μας χάρη στην αναπάντεχη απόφαση του Worrall να προωθηθεί. Το ημίχρονο έκλεισε με την κίτρινη κάρτα στον Joãο Pedro για κλάδεμα από πίσω στον Garner, την οποία αναφέρω γιατί έχει σημασία για τη συνέχεια.

Ο Hughton τρωγόταν με τα ρούχα του στον πάγκο, και το έβλεπες από την έκφρασή του ότι σκεφτόταν να κάνει ή να μην κάνει αλλαγές στο ημίχρονο. Βλέποντας τους γηπεδούχους να ξεκινούν με δύο καλές φάσεις (στο 51' ο Δανός Philip Zinckernagel έβγαλε όμορφη μπαλιά στον Joãο Pedro στην πλάτη του Figueiredo αλλά ο Βραζιλιάνος σούταρε στην κλειστή γωνία και ο Samba εξουδετέρωσε μάλλον εύκολα, ενώ στο 56' μια φαρμακερή σέντρα του Femenía πέρασε άουτ χωρίς να προλάβει να επωφεληθεί ο Gray), ο μάνατζερ της Forest δεν δίστασε άλλο. Εκτός Yates και Freeman, στο παιχνίδι Cafú και Lolley. Επιχειρούσε να σπρώξει την ομάδα πιο μπροστά, και το κατάφερε στον υπερθετικό βαθμό. Στο επόμενο πεντάλεπτο, όπως έδειξε και η σχετική κάρτα του Sky, η κατοχή της μπάλας ήταν στο... 88% υπέρ των Reds, οι οποίοι μέχρι περίπου το 75' περιόρισαν τους αντιπάλους τους σε ρόλο κομπάρσου. Στο 66' φοβερό σουτ του Knockaert μετά την κλασική του κίνηση και από αρκετά μακριά έφυγε σφυρίζοντας δίπλα από το δεξί δοκάρι του ανήμπορου να αντιδράσει Daniel Bachmann, ενώ στο 72' σε σέντρα του Γάλλου από δεξιά ο Bong κατάφερε -άγνωστο πώς- να τρυπώσει ανάμεσα στα αντίπαλα σέντερ μπακ και να πιάσει την κεφαλιά, που όμως έφυγε άουτ. Ήταν ευκαιρία για τον Καμερουνέζο αμυντικό να πανηγυρίσει το πρώτο του γκολ μετά τις... 8 Ιανουαρίου 2014, όταν είχε σκοράρει με τον Ολυμπιακό απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης! Στην Αγγλία μετά από επτά χρόνια παραμονής δεν έχει βρει ακόμα δίχτυα...

Οι Reds είχαν πάρει μπρος και συνέχιζαν. Αφού ο Moss στο 73' χάρισε τη δεύτερη κίτρινη στον Joãο Pedro που κλάδεψε πάλι από πίσω τον Garner, ένα λεπτό αργότερα μετά από απόκρουση της άμυνας των γηπεδούχων σε κόρνερ του Krovinović ο Cafú απο το ύψος της περιοχής έπιασε το δυνατό σουτ και η μπάλα από την κόντρα του Hughes πήρε περίεργη τροχιά, ξεγελώντας τον Αυστριακό γκολκίπερ αλλά φεύγοντας ελάχιστα έξω από το αριστερό του δοκάρι. Από το κόρνερ ο Knockaert σέντραρε όμορφα στη μικρή περιοχή, και χρειάστηκε να βάλει την τελευταία στιγμή το κεφάλι του ο William Troost-Ekong πριν φτάσει η μπάλα στον Figueiredo που είχε οπλίσει και περίμενε για την εξ επαφής κεφαλιά. Ο Πορτογάλος έδειξε αξιοθαύμαστη συνέπεια στο 77', όταν ο Sema τον πέρασε και μπήκε στην περιοχή, μέχρι όμως να κάνει τις ντρίμπλες του ο Σουηδός ο "Figs" τον είχε προλάβει και τον κόντραρε πάνω στο σουτ. Εκεί ο Xisco έκανε την κίνηση-ματ, αφού πέρασε τον 21χρονο Joseph Hungbo για να κάνει δύσκολη τη ζωή της δεξιάς μας πλευράς και τα κατάφερε. Θα μπορούσε μάλιστα να μας κάνει και πιο μεγάλη ζημιά, αν ο Sarr προλάβαινε τη σέντρα-σουτ του νεαρού στο 85'. Ο Hughton είχε ήδη γυρίσει σε φουλ επίθεση, βγάζοντας Krovinović και Bong και βάζοντας τον Lyle Taylor και τον Tyler Blackett. O δεύτερος στο 87' μετά από κόρνερ του Knockaert και κακή απομάκρυνση της άμυνας έπιασε την κεφαλιά για να σουτάρει από δύσκολη θέση και άστοχα ο Garner, ενώ ο Taylor στο 88' έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα μετά από ωραίο κλέψιμο του Murray, όμως υποδείχθηκε σωστά σε θέση οφσάιντ και οι πανηγυρισμοί μας δεν είχαν αντίκρισμα.

Μηδέν στα ένα λοιπόν στο σερί των πέντε αγώνων με τους φιλόδοξους της κατηγορίας, με τους Reds να παίρνουν επιτέλους μια ανάσα από τα συνεχή μεσοβδόμαδα ματς και να ξαναπαίζουν το άλλο Σάββατο, στο City Ground με αντίπαλο τη Reading. Ο αγώνας μας ήταν ο δεύτερος χρονικά της 35ης αγωνιστικής, μετά το χτεσινοβραδινό 0-0 ανάμεσα σε Huddersfield και Cardiff (οι Terriers είναι έτσι ακόμα πίσω μας, ενώ στο τελευταίο τέταρτο απώλεσαν πέναλτι και τετ α τετ). Η αγωνιστική συνεχίζεται και ολοκληρώνεται τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές με τους αγώνες Barnsley-Birmingham, Bristol City-QPR, Coventry-Derby, Millwall-Blackburn, Norwich-Luton, Preston-Bournemouth, Reading-Sheffield Wednesday, Stoke-Wycombe και Swansea-Middlesbrough. Λείπει το ματς Brentford-Rotherham, καθώς νέο μπαράζ κρουσμάτων Covid-19 σημειώθηκε στο στρατόπεδο των Millers, που δεν θα παίξουν ούτε την Τρίτη τον εξ αναβολής αγώνα με τη Luton και βλέπουν τις υποχρεώσεις να συσσωρεύονται ενώ βρίσκονται ήδη στην επικίνδυνη ζώνη...

Watford: Bachmann, Femenía, Troost-Ekong, Sierralta, Masina, Hughes, Zinckernagel (Hungbo 80’), Sema, Sarr, Gray (Sanchez 66’), Joãο Pedro (Success 88’).
Forest: Samba, Christie, Figueiredo, Worrall, Bong (Blackett 81’), Garner, Yates (Cafú 57’), Knockaert, Krovinović (Taylor 81’), Freeman (Lolley 57’), Murray.
Σκόρερ: Masina 17'.
Διαιτητής: Jon Moss. Κίτρινες: Joãο Pedro 45+1', Zinckernagel 50' - Knockaert 10'.
Θεατές: -

Chris Hughton: "Είμαστε απογοητευμένοι. Δεν ξεκινήσαμε το ματς όπως θα ήθελα. Οι πάσες μας ήταν κάπως χαλαρές στο πρώτο ημίχρονο, αλλά όσο εξελισσόταν το παιχνίδι βελτιωνόμασταν. Αυτό που θα θέλαμε όμως είναι να είχαμε βελτιωθεί μέσα σε ένα ματς που ήταν ακόμα στο 0-0 και να πιέζαμε για να επιβάλουμε τον ρυθμό μας και να πάρουμε κεφάλι στο σκορ. Δεχθήκαμε ένα φτηνό γκολ, πράγμα απογοητευτικό, αφού το παιχνίδι κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Δεν αρχίσαμε άσχημα από πλευράς έντασης και προσπάθειας, αλλά ένας τομέας του παιχνιδιού μας που αμφισβητήθηκε, και είναι η σωστή εκτέλεση από στημένες φάσεις, πήγε πολύ καλά σήμερα και ήταν μεγάλη απογοήτευση το γεγονός ότι δεν δημιουργήσαμε σοβαρά προβλήματα στην αντίπαλη άμυνα. Γενικά το επίπεδο της απόδοσής μας στο δεύτερο ημίχρονο ήταν υψηλότερο, αλλά δεν τους δημιουργήσαμε πολλά προβλήματα στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου. Μας έλειψε η καλή τελική πάσα και κάποια ποιότητα που δεν δείξαμε σήμερα. Πρέπει να αρχίσουμε να βάζουμε περισσότερα γκολ, και έχουμε πει κατ' επανάληψη ότι αν δεν έρχονται από τους επιθετικούς μας πρέπει να έρθουν από άλλες θέσεις στην ομάδα. Γι' αυτό μίλησα για στημένα και για σέντρες, όπως και από τον άξονα μέσω του Garner. Από κάπου πρέπει να έρθουν τα γκολ και γι' αυτό οφείλουμε να βρισκόμαστε εκεί που πρέπει. Ως προπονητές συνεχίζουμε να δουλεύουμε τα πράγματα στα οποία πρέπει να βελτιωθούμε. Η ομάδα είναι σε αρκετά καλή αγωνιστική κατάσταση και η εργατικότητα δεν της λείπει, της λείπει όμως η αποτελεσματικότητα μπροστά. Κανείς δεν μπορεί να μας κατηγορήσει ότι δεν βγάζουμε αρκετές σέντρες στην περιοχή, ίσως μάλιστα να βγάζουμε περισσότερες από κάθε ομάδα της κατηγορίας, αλλά πρέπει να λύσουμε τα προβλήματά μας μπροστά, τα οποία μπορεί να οφείλονται σε πολλούς λόγους".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου