Έχεις έναν παίκτη 23 ετών, που ελλείψει πιο έμπειρου δεξιού μπακ παίζει φέτος βασικός, και χωρίς να έχεις καλύψει τη θέση με κάποιον αποδεδειγμένα καλύτερο ενδίδεις στο πρέσινγκ της Blackpool (ανταγωνίστριάς σου στην Championship) και τον αφήνεις να φύγει. Στη θέση του, δε, αφήνεις τον "πατερούλη" Ολυμπιακό να σου στείλει έναν παίκτη που μπορεί να είναι διεθνής με τη χώρα του, μπορεί να διέπρεψε σε κατηγορία ανάλογη της δικής μας στη Γερμανία, αλλά στην Ελλάδα (με το γνωστό ποδόσφαιρο… προδιαγραφών) πέρασε και δεν άγγιξε. Κάπως έτσι ήρθε η σημερινή αντικατάσταση του Jordan Gabriel με τον Mohamed Dräger…

O Gabriel, που υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τους Seasiders στους οποίους ήταν δανεικός πέρσι, είναι αλήθεια ότι δεν εξελίχθηκε όπως όλοι περιμέναμε βλέποντας κάποια πρώιμα δείγματα γραφής τα περασμένα χρόνια. Πέρασε έναν αρκετά σοβαρό τραυματισμό, ξεκίνησε πέρσι βασικός έπειτα από την αδράνεια της διοίκησης να βρει νωρίς αντικαταστάτη για τον Matty Cash, αλλά μετά την απόκτηση του Cyrus Christie κρίθηκε σκόπιμο να πάρει το δρόμο του δανεισμού, καθώς υπήρχε στην ομάδα και ο Carl Jenkinson. Φέτος, με τον πρώτο πίσω στη Fulham και τον δεύτερο υπ’ ατμόν ως αποτυχημένο, πήρε ξανά φανέλα βασικού, έπαιξε στα τέσσερα από τα πέντε ματς πρωταθλήματος (το πέμπτο το έχασε λόγω τιμωρίας) και έδειξε ομολογουμένως κάποια πραγματάκια. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε δηλώσεις του μετά τον πρόσφατο αγώνα με τη Derby o Joe Worrall τον έχρισε "προσωπικό του Man of the Match". Όμως από τη μία δεν ενθουσίαζε και από την άλλη το όνομά του ψιθυριζόταν συνέχεια για Blackpool και Sunderland, ώσπου τελικά αποδείχθηκε ότι ο καπνός είχε από κάτω και φωτιά. Μακάρι να παίξει εκεί που θα πάει, καθώς η Blackpool ανακοίνωσε σήμερα και τον δανεισμό από την Chelsea του επίσης δεξιού μπακ Dujon Sterling… Εκείνος πάντως "είχε μεγάλη επιθυμία" να πάει, όπως δήλωσε ο μάνατζερ των Seasiders Neil Critchley μετά την ολοκλήρωση της μεταγραφής, ενώ και ο ίδιος τιτίβισε στο Twitter: "Είμαι ευτυχισμένος που βρίσκομαι σε μια ομάδα όπου με θέλουν!" Οπότε δεν υπάρχει λόγος για στενοχώριες…

Ίσως στην απόφαση της διοίκησης της Forest να έπαιξε κάποιο ρόλο και το ξεπέταγμα του Fin Back, που πραγματικά εντυπωσίασε στα τρία ματς όπου αγωνίστηκε και σε ηλικία 18 ετών έδωσε πολλές υποσχέσεις, ενώ υπάρχει και ο Jayden Richardson με τον εντυπωσιακό διασκελισμό που μόνο κατ’ ανάγκη παίζει στην αριστερή πλευρά. Υπάρχει επίσης και ο Jordi Osei-Tutu, που κάποια στιγμή θα επιστρέψει από τον τραυματισμό του, και πλέον όπως λέγεται και γράφεται παντού (δεν έχει επιβεβαιωθεί, αλλά ο παίκτης αποχαιρέτησε από αέρος την "Αθήνα του" σε ανάρτησή του στο Twitter) και ο Dräger…

Γεννημένος στο Freiburg στις 25 Ιουνίου 1996 από Γερμανό πατέρα και Τυνήσια μητέρα, o Dräger έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο το 2017, και μάλιστα σε αγώνα των προκριματικών του Europa League, με τα χρώματα της ομάδας της γενέτειράς του, στα… χασομέρια απέναντι στη σλοβενική Domžale. Την ίδια χρονιά έπαιξε και δύο φορές στη Bundesliga, όμως οι "Βραζιλιάνοι του Breisgau" υποβιβάστηκαν. Ουδέν κακόν αμιγές καλού για τον Mohamed, που στη δεύτερη κατηγορία κατέγραψε με τη Freiburg 32 συμμετοχές (συν τέσσερις στο Κύπελλο), "κερδίζοντας" έναν δανεισμό στη νεοφώτιστη στα μεγάλα σαλόνια Paderborn. Δεν είχε εντελώς γεμάτη χρονιά, αλλά δεν ήταν και λίγες 18 συμμετοχές, οι 16 ως βασικός, και οι 3 ασίστ (συν το πρώτο και μοναδικό του ως τώρα επαγγελματικό γκολ). Ο Ολυμπιακός το πήρε χαμπάρι, μάλλον τον θεώρησε εν δυνάμει περίπτωση Omar Elabdellaoui (κι αυτόν από την Zweite Bundesliga τον είχε πάρει) και ο Σεπτέμβριος του 2020 τον έφερε στην Ελλάδα ως ρεζέρβα του Rafinha. Όπως ξέρουμε δεν έπιασε ποτέ, έπαιξε μόνο σε οκτώ ματς πρωταθλήματος, ένα Κυπέλλου και ένα Champions League (με τη Manchester City στον Πειραιά), είχε και τραυματισμούς στους προσαγωγούς, έμεινε πίσω από τον Θανάση Ανδρούτσο και τον Kenny Lala, ο Pedro Martins τον συμπεριέλαβε στους υπό παραχώρηση και μας ήρθε.

"Μάντρα ανακύκλωσης του Ολυμπιακού έχουμε γίνει", θα πουν πολλοί και δεν τους δίνεις και άδικο, ελπίζοντας απλώς ότι ο Dräger θα "θυμηθεί" στην Championship τη σεζόν 2018-'19 στην Zweite Bundesliga, μαζί με τις επιθετικές του αρετές που μάλλον ξέχασε να βάλει στη βαλίτσα για Ελλάδα και τον θυμόμαστε ως ιδιαίτερα άτολμο από τη μέση και μπροστά. Ένα ακόμα μειονέκτημα που παρουσιάζει η απόκτησή του είναι ότι θα λείψει κάπου ενάμισι μήνα μετά τις γιορτές, αφού μεταξύ 9 Ιανουαρίου και 6 Φεβρουαρίου 2022 διεξάγεται στο Καμερούν το εξ αναβολής Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2021. Η Τυνησία, στην οποία ο Dräger μετράει 19 συμμετοχές και... δύο γκολ, προβλέπεται να πάει αρκετά μακριά. Βάλτε και την προετοιμασία της… Μάλιστα έχει συμπεριληφθεί και στην τωρινή αποστολή της Εθνικής για τους αγώνες με την Ισημερινή Γουινέα και τη Ζάμπια, στο πλαίσιο των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του Κατάρ.

Με συγκρατημένη αισιοδοξία, λοιπόν, ας περιμένουμε να δούμε αν αυτή η περίεργη "τράμπα" θα αποβεί υπέρ της ομάδας μας…

Δανεικοί Arter και Da Costa

Σήμερα είχαμε και την αποχώρηση δύο παικτών που δεν υπολογίζονταν από τον Chris Hughton, αν και όχι με τη μορφή μεταγραφής, αλλά δανεισμού ως το τέλος της σεζόν. Ο Harry Arter, που από την αρχή της σεζόν προπονιόταν και αγωνιζόταν με την Κ23 (εξ ου και ο διαφορετικός χορηγός στη φανέλα, μη μπερδεύεστε), πήγε στο Λονδίνο για λογαριασμό της Charlton της League One, ενώ ο Nuno Da Costa, τραυματίας εδώ και αρκετό καιρό αφού έπαιξε σε κάποια φιλικά προετοιμασίας, επέστρεψε στη Γαλλία, απ’ όπου τον είχαμε πάρει (Strasbourg), αυτή τη φορά όμως για να αγωνιστεί με τη φανέλα της Caen στη δεύτερη κατηγορία (Ligue 2). Α, να μην ξεχάσουμε και ότι ο Abdou Harroui, που και καλά θεωρήσαμε για λίγες ώρες "κλεισμένη μεταγραφή", μας χρησιμοποίησε μια χαρά για να υπογράψει σήμερα στη Serie A και στη Sassuolo…

* Οι φωτογραφίες του Gabriel και των Arter-Da Costa είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου, ενώ του Dräger από την τυνησιακή ιστοσελίδα Tunisie Numérique.