forest u18

Απόψε λέω να κάτσω να ξαναδώ εκείνο το ιστορικό 4-0 μέσα στο Old Trafford τη σεζόν 1977-'78. Να δω την ομαδάρα του Tony Woodcock, του Archie Gemmill και του John Robertson να ξεφτιλίζει τη Manchester United μέσα στο σπίτι της. Ακόμα το φέρουν βαρέως από τότε. Και σίγουρα δεν θα επέτρεπαν στους πιτσιρικάδες μας να σηκώσουν το FA Youth Cup εκεί μέσα. Κι ας ήταν καλύτεροι. Κι ας έπαιζαν πάνω από 75 λεπτά τους πολυδιαφημισμένους νεαρούς της United, που και καλά θα σκίζονταν για να εντυπωσιάσουν το νέο αφεντικό, τον Erik Ten Hag, ή το παλιό, τον Alex Ferguson, που να μη σώναμε να τον σώσουμε...

Για όσους δεν ξέρουν, ο Ferguson τα έκανε θάλασσα στην αρχή της θητείας του στη United, όταν τον άρπαξε από την Aberdeen, και ήταν για διώξιμο πριν τον σώσει σ' έναν αγώνα Κυπέλλου απέναντί μας ο νυν μάνατζερ της Coventry Mark Robins με το μοναδικό γκολ του ματς... Πήρε παράταση ζωής κι έκανε τελικά ό,τι έκανε, κι έγινε και Sir, τρομάρα του. Από τότε έχουν περάσει 32 χρόνια, και σήμερα ήταν στην εξέδρα μαζί με πολλές παλιές δόξες της ομάδας του, αλλά και το δικό μας προπονητικό τιμ, τον Steve Cooper, τους βοηθούς του Alan Tate και Steven Reid (ο οποίος λέγεται ότι θα μας αφήσει για να αναλάβει μάνατζερ της Wimbledon που μόλις έπεσε στη League Two) και φυσικά την ψυχή της Ακαδημίας, τον Gary Brazil. Το Old Trafford είχε κοσμοσυρροή, παρά οκτώ νοματαίους 67.500, και παρά το γεγονός ότι ήταν τελικός οι κουβαρντάδες Mancunians έδωσαν στους δικούς μας μόλις 5.700 εισιτήρια... Με την κακία τους θα μείνουν...

Μόνο λατρεία και μόνο θαυμασμός γι' αυτή την ομάδα που έστησε μαεστρικά ο Warren Joyce και που χρειάστηκε ένα μαϊμουδένιο πέναλτι για να της κλεψουν το FA Youth Cup, στον πρώτο τελικό της ιστορίας της, για να το χαρίσουν στη United που έχει ήδη δέκα. Παίζοντας για πρώτη φορά σε τέτοιο γήπεδο και μπροστά σε τόσο κόσμο, δεν πτοήθηκε από ένα γκολ στο 13' από φάουλ που δεν θα έπρεπε ΠΟΤΕ να χτυπηθεί δεύτερη φορά (την πρώτη αποκρούσαμε εύκολα), όταν ο Sam Murray εκτέλεσε και ο αρχηγός Rhys Bennett με κεφαλιά έστειλε τη μπάλα να σκάσει μπροστά στον Aaron Bott, που αιφνιδιάστηκε και σίγουρα θα μπορούσε να αντιδράσει καλύτερα. Αντίθετα, η Forest κυριάρχησε στη συνέχεια και κατάφερε να ισοφαρίσει στο 43', έστω από ένα λάθος του άλλου γκολκίπερ. Ο Josh Powell, ένας παίκτης να τον πιεις στο ποτήρι, που σίγουρα θα ξανακούσουμε σύντομα γι' αυτόν, που αν και αριστεροπόδαρος και παίζοντας με ανάποδο πόδι έκανε άνω κάτω την αριστερή πλευρά της United και τα στημένα που εκτελούσε ήταν κίνδυνος θάνατος, ελίχθηκε και σούταρε δυνατά α λα Joe Lolley, για να χάσει τη μπάλα μέσα από τα χέρια του ο πανύψηλος (1,98 μ.) και πρώην διεθνής με την Κ17 της Τσεχίας Radek Vitek.

Γενικά, εκτός από δύο δεκάλεπτα στις αρχές του κάθε ημιχρόνου, οι μικροί των γηπεδούχων ήταν όλο φρου-φρου κι αρώματα, με τους δικούς μας να τους κλέβουν τη μπάλα κατ' εξακολούθηση και να δημιουργούν πολύ δύσκολες καταστάσεις με άξονες τον Powell, τον γνωστό πια Dale Taylor και τον Detlef Esapa-Osong, έναν σέντερ φορ που μου θυμίζει πολύ τον Keinan Davis, αφού είναι πολύ δυνατός αλλά έχει μια χαρά τεχνική και του αρέσει επίσης να αναπτύσσεται από τα αριστερά. Όλα αυτά μέχρι τη φάση του 77', όταν σε μια παρακινδυνευμένη μπαλιά του Pharrell Johnson προς τον Zach Abbott, ο βενιαμίν της ομάδας που μεθαύριο κλείνει τα 16 (!!!) δεν κοντρόλαρε καλά μέσα στο "D". Η εξαφανισμένη ως τότε μεγάλη βεντέτα των Red Devils, ο Αργεντίνος Alejandro Garnacho, έκλεψε, και ο Abbott μην έχοντας άλλη επιλογή τον ανέτρεψε κάπου ένα μέτρο έξω από την περιοχή. Ως καλός Λατινοαμερικάνος. ο Garnacho έκανε ένα βηματάκι κι έπεσε μέσα, και ο Josh Smith, διαιτητής Championship με ό,τι αυτό συνεπάγεται, ακολούθησε την συμβουλή του επόπτη του (ήμαρτον!) και σφύριξε πέναλτι! Έτσι, για την αλητεία, για να ευφρανθεί η ψυχή του Sir Alex και να τρέξουν ποτάμι τα σάλια πάνω στη "μεγάλη ομάδα". Τι περιμένατε από τον Garnacho, να ντραπεί; Έστειλε τον Bott από την άλλη γωνία και σφράγισε τη μοίρα του τελικού. Καταπονημένοι από τη σωματική και ψυχική κούραση, οι δικοί μας επέτρεψαν στον Αργεντίνο παπατζή να γίνει για δεύτερη φορά τσάμπα ήρωας, σκοράροντας στο 94' με καραμπόλα μπιλιάρδου πάνω στο σώμα του Johnson...

Οι Άγγλοι είναι κύριοι. Εγώ δεν θα τους έστελνα να πάρουν τα μετάλλια. Ντροπή. 

Manchester United: Vitek, Jurado, Bennett, Jackson, Murray, Mainoo, Gore, Mather (Aljofree 86’), Hansen (Oywdele 64’), Garnacho, McNeill (Hugill 64’).
Forest:Bott, B. Hammond, Abbott, Johnson, Powell, Hanks (Gardner 81’), McDonnell (Korpal 91’), Collins (Perry 73’), McAdam, Esapa-Osong, Taylor.
Σκόρερς: Bennett 13', Garnacho 77' (πέναλτι), 94' - Powell 44'.

* Η φωτογραφία όπου οι πιτσιρικάδες πανηγυρίζουν το γκολ του Powell είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.