Στα φιλικά προετοιμασίας είναι χίλια τοις εκατό βέβαιο ότι κάθε ομάδα θα "βγάλει" τουλάχιστον ένα κακό παιχνίδι. Για τη Forest αυτό ήταν το τέταρτο. Ποιος ξέρει, μπορεί οι παίκτες να μην είδαν με καλό μάτι αυτή την αναμέτρηση με τη Leeds, που μπήκε εμβόλιμα στο πρόγραμμα ανάμεσα στην επιστροφή από την Ισπανία και το πραγματικά πολύ δυνατό φιλικό με την PSV την Κυριακή στο Eindhoven. Η εικόνα που έβγαλαν οι Reds ήταν γενικής "ανορεξίας" και τσαπατσουλιάς στις πάσες, με αποκορύφωμα το αστείο πρώτο γκολ. Τελικά ήρθε μια δίκαιη ήττα, που δεν σημαίνει βέβαια τίποτα αλλά μας προσγείωσε λίγο από το συννεφάκι μας.

Η Leeds, με τον Daniel Farke πλέον στο τιμόνι (μόνο σε μένα φαίνεται αντιπαθέστατος αυτός ο τύπος;), αρκετό κόσμο από την ομάδα που υποβιβάστηκε να επιστρέφει και κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες νέες προσθήκες (όπως ο νεαρός Ουαλός διεθνής Ethan Ampadu, που στα 22 του ήδη κουβαλάει εμπειρία από την Premier League, τη Bundesliga και τη Serie A και η μπάλα περνούσε διαρκώς από τα πόδια του στο πρώτο ημίχρονο), είναι... μια εβδομάδα μπροστά μας στην προετοιμασία, καθώς την άλλη Κυριακή (6 Αυγούστου) αντιμετωπίζει στην πρεμιέρα της Championship την Cardiff, και γύρευε την πρώτη της νίκη με τον Γερμανό στον πάγκο της μετά από δύο ήττες σε πολύ δυνατά παιχνίδια (αμφότερες με 0-2 από τη Manchester United και τη Monaco). Έπαιξε καλύτερα από μας, με την πίεσή της μας εμπόδισε να χτίζουμε τις επιθέσεις μας από πίσω και τελικά πήρε αυτή τη νίκη με το σκορ που τείνει να γίνει μόνιμη σφραγίδα των φιλικών της.

Κι εμείς; Εμείς από τον αγώνα μάλλον θα κρατήσουμε τα πρόσωπα που περιμέναμε να δούμε. Ο Ethan Horvath συνήλθε πλήρως από τον τραυματισμό του, έπαιξε 62 λεπτά και σχεδόν δεν χρειάστηκε να επέμβει. Ο Gustavo Scarpa και ο Chris Wood πήραν λεπτά συμμετοχής μετά από πολύ καιρό - ο πρώτος, με νέο νούμερο στην πλάτη το 14, είχε πολύ μεγάλη διάθεση και προσπαθούσε να φτιάξει παιχνίδι, ο δεύτερος αυτά που ξέρετε (αν δεν κάνω λάθος, μία φορά ακούμπησε μπάλα). Ο Serge Aurier επανήλθε κι αυτός, όχι 100% έτοιμος αλλά στο δρόμο για να ξαναγίνει... ο γνωστός. Και ο Anthony Elanga, πανέτοιμος από την προετοιμασία της Manchester United, συστήθηκε στο κοινό της Forest κυρίως ως ένας πολύ γρήγορος παίκτης που θα κάνει ωραία πράγματα από την αριστερή πλευρά, πρέπει όμως να βρεθεί πρώτα με τους νέους του συμπαίκτες (εντυπωσιακό το σπριντ του σε μια κακή μπαλιά του Brandon Aguilera, που ελάχιστοι παίκτες θα προλάβαιναν). Απουσίαζαν από την αποστολή Morgan Gibbs-White, Brennan Johnson, Felipe, Omar Richards και ο νεοφερμένος Ola Aina.

Στο κουκλίστικο Pirelli Stadium του Burton όλα ξεκίνησαν με μια όμορφη τελετή, με τους δύο αρχηγούς κάθε ομάδας (τον Joe Worrall και τον Ryan Yates από εμάς και τον Liam Cooper με τον Luke Ayling από τη Leeds) και τους δύο προπονητές να αποθέτουν τις φανέλες του Trevor Francis και του Chris Bart-Williams στο χορτάρι. Η Leeds έφτιαξε κι αυτή φανέλες της με τα ονόματα των δύο εκλιπόντων και δίπλα τους τοποθέτησε δύο τεράστιες ανθοδέσμες με λουλούδια στα χρώματά της - μια πολύ όμορφη κίνηση σίγουρα, που έγινε δεκτή με χειροκροτήματα από τους φίλους των Reds. Ακολούθησε η καθιερωμένη σιγή. Η Forest, με μαύρα περιβραχιόνια, είχε μια μικρή ατυχία, που όμως έκανε λίγο άνω κάτω την ενδεκάδα της, η οποία ήταν τελείως ίδια με το παιχνίδι με τη Levante, αν εξαιρέσουμε τον Horvath στο τέρμα, τον Orel Mangala αντί του Remo Freuler στον άξονα και τον Neco Williams δεξιά αντί του Mohamed Dräger. Ο Scott McKenna σήμερα ένιωθε άρρωστος από το πρωί και, ενώ είχε δηλωθεί να ξεκινήσει, τελικά δεν τα κατάφερε. Τη θέση του στο αρχικό σχήμα πήρε ο Freuler, για να οπισθοχωρήσει ο Cheikhou Kouyaté και να πάει ο Willy Boly αριστερά και ο Worrall δεξιά. 

Ο Σενεγαλέζος μάλλον κάπου μπερδεύτηκε στην αρχή, και ένα λάθος του πρόσφερε στη Leeds την πρώτη της ευκαιρία: στο 2' έχασε τη μπάλα έξω από την περιοχή μας, και ο Luis Sinisterra έστειλε ένα δυνατό συρτό σουτ στη ρίζα του αριστερού δοκαριού του Horvath. Ο James απείλησε και στο 5', όταν και πάλι χάσαμε τη μπάλα βλακωδώς και χρειάστηκε ένα καταπληκτικό τάκλιν από τον Worrall για να τον κόψει ενώ βρισκόταν απέναντι από τον Horvath. Εμείς απαντήσαμε στο 7' όταν ο Taiwo Awoniyi έκλεψε με τη σειρά του τη μπάλα και έβγαλε την κάθετη στην περιοχή στον Yates, που από πολύ πλάγια δεξιά δοκίμασε να πλασάρει και βρήκε δίχτυα από την έξω πλευρά. Και στο 13' από κόρνερ του Williams από αριστερά και αρχική απομάκρυνση από την άμυνα ο Freuler σέντραρε από την άλλη πλευρά με τη μία και η καλή κεφαλιά του Danilo από δύσκολη θέση αποκρούστηκε με κόπο σε κόρνερ από τον Illan Meslier. Οι φάσεις του πρώτου μέρους ολοκληρώθηκαν με τη διπλή του 22', στην αρχή με το δυνατό βολέ του Patrick Bamford που μπλόκαρε ο Horvath και αμέσως μετά στην κόντρα τη βαθιά μπαλιά του Boly που κατέβασε ωραία ο Yates για τον Awoniyi, με την Νιγηριανό να πλασάρει πάνω από το οριζόντιο δοκάρι στην έξοδο του Meslier. Ήταν η καλύτερη ευκαιρία μας στο ματς. Ο Taiwo τραυματίστηκε στο 29' από ένα άτσαλο μαρκάρισμα του Cooper και χρειάστηκε φροντίδα, συνέχισε μεν αλλά στην ανάπαυλα αντικαταστάθηκε από τον Ui-Jo Hwang.

Το δεύτερο ημίχρονο άρχισε με ένα άστοχο σουτ του 18χρονου Josh Powell, που παίζει ελλείψει άλλου αριστερού μπακ και μάλλον αιφνιδιάστηκε και ο ίδιος που βρέθηκε σε τόσο καλή θέση στην αντίπαλη περιοχή, και συνεχίστηκε (53') με μια συρτή σέντρα του James από δεξιά που είναι απορίας άξιο πώς πέρασε από τρεις συμπαίκτες του χωρίς κανείς να στείλει τη μπάλα στα δίχτυα. Ο Hwang, αρχικά μόνος μπροστά, πήρε στο 61' τη μπαλιά του Mangala και μπήκε στην περιοχή, προσπάθησε να ξεφύγει με ντρίμπλες αλλά δεν κατάφερε να σουτάρει. Μετά ήρθε η πρώτη εξάδα αλλαγών (μέσα George Shelvey, Aurier, Aguilera, Scarpa, Wood και Elanga, έξω Horvath, Powell, Kouyaté, Mangala, Yates και Danilo με τον Williams να πηγαίνει αριστερά, αφού ο Ian Poveda είχε ταλαιπωρήσει τον Powell) και η μετατροπή του σχήματος σε 4-4-2. Η ζημιά έγινε αμέσως. Στο 66' ο Worrall, μην έχοντας συνειδητοποιήσει ακόμα ότι δεν υπήρχε... κεντρικός σέντερ μπακ, έκανε πιεζόμενος την πάσα προς τα πίσω και ο Bamford του είπε "ευχαριστώ πολύ" και αποφεύγοντας τον Shelvey πλάσαρε σε κενό τέρμα. Επιτέλους τα κατάφερε να σκοράρει εναντίον μας, το προσπαθούσε χρόνια και χρόνια!

Από εκεί και πέρα δεν απειλήσαμε ξανά, γιατί δεν θεωρείται απειλή ένα αρκετά άστοχο μακρινό σουτ του Aguilera στο 70' ή μια ωραία μεν κάθετη του Scarpa στον Elanga που όμως ο Σουηδός δεν κοντρόλαρε καλά στο 79'. Πολύ πιο απειλητική ήταν η Leeds στο 74', μετά από ένα ακόμα λάθος του Worrall -είχε χάσει κάπως τη συγκέντρωσή του μετά το 0-1- που απέφερε ένα αριστερό σουτ του κορυφαίου της στο δεύτερο ημίχρονο Poveda (θα θυμάστε ίσως τι χουνέρια μας είχε κάνει πέρσι στο FA Cup ως δανεικός στη Blackpool) ελάχιστα άουτ από το δεξί δοκάρι του Shelvey. O Poveda θα ανταμειβόταν για την προσπάθειά του στο 85', όταν έγινε τελικός αποδέκτης ενός ωραίου συνδυασμού και από το ύψος της περιοχής με το αριστερό έστειλε τη μπάλα στη γωνία του Shelvey, που την άγγιξε λίγο αλλά δεν κατάφερε να της αλλάξει πορεία. Να σημειώσουμε ότι στο 67' μπήκε αλλαγή για τη Leeds o Leo Hjelde, γιος του Jon Olav Hjelde, του Νορβηγού σέντερ μπακ της Forest στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και τις αρχές αυτής του 2000. Περνάει ο καιρός!

Forest: Horvath (Shelvey 62'), Worrall, Kouyaté (Aguilera 62'), Boly (Panzo 75'), Williams, Mangala (Scarpa 62'), Freuler, Powell (Aurier 62'), Yates (Elanga 62'), Danilo (Wood 62'), Awoniyi (Hwang 46'). 
Leeds: Meslier, Ayling (Gray 46'), Cooper (Struijk 67'), Cresswell, Byram (Hjelde 67'), Shackleton, Ampadu (Gyabi 56'), Sinisterra (Poveda 46'), James (Gnonto 67'), Gelhardt (Joseph 67'), Bamford (Rutter 67'). 
Σκόρερς: Bamford 66', Poveda 85'.
Διαιτητής: Craig Pawson. 
Θεατές: 5.114.

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.