Ο Steve Cooper, κεντρικό πρόσωπο του αγώνα Wolves-Forest έστω και για λάθος λόγο, μια μέρα πριν τα 44α γενέθλιά του, στεκόταν μπροστά στον πάγκο των Reds και κοιτούσε το πανό που είχαν σηκώσει στην κερκίδα οι εκδρομείς φίλοι της ομάδας και δήλωνε την αμέριστη συμπαράστασή τους σ' αυτόν. Κάτι λιγότερο από δύο ώρες μετά, θα πήγαινε μπροστά τους και θα τους χειροκροτούσε κατασυγκινημένος φέρνοντας το χέρι στην καρδιά. "Ο αποχαιρετισμός του", συμπέραναν αμέσως οι βιαστικοί. "Κανένας αποχαιρετισμός", δήλωσε ο ίδιος αργότερα. "Τους ευχαρίστησα για τη στήριξή τους, αυτό είναι όλο".

Δύσκολο πράγμα να μπαίνεις στο μυαλό ενός ανθρώπου ο οποίος απειλείται πλέον άμεσα με απώλεια της δουλειάς του. Και εδώ που τα λέμε, κανένας δεν ξέρει αν ο Βαγγέλης Μαρινάκης έμεινε ικανοποιημένος από αυτό το 1-1 απέναντι σε μια φορμαρισμένη ομάδα, που έσπασε το σερί τεσσάρων διαδοχικών ηττών και θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και νίκη. Η φημολογία οργιάζει, και φυσικά οι μπουκ στην Αγγλία προσφέρουν απλόχερα ευκαιρίες για στοιχηματισμό, αναδεικνύοντας ως επικρατέστερο για να διαδεχθεί τον Cooper τον 49χρονο Αυστριακό Oliver Glasner, προπονητή της Eintracht Φρανκφούρτης ως το τέλος της περσινής περιόδου, και δεύτερο τον 57χρονο Julen Lopetegui, προπονητή των... Wolves μέχρι τον Αύγουστο. Αφήστε που αποκαλύφθηκαν διάφορα... πιπεράτα για το περιβόητο ταξίδι στο Λονδίνο για τον αγώνα με τη Fulham και την κατάσταση στα αποδυτήρια της Forest... Έχουν βάση; Δεν ορκίζομαι.

Μείνει-δε μείνει ο Steve, πρέπει να του αναγνωρίσουμε ότι έχει "καρύδια". Και τα έδειξε όχι μόνο στέλνοντας σε πάγκο και κερκίδα επτά από αυτούς που είχαν ξεκινήσει στο Craven Cottage (μόνο ο Orel Mangala, o Harry Toffolo, o Murillo και ο Anthony Elanga έμειναν στις θέσεις τους), μα και αλλάζοντας εντελώς τη διάταξη της ομάδας σ' ένα ματς όπου ήξερε ότι έπαιζε το κεφάλι του. Η Forest σήμερα εμφανίστηκε στο Molineux με ένα περίεργο 3-5-2 χωρίς κλασικό σέντερ φορ, και εκ των πραγμάτων αποδείχθηκε ότι ο Cooper έπεσε διάνα. Μπορεί να παραξενευτήκαμε όλοι στην αρχή που είδαμε στην αρχική ενδεκάδα παίκτες εντελώς ξεχασμένους που είχε γραφτεί ότι κουνάνε μαντίλι τον Ιανουάριο, όπως ο Neco Williams και ο Cheikhou Kouyaté, αλλά όπως φαίνεται ανήκουν σε αυτούς που μπορεί ο Steve να εμπιστεύεται ακόμα - κάτι που μάλλον δεν συμβαίνει, ας πούμε, με τον Ibrahim Sangaré, τον Nico Domínguez ή τον Ola Aina που σήμερα δεν σηκώθηκαν από τον πάγκο. Προσωπικά δεν μου έκανε εντύπωση, καθώς η ραγδαία πτώση στην απόδοση και των τριών είναι κάτι παραπάνω από φανερή. Ίσως να ξαφνιάστηκα στην περίπτωση του Οδυσσέα Βλαχοδήμου, που δέχθηκε πέντε γκολ εξ επαφής και απαράδεκτα εκτεθειμένος από την άμυνά του, ωστόσο ο (ως Αμερικανός) υποδειγματικός επαγγελματίας Matt Turner φώναξε και πάλι "παρών" με τη σημερινή του εμφάνιση και δείχνει έτοιμος να ξανακάνει δικά του τα γάντια του βασικού. Όπως και οι ξεχασμένοι που λέγαμε πριν να επιστρέψουν στην ενδεκάδα, αφού είχαν συμμετοχή τόσο στο γκολ, όσο και στις μεγάλες ευκαιρίες. 

Πάμε τώρα και σ' έναν άλλο που θεωρείτο περίπου ξεχασμένος στις αρχές της σεζόν, και μάλιστα ορισμένες ομάδες της Championship είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την απόκτησή του (όπως συμβαίνει τώρα με τη Leicester με τον Joe Worrall και τη Middlesbrough με τον Scott McKenna, που είμαι βέβαιος ότι δεν είναι απόφαση του Steve να προπονούνται χωριστά από την ομάδα ούτε ότι οι λόγοι είναι αγωνιστικοί). Στα 28 του, ο Toffolo πέτυχε το πρώτο γκολ του στην Premier League και το πρώτο του επίσης με το Famous Garibaldi στη φάση του 14'. Ο Kouyaté πήρε τη μπάλα από τον Morgan Gibbs-White (που αποδοκιμαζόταν από τους οπαδούς της πρώην ομάδας του κατά τα γνωστά) και άνοιξε δεξιά στον Williams, που με αρκετό κόσμο γύρω του σήκωσε το κεφάλι, είδε τι γινόταν στην περιοχή και σέντραρε στο δεύτερο δοκάρι. Εκεί ο Άγγλος με τις ιταλικές ρίζες (και τον ιταλικό εγωισμό προφανώς) πήδησε πολύ πιο ψηλά από τον Nélson Semedo και με σκαστή κεφαλιά νίκησε τον José Sá, αλλά και τον Craig Dawson που έκανε την ύστατη προσπάθεια να διώξει τη μπάλα πριν περάσει τη γραμμή. O "Toffs" έχει σκοράρει πλέον και στις τέσσερις επαγγελματικές κατηγορίες της Αγγλίας! Αργότερα στις δηλώσεις του μετά το ματς υπερασπίστηκε με σθένος τον Cooper ("Τον αγαπάμε τον προπονητή μας. Είμαστε μαζί του και τον στηρίζουμε. Τρελαίνομαι να δουλεύω μαζί του, όπως και όλοι μας άλλωστε") και έγραψε στα social media "Περήφανος που φοράω αυτή τη φανέλα". Λεβεντιά!

Δυστυχώς, αν ο Kouyaté είχε τον ακούραστο Mangala να τον καλύπτει στο κέντρο (ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του Βέλγου με τη φανέλα της Forest ήταν η απάντησή του στα... λαϊκά δικαστήρια επειδή είχε πάει να χαιρετήσει τον κόσμο στο Craven Cottage φορώντας τη φανέλα του συμπαίκτη του στην Εθνική Timothy Castagne), τα αργά του πόδια τον πρόδωσαν στη φάση της ισοφάρισης των Wolves. Ήταν το 32', όταν ο Σενεγαλέζος προσπάθησε μεν να απομακρύνει έξω από την περιοχή μας, όταν όμως βγήκε η κάθετη του Mario Lemina στον Pablo Sarabia στάθηκε αδύνατο να προλάβει τον Mateus Cunha, που συνάντησε την εξαιρετική πράγματι συρτή μπαλιά του Ισπανού στο πέναλτι και με δεξί πλασέ δεν άφησε κανένα περιθώριο στον Turner. Ήταν ένα γκολ που προήλθε από εναλλαγή της μπάλας με μεγάλη ταχύτητα από τους γηπεδούχους και όχι από τα φτηνά λάθη που κάνουμε τελευταία, αυτό δεν σημαίνει όμως ότι πόνεσε λιγότερο... 

Οι Wolves απείλησαν ξανά στο 38' με ένα αριστερό μακρινό σουτ του Semedo που πέρασε λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Και στο πέμπτο λεπτό των καθυστερήσεων του πρώτου μέρους ήρθε η πρώτη από τις τρεις ευκαιρίες της Forest που θα μπορούσαν να είχαν γείρει την πλάστιγγα υπέρ της. Ο Dawson υποδέχθηκε μια μακρινή μπαλιά του Cunha από τα πλάγια και θέλησε να γυρίσει στον Sá, όμως ο Kouyaté έκλεψε και βρέθηκε φάτσα με τον Πορτογάλο διεθνή. Ο Cheikhou δεν είχε ποτέ στην καριέρα του το εύκολο γκολ, αλλά πλάσαρε αρκετά σωστά, αντίθετα από τη φορά του σώματος του πρώην γκολκίπερ του Ολυμπιακού, που όμως άπλωσε το πόδι του και απέκρουσε και οι παίκτες του Gary O'Neil γλίτωσαν την κατσάδα της ανάπαυλας. 

Οι Reds συνέχισαν στον ίδιο ρυθμό και στο 52' έφτασαν και πάλι κοντά στο γκολ. Ο Toffolo είχε μείνει δεξιά μετά από την εκτέλεση ενός κόρνερ και σέντραρε, ο Ryan Yates πήρε την κεφαλιά και ο Elanga, από το ύψος της μικρής περιοχής, σούταρε με δύναμη στο οριζόντιο δοκάρι. Ξέρω, ο διαιτητής Sam Barrott σφύριξε τον Σουηδό σε θέση οφσάιντ μετά την πρόσκρουση της μπάλας στο δοκάρι, όμως επιτρέψτε μου να μην είμαι και τόσο σίγουρος ότι αν πήγαινε μέσα το VAR θα ακύρωνε το γκολ. Ο Kouyaté δεν άντεξε πολύ και αντικαταστάθηκε στο 63' από τον Danilo, όπως και ο Murillo που δέχθηκε ένα χτύπημα άφησε ένα τέταρτο αργότερα τη θέση του στον Felipe. Λίγο πιο πριν (70') ένα κλέψιμο του Williams δεξιά κοντά στην τελική γραμμή οδήγησε σε νέα σέντρα και νέο ξεπέταγμα του Toffolo (!) στο κέντρο της μικρής περιοχής, με την κεφαλιά του σχεδόν εξ επαφής να περνάει ελάχιστα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Ο Cooper, προφανώς από το βάρος της κατάστασης, διαμαρτυρήθηκε έντονα για το οφσάιντ και παρατηρήθηκε με κίτρινη κάρτα...

Στο 75' οι Wolves είχαν τη μοναδική τους ουσιαστική φάση στο δεύτερο ημίχρονο, που προήλθε από ένα λάθος του... Gibbs-White σε θέση δεξιού μπακ. Ο Cunha έκλεψε, μπήκε στην περιοχή, έκανε ντρίμπλες και σούταρε από πλάγια, για να αποκρούσει ο Turner και το δεύτερο σουτ του Πορτογάλου σκόρερ των γηπεδούχων να κοντράρει πάνω στον MGW που είχε σπεύσει να διορθώσει το σφάλμα του. Αυτός ήταν και που ανησύχησε για τελευταία φορά το κοινό του Molineux στο 85', λίγο αφότου ο Cooper είχε κάνει την τελευταία του αλλαγή με τον Chris Wood στη θέση του Elanga. 

Θα μείνει ο Steve; Κανείς δεν ξέρει. Πάντως έκλεισε τις δηλώσεις του στον αγαπημένο Colin Fray λέγοντας: "Τα λέμε Παρασκευή στο City Ground, έτσι; Εγώ θα είμαι έτοιμος". Μας περιμένει ένα πραγματικά δύσκολο ματς απέναντι στην Tottenham... Οι Reds ξεκόλλησαν από τους 13 βαθμούς και απέχουν τώρα πέντε από τη 18η Luton, που θα είναι μεγάλη έκπληξη αν πάρει κάτι την Κυριακή στο γήπεδό της από τη Manchester City στο φινάλε της 16ης αγωνιστικής (παίζουν ακόμα Everton-Chelsea και Fulham-West Ham, ενώ στο τελευταίο χρονικά ματς της μέρας η επόμενη αντίπαλός μας υποδέχεται τη Newcastle). Τα άλλα αποτελέσματα του Σαββάτου δεν μας βοήθησαν και πολύ: η Bournemouth ξεκόλλησε για τα καλά από το τελευταίο τέταρτο της βαθμολογίας με ένα απίστευτο 3-0 στο Old Trafford επί της Manchester United, η Burnley απέσπασε ισοπαλία στην έδρα της Brighton (1-1), ενώ μέχρι και η Sheffield United πέτυχε τη δεύτερη νίκη της, στο Bramall Lane επί της Brentford (1-0). Η Liverpool νίκησε 2-1 στο Λονδίνο την Crystal Palace, που προηγήθηκε 1-0 αλλά έμεινε με δέκα και δέχθηκε το γκολ της ήττας στο 91' από τον Harvey Elliott, με αποτέλεσμα να προσπεράσει στην κορυφή την Arsenal, που ηττήθηκε 1-0 εκτός από την εκπληκτική Aston Villa (ναι, αυτή που νικήσαμε...), η οποία πλέον δείχνει να πηγαίνει όχι απλώς για Champions League, αλλά ακόμα και για πρωτάθλημα!

Wolves: Sá, Kilman, Dawson, Toti, Semedo, Lemina (Traoré 61'), João Gomes, Bueno (Doherty 69'), Sarabia (Bellegarde 69'), Hwang, Cunha (Kalajdžić 91'). 
Forest: Turner, Boly, Murillo (Felipe 78'), Niakhaté, Williams, Mangala, Yates, Kouyaté (Danilo 63'), Toffolo, Gibbs-White, Elanga (Wood 84').
Σκόρερς: Cunha 32' - Toffolo 14'.
Διαιτητής: Sam Barrott. Κίτρινη: Kouyaté 32'.
Θεατές: 31.543 (Forest: περίπου 3.000).

Steve Cooper: "Ειλικρινά, είμαι περήφανος για την ομάδα. Από πλευράς ευκαιριών, έπρεπε να είχαμε πάρει τη νίκη. Αν δούμε τον αγώνα μεμονωμένα, το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό αφού παίξαμε καλά και πήραμε έναν πόντο εκτός έδρας. Είμαστε απογοητευμένοι που δεν νικήσαμε, αλλά και ικανοποιημένοι με την απόδοσή μας. Καταλαβαίνει βέβαια κανείς ότι έπρεπε να σπάσει το αρνητικό σερί και να απομονωθεί η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, που δεν έχει θέση ούτε στην προπόνηση, ούτε στο μυαλό μου. Παραείμαστε ενωμένοι για να αφήσουμε να μας επηρεάσουν εξωτερικές επιρροές. Δεν με απασχολεί αυτό το θέμα. Εγώ μπορώ να σας πω μόνο με ειλικρίνεια πώς νιώθω. Πάντα σκέφτομαι το καλό της ομάδας γενικότερα, και το μόνο που είχα στο μυαλό μου μετά την ήττα από τη Fulham ήταν πώς θα παίζαμε καλά απέναντι στους Wolves, πώς θα παίρναμε αποτέλεσμα. Δεν σκεφτόμουν τίποτα άλλο. Η κατάσταση του καθενός, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μου, δεν έχει καμιά σχέση. Η κίνηση προς τον κόσμο στο τέλος ήταν απλώς δείγμα ευγνωμοσύνης. Οι επιτυχίες μας τα δύο τελευταία χρόνια βασίζονται κυρίως στη σχέση που έχουμε χτίσει με τον κόσμο. Θέλουμε να εκπροσωπούμε τον σύλλογο και την πόλη όσο πιο καλά μπορούμε, και το πετύχαμε όντες πραγματικά ενωμένοι. Οι οπαδοί μας είναι απίστευτοι και για άλλη μια φορά έδειξαν πώς στηρίζουν μια ομάδα στην παγκόσμια σκηνή της Premier League, προβάλλοντας την κουλτούρα τους στα καλύτερά της".

* Στέλιο, σ' ευχαριστώ και πάλι από καρδιάς για τη βοήθεια. Παρασκευή στο City Ground, έτσι;
* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας The Sun.