sheffieldu17181

Κάποιος το έγραψε στο facebook και μου θύμισε γιατί είχα μια αισιοδοξία από το πρωί. Γιατί άραγε; Η ομάδα είχε πέντε ήττες στις έξι τελευταίες υποχρεώσεις της σε πρωτάθλημα και League Cup, η ήττα από τη Fulham την Τρίτη είχε ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου για όσους θέλουν την αποπομπή του μάνατζερ, η ομάδα έδειχνε να μη μπορεί να αμυνθεί, η Sheffield United πετούσε από νίκη σε νίκη και είχε στρογγυλοκαθίσει στη δεύτερη θέση. Τι έγραψε αυτός ο ευλογημένος άνθρωπος; "Δεν ανησυχώ. Τέτοια ματς συνήθως τα κερδίζουμε. Με αυτούς που βρίσκονται χαμηλά να ανησυχείτε". Αχά!

Και επιβεβαιώθηκε. Σε έναν αγώνα που ξεκίνησε τόσο στραβά όσο δεν πήγαινε άλλο (με γκολ για τους φιλοξενούμενους στο 3'), η Forest έδειξε επιτέλους να θυμώνει και ο προπονητής της να εγκαταλείπει τις εμπνεύσεις που μπορεί να του πήγαιναν καλά αλλού, όμως στους Reds δεν είχαν φέρει ποτέ σοβαρό αποτέλεσμα. Ακόμα και ο συνήθως "ξινός" Sky αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι "η Forest αμύνεται πολύ καλά στο δεύτερο ημίχρονο", ενώ ο David Prutton -που βγήκε από τις ακαδημίες της ομάδας μας και είχε δύο θητείες σ' αυτή, πανάθεμά τον- φαντάζομαι τώρα θα είναι σε κάποια γωνιά και θα τρώει το καπέλο του σαν τον Ρόμπαξ του Μίκυ Μάους, μετά τις προβλέψεις του μεσοβδόμαδα ότι η καλή πορεία της United θα συνεχιστεί και στο City Ground.

Όσο για τον Mark Warburton, μπορεί να έφαγε ένα κομμάτι του πρώτου ημιχρόνου με το περίφημο 3-4-1-2 και να μην του στοίχισε ιδιαίτερα, αλλά μάλλον κατάλαβε και ο ίδιος ότι χρειάζεται άλλου είδους παίκτες για να το δουλέψει. Ίσως του χρόνου, Mark. Για την ώρα, η έμπνευση να ξεκινήσει ο Danny Fox στη θέση του τιμωρημένου Matt Mills και να τοποθετηθεί μαζί με τον Michael Mancienne εκατέρωθεν του Joe Worrall (που έχει ακούσει τα μύρια όσα από τους μόνιμους γκρινιάρηδες της εξέδρας αλλά σήμερα έσκισε) πέρασε μεθ' ελαχίστων επαίνων στο χρονοντούλαπο. Πριν συμπληρωθεί καν μισή ώρα αγώνα ο Mancienne είχε πάρει θέση στο κέντρο γυρίζοντας το σχήμα σε καθαρό 4-4-2, ενώ στο ημίχρονο ο Ανδρέας Μπουχαλάκης άλλαξε τον Fox. Ο Danny δεν τα είχε πάει άσχημα, αλλά ο αρχηγός χρειαζόταν περισσότερο στην καρδιά της άμυνας. Λάθη όλοι κάνουμε, το θέμα είναι ποιοι τα αναγνωρίζουν και τα διορθώνουν.

Το 3-5-2 θέλει βαρβάτα μπακ-χαφ, που να φεύγουν αστραπή μπροστά και να δαγκώνουν στην άμυνα. Εμείς δεν τα έχουμε. Τρανό παράδειγμα ο Tendayi Darikwa, που δημιούργησε μεν το δεύτερο γκολ, όπως θα δούμε παρακάτω, και γενικά είναι πολύ καλύτερος μπροστά απ' ό,τι τόσα χρόνια ο Eric Lichaj, αλλά πίσω... ας αλλάξουμε κουβέντα καλύτερα. Στο 3' ο Enda Stevens τον πέρασε σαν... ανύπαρκτο, πάσαρε στο πέναλτι και ο John Lundstram, που βρισκόταν εκεί που έπρεπε, άνοιξε με δυνατό αριστερό σουτ το σκορ. Τα προβλήματα συνεχίστηκαν από τα δεξιά, κι ας ισοφαρίσαμε πάρα πολύ γρήγορα. Στο 9', μετά από ένα από τα χειρότερα κόρνερ που έχει εκτελέσει ποτέ στην καριέρα του ο Ben Osborn, το πείσμα του Worrall εμπόδισε τους αμυντικούς να διώξουν και ο Jason Cummings, που έχει αποδείξει πως έχει καλή... όσφρηση, με δυνατό αριστερό σουτ πέτυχε το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα και το τέταρτο συνολικά στη σεζόν.

Οι Blades δεν το έβαλαν κάτω, αφού έβλεπαν τη Forest να εξακολουθεί να μην πατάει γερά στην άμυνα, και άσκησαν αρκετή πίεση. Πέτυχαν μάλιστα και γκολ στο 19' με τον George Baldock, όμως ο επόπτης είχε σηκώσει τη σημαία για οφσάιντ και ο αμυντικός της United (που αργότερα στάθηκε άτυχος, αφού τραυματίστηκε και αποχώρησε) πανηγύρισε τσάμπα. Κι ενώ σε κάθε αντίπαλη επίθεση η Forest έδειχνε ευάλωτη, ήταν εκείνη που χτύπησε ξανά. Ο Darikwa έκανε τη σέντρα από τα δεξιά, ο Daryl Murphy γύρισε τη μπάλα με τη μία προς το πέναλτι και ο Kieran Dowell -κι αυτός με το αριστερό!- νίκησε για δεύτερη φορά τον Jamal Blackman. Πριν τελειώσει το ημίχρονο μάλιστα οι Reds θα μπορούσαν να πετύχουν κι άλλο γκολ με τον Cummings, είτε στο 38' με το σουτ του που έδιωξε ο Blackman μετά από πολύ καλό κατέβασμα του Armand Traoré, είτε στο 45' με ένα νέο σουτ του Σκοτσέζου λίγο άουτ μετά από πάσα του Murphy.

Ήταν βέβαιο ότι ο Chris Wilder θα ανακάτευε την τράπουλα στην επανάληψη, αλλά τον πρόλαβε ο Mark με την αλλαγή του Μπουχαλάκη. Ο μάνατζερ των Blades έριξε στη μάχη τον πρώτο σκόρερ του Leon Clarke (που έκλεψε την παράσταση με τα γάντια που φορούσε ενώ όλοι έπαιζαν με κοντομάνικα, αλλά κατά τα άλλα λίγα πράγματα), βλέποντας τη Forest να ξεκινάει δυνατά με ένα σουτ του Osborn που κόντραρε η άμυνα στο 51' και μια άστοχη κεφαλιά του Μπουχαλάκη στο επόμενο λεπτό. Η United αύξησε την πίεση για κανένα τέταρτο, χωρίς όμως να δημιουργήσει καθαρές φάσεις, και αμέσως μετά μέσα σε τρία λεπτά (73'-76') οι Reds απάντησαν με καλούτσικα σουτ από Dowell και Murphy που δεν βρήκαν στόχο. Ο Warburton άλλαξε τους κουρασμένους Cummings και Dowell με Ben Brereton και Zach Clough ενώ μπαίναμε στο τελευταίο δεκάλεπτο-ροντέο. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το 83' ως το 94' βγήκε πέντε φορές η κίτρινη κάρτα του Andy Davies, τρεις σε μας και δύο στους αντιπάλους μας, που τσατίστηκαν μετά από την απόκρουση του Jordan Smith που έβγαλε από το "Γ" το σουτ του Mark Duffy στο 90' και την κεφαλιά του Cameron Carter-Vickers στο δοκάρι στο 92', την τελευταία δηλαδή καλή στιγμή τους μπροστά στην εστία μας.

Μια τέτοια νίκη είναι πάντα πολύ καλή όταν έρχεται ακριβώς πριν από διακοπή λόγω Εθνικών ομάδων. Ακόμα περισσότερο δε όταν ακολουθεί το "El Cloughico" με τη Derby, που ναι μεν βρίσκεται πλέον δύο βαθμούς κάτω από μας αλλά σήμερα τσίμπησε πολύτιμο βαθμό στο Cardiff (0-0). Είναι η ώρα της περισυλλογής και της δουλειάς, αφού θα υπάρχουν μάλιστα και λιγότερες απουσίες από την προηγούμενη φορά. Για παράδειγμα, ο Michael Skibbe άφησε εκτός κλήσεων τόσο τον Μπουχαλάκη όσο και τον Απόστολο Βέλλιο, ενώ ο Jamie Ward δεν βρίσκεται ούτε αυτός στη λίστα του Michael O'Neill και μπορεί να συνεχίσει απερίσπαστος το δρόμο προς την πλήρη αποκατάσταση. Θα λείψουν Murphy, Brereton, Worrall, Dowell, ενώ περιμένουμε αύριο και τις κλήσεις του Bruce Arena για τις ΗΠΑ, με τον Lichaj πάντως να μη συγκεντρώνει και πολλές πιθανότητες σύμφωνα με το ρεπορτάζ.

Forest: Smith, Worrall, Mancienne, Fox (Μπουχαλάκης 46'), Darikwa, Bridcutt, Osborn, Traoré, Dowell (Clough 80'), Cummings (Brereton 76'), Murphy.
Sheffield United: Blackman, Carter-Vickers, Baldock (Wright 34'), O'Connell, Stevens, Fleck, Lundstram (Brooks 61'), Coutts, Basham, Duffy, Donaldson (Clarke 57').
Σκόρερς: Cummings 9', Dowell 27' - Lundstram 3'.
Διαιτητής: Andy Davies. Κίτρινες: Μπουχαλάκης 83', Osborn 84', Bridcutt 88' - Lundstram 21', Coutts 44', Duffy 93', Stevens 94'.
Θεατές: 25.700 (Forest: 23.695).

Mark Warburton: "Πάλι φάγαμε κοροϊδίστικο γκολ στην αρχή, και οι παίκτες έδειχναν νευρικοί, αντέδρασαν όμως σωστά. Την Τρίτη παίξαμε καλά και δεν πήραμε ούτε έναν βαθμό, ενώ σήμερα δεν φτάσαμε σε καμιά περίπτωση σε τόσο ψηλά επίπεδα και πήραμε τρεις. Αλλά αυτή είναι η τρέλα του ποδοσφαίρου. Πιστεύω ότι στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει άλλα δύο γκολ, όπως και στο τέλος του ματς που βγάλαμε κάποιες καλές αντεπιθέσεις. Γενικά τα παιδιά ανταποκρίθηκαν πολύ στην πρόκληση που αντιπροσώπευε το σημερινό ματς. Θέλαμε να πάμε στη διακοπή με νίκη και τους αξίζει κάθε έπαινος. Πρέπει να μάθουμε από τα λάθη που κάναμε σε προηγούμενα παιχνίδια - μόνο αυτός ο τρόπος υπάρχει. Μιλάμε για λάθη που κάναμε, για τομείς που χρειαζόμαστε βελτίωση, κι ας βρισκόμαστε στο πάνω μισό του βαθμολογικού πίνακα. Φυσικά και είμαστε απογοητευμένοι για τους βαθμούς που έχουμε πετάξει, όμως έχουμε μια νεανική ομάδα που βρίσκεται ακόμα σε διαδικασία μάθησης. Σήμερα χρειαζόμασταν το αποτέλεσμα γιατί είναι πολύ σημαντικό για τα παιδιά, είτε φεύγουν για τις Εθνικές ομάδες τους είτε επιστρέφουν στο προπονητικό κέντρο, να το κάνουν με θετικά συναισθήματα. Πιστεύω πολύ σε όλη μου την ομάδα, και η απόδοσή της την Τρίτη μου έδειξε ότι σήμερα μπορούσαμε να νικήσουμε. Δεν θέλαμε να κάνουμε αχρείαστες αλλαγές και, παρ' όλο που ως σύνολο δεν παίξαμε αυτή τη φορά τόσο καλά, είμαστε ευτυχείς που πήραμε τρεις βαθμούς και ξεκινάμε τη διακοπή γεμάτοι αυτοπεποίθηση". 

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.