Αν ψάχνατε για το ματς-ορισμό της "τζάμπα ήττας", μην ψάχνετε άλλο, έχουμε νικητή. Κανένας δεν κατάλαβε πώς ΑΥΤΗ η Fulham νίκησε, έστω, ΑΥΤΗ τη Forest, την τόσο ακίνδυνη επιθετικά, με τον τρόπο που έπαιξε. Όταν όμως είσαι γηπεδούχος και κερδίζεις αγώνα έχοντας ΕΝΑ σουτ στο αντίπαλο τέρμα κι αυτό από πέναλτι, τότε μάλλον ο αντίπαλος πρέπει να προβληματιστεί. Ακόμα και πέρσι, που η Fulham μας νίκησε δύο φορές στην καλύτερη σεζόν μας στην Premier League ενώ η ίδια τερμάτισε 11η, πιο πολύ το άξιζε από απόψε, που έκανε το 4/4 στο Craven Cottage απέναντί μας από το 2022 που επανήλθαμε στη μεγάλη κατηγορία μαζί.

Με το χέρι στην καρδιά, όμως: Πριν έρθει ο Sean Dyche, γινόταν λόγος για ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της ομάδας από τον Marco Silva, μέσω φυσικά αποζημίωσης προς τους Cottagers. Πολύς κόσμος ήταν υπέρ. Είναι άραγε ακόμα μετά από το αποψινό; Σοβαρά τώρα; Θα θέλατε να παίζει η ομάδα σας τόσο κυνικά και να φροντίζει στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, μέσα στην έδρα της, απλώς να χαλάει το παιχνίδι ενός αντιπάλου που βρίσκεται πιο χαμηλά στη βαθμολογία από την ίδια; Ιταλικό ποδόσφαιρο δεκαετίας 1970 και 1980; Οι γηπεδούχοι πέτυχαν αυτό που ήθελαν λίγο πριν το ημίχρονο χάρη σε μια απροσεξία του Douglas Luiz (πρώτη απόπειρα αντικατάστασης του Ibrahim Sangaré που έφυγε για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής μάλλον αποτυχημένη) και μετά δεν ενδιαφέρθηκαν ΚΑΘΟΛΟΥ να παίξουν ποδόσφαιρο, παρά μόνο να διαλύουν ό,τι προσπαθούσε να φτιάξει η Forest. Σε εκνευριστικό βαθμό. Ναι, είχαν περισσότερες απουσίες από εμάς λόγω "Copa Africa" (Alex Iwobi, Calvin Bassey, Samuel Chukwueze), αλλά και πάλι... Σε κάποιο σημείο άρχισε να δυσανασχετεί και η ίδια τους η κερκίδα, που μάλλον ήδη το έχει ξεχάσει πια και πίνει μπύρες ευτυχισμένη.

Αν με ρωτάτε πού κρίθηκε το ματς, θα έλεγα δύο πράγματα: στην πρώτη μάλλον φετινή κακή βραδιά του Elliot Anderson, που δεν θυμάμαι να έχει ξαναδώσει τόσο πολλές λάθος πάσες, και στην αδυναμία της δεξιάς μας πλευράς. Ο Sean, ούτε ο ίδιος στα καλύτερά του, προφανώς πόνταρε στο γεγονός ότι η Fulham θα έριχνε το βάρος στα δικά της δεξιά, λόγω κυρίως της πολύ καλής κατάστασης στην οποία βρίσκεται ο Harry Wilson. Μια χαρά τον εξουδετέρωσε, αλλά την πάτησε από τους απέναντι. Εκεί ο Antonee Robinson και ο Kevin έβαλαν στη μέση τον Nicolò Savona, που βέβαια με τον Omari Hutchinson να ξεχνιέται πολλές φορές και να μη γυρίζει να βοηθήσει δεινοπάθησε. Αυτό το στοιχείο, βέβαια, δεν θα το έβαζα αφού η υπόλοιπη άμυνα λειτουργούσε καλά και οι γηπεδούχοι έβλεπαν όλα τους τα σουτ να κοντράρονται. Έλα όμως που ο Kevin κέρδισε το πέναλτι ενώ δεν θα έπρεπε να του επιτραπεί ποτέ να πατήσει περιοχή. Από την άλλη, τι να κάνει και ο Dyche; Με τον Oleksandr Zinchenko όπως τον βλέπουμε, θα ήταν ρίσκο να τον ξεκινήσει και να πάει ο Neco Williams, ο κορυφαίος ίσως της Forest σήμερα μαζί με τον απροσπέλαστο και φιλότιμο Murillo, στα δεξιά. Ήδη, όπως μαθαίνουμε, έχουν ξεκινήσει σκέψεις να αποκτηθεί αριστερός μπακ τον Ιανουάριο, κι ας μη γίνεται να διακοπεί ο δανεισμός του Ουκρανού και να επιστραφεί στην Arsenal (το βέβαιο είναι ότι θα χάσει τη θέση του στην Ευρώπη μόλις με το καλό γυρίσει ο Ola Aina, που έπαιξε απόψε και πάλι με τη Β' ομάδα στη νίκη της με 1-0 εκτός επί των Wolves). Στο μεταξύ υποτίθεται ότι περιμένουμε και τον Cuiabano, ενώ η Botafogo τον ξαναγάπησε και τον θέλει πίσω! Μύλος...

Για να επανέλθω πάντως σε αυτά που είπα προηγουμένως, οι δικαιολογίες για το αποψινό είναι ελάχιστες. Η ομάδα είχε οκτώ μέρες για να ξεκουραστεί και να προετοιμάσει αυτό το παιχνίδι, που με νίκη θα μας έφερνε στο +8 από τη ζώνη του υποβιβασμού και στο -5 από τις ευρωπαϊκές θέσεις. Πνευματικά όμως δεν ήταν καθόλου έτοιμη. Από όσα είδαμε εναντίον της Tottenham δεν είδαμε απόψε τίποτα απολύτως. Ο έτερος (εκτός του Sangaré) πρωταγωνιστής εκείνου του ματς Callum Hudson-Odoi σχεδόν δεν εμφανίστηκε, ο Morgan Gibbs-White προσπάθησε να καλύψει το "κενό" του Anderson πριν κατρακυλήσει και ο ίδιος στη μετριότητα, ο Hutchinson εκτός της αμυντικής του τεμπελιάς έδειξε κάποια στοιχεία που κινδυνεύουν να τον αφήσουν αιώνιο ταλέντο.

Α, ναι, και ο Igor Jesus. Κάποιος έγραψε κάτι πολύ ωραίο και το ξεσήκωσα: "Μην ανησυχείτε. Δεν ήρθε ακόμα η 25η για να γεννηθεί. Το Σάββατο που έχουμε 27 θα πετάει. Και εκεί γύρω στο Πάσχα θα τον χάσουμε, αλλά μόνο για λίγες μέρες. Θα επανέλθει για να φορτσάρουμε στο τέλος του πρωταθλήματος". Ο Βραζιλιάνος σήμερα έφαγε πολύ ξύλο υπό την ανοχή του Anthony Taylor, από τον οποίο έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν περιμένεις κάτι άλλο από το να αρχίσει να βγάζει αφειδώς κάρτες (συνολικά 9 έδειξε σήμερα, ευτυχώς ο Williams που ήταν στο όριο τη γλίτωσε). Δεν ήταν τυχαίο που στάθηκε ο μοναδικός εκφραστής των επιθετικών μας προσπαθειών στο πρώτο 25λεπτο, εκεί που όλοι πιστέψαμε ότι οι Reds είχαν μπει με φούρια για το τρίποντο: στο 2' το σουτ του μετά από πάσα του Hudson-Odoi κοντραρίστηκε, όπως και στο 10' από τον Joachim Andersen μετά από λάθος του Robinson, ενώ στο 21' δεν πρόλαβε την πονηρή σέντρα του Luiz και ο Bernd Leno μπλόκαρε. Είχε χάσει όμως και στο 8' τη μεγαλύτερη ευκαιρία μας στο πρώτο ημίχρονο, πιάνοντας απευθείας το αριστερό πλασέ στη συρτή σέντρα του Williams και στέλνοντας τη μπάλα πάρα πολύ ψηλά.

Τι έκανε η Fulham ως τότε; Άλλαζε πάσες! Μιλάμε για κατοχή τύπου 68-32% χωρίς καμιά απολύτως ουσία, και με τον John Victor που διατήρησε τη θέση του (ο Matz Sels ήταν αυτη τη φορά στον πάγκο και είναι σχεδόν βέβαιο ότι το Σάββατο θα επιστρέψει κάτω από τα δοκάρια) θεατή του αγώνα. Εδώ που τα λέμε, ούτε μεχρι το τέλος χρειάστηκε να επέμβει κάπου ο Βραζιλιάνος τερματοφύλακας. Ανησύχησε λίγο για πρώτη φορά μεταξύ 37' και 42' όταν οι Cottagers έκαναν το μοναδικό τους επιθετικό... πεντάλεπτο στο ματς: από λάθος του Hutchinson o Anderson κόντραρε τον Kevin σε κόρνερ από το οποίο την ίδια κατάληξη είχε και το σουτ του Raúl Jiménez, ο Saša Lukić από σέντρα του Robinson πλάσαρε δίπλα στο δεξί δοκάρι, εκεί που πήγε και η κεφαλιά του Jiménez από νέο γύρισμα του Αμερικανού μπακ. Απαντήσαμε με μια επικίνδυνη σέντρα του Hutchinson που με κόπο ο Leno έβγαλε κόρνερ, και εκεί που το ημίχρονο πήγαινε ολοταχώς για το 0-0 έγινε η ζημιά. 

Ο Taylor είναι γνωστός καταστροφέας παιχνιδιών, αυτή τη φορά όμως είχε δίκιο. Και δεν δικαιολογείται καθόλου η "διάσωση" του Kevin από έναν έμπειρο παίκτη όπως ο Luiz, που δεν μπορεί να μην κατάλαβε ότι ο συμπατριώτης του, περικυκλωμένος στην περιοχή μας, έψαχνε το πέναλτι - και τα κατάφερε, αφού ο δικός μας προσπάθησε να κάνει τάκλιν και πήρε μπάλα και πόδι μαζί και άλλο που δεν ήθελε για να πέσει και να αρχίσει να σφαδάζει. Ο Jiménez έκανε το 5/5 στις φετινές του εκτελέσεις πέναλτι στέλνοντας τον John από την άλλη γωνία. Κι εδώ απορώ και εξίσταμαι: έχει απαγορευτεί να σταματάει τελείως την πορεία του ο εκτελεστής, ναι ή όχι; Δεν λέω να κόβει ταχύτητα, λέω να κοκαλώνει εντελώς. Ε, ο Μεξικανός το έκανε τρεις φορές. Μάλλον λάθος θα θυμάμαι...

Η Forest δεν τα παράτησε μετά την ανάπαυλα, αλλά ξέμεινε γρήγορα από δυνάμεις απέναντι σε μια ομάδα που όπως είπαμε δεν την ένοιαζε καθόλου να βγει μπροστά. Έτσι στο 47' μετά από κεφαλιά του Gibbs-White o Jesus χώθηκε στην περιοχή ανάμεσα στον Andersen και τον Jorge Cuenca αλλά ήταν πολύ δύσκολο να σουτάρει και αστόχησε, στο 49' ο Hudson-Odoi έστρωσε στον Williams που από το ύψος της περιοχής σούταρε δυνατά αλλά πάνω στον Leno, στο 62' από πολύ μακριά σημάδεψε κι αυτός τον Γερμανό τερματοφύλακα, δευτερόλεπτα μετά ο Gibbs-White από δεξιά έπιασε ένα διαγώνιο σουτ που μάλλον ανησύχησε πολύ τον Leno αλλά πέρασε ελάχιστα άουτ και στο 63' από πάσα του Hutchinson ο Jesus ήταν σε καλή θέση στην περιοχή αλλά δεν έκανε καλό κοντρόλ. Εκεί στην ουσία έληξε η σοβαρή προσπάθεια της Forest να επανέλθει. 

Τότε μόνο βγήκε και η Fulham από το καβούκι της. Μη φανταστείτε πολλά: δύο φάσεις έκανε, με τη μία μάλιστα να προέρχεται από καραμπινάτο φάουλ του Andersen στον Jesus που έδωσε την ευκαιρία στον Tom Cairney να σουτάρει δίπλα από το αριστερό δοκάρι του John, και στο 84' μετά τη σέντρα του Kenny Tete από δεξιά ο Jiménez βρέθηκε στη μικρή περιοχή με αντίπαλο τον Williams αλλά δεν έπιασε καλά την κεφαλιά. Προσωπική μου άποψη ότι στο 72', όταν ο Sean έκανε την τριπλή αλλαγή βγάζοντας Luiz, Jesus και Gibbs-White και βάζοντας τον Nico Domínguez, τον James McAtee που δεν έχει δείξει ακόμα τίποτα απολύτως και τον επανακάμψαντα μετά από ενάμισι μήνα Taiwo Awoniyi, ήταν σαν να πετούσε πετσέτα. Ο Taiwo θέλει να βοηθήσει, αλλά έχει βαρύνει πολύ και το καταλαβαίνει και ο ίδιος ότι οι πιθανότητες να χαιρετήσει τον Ιανουάριο αυξάνονται: δεν τόλμησε να σουτάρει όταν βρέθηκε στην περιοχή, τα κοντρόλ του δεν ήταν καλά, βγήκε και δύο φορές οφσάιντ. Δεν απέδωσε παρά μερικές εύκολες για την άμυνα της Fulham σέντρες η είσοδος του Zinchenko αντί του Savona με τη μετακίνηση του Williams στα δεξιά που λέγαμε, ενώ ο Hudson-Odoi έπρεπε μάλλον να είχε αφήσει τη θέση του στον Arnaud Kalimuendo αρκετά νωρίτερα. 

Το Σάββατο η Forest, την οποία η αφλογιστία εκτός εδρας έχει περιορίσει στη δεύτερη χειρότερη επίθεση του πρωταθλήματος μετά τους αξιοθρήνητους Wolves (έχασαν πάλι, εντός 2-0 από τη Brentford, και πάνε σφαίρα για να καταρρίψουν το αρνητικό ρεκόρ βαθμών της Derby), θα αντιμετωπίσει στο City Ground τη Manchester City που αυτή την εποχή... πετάει (3-0 το Σάββατο εντός τη West Ham, αφήνοντάς την πέντε βαθμούς πίσω μας) και θα ξεκινήσει την προσπάθειά της από τη 17η θέση, αφού η Leeds σάρωσε στo Elland Road με 4-1 την Crystal Palace (που κορόιδευε εμάς για την Ευρώπη, αλλά την Πέμπτη με αντίπαλο το... θηρίο KuPS από τη Φινλανδία έκανε εκτεταμένο ροτέισον και έμεινε στο 2-2 χάνοντας την οκτάδα και χωρίς να δει προκοπή το Σάββατο) και μας προσπέρασε. Η κατάσταση στην κορυφή παρέμεινε αμετάβλητη, αφού εκτός της City νίκησαν τόσο η πρωτοπόρος Arsenal (1-0 εκτός την Everton) και η τρίτη Aston Villa (2-1 εντός τη Manchester United) και παραμένουν όλες μαζεμένες μέσα σε τρεις βαθμούς. Κατά τα άλλα στη 17η αγωνιστική: Newcastle-Chelsea 2-2, Bournemouth-Burnley 1-1, Brighton-Sunderland 0-0, Tottenham-Liverpool 1-2. 

Fulham: Leno, Tete, Andersen, Cuenca, Robinson, Lukić, Berge (Cairney 65'), Wilson (Traoré 83'), Smith-Rowe (Diop 84'), Kevin (King 77'), Jiménez (Kusi-Asare 84').
Forest: John Victor, Savona (Zinchenko 80'), Milenković, Murillo, Williams, Douglas Luiz (Domínguez 72'), Anderson, Hutchinson, Gibbs-White (McAtee 72'), Hudson-Odoi (Kalimuendo 91'), Igor Jesus (Awoniyi 71').
Σκόρερ: Jiménez 45+5' (πέναλτι).
Διαιτητής: Anthony Taylor. Κίτρινες: Jiménez 45+7', Berge 66', Cuenca 82', Wilson 84', Andersen 94' - John Victor 45+4', Murillo 70', Milenković 83', Domínguez 96'.
Θεατές: 27.136 (Forest: περίπου 2.700).

Sean Dyche: "Από πλευράς ποιότητας ο αγώνας ήταν χαμηλού επιπέδου. Και οι δύο ομάδες αγκομαχούσαν, τουλάχιστον έτσι το είδα εγώ. Ξεκινήσαμε καλά και βρεθήκαμε σε κάποιες καλές θέσεις για γκολ. Είχαμε και μια-δυο καλούτσικες ευκαιρίες. Αλλά στην πραγματικότητα δεν διεισδύσαμε πολύ στην περιοχή και δεν βάλαμε στην αντίπαλό μας πολλά προβλήματα. Ήμασταν αργοί. Είναι δύσκολο να σπάσεις τις άμυνες ομάδων που κλείνονται πίσω, κι εμείς δεν βρήκαμε σημαντικές στιγμές για να το κάνουμε. Δεν επιδράσαμε στον αγώνα ούτε κατά διάνοια στον βαθμό που περίμενα, ειδικά μετά από τέτοια εμφάνιση στον προηγούμενο. Καμιά φορά αυτή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση, και τους το είπα μετά από εκείνο το ματς: παρά το ότι αποσπάτε συγχαρητήρια πρέπει να είστε έτοιμοι να αποδώσετε ξανά ανάλογα. Όσα καλά πράγματα κάνουμε πρέπει να μάθουμε να τα κάνουμε ακόμα καλύτερα. Δεν ήμασταν και χιλιόμετρα μακριά, απλώς δεν ήμασταν τόσο καλοί όσο απέναντι στην Tottenham. O Taylor είναι κορυφαίος διαιτητής, αλλά απόψε θεωρώ ότι δεν βρέθηκε σε καλή βραδιά. Έγιναν αρκετά πράγματα που δεν ήταν ανάγκη να γίνουν. Δεν πάω να ρίξω αλλού το φταίξιμο για το αποτέλεσμα. Απλώς το λέω γιατί ήταν ασυνήθιστα και σίγουρα δεν πήραμε και πολλά από αυτά. Μπορεί έτσι να μην κερδίσεις τελικά, σου δίνουν όμως ένα πλεονέκτημα. Έτσι όμως ήταν και το πέναλτι: αγγίζεις κάποιον στην περιοχή και πέφτει. Αυτό γίνεται πια..."

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.