Κανείς δεν μπορεί να πει ότι πριν τη σημερινή μέρα ήταν επιτακτική ανάγκη να πάρει αποτέλεσμα η Forest στην έδρα της από την πρωτοπόρο Arsenal. Να όμως που η ρημάδα η τύχη τα έφερε αλλιώς μετά τα απογευματινά παιχνίδια... Τι έγινε εκεί; Η Leeds νίκησε τη Fulham 1-0 στο 91', η West Ham πέρασε με 2-1 από την έδρα της παντελώς αναξιόπιστης Tottenham με γκολ του ξεχασμένου Callum Wilson -που είχε μπει ως αλλαγή της απελπισίας λίγο πριν- στο 93', ακόμα και η Burnley έφυγε από το Anfield με τον βαθμό της ισοπαλίας κόντρα στη Liverpool (1-1). Για πείτε μου τώρα λοιπόν, ήταν επιτακτική ανάγκη ή όχι; 

 Ήταν. Και ευτυχώς οι παίκτες το συνειδητοποίησαν μια χαρά, και κατάφεραν να αντιπαρέλθουν δύο πολύ καλά διαστήματα των Gunners και να πάρουν (όπως και πέρσι στο ίδιο γήπεδο) μια λευκή ισοπαλία που έμοιαζε πολύ με νίκη. Ευτυχώς σε αυτά τα διαστήματα υπήρχε φοβερή αλληλοκάλυψη στην άμυνα από τους δικούς μας, και υπήρχε φυσικά και ο... περσινός Matz Sels, αυτός με τα πολλά clean sheets ντε, που φρόντισε για άλλη μια φορά να μην αγγίξει η μπάλα τα δίχτυα του από μέσα... 

Τα στατιστικά λένε και αλήθεια και ψέματα. Το 40-60% στην κατοχή της μπάλας ποιος δεν το περίμενε. Τα 4-9 κόρνερ επίσης. Άντε και τα μηδέν σουτ εντός εστίας από τη δική μας πλευρά (6-15 οι τελικές). Λίγοι όμως θα περίμεναν τα μόλις τρία σουτ στον στόχο από πλευράς Arsenal, που υποχρέωσαν τον Sels σε ισάριθμες εξαιρετικές επεμβάσεις. Τέσσερις μεγάλες ευκαιρίες κατέγραψαν οι Λονδρέζοι, μαζί με αυτή του Gabriel Martinelli στο πρώτο ημίχρονο που μας έκανε να κλείσουμε τα μάτια μας περιμένοντας το μοιραίο που... δεν ήρθε. Και να σας πω και κάτι; Αν είχαμε πιο δυνατό πάγκο, ίσως να παίρναμε κάτι καλύτερο. Από την άλλη, ο πάγκος της Arsenal προκαλούσε ίλιγγο, και ο Mikel Arteta έριξε στο ματς όλα του τα βαριά χαρτιά, αλλά άκρη δε βρήκε. Όχι από ανικανότητα των δικών του, αλλά 100% λόγω της ψυχής που κατέθεσε η Forest απόψε στο χορτάρι του City Ground, με τον κόσμο να "σπρώχνει" για να έρθει το αποτέλεσμα. Ας μην γκρινιάζει όμως, αφού το μεσημέρι η Manchester City είχε χάσει 2-0 στο Old Trafford, στον πρώτο αγώνα πρωταθλήματος της Manchester United μετά την αποπομπή του Ruben Amorim και την έλευση (ως υπηρεσιακού μέχρι το τέλος της σεζόν) του Michael Carrick. Έτσι πρόσθεσε και η Arsenal έναν βαθμό στη διαφορά από τον κύριο διώκτη της... Μήπως έχει αντίρρηση όμως η Aston Villa...;

Αυτά εμάς δε μας αφορούν. Εμείς να σωθούμε θέλουμε, και ει δυνατόν να πάμε καλά και στην Ευρώπη και να είναι η επανεμφάνισή μας εκεί μια γιορτή, τώρα που τα εγχώρια Κύπελλα μάς τέλειωσαν στα εδάφη της Ουαλίας. Και ειλικρινά, τη γκρίνια που διαβάζω για τον Sean Dyche στα social media αδυνατώ να την κατανοήσω. Ο άνθρωπος ήρθε ακριβώς επειδή είναι ειδικευμένος στις επικίνδυνες αποστολές. Τι θέλαμε δηλαδή, champagne football; Έχουμε ξεκολλήσει πια από τη διακεκαυμένη ζώνη (στο +5 από τη West Ham και στο +6 από τη Burnley), έχουμε κάνει κάποιες εξαιρετικές νίκες (Liverpool, Tottenham, Porto), κυνηγάμε ακόμα 8άδα στο Europa League ενώ ελάχιστοι παίκτες μας έχουν ευρωπαϊκή εμπειρία. Μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας!

Η Forest δεν έπαιξε "πούλμαν". Ήταν όμως πολύ δύσκολο να αποδώσει καλύτερα, με δεδομένο το επιθετικό της πρόβλημα, κόντρα στην (μακράν) καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος. Πιθανώς πολλά να άλλαζαν αν είχε σκοράρει στην πρώτη και μεγαλύτερή της ευκαιρία στο ματς. Ήταν το 12', και ως τότε είχαμε... αισθανθεί ότι παίζαμε με την πρωτοπόρο μόνο στη φάση του 5', όταν ο Noni Madueke προσπάθησε να σκοράρει με απευθείας κόρνερ (!) και έστειλε τη μπάλα στην έξω πλευρά των διχτυών. Ένα γύρισμα του (τεράστιου για άλλη μια φορά) Neco Williams βρήκε τον -και πάλι κατά συνθήκη αριστερό εξτρέμ, αφού ο Callum Hudson-Odoi μετακινήθηκε στα δεξιά- Nico Domínguez, που ήταν σε πολύ καλή θέση και με εξαιρετική θέα του τέρματος, πρόλαβε όμως αυτός ο παικταράς που λέγεται Declan Rice και τον κόντραρε πάνω στο σουτ σε κόρνερ. Ακολούθησε ένα εικοσάλεπτο κυριαρχίας των φιλοξενουμένων, αλλά και πάλι χωρίς πολλές φάσεις. Στο 21' ο Madueke βρέθηκε στην περιοχή και τροφοδότησε τον Ben White που σούταρε πολύ άστοχα, ενώ στο 28' σε σέντρα του White έπεσε πολύς κόσμος πάνω στη μπάλα πριν ο Ola Aina διώξει τελικά σε κόρνερ, από το οποίο προήλθε και η πιο επικίνδυνη φάση του πρώτου ημιχρόνου. Έγινε αναστάτωση στην περιοχή μας και το τυφλό βολέ του Madueke βρήκε στο δεύτερο δοκάρι τον Martinelli, που πλάσαρε διαγώνια, βασανιστικά, αλλά ευτυχώς ελάχιστα άουτ! Μετά το ημίωρο η Forest ισορρόπησε και προσπάθησε να χτυπήσει στην κόντρα (δύο φορές χρειάστηκε ο David Raya να κάνει τον λίμπερο για να προλάβει τον εφορμώντα Igor Jesus), αλλά και πάλι η Arsenal είχε τις απειλητικές στιγμές, στο 31' όταν το διαγώνιο σουτ του Martin Zubimendi έφυγε ξυστά έξω και κυρίως στο 41', με τον Murillo να κάνει λάθος κοντρόλ στο κέντρο, τον Viktor Gyökeres να φεύγει προς το τέρμα μας και τον Βραζιλιάνο με ταχύτητα δυσανάλογη του σωματότυπού του να προλαβαίνει να πέσει στα πόδια του Ούγγρου και να σταματάει το σουτ του.

Ο Arteta κατάλαβε ότι δε θα την έβγαζε εύκολα καθαρή, και στην ανάπαυλα έβγαλε τον Martinelli (τον οποίο εκτός της φάσης του 28' είχε βάλει στο τσεπάκι του ο Aina) και πέρασε τον Leandro Trossard. Λίγο αργότερα (57'), βλέποντας ότι η Forest είχε ξεκινήσει καλύτερα (κι ας της έλειπε η ψυχραιμία στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου), ενίσχυσε ακόμα περισσότερο την επιθετική του γραμμή με την ταυτόχρονη έξοδο των Madueke, Gyökeres και του απρόσμενα "λίγου" Martin Ødegaard και την είσοδο των Bukayo Saka, Gabriel Jesus και Mikel Merino. Αποτέλεσμα ήταν να περάσει η άμυνά μας ένα εφιαλτικό τέταρτο, όπου ο Sels έκλεψε την παράσταση με τρεις σπουδαίες επεμβάσεις: στο 59', στην πρώτη προσπάθεια εντός στόχου στον αγώνα (βολέ του Rice από σέντρα του Saka), στο 65' (η απόκρουση του ματς σε κεφαλιά του Saka που πήγαινε στο "Γ" από σέντρα του Rice) και στο 70', όταν σε σέντρα του Saka και κεφαλιά του Merino o Gabriel Jesus βρέθηκε μια ανάσα από το 0-1, αλλά ο Βέλγος γκολκίπερ έπεσε στα πόδια του και έβγαλε τη μπάλα κόρνερ. Και βέβαια ήρθε και η κεφαλιά του Merino στο 72' σε εκτέλεση φάουλ του Rice (πολύ αυστηρό σφύριγμα από τον Michael Oliver σε μαρκάρισμα του Morgan Gibbs-White στον Merino) που σχεδόν έγλειψε το αριστερό δοκάρι του Sels πριν φύγει άουτ.

Ο Igor Jesus είχε κουραστεί (ο William Saliba τον έπαιζε αρκετά σκληρά, είναι η αλήθεια) και ο Dan Ndoye, που πέρασε στη θέση του, ανέλαβε την κορυφή της επίθεσης και έπαιξε κι αυτός τον ρόλο του, αφού κρατούσε σε εγρήγορση τους αμυντικούς της Arsenal που φοβούνταν την ταχύτητά του (δεν πήγε και λίγες φορές να κλέψει, ήταν θετικός κι ας έχει ακούσει πολλά τελευταία), με συνέπεια το ματς να ξαναγίνει μοιρασμένο και ο Arteta να υποχρεωθεί να βάλει και τον Eberechi Eze, χωρίς μεγαλύτερη επιτυχία από τους προηγούμενους. Η επιμονή του πάγκου της Arsenal να ζητάει πέναλτι στο 80', όταν ο Aina προσπαθούσε να ελέγξει τη μπάλα πάνω στη γραμμή του άουτ χωρίς πίεση από αντίπαλο, επειδή φάνηκε να βρίσκει ανεπαίσθητα στο χέρι του ενώ πρώτα είχε αγγίξει το στήθος του ήταν το λιγότερο γραφική. Όταν στο 89' ο Omari Hutchinson πήρε τη θέση του αποκαμωμένου Domínguez, κατά βάθος ξέραμε ότι παρά την 6λεπτη καθυστέρηση το αποτέλεσμα ήταν έτοιμο για σφράγισμα. Όπερ και εγένετο, και μας επιτρέπει να πάμε την Πέμπτη στη Braga και να διεκδικήσουμε την είσοδό μας στην 8άδα του Europa League ("παίζει" και επανεμφάνιση Ryan Yates, που απόψε ήταν στον πάγκο για πρώτη φορά μετά τον τραυματισμό του). Έχω αναφέρει ήδη αρκετούς, αλλά πλην του Sels δεν πρέπει να παραλείψω τη σιγουριά που έδωσε στο κέντρο μας η επιστροφή του Ibrahim Sangaré από το Κύπελλο Εθνών Αφρικής (παρ' όλο που και ο ίδιος, και η Ακτή σίγουρα ήθελαν κάτι παραπάνω από την 8άδα) και κυρίως μία ακόμα ηγετική εμφάνιση του Elliot Anderson, που από τη μία χαίρεσαι να τον βλέπεις κι από την άλλη σκέφτεσαι: "Λες να μας τον αρπάξουν από τον Ιανουάριο;"

Στα άλλα αποτελέσματα του Σαββάτου, είχαμε Chelsea-Brentford 2-0 και Sunderland-Crystal Palace 2-1. H 22η αγωνιστική συνεχίζεται την Κυριακή με τους αγώνες Wolves-Newcastle και Aston Villa-Everton και ολοκληρώνεται τη Δευτέρα με το ματς Brighton-Bournemouth. 

Forest: Sels, Aina, Milenković, Murillo, Williams, Sangaré, Anderson, Domínguez (Hutchinson 89'), Gibbs-White, Hudson-Odoi, Igor Jesus (Ndoye 76').
Arsenal: Raya, White, Saliba, Gabriel, Timber, Ødegaard (Merino 57'), Zubimendi (Eze 79'), Rice, Madueke (Saka 57'), Martinelli (Trossard 46'), Gyökeres (Gabriel Jesus 57').
Διαιτητής: Michael Oliver. Κίτρινες: Aina 90' - Timber 37'.
Θεατές: 30.729.

Sean Dyche: "Είμαι πολύ ευχαριστημένος, και έχω πολλούς λόγους να είμαι. Δεν μπορείς φυσικά να ανοίγεις τέτοιες άμυνες κάθε φορά που επιτίθεσαι, οπότε πρέπει να ψάξεις την κόντρα, ακόμα και στο γήπεδό σου. Είμαι ικανοποιημένος μετά από τόση δουλειά που κάναμε μέσα στην εβδομάδα. Οι παίκτες ανταποκρίθηκαν σε πολλά από αυτά που τους ζητήσαμε, και πιστεύω ότι και οι ίδιοι είχαν την ανάγκη να μας δείξουν και πάλι ότι μπορούν να κάνουν κάποια πράγματα καλά. Και τα έκαναν. Η ομάδα είχε καλή φυσική και αγωνιστική κατάσταση, και έκανε και τις βρώμικες δουλειές που είναι τόσο απαραίτητες απέναντι σε τέτοιες ομάδες. Αλλά και αυτές συνδυάστηκαν με στιγμές ποιότητας. Και εννοείται ότι πάντα χρειάζεσαι σωστή αντίδραση στα δύσκολα, κι εκεί ο Sels έκανε μεγάλες αποκρούσεις σε πολύ σημαντικές φάσεις του αγώνα. Η Arsenal είναι κορυφαία ομάδα. Εμείς απλώς θεωρούμε ότι είμαστε μια ομάδα που βελτιώνεται. Όταν παίζεις με ομάδες που δεν βρίσκονται στην κορυφή χρειάζεται να είσαι αφοσιωμένος στη νίκη, αλλά σήμερα υπήρχε η θέληση να μη χάσουμε, και φάνηκε καθαρά. Όλοι έπαιξαν τον ρόλο τους, τα πήγαμε περίφημα με τις στατικές φάσεις της Arsenal και γενικά είχαμε απαντήσεις σε όλες τις δυσκολίες του αγώνα".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.