Προσπαθώ πολύ να παραμείνω ήρεμος, δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω. Προσπαθώ να συμβιβαστώ με αυτό το γελοίο πράγμα που λέγεται modern football, εκεί κι αν δεν τα καταφέρνω. Απόψε αντιμετωπίσαμε την Ευρώπη χωρίς σεβασμό. Μας δόθηκε μια μεγάλη ευκαιρία να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα για την οκτάδα της League Phase, ώστε να γλιτώσουμε έναν γύρο και να αφοσιωθούμε περισσότερο για ένα διάστημα στο πρωτάθλημα και στον αγώνα για τη σωτηρία. Και τι κάναμε; Καταφέραμε κάτι πολύ σπάνιο, μα την αλήθεια: να χάσουμε από μια ΜΕΤΡΙΟΤΑΤΗ ομάδα που δεν έκανε ούτε ένα σουτ στο τέρμα μας!

Όσο θα υπάρχω ακόμα σ' αυτή τη γη και θα υποστηρίζω τη Forest, θα θυμάμαι αυτό το δίλεπτο του διαβόλου, 53' και 54', στο γραφικό γήπεδο της Braga που αν δεν είχε τις μεγάλες κερκίδες στα πλάγια θα θύμιζε το "El Paso" της Καλλιθέας με τα βράχια που το τριγυρίζουν. Τον Morgan Gibbs-White να χάνει ΠΑΛΙ πέναλτι σε ευρωπαϊκό αγώνα και στην αντεπίθεση τον Ryan Yates να στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα μας. Εφιάλτης! Σκέφτομαι όλον αυτόν τον κόσμο που κίνησε για την Πορτογαλία, ελπίζοντας να βρει ήλιο και να απολαύσει την ομάδα του. Δεν έγινε ούτε το ένα ούτε το άλλο. Εδώ και μέρες έβρεχε ασταμάτητα, όπως και την ώρα του αγώνα άλλωστε, όσο για την απόδοση της Forest απόψε... ας μην το συζητάμε καλύτερα. 

Ο Sean Dyche είχε ένα μεγάλο πρόβλημα πριν πετάξει η ομάδα για την Πορτογαλία. Ο Igor Jesus είχε αποκομίσει έναν τραυματισμό από τον αγώνα με την Arsenal, οπότε οι Reds έμεναν χωρίς σέντερ φορ, καθώς ο Chris Wood είναι τραυματίας, ο Taiwo Awoniyi δεν είναι δηλωμένος στην ευρωπαϊκή λίστα και ο Arnaud Kalimuendo, όπως ξέρουμε, έχει δοθεί δανεικός (ουσιαστικά με μεταγραφή) στην Eintracht Φρανκφούρτης. Έτσι κι αλλιώς ήταν υποχρεωμένος να παίξει με "ψευτοεννιάρι". Έχω όμως μια απορία. Μετά τον αποκλεισμό από τη Wrexham στο FA Cup έβγαλε στη σέντρα παίκτες που παρά τις ευκαιρίες που πήραν δεν έδειξαν ότι αξίζουν να αγωνίζονται στη Forest. Εννοούσε τάχα μόνο τον Oleksandr Zinchenko, που ενημερώθηκε ήδη ότι δεν υπολογίζεται και η Arsenal, από την οποία ζητήθηκε να διακοπεί ο δανεισμός του, λέγεται ότι τον προορίζει για νέο δανεισμό στον Ajax; 

Γιατί παρουσιάστηκε στην Πορτογαλία μια ενδεκάδα γεμάτη παίκτες που δεν υπολογίζονται; Τον ρόλο του "ψευτοεννιαριού" κλήθηκε να παίξει ο Dan Ndoye, για τον οποίο ήδη ακούγεται ότι δεν θα λέγαμε όχι σε παραχώρησή του (η Atlético Μαδρίτης, ας πούμε, γράφεται ότι ενδιαφέρεται). Ο James McAtee πήρε άλλη μια ευκαιρία και την πέταξε όπου και τις προηγούμενες, αν και θα πρέπει να του αναγνωρίσουμε ότι κέρδισε το πέναλτι και έδωσε μια καλή πάσα που δεν κατέληξε σε γκολ. Ο Dilane Bakwa πρέπει να ήταν μακράν ο χειρότερος του γηπέδου. Ο Douglas Luiz, τον οποίο η Juventus σκέφτεται να πάρει πίσω και να στείλει στην... Chelsea (!), ήταν όπως πάντα: όχι κακός, αλλά χωρίς να βγάλει και μάτια. Τελικά αυτοί οι παίκτες πρέπει να παίζουν ντε και καλά; Τι εναγώνια προσπάθεια είναι αυτή μήπως και δικαιωθούν έστω την ύστατη ώρα οι μεταγραφές-φιάσκο του Edu Gaspar; 

Ναι, το ξέρω, την Κυριακή έχουμε ένα σημαντικό παιχνίδι για την Premier League στο Λονδίνο κόντρα στη φορμαρισμένη τελευταία Brentford, και κάποιοι παίκτες έχουν τραβήξει πολύ κουπί και πρέπει να ξεκουραστούν. Σοβαρά; Και τα όνειρα να πάμε καλά στην Ευρώπη, τα ξεχάσαμε; Αρχίσαμε κι εμείς τα μπακαλίστικα ροτέισον ενώ πλέον ΦΩΝΑΖΕΙ το γεγονός ότι πάγκο δεν έχουμε; Κι εφόσον μετά και τα σημερινά αποτελέσματα η θέση μας στην 24άδα εξασφαλίστηκε (εφόσον απομένει ένας αγώνας και έχουμε 11 βαθμούς έναντι 7 της 25ης Ludogorets), τι θα κάνουμε στη συνέχεια; Θα κατεβούμε και στα πλέι-οφ με αυτή τη σύνθεση, έτσι για να βγει η υποχρέωση; Ήδη χάσαμε για δύο, ίσως και τρεις αγωνιστικές τον Elliot Anderson που είδε απευθείας κόκκινη στο 94' (το γιατί δεν το κατάλαβε κανείς, αλλά αν όντως έβρισε τον διαιτητή όπως εικάζεται πρέπει κάποιος να του τραβήξει τ' αυτί). Ή μήπως περιμένουμε να μας λύσει όλα τα προβλήματα ο Lorenzo Lucca, o δίμετρος Ιταλός σέντερ φορ που αναμένεται να έρθει αύριο από τη Napoli για να περάσει ιατρικά και να υπογράψει (με κόστος δανεισμού 1 εκ. ευρώ παρακαλώ, και άλλα 40 η οψιόν αγοράς στο τέλος της σεζόν! Αυτές είναι κινήσεις πανικού, αν ρωτάτε εμένα, και δεν δείχνουμε να έχουμε μάθει από τα παθήματά μας); Είναι δυνατόν να μιλούσαμε όλοι το καλοκαίρι για ενίσχυση εν όψει Ευρώπης και σήμερα να νοσταλγούμε τον Jota Silva, τον Ramón Sosa και τον Harry Toffolo, παίκτες που φαινόταν ότι δεν ήταν επιπέδου Premier League κι όμως προσπαθούσαν σαν τρελοί κάθε φορά που τους δινόταν η ευκαιρία;

Με δυο λόγια: Μας ενδιαφέρει πλέον η Ευρώπη; Τόσο η διοίκηση (κυρίως και πρωτίστως), όσο και ο Dyche (που έχει μικρότερη ευθύνη, όταν παίζεις χαρτιά είσαι αναγκασμένος να παίξεις με τα φύλλα που θα σου τύχουν) οφείλουν να κοιταχτούν στον καθρέφτη, να απαντήσουν και να το πουν και σε μας. Αρκετά με τη βλακεία "πάνω απ' όλα το πρωτάθλημα". Έχουμε αποκλειστεί ήδη και από τα δύο Κύπελλα στην Αγγλία, ας σκεφτούμε και λίγο την ιστορία μας διάβολε!

Λοιπόν, το πρώτο ημίχρονο στο Estádio Municipal ήταν ένα βάσανο και μισό. Είχα παρατήσει το στυλό και το χαρτί και ήμουν έτοιμος να γείρω. Τα μόνα που σημείωσα ήταν η πολύ καλή απόκρουση του Lukáš Horníček στο χτύπημα φάουλ του Gibbs-White που κατευθυνόταν στο δεξί "Γ" του στο 10' και η κεφαλιά του Gabri Martínez από τη σέντρα του Ricardo Horta (αδελφού του André Horta που είχε παίξει στον Ολυμπιακό) που έφυγε ελάχιστα άουτ από το δεξί δοκάρι του Matz Sels, ο οποίος δικαιολογημένα τα έβαλε με τον Nicolò Savona που ήταν σαν ματιασμένος απόψε σε όλο το ματς και έχανε συνέχεια τον Ισπανό εξτρέμ. Η Forest έδειχνε να έχει τον έλεγχο, αλλά όχι πως απειλούσε κιόλας. 

Το δεύτερο μέρος ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον. Αφού στο 48' ο Martínez πέρασε πάλι τον Savona και γύρισε προς τη μικρή περιοχή όπου ο Horta βρήκε άσχημα τη μπάλα στον βηματισμό του και σούταρε πολύ άστοχα, στο 50' ο Ισπανός πήγε να πάρει τον τίτλο του μοιραίου, καθώς σε μια σέντρα του Gibbs-White που δεν θα προλάβαινε με τίποτα ο όχι και φοβερός στο κεφάλι (ή σε οτιδήποτε άλλο) McAtee γκρέμισε τον χαφ της Forest από πίσω. Ο Κροάτης Igor Pajać έδειξε την άσπρη βούλα, ο συμπατριώτης του VAR Ivan Bebek συμφώνησε, πέρασαν τρία λεπτά και ο Gibbs-White, που είχε χάσει πέναλτι και στο Graz απέναντι στη Sturm (δύο πέναλτι, πέντε εν δυνάμει βαθμοί, για σκεφτείτε το), επέτρεψε στον Horníček να τον "ψωνίσει" πέφτοντας στην αριστερή του γωνία και αποκρούοντας. Στην αμέσως επόμενη επίθεση, ο Fran Navarro (ναι, ο Ισπανός σέντερ φορ που πέρασε και σχεδόν δεν άγγιξε από τον Ολυμπιακό) βρήκε με τακουνάκι στην περιοχή τον Horta, που πέρασε τον Morato, γύρισε παράλληλα με το τέρμα μας χωρίς να πολυβλέπει και ο Yates, που ερχόταν με φόρα από πίσω, άγγιξε τη μπάλα όσο χρειαζόταν για να περάσει τη γραμμή. Μιλάμε τώρα για σενάριο ταινίας, ανάλογο με αυτό των πλέι-οφ της Championship to 2013 με πρωταγωνιστές τον (και "δικό μας") Anthony Knockaert της Leicester που έχασε το πέναλτι και τον Troy Deeney της Watford που σκόραρε καπάκι στην κόντρα...

Η αντίδραση των Reds ήταν αρχικά σπασμωδική (κεφαλιά του Yates προς τα πίσω από μακρινό πλάγιο του Ola Aina, λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι στο 56') και στη συνέχεια (58') πολύ πιο στρωτή, με την καλή επίθεση που κατέληξε σε ασίστ του McAtee στον Gibbs-White μέσα στην περιοχή και λίγο αριστερά, αλλά ο MGW, εμφανώς χωρίς να έχει ξεπεράσει την απώλεια του πέναλτι, σούταρε με το αριστερό ψηλά. Αυτή ήταν η καλύτερη ευκαιρία που φτιιάξαμε σε όλο το ματς, και ακολούθησε ένα φοβερό σουτ του Aina στο 62' από πολύ μακριά, που νίκησε τον Horníček αλλά σταμάτησε στο οριζόντιο δοκάρι του! Η Braga ανταπέδωσε στο 66', όταν ο νεοεισελθών Pau Victor πήρε την πάσα του Horta στην περιοχή και σούταρε δυνατά με το δεξί, με τη μπάλα να καταλήγει στο αριστερό δοκάρι του Sels που είχε ουσιαστικά εξουδετερωθεί. Ο Dyche έκανε τριπλή αλλαγή (Neco Williams, Callum Hudson-Odoi και Anderson αντί Aina, McAtee και Douglas Luiz) και λίγο αργότερα βγήκε επιτέλους ο Bakwa και πέρασε ο Nico Domínguez. H Braga δεν απείλησε ξανά, αλλά κι εμείς ήμασταν... της σέντρας το πανηγύρι, χωρίς σέντερ φορ στη μεγάλη περιοχή, οπότε καταλαβαίνετε... Μια κάθετη έγινε στο 78', από τον Anderson στον Gibbs-White, το σουτ του όμως έχασε δύναμη μετά από μια ανεπαίσθητη κόντρα και ο Horníček μπλόκαρε, ενώ πέντε λεπτά αργότερα σε σέντρα του Williams o Ndoye στο δεύτερο δοκάρι σούταρε την πρώτη φορά σε αντίπαλο, τη δεύτερη απέκρουσε ο Τσέχος γκολκίπερ των γηπεδούχων, την τρίτη έκανε σέντρα και ο Yates σε κενό τέρμα θα εξιλεωνόταν αν ο Gustaf Lagerbielke δεν έβαζε κι αυτός το κεφάλι του και δεν εξέτρεπε την πορεία της μπάλας σε κόρνερ. Μια πτώση του Ndoye στην περιοχή στο 89' σε μονομαχία με τον σε λίγους μήνες 40άρη João Moutinho δινόταν και δεν δινόταν, ήταν μάλλον αυστηρή πάντως η απόφαση του Pajać να δείξει στον Ελβετό κίτρινη για θέατρο, όσον αφορά δε την κόκκινη στον Anderson στο 94' μάλλον πρέπει ο ίδιος ο Elliot να μας εξηγήσει τι ακριβώς έγινε... 

Έτσι η Braga, χωρίς -επαναλαμβάνω- ούτε ένα σουτ στο τέρμα, ανέβηκε στην 5η θέση και αγκάλιασε την 8άδα, ενώ εμείς πέσαμε στη 16η και θα προσπαθήσουμε την άλλη εβδομάδα να νικήσουμε τη Ferencváros, που απόψε δεν κατάφερε να κρατήσει το 1-0 στην έδρα της και ισοφαρίστηκε από τον Παναθηναϊκό, ώστε καταρχάς να πάρουμε μια καλύτερη θέση και τουλάχιστον να έχουμε πλεονέκτημα έδρας στα πλέι-οφ. Η υπόθεση "8άδα" θεωρητικά δεν έχει χαθεί ακόμα, αλλά χρειάζεται πια συνδυασμούς αποτελεσμάτων και προσωπικά θα το θεωρήσω μεγάλη τύχη αν επιτευχθεί. Ας περιμένουμε να φύγει το ματς με τη Brentford, όπου μάλλον θα έχουμε και τον Lucca και -ας ελπίσουμε- και τον Igor Jesus, και τα ξαναλέμε.

Braga: Horníček, Gómez, Lagerbielke, Niakaté (Carvalho 46'), Rodrigues, Grillitsch (Moutinho 62'), Gorby, Arrey-Mbi, Martínez (Lelo 85'), Horta (Dorgeles 75'), Navarro (Pau Victor 62'). 
Forest: Sels, Savona, Milenković, Morato, Aina (Williams 69'), Yates (Sangaré 83'), Douglas Luiz (Anderson 68'), McAtee (Hudson-Odoi 68'), Bakwa (Domínguez 75'), Gibbs-White, Ndoye. 
Σκόρερ: Yates 54' (αυτογκόλ).
Διαιτητής: Igor Pajać (Κροατία). Κίτρινες: Niakaté 8', Martínez 50', Tiago Sá 55' (στον πάγκο) - Williams 84', Ndoye 89', Sangaré 95'. Κόκκινη: Anderson 94' (απευθείας).
Θεατές: 12.377 (Forest: περίπου 1.700).

Sean Dyche: "Μεγάλη απογοήτευση. Ήταν ένα λεπτό τρέλας σε έναν αγώνα όπου δεν δείχναμε στιγμή να έχουμε πρόβλημα. Δεν κυριαρχήσαμε όσο ελπίζαμε, δεν ανοίξαμε την άμυνα των αντιπάλων μας τόσο πολλές φορές όσο ελπίζαμε. Παίζαμε επίσης χωρίς καθαρό σέντερ φορ και αυτό είναι πάντα δύσκολο. Χάσαμε ένα πέναλτι, αλλά αυτά συμβαίνουν, και στο επόμενο λεπτό η αντίδρασή μας ήταν πολύ κακή και χάσαμε το παιχνίδι από ένα πολύ φτηνό γκολ. Χάσαμε για λίγ τη συγκέντρωσή μας και σκόραραν με μια τυχαία κόντρα της μπάλας. Είναι πράγματα που συμβαίνουν, και ο αντίπαλος παίρνει ψυχολογία και ανεβαίνει ο κόσμος του. Ήταν μια πολύ άτυχη στιγμή για τον Yates. Όσο για τον ρυθμό του αγώνα, παρασυρθήκαμε και παίξαμε αργά. Δεν πιέσαμε την άμυνά τους όσο θέλαμε. Σε κάτι τέτοιους αγώνες όταν κερδίζεις πέναλτι και το βάζεις συνήθως παίρνεις και τη νίκη. Φυσικά και θέλουμε ακόμα να πάμε καλά σ' αυτή τη διοργάνωση. Οι παίκτες δουλεύουν πολύ σκληρά στην προπόνηση. Ερχόμενοι εδώ θέλαμε να φέρουμε το παιχνίδι στα δικά μας μέτρα, αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ. Μπορεί και να φέρναμε ισοπαλία, αλλά σίγουρα δεν έπρεπε να χάσουμε όπως πήγε το ματς. Το χάσαμε από μια στιγμή τρέλας. Δε νομίζω οι αντίπαλοί μας να έχασαν κάποια κλασική ευκαιρία, αντίθετα εμείς προκαλέσαμε μια σύγχυση μπροστά στο τέρμα τους (σ.σ. η φάση με Ndoye και Yates στο 83'), αλλά ούτε τότε μπήκε η μπαλα μέσα. Πιστεύω ότι μας λείπει ακόμα το φονικό ένστικτο. Έχουμε μιλήσει πολύ γι' αυτό από τότε που ήρθα στην ομάδα. Απόψε δεν βρήκαμε αρκετές τέτοιες αποφασιστικές στιγμές. Δεν είχαμε ρυθμό όταν πλησιάζαμε στην περιοχή, δεν είχαμε αρκετούς παίκτες μέσα σε αυτή, δεν είχαμε αρκετή ποιότητα στην τελική πάσα. Κατά τα άλλα τα πήγαμε ικανοποιητικά. Όχι όπως θέλαμε, αλλά ικανοποιητικά". 

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.