Τέταρτη χρονιά από τότε που γυρίσαμε στην Premier League, και μέχρι σήμερα φεύγαμε πάντα από το Etihad με σκυμμένο κεφάλι. Απολογισμός τρεις ήττες σε τρία ματς, τέρματα 0-12. Κάποτε έπρεπε επιτέλους να σταματήσει αυτό, και σταμάτησε εκεί ακριβώς που έπρεπε. Η Forest παρέμεινε για 14 λεπτά στη ζώνη του υποβιβασμού, αφού δέχθηκε το 2-1 και ταυτόχρονα η West Ham σκόραρε στο Craven Cottage επί της Fulham, μέχρι να έρθει ο Elliot Anderson με το σουτ εκτός περιοχής που βλέπετε πάνω και να τιμωρήσει τους γηπεδούχους για την ασέβεια που έδειχναν αλλάζοντας επί ώρα... πασούλες. 

Η City και ο Pep Guardiola είχαν επιλέξει αυτόν τον (προσωπικά θα έλεγα προσβλητικό για τον ίδιο το άθλημα) τρόπο για να ρίξουν λίγο στροφές, αφού ακολουθούν κρίσιμα ματς με Newcastle για το FA Cup, Real Μαδρίτης για το Champions League και ενδιάμεσα στα δύο ευρωπαϊκά... West Ham στο Λονδίνο για το πρωτάθλημα (εκεί τουλάχιστον θα μας κάνουν τη χάρη να νικήσουν; Ας το ελπίσουμε). Την πάτησαν από την ίδια τους τη διαχείριση. Κι αν το αποψινό αποτέλεσμα σημαίνει για μας ότι οι Hammers μας έφτασαν και τους περνάμε πλέον μόνο χάρη στο γεγονός ότι υπερτερούμε κατά 4 γκολ στη διαφορά τερμάτων, τους Citizens τους αφήνει επτά ολόκληρους βαθμούς πίσω από την Arsenal, που έφευγε ταυτόχρονα νικήτρια από το Brighton με 1-0 (έστω με παιχνίδι παραπάνω για την ομάδα του Mikel Arteta). Με άλλα λόγια, αν στην επανεκκίνηση του πρωταθλήματος (μετά τη διακοπή του Σαββατοκύριακου για τους αγώνες του Κυπέλλου) η City δεν πάρει τρίποντο στο London Stadium και η Arsenal νικήσει γηπεδούχος την Everton, ουσιαστικά... αντίο πρωτάθλημα, αφού οι Gunners θα πάνε στο ντέρμπι κορυφής της 22ας Μαρτίου (που θα γίνει μάλιστα στην έδρα τους) με αναπαυτικό μαξιλαράκι ασφαλείας. 

Αυτά όμως είναι αλλουνού παπά (ή πάστορα ενδεχομένως) ευαγγέλια. Εμάς μας νοιάζει να σωθούμε, και πραγματικά δύο υπέροχα γκολ απέναντι στον "κρύο" στο δεύτερο ημίχρονο Gianluigi Donnarumma επιβραβεύουν την προσπάθεια που έκαναν όλοι όσοι έπαιξαν απόψε στο Etihad: από τον και πάλι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ Morgan Gibbs-White, τον "γνωστό" Anderson, τον Nico "καταπίνω χιλιόμετρα αλλά βγάζω άμα λάχει και τη μπάλα μπροστά" Domínguez και τον Ibrahim Sangaré, που μετά από μια κακή μέρα στη δουλειά επανήλθε στις εργοστασιακές ρυθμίσεις, μέχρι τον απομονωμένο μπροστά σε άχαρο ρόλο στο τελευταίο εικοσάλεπτο Taiwo Awoniyi, που κέρδισε το κόρνερ που κόντεψε να αποφέρει ακόμα και το γκολ της νίκης! Και βέβαια τον Murillo, που μάλλον έχει αποκτήσει ειδικότητα στο να μας ξελασπώνει στην τελευταία φάση του αγώνα...

Ο Vitor Pereira, που πήρε τον πρώτο του πόντο με τη Forest στην Premier League μετά από 12 ήττες (συμπεριλαμβανομένων κι αυτών με τους Wolves στην αρχή της σεζόν), είχε "προειδοποιήσει" για την αλλαγή του συστήματος σε 3-4-3, όχι μόνο χρησιμοποιώντας αυτή τη διάταξη στο τελευταίο μέρος του αγώνα με τη Brighton, αλλά και με σαφέστατα... υπονοούμενα στη συνέντευξη Τύπου πριν τον αγώνα του Manchester. Ο Jair τον ενθάρρυνε με την εμφάνισή του την Κυριακή και ο νεαρός Βραζιλιάνος, που Άγγελος Ποστέκογλου και Sean Dyche δεν είχαν θεωρήσει έτοιμο να βοηθήσει, πήρε πάλι θέση στα δεξιά του τρίο στην καρδιά της άμυνας. Στόχος ήταν μάλλον η εξουδετερωση του Erling Haaland, που επιτεύχθηκε σε μεγάλο βαθμό και ανάγκασε τον Νορβηγό στο τέλος να εκβιάζει πέναλτι, αλλά όταν έχεις να κάνεις με τη Manchester City με το άφθονο ταλέντο μεσοεπιθετικά (τι παιχταράς αυτός ο Rayan Cherki... πραγματικά, ευχαριστούμε τον Pep που τον έβγαλε) τα προβλήματα δεν θα σου λείψουν, κι έτσι δεχθήκαμε δύο γκολ από στιγμιαίς αδράνειες της κατά τα άλλα καλοστημένης άμυνάς μας. Ένα είναι το βέβαιο πάντως: ότι το 3-4-3 βοήθησε την ομάδα να βγάλει στο χορτάρι κάποιες από τις περσινές αρετές της, παρ' όλο που με Omari Hutchinson και Callum Hudson-Odoi στον πάγκο έπαιζε χωρίς καθαρό εξτρέμ (ως το 63' που μπήκε ο δεύτερος), η δε τριάδα στο κέντρο υποχρέωσε τους αντιπάλους μας να κάνουν πολλά λάθη στην προσπάθειά τους να βγουν μπροστά. 

Ο Πορτογάλος τεχνικός μάλιστα πήγε να μπερδέψει τον ομόλογό του ξεκινώντας με Ola Aina αριστερά και Neco Williams δεξιά - όχι για πολύ, για κανένα δεκάλεπτο μόνο, όμως στα 50 δευτερόλεπτα η Forest είχε ήδη δύο σουτ εντός περιοχής από Gibbs-White και Anderson που σταμάτησαν στα σώματα και μια μάλλον αδύναμη κεφαλιά του πρώτου από σέντρα του δεύτερου που μπλόκαρε με άνεση ο Donnarumma (2'). Στη συνέχεια τα προγνωστικά επιβεβαιώθηκαν σε μεγάλο βαθμό και το γήπεδο έγειρε αρκετά, με τον Antoine Semenyo να απειλεί για πρώτη φορά στο 7' με δυνατό αριστερό σουτ μετά από τακουνάκι του Phil Foden και να βρίσκει δίχτυα από την έξω πλευρά. Η πίεση εντάθηκε και στο 19' ο Matz Sels προσπάθησε με ψηλή μπαλιά να βρει τον Murillo, αλλά ο Haaland άπλωσε τα τεράστια... κανιά του, έκλεψε στον αέρα, πάσαρε στον Cherki κι αυτός στον Bernardo Silva, που είδε το σουτ του να χάνει τη δύναμή του από την παρεμβολή του Murillo και τον Sels να μπλοκάρει. Ο Βέλγος γκολκίπερ αιφνιδιάστηκε λίγο από το μακρινό σουτ του Foden στο 23', αλλά με διπλή προσπάθεια έπιασε τη μπάλα σταθερά. Οι γνωστές κάθετες προς τον Haaland άρχισαν στο 25' από τον Semenyo, όμως ο Nikola Milenković τον αναχαίτισε όμορφα κερδίζοντας και το φάουλ. 

Η Forest θα μπορούσε, εντελώς κόντρα στη ροή του αγώνα, να ανοίξει το σκορ στο 26', με τον Domínguez να κλέβει στο κέντρο από τον Rodri, να κατεβαίνει και να ανοίγει αριστερά του στον Gibbs-White, που μέσα από την περιοχή δεν έδωσε δύναμη στο πλασέ του προς την αριστερή γωνία του Donnarumma και ο Ιταλός γίγαντας έπεσε και μπλόκαρε. Δυστυχώς, όταν χάνονται τέτοιες ευκαιρίες συνήθως το πληρώνεις, και αυτό έγινε στο 31', όταν ο δαιμόνιος Cherki μπήκε στην περιοχή μας από δεξιά και, ενώ φαινόταν να ελέγχεται από Williams και Murillo, κατάφερε να βγάλει μια σέντρα στο πέναλτι όπου ο Semenyo με αριστερό εναέριο βολέ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα. Ωραίο γκολ, που όμως θα μπορούσε να αποφευχθεί. Οι Reds προσπάθησαν να αντιδράσουν, και είχαν άλλη μια καλή ευκαιρία τρία μόλις λεπτά μετά το 1-0. Ο Sangaré με πανέμορφη μπαλιά έβγαλε τον Igor Jesus σε θέση αριστερού εξτρέμ, ο Βραζιλιάνος μπήκε στην περιοχή και το δυνατό σουτ του προβλημάτισε πολύ τον Donnarumma που απέκρουσε χωρίς να συγκρατήσει τη μπάλα. Ο Williams που έτρεξε στο ριμπάουντ ανατράπηκε από τον Rúben Dias (έμεινε μάλιστα λίγο κάτω και δέχθηκε τις περιποιήσεις του ιατρικού τιμ πριν ξαναμπεί στο ματς), ήταν όμως οφσάιντ στο ξεκίνημα της φάσης. Μέχρι την ανάπαυλα είχαμε ακόμα στο 43' άλλη μια κάθετη προς τον Haaland (αυτή τη φορά από τον Foden), με την έξοδο του Sels να στέλνει τον Νορβηγό σταρ πολύ πλάγια και το πλασέ του να φεύγει εκτός εστίας, και στις καθυστερήσεις μια πολύ επικίνδυνη χαμηλή σέντρα του Semenyo από αριστερά να φεύγει από την άλλη μεριά χωρίς να προλάβουν οι Dias και Haaland να τη σπρώξουν στα δίχτυα.

Στο ξεκίνημα της επανάληψης, οι γηπεδούχοι έφτιαξαν δύο φάσεις (στο 49' ο Sels έδιωξε κόρνερ το διαγώνιο σουτ του Silva που είχε "χορέψει" Anderson και Murillo στην περιοχή μας και στο 52' ο Cherki απέφυγε με εκπληκτική ντρίμπλα τον Domínguez στη γραμμή της περιοχής αλλά σούταρε λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι) και μετά το έριξαν για πρώτη φορά στη... διαχείριση -πριν καν συμπληρωθεί μια ώρα παιχνιδιού!-, ποντάροντας εμφανώς στην επιθετική μας δυστοκία. Δεν άργησαν να τιμωρηθούν. Στο 56' μετά από πολύ όμορφη προσπάθεια του Domínguez στο κέντρο ο Αργεντίνος άνοιξε δεξιά στον Aina, που απέφυγε τον Rayan Aït-Nouri και σέντραρε στο δεύτερο δοκάρι. Ο Jesus πήρε την κεφαλιά και βρήκε τον Gibbs-White, με τον Dias όμως να ανασαίνει πάνω του. Κανένα πρόβλημα για τον αρχηγό, που μόλις η μπάλα έφτασε στα πόδια του την έστειλε με πανέξυπνο τακουνάκι κατευθείαν στη δεξιά γωνία! Εξαιρετικό γκολ, και κάτι μου λέει ότι ο Gibbs-White, που έφτασε δεύτερος σε διψήφιο αριθμό γκολ για φέτος (ο Jesus έχει 12, αλλά ο MGW είναι πρώτος σκόρερ μας στην Premier League με 8) θα έχει φέτος πολλές συμμετοχές στον διαγωνισμό για το Γκολ της Σεζόν...

Δυστυχώς, όμως, η χαρά μας δεν κράτησε για πολύ. Κι αφού στο 61' ο Murillo κόντραρε σε κόρνερ τον Haaland δεξιά στην περιοχή, για πρώτη φορά στο ματς ο Silva αποφάσισε να μην το χτυπήσει ο ίδιος από δεξιά και το άφησε στον Aït-Nouri. Ο Αλγερινός έστειλε τη μπάλα στη μικρή περιοχή, όπου για ώρα ο Haaland παρενοχλούσε τον Sels για να μη βγει, τον άφησε πονηρά τελευταία στιγμή και οι διαμαρτυρίες του Βέλγου, που είδε τον Rodri να χώνεται ανάμεσα στους δικούς μας και να σκοράρει με κεφαλιά, πήγαν στο βρόντο. Έγινε χαμός από διαμαρτυρίες προς τον Darren England, που όμως οδήγησαν μόνο στην κίτρινη κάρτα στον Milenković. Κι έπειτα άρχισε... της πασούλας το πανηγύρι, που διακόπηκε μόνο στο 71' από μια ακόμα φοβερή κάθετη προς τον Haaland από τον Cherki, με τον Νορβηγό να αποφεύγει τον Sels που μάζεψε αμέσως τα χέρια και να πέφτει πάνω του με εμφανή στόχο να κερδίσει το πέναλτι. Ευτυχώς ο England και ο Tony Harrington στο VAR δεν μάσησαν -ούτε και αργότερα όπως θα δούμε- στις διαμαρτυρίες των γηπεδούχων. (Παρένθεση: Αν ο Guardiola νομίζει ότι το διαρκές "πίτσι-πίτσι" στον τέταρτο διαιτητή τον κάνει συμπαθή στα μάτια των υπόλοιπων ομάδων, μάλλον πρέπει να το κοιτάξει.)

Και ήρθε το 76', που βρήκε τον Anderson να κάνει ωραία το "1-2" με τον Hudson-Odoi, ο οποίος είχε περάσει στο μεταξύ στη θέση του Domínguez, να πιάνει ένα φοβερό σουτ παρά το απεγνωσμένο τάκλιν του Dias και την προσπάθεια και του Marc Guéhi και να καρφώνει τη μπάλα στην αριστερή γωνία του Donnarumma, που δεν είχε καμιά τύχη. Να λοιπόν που μπορεί και από μακριά ο Elliot, και μακάρι να συνεχίσει γιατί η ομάδα δείχνει μια κάποια ατολμία να δοκιμάσει από απόσταση... Ο Pep αντέδρασε αμέσως βγάζοντας Aït-Nouri και Foden, στέλνοντας τον Matheus Nunes αριστερά και περνώντας δεξιά τον Ουζμπέκο Abdukodir Khusanov, ενώ ο Jérémy Doku μπήκε με αποστολή να τονώσει την επίθεση (μόνη του προσφορά όμως ήταν ένα πολύ άστοχο σουτ στο 82'). Ο Vitor απέσυρε τον κουρασμένο Jesus για να μπει ο Awoniyi, και λίγο πριν τη λήξη της κανονικής διάρκειας έβαλε Morato και Ryan Yates αντί των Williams και Gibbs-White, περιμένοντας καταιγισμό από σέντρες, όπερ και εγένετο. Για τη City νωρίτερα ο Savinho είχε αντικαταστήσει τον Cherki προς ανακούφισή μας.

Ο Γολγοθάς των επτά λεπτών των καθυστερήσεων (που έγιναν εννέα) ξεκίνησε πάντως με δική μας φάση. Στο 91' ο Awoniyi κέρδισε με πείσμα το κόρνερ από τον Dias, το χτύπησε από δεξιά ο Anderson και στο πρώτο δοκάρι ο Yates, τον οποίο είχαν ξεχάσει οι πάντες, έπιασε μια πολύ δυνατή κεφαλιά που έφυγε σφυρίζοντας ελάχιστα έξω από το αριστερό δοκάρι του Donnarumma! Για σκεφτείτε να το είχαμε ζήσει κι αυτό... Μετά όπως ήταν επόμενο φάγαμε πίεση. Στο επικίνδυνο γύρισμα του Savinho στο 93' ο Murillo απέκρουσε αρχικά και ο Rodri σούταρε πολύ άστοχα, με το πόδι του όταν η μπάλα είχε πια φύγει να βρίσκει αυτό του Anderson που πήγαινε κι αυτός στο "50-50". Πάλι χαμός για πέναλτι, πάλι England και Harrington κράτησαν χαρακτήρα. Ένα δυνατό φάουλ του Semenyo από πολύ μακριά στο 96' έφυγε λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι (την άγγιξε λίγο ο Sels με τα ακροδάχτυλα αλλά ο διαιτητής δεν το είδε) και στο 99', κυριολεκτικά στην τελευταία φάση του ματς (όταν η μπάλα απομακρύνθηκε ο England σφύριξε λήξη) μετά από ένα πανδαιμόνιο στην περιοχή μας και με τον Sels εκτός θέσης η μπάλα στρώθηκε στον Savinho, που σούταρε αμέσως για να αποκρούσει ο Murillo πριν αυτή περάσει τη γραμμή! Θα ήταν κρίμα κι άδικο να χάναμε πάλι έτσι στο τέλος... Το τελευταίο σφύριγμα βρήκε τον (φερόμενο ως μεγάλο μεταγραφικό στόχο της City το καλοκαίρι) Anderson να πανηγυρίζει έξαλλα...

Τώρα η ομάδα ξεκουράζεται για οκτώ μέρες, πριν δώσει σε άλλες οκτώ τρία πολύ κρίσιμα παιχνίδια (τα δύο με τη Midtjylland και ενδιάμεσα αυτό με τη Fulham), γνωρίζοντας πως από δω και πέρα οι εμφανίσεις πρέπει να είναι ανάλογες και μάλλον να μην περιμένουμε και πολλές "βοήθειες" απέξω... Στην 29η αγωνιστική, που ολοκληρώνεται αύριο με τον αγώνα Tottenham-Crystal Palace (που επίσης μας ενδιαφέρει, έχουμε πλησιάσει πια τους Spurs στον πόντο), είχαμε ακόμα, εκτός από τα παιχνίδια που ήδη αναφέραμε, μία ακόμα "βόμβα" από τους ήδη υποβιβασμένους Wolves ("ξέραναν" στο Molineux και τη Liverpool, 2-1 στις καθυστερήσεις), την πρώτη ήττα της Manchester United επί Michael Carrick (2-1 εκτός στο 97' από τη Newcastle που έπαιξε ένα ημίχρονο με δέκα) και τη συνέχιση του κατήφορου της Aston Villa (1-4 εντός από την Chelsea), κι ακόμα Bournemouth-Brentford 0-0, Everton-Burnley 2-0, Leeds-Sunderland 0-1 (είμαστε πλέον στο -3 και από αυτούς). 

Manchester City: Donarumma, Nunes, Dias, Guéhi, Aït-Nouri (Khusanov 77'), Rodri, Foden (Doku 77'), Silva, Cherki (Savinho 82'), Semenyo, Haaland.
Forest: Sels, Aina, Jair, Milenković, Murillo, Williams (Morato 90'), Sangaré, Anderson, Domínguez (Hudson-Odoi 63'), Gibbs-White (Yates 90'), Igor Jesus (Awoniyi 79'). 
Σκόρερς: Semenyo 31', Rodri 62' - Gibbs-White 56', Anderson 76'.
Διαιτητής: Darren England. Κίτρινες: Sangaré 45+1', Murillo 60', Milenković 63', Sels 94'.
Θεατές: 51.965 (Forest: περίπου 3.050).

Vitor Pereira: "Πολύ δύσκολο παιχνίδι, αλλά η ομάδα μου έδειξε προσωπικότητα. Και μάλιστα με ποιότητα, οργάνωση και μία λιγότερη μέρα ξεκούρασης, που δεν είναι κι εύκολο. Παίξαμε πέντε αγώνες σε 15 μέρες μαζί με ταξίδια, δεν είναι εύκολο να αποδώσεις καλά σε τέτοιο επίπεδο. Είμαι λοιπόν πολύ ευχαριστημένος από τους παίκτες μου. Πετύχαμε δύο φανταστικά γκολ. Για να μας βλέπουν να παίζουμε έτσι μας ακολουθούν οι φίλοι μας. Στα τελευταία λεπτά μας έσπρωχναν, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να πάρουμε κάτι από τον αγώνα. Είναι σημαντικό που ήρθαμε εδώ και αποδείξαμε ότι μπορούμε να παίρνουμε βαθμούς παντού. Δεν έχει σημασία αν απέναντί μας έχουμε τη City ή οποιαδήποτε άλλη ομάδα. Αυτό που έχει σημασία είναι πώς θα παίξουμε εμείς, πώς θα αντιμετωπίσουμε τον αντίπαλο πιστεύοντας στους εαυτούς μας. Με την ομάδα έκανα μόνο δύο προπονήσεις, αφού οι άλλες ήταν για αποθεραπεία. Και καταφέραμε σε μικρό χρονικό διάστημα να παίξουμε με δύο διαφορετικά συστήματα. Για να αντιμετωπίζουμε τέτοιου βεληνεκούς αντιπάλους, είναι σημαντικό να είμαστε συμπαγείς και να περιμένουμε την κατάλληλη στιγμή για να τους δημιουργήσουμε προβλήματα". 

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας The Guardian.