sheffieldw17182

Μέχρι σήμερα, η Forest είχε αντιμετωπίσει γηπεδούχος τη Sheffield Wednesday στο City Ground ανήμερα της Boxing Day τρεις φορές (1904, 1951, 1995). Και τις τρεις είχε φύγει νικήτρια. Ήταν μια παράδοση που δεν αποδείχθηκε το ίδιο ισχυρή με τις έξι σερί νίκες των Owls απέναντι στην ομάδα μας στις τελευταίες τους συναντήσεις. Μια Wednesday με απουσίες 7-8 βασικών της παικτών, με υπηρεσιακό προπονητή τον Lee Bullen μετά την αποχώρηση του Carlos Carvalhal το περασμένο Σάββατο ήρθε, είδε και πήρε το έβδομο τρίποντο στη σειρά. 0-3 το τελικό σκορ, αλλά -τι έκπληξη- αυτή τη φορά δεν έφταιγε η άμυνα.

Τι έφταιγε; Μέρος της απάντησης βρίσκεται στη φωτογραφία επάνω. Όχι μία, όχι δύο, αλλά τρεις φορές βρέθηκαν οι παίκτες της Forest τετ α τετ με τον Joe Wildsmith, που αντικαθιστούσε τον διεθνή Ιρλανδό Keiren Westwood στο τέρμα των Owls. Αντί το 0-1 να γίνει 3-1, έγινε 0-2 λίγο πριν το ημίχρονο από ένα πέναλτι-εφεύρεση του γνωστού και μη εξαιρετέου Andy Madley. To 0-3 στο 65' ήταν αρκετό ώστε οι Reds να μείνουν από ψυχολογία και οι αποδοκιμασίες κατά του διαιτητή στην ανάπαυλα να γίνουν αποδοκιμασίες κατά του μάνατζερ στο τέλος. Για πρώτη φορά φαίνεται να υπάρχει θέμα μάνατζερ στη Forest στην περίοδο της θητείας του Mark Warburton, που δεν έχει κλείσει ακόμα ούτε χρόνο στην ομάδα. Ελπίζουμε ο Βαγγέλης Μαρινάκης να μην κάνει όπως ο Fawaz Al-Hasawi τα χατίρια της κερκίδας, που τελικά κατέστρεψαν και τον ίδιο. Θυμηθείτε: πριν από πέντε χρόνια, τέτοια μέρα, ο Sean O'Driscoll απολυόταν μετά από θρίαμβο με 4-2 επί της Leeds. Το τι επακολούθησε το γνωρίζουμε όλοι, και μακάρι να έχει μείνει αρκετό νιονιό στα γραφεία της Forest ώστε να μην οδηγηθούν σε σπασμωδικές ενέργειες. Γιατί η κερκίδα έχει χάσει τη μπάλα και νομίζει ότι μια ομάδα που πέρσι σώθηκε στη διαφορά των γκολ και φέτος με το "καλημέρα" πούλησε τον πρώτο σκόρερ της πρέπει σώνει και καλά να χτυπάει πλέι-οφ. Τέλος πάντων, στο θέμα θα επανέλθω κάποια στιγμή με άρθρο...

Πάμε στα του αγώνα. Με δεδομένη ίσως την κακή φόρμα και εξωγηπεδική κατάσταση της Wednesday, o Warburton είπε να ξεκουράσει τον καταπονημένο τον τελευταίο καιρό Daryl Murphy και να επαναφέρει τον αναρρώσαντα Tyler Walker. Λογική κίνηση, αλλά το γιατί ο Tyler έπρεπε να παίξει προωθημένος και ο Ben Brereton στο δεξί άκρο της επίθεσης το ξέρει μόνο εκείνος, αφού οι δύο παίκτες αποδίδουν καλύτερα ανάποδα (το γεγονός ότι δεν θέλω να φύγει ο μάνατζερ δεν μου απαγορεύει, πιστεύω, να του κάνω κριτική). Ο David Vaughan πέρασε αρκετή ώρα πριν το ματς, καθώς ο κόσμος έμπαινε στο γήπεδο, δοκιμάζοντας διάφορα με τον γυμναστή της ομάδας στο χορτάρι. Το τεστ βγήκε κατά τα φαινόμενα αρνητικό, ο Ουαλός για πολλοστή φορά στο πέρασμά του από τη Forest έμεινε εκτός 18άδας και τη θέση του πήρε ο Ανδρέας Μπουχαλάκης. Η τρίτη αλλαγή σε σχέση με την αρχική ενδεκάδα του Preston είχε να κάνει με τον Mustapha Carayol, που αν και από τους κορυφαίους στο Deepdale έπρεπε να καθίσει πάλι στον πάγκο για να ξεκινήσει ο Barrie McKay, προσωπικό στοίχημα του Mark από την αρχή της χρονιάς που άλλοτε βγαίνει τζακ-ποτ του Τζόκερ και άλλοτε δεν πιάνει ούτε τον λήγοντα. Αυτή τη φορά προσπάθησε, αλλά το αποτέλεσμα έγειρε πάλι προς τη δεύτερη περίπτωση. Γενικά το νεανικό σχήμα, με μέσο όρο ηλικίας γύρω στα 23, δεν του βγήκε του μάνατζέρ μας. Γιατί ο ενθουσιασμός εύκολα παίρνει μπρος, αλλά και εύκολα καταρρακώνεται στα δύσκολα. Είναι ένα από τα φετινά ρίσκα της Forest, και ελπίζουμε να συνεχίσει να υπάρχει. Καλύτερα η ομάδα να διεκδικήσει όσα της αναλογούν του χρόνου με εμπειρίες και ώρες πτήσης στο οπλοστάσιό της, παρά να γυρίσουμε σε λύσεις "δοκιμασμένων βετεράνων" που κάθε άλλο παρά μας έχουν "κάτσει" στο πρόσφατο παρελθόν.

Γιατί λέω πως δεν φταίει η άμυνα; Γιατί είναι δύσκολο να φταίει οποιοσδήποτε όταν τρως γκολ α) από ένα σουτ που θα ζήλευε και ο Lionel Messi, β) από ένα κατά φαντασίαν πέναλτι και γ) από κόντρα όταν πιέζεις για να βάλεις ένα γκολ και να ξαναμπείς στο παιχνίδι, οπότε -λογικά και σωστά- ρισκάρεις. Και αυτή τη φορά μάλλον η επίθεση πρέπει να βγει στη σέντρα, γιατί δε γίνεται να χάνεις τόσες κλασικές ευκαιρίες μπροστά στο κοινό σου, που επιφύλαξε στην ομάδα τη μεγαλύτερη ως τώρα προσέλευση της σεζόν. Γενικά προκαλεί άσχημη εντύπωση το γεγονός ότι οι παίκτες δεν έχουν βγει ούτε μια φορά μπροστά για να στηρίξουν τον προπονητή τους και να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Εκτός κι αν η κλασική καφενειακή κουβέντα "ο Warburton έχει χάσει τα αποδυτήρια" που ακούγεται κατά κόρον στα social media έχει κάποια βάση! Είναι αλήθεια πως όλοι οι προπονητοφάγοι γκουρού του πληκτρολογίου ξεσπάθωσαν και πάλι χρησιμοποιώντας κοροϊδευτικά κάποιες εκφράσεις που ο Mark χρησιμοποιεί συνέχεια (π.χ. "η Ρώμη δε χτίστηκε σε μια μέρα" ή "ο αγώνας χάθηκε στις λεπτομέρειες"), όμως το ίδιο αλήθεια είναι και ότι ακόμα και προϊόντα λογικής σκέψης όταν σερβίρονται συνεχώς προκαλούν (πολύ κακώς εννοούμενο) κορεσμό - θα χρησιμοποιήσω ένα μπασκετικό παράδειγμα, με τον θρύλο Παναγιώτη Γιαννάκη και τους οπαδούς του Ολυμπιακού όταν τους σύστηνε διαρκώς "υπομονή". Δίκιο είχε μεν, άντε να πείσεις "πεινασμένο" κόσμο με τέτοιο επιχείρημα δε.

Κι επειδή η κακή μέρα φαίνεται από το πρωί, οι Reds βρέθηκαν να κυνηγάνε μόλις από το 5', δεχόμενοι το ένατο γκολ τους φέτος στο πρώτο τέταρτο του αγώνα. Ένα κόρνερ των φιλοξενουμένων αποκρούστηκε με κεφαλιά από τον Joe Worrall, που όμως δεν έστειλε τη μπάλα στα πλάγια αλλά στο "D" της περιοχής, όπου ο Adam Reach με απευθείας βολέ έβαλε υποψηφιότητα για το Γκολ της Χρονιάς στην ομάδα του. Κανένα περιθώριο για τον Jordan Smith, καθώς η μπάλα καρφώθηκε στο αριστερό του "Γ" και η γνωστή ιστορία άρχισε και πάλι. Κι όμως, οι Reds έδειξαν αποφασισμένοι ν' αλλάξουν τη μοίρα τους, και θα μπορούσαν αν ο Wildsmith δεν έκανε το παιχνίδι της ζωής του πιάνοντας ένα πολύ επικίνδυνο σουτ, στο 16' από τον Kieran Dowell, και δύο τετ α τετ, ένα λεπτό αργότερα από τον McKay μετά από ωραία κάθετη μπαλιά του Liam Bridcutt, και στο 31', αυτη τη φορά με δημιουργό τον McKay και εκτελεστή τον Ben Osborn (σε ρόλο αριστερού μπακ και πάλι). Είχαν και δύο ακόμα καλές ευκαιρίες, στο 11' με σέντρα-ξυράφι του Brereton που πέρασε από τους πάντες αλλά δυστυχώς και από τον Walker, και στο 37' με τον Walker που κοντραρίστηκε σε κόρνερ μετά από πάσα του Eric Lichaj. Ζήτησαν (μάλλον δίκαια) και πέναλτι στο 28', όταν ο αρχηγός των φιλοξενουμένων Glenn Loovens γκρέμισε τον Brereton στην περιοχή. Ο Madley δεν συγκινήθηκε - αντίθετα έδειξε πολύ εύκολα την άσπρη βούλα στο 45+1', όταν ο Walker και ο Morgan Fox διεκδίκησαν αδέξια μια πολύ ψηλή έτσι κι αλλιώς μπαλιά και ο αμυντικός της Wednesday βρέθηκε στο χόρτο. Ο Walker δεν μπορούσε να το πιστέψει, αλλά το κακό είχε γίνει και το ολοκλήρωσε ευστοχώντας ο Jordan Rhodes.

Στο δεύτερο ημίχρονο ό,τι έγινε έγινε μέχρι το 65'. Στο 48' ο Worrall με κεφαλιά υποχρέωσε τον Wildsmith σε νέα αποτελεσματική επέμβαση, ενώ στο 63' σε φοβερή μπαλιά του McKay ο Brereton δεν πρόλαβε να σπρώξει τη μπάλα στο τέρμα. Από την άλλη, ο Lucas João προειδοποίησε στο 61', όταν σούταρε και ο Smith έδιωξε όσο χρειαζόταν ώστε να χτυπήσει η μπάλα στο δοκάρι μας και να απομακρυνθεί, αλλά στο 65' δεν λάθεψε στον αιφνιδιασμό μετά το ωραίο άνοιγμα του Reach. Από κει και πέρα, παρά την είσοδο ακόμα και του ξεχασμένου Jason Cummings (ο οποίος λέγεται ότι μπορεί και να αλλάξει γειτονιά ακόμα και τον Ιανουάριο!), δεν έγινε ουσιαστικά τίποτα εκτός από κάποια σουτ των άλλων αναπληρωματικών, του Matty Cash και του Jamie Ward. Ο κόσμος άρχισε να φεύγει κατά δεκάδες μετά το τρίτο γκολ, τα "ου" πλήθαιναν όσο πηγαίναμε προς το τέλος και η αποδεκατισμένη Wednesday, που μέχρι το 0-3 είχε κάνει -σημειωτέον- και δύο αναγκαστικές αλλαγές λόγω τραυματισμών μέσα στο ματς, έφυγε θριαμβεύτρια έχοντας ενισχύσει την "πελατειακή" σχέση μας μαζί της. Οι μοναδικές κίτρινες κάρτες στο ματς, του Brereton στο 88' και του Michael Mancienne στο 95', επιβεβαίωσαν απλώς την κακή ψυχολογία της ομάδας έπειτα από ένα ακόμα χαμένο ματς με συντριπτική κατοχή της μπάλας, στα επίπεδα του 62-38%.

Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, δεν είχε ακουστεί τίποτα περί Warburton από τα κεντρικά του συλλόγου. Ο ίδιος όταν ρωτήθηκε είπε λακωνικά: "Δεν είναι καλό να μιλάς για τους εργοδότες σου, αφού δεν είσαι μέσα στο μυαλό τους. Ελπίζω απλώς να βλέπουν κάποιοι άνθρωποι τι προσπαθούμε να κάνουμε". Δυστυχώς όμως βρισκόμαστε σε κρίσιμο σημείο (επαναλαμβάνω, όχι επειδή το λέει η λογική, αλλά επειδή το λέει η εξέδρα), και ένα ακόμα αποτυχημένο αποτέλεσμα το Σάββατο στο City Ground απέναντι στην παραπαίουσα φέτος Sunderland θα είναι πια πολύ δύσκολο να μην πυροδοτήσει εξελίξεις. Εξελίξεις που, για να μην ξεχνιόμαστε, καταδίκασαν πολλές φορές την ομάδα τα τελευταία χρόνια, αφού κανένας από τους τελευταίους 5-6 προπονητές δεν πρόλαβε να δείξει κάτι ουσιαστικό πριν σταλεί στο πυρ το εξώτερον.

Forest: Smith, Lichaj, Worrall, Mancienne, Osborn, Bridcutt, Μπουχαλάκης (Cash 69'), Brereton, Dowell, McKay (Cummings 70'), Walker (Ward 80').
Sheffield Wednesday: Wildsmith, Palmer, van Aken (Pudil 59'), Loovens, Fox, Hutchinson, Reach, Wallace, Hooper (Abdi 34'), Lucas João (Jones 71'), Rhodes.
Σκόρερς: Reach 5', Rhodes 45+2' (πέναλτι), Lucas João 65'.
Διαιτητής: Andy Madley. Κίτρινες: Brereton 88', Mancienne 95'.
Θεατές: 28.635 (Forest: 26.634).

Mark Warburton: "Έχουμε χάσει 3-0 στην έδρα μας, οπότε αδυνατώ να βρω κάποια θετικά στοιχεία. Μείναμε πολύ νωρίς πίσω από ένα καταπληκτικό σουτ, αλλά δημιουργήσαμε πολλές ευκαιρίες, συμπεριλαμβανομένων και τριών τετ α τετ. Έπρεπε να στείλουμε τη μπάλα στα δίχτυα και να ανταμειφθούν οι προσπάθειές μας. Έχω μείνει άφωνος από το πέναλτι που έδωσε ο διαιτητής. Το είδαμε ξανά και ξανά και δεν βλέπω πουθενά να γίνεται πέναλτι. Έτσι αντί να πάμε στο ημίχρονο με δύο γκολ διαφορά υπέρ μας, πήγαμε με 0-2 και είχαμε ένα γεμάτο γήπεδο που ήταν λογικό να αγχωθεί. Στο δεύτερο ημίχρονο απογοητεύσαμε τον κόσμο μας και ποτέ δεν δείξαμε την ποιότητά μας ώστε να πάρουμε κάτι από το ματς. Στο πρώτο, παρ' ότι είχαμε μείνει πίσω στο σκορ, ένιωθα βέβαιος ότι θα φτιάχναμε ευκαιρίες και θα ξαναμπαίναμε στο παιχνίδι, αλλά αν δεν επιβραβεύεται η προσπάθειά σου όλα τα άλλα δεν έχουν σημασία. Μας πόνεσε που πήγαμε στα αποδυτήρια πίσω με 0-2 αν και είχαμε τις πιο πολλές ευκαιρίες δικές μας. Στο δεύτερο μας έλειψε η ποιότητα στην επίθεση, ενώ και η κίνησή μας χωρίς τη μπάλα δεν ήταν τόσο καλή. Κατεβάσαμε σήμερα μια νεανική ομάδα, αλλά δεν τους επέλεξα λόγω ηλικίας. Τους επέλεξα λόγω ικανοτήτων και ποιότητας. Σκέφτηκα πολύ πριν κατεβάσω αυτή τη σύνθεση, αλλά δυστυχώς σήμερα τίποτα δεν πήγε καλά για μας".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.