derby17182

Αλλιώς τα είχαμε συνηθίσει τα ματς Forest-Derby στο City Ground. Γκολ από τα πρώτα λεπτά, λυσσαλέες μάχες, ανατροπές, αποβολές. Φέτος έμειναν μόνο οι τελευταίες, και το 0-0 εμφανίστηκε ως αποτέλεσμα τέτοιου αγώνα μετά από 112 ολόκληρα χρόνια. Από τον Μάρτιο του 1906 είχε να εμφανιστεί η λευκή ισοπαλία σε εντός έδρας αγώνα μας με τους Rams. Έγινε κι αυτό στην αλλοπρόσαλλη φετινή σεζόν, με το Brian Clough Trophy να παραμένει έτσι στο Pride Park, όπου έχει κατασκηνώσει από το φθινόπωρο του 2015 (ναι, από εκείνο το ματς με το γκολ του Ben Osborn έχουμε να τους νικήσουμε).

Βεβαίως δεν είναι να τα βάφουμε και μαύρα. Η ομάδα, αν δεν το παρατήρησε κανείς, για πρώτη φορά φέτος συμπλήρωσε δύο συνεχόμενους αγώνες χωρίς να δεχτεί γκολ (!), ενώ αύξησε το αήττητο σερί της στους έξι. Μάλλον η Derby θα πρέπει να στενοχωριέται, αφού έχει πια επτά παιχνίδια χωρίς νίκη και η θέση της ακόμα και στην τελική εξάδα κινδυνεύει ακόμα περισσότερο. Εμείς απλώς προετοιμαζόμαστε μπας και καταφέρουμε κάτι πιο ουσιαστικό του χρόνου. Όμως σίγουρα κάτι παραπάνω περιμέναμε από τους δικούς μας. Δεν είναι και τόσο κολακευτικό να μην κάνεις ούτε ένα σουτ στο τέρμα σε 90 λεπτά στο γήπεδό σου! Ούτε να χρωστάς τον βαθμό της ισοπαλίας στον τερματοφύλακά σου ενώ ο ομόλογός του της Derby είναι περίπου θεατής χωρίς εισιτήριο... Οι 6-18 τελικές προσπάθειες λένε πολλά. Η (για μένα τουλάχιστον αδιαμφισβήτητη) υπεροχή των αντιπάλων μας σε μονάδες τούς έκανε να πατάνε καλύτερα στο γήπεδο και να είναι πιο επικίνδυνοι όποτε αποφάσιζαν να επιτεθούν. Εμείς ούτε καν από το 81' και μετά, όταν δηλαδή παίζαμε με παίκτη παραπάνω, δεν πείσαμε ότι καιγόμασταν για το τρίποντο, κι αυτό εννοείται πως δεν μας περιποιεί τιμή.

Ο Aitor Karanka, αήττητος πλέον στις έξι τελευταίες αναμετρήσεις του με τη Derby (4 νίκες - 2 ισοπαλίες), δεν άλλαξε τις συνήθειές του, εμφανίζοντας σχεδόν ατόφια τη 18άδα του Norwich. Ο Lee Tomlin, που ήταν "αμφίβολος" μέχρι χτες, εμφανίστηκε ξανά στην ενδεκάδα, με τον Kieran Dowell να "υποβιβάζεται" στον πάγκο και τον Adlène Guédioura στην εξέδρα. Επικοινωνιακά παιχνίδια; Ίσως. Παρόμοια έκανε άλλωστε και ο Gary Rowett, που ξεκίνησε τον επίσης "αμφίβολο" Tom Huddlestone (ξινό του βγήκε, πάντως) και έβαλε αλλαγή τον Cameron Jerome, που κι αυτός δεν είχε πολλές πιθανότητες να παίξει σύμφωνα με το ρεπορτάζ.

Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως ό,τι άξιζε από τον αγώνα ήταν τα τελευταία λεπτά του πρώτου ημιχρόνου. Μέχρι τότε δεν είχε καταγραφεί, έστω ως ημι-ευκαιρία, απολύτως τίποτα - άντε με μεγάλη βία μια φάση στο 32', όταν ο Andreas Weimann μετά από βαθιά μπαλιά μπήκε με προϋποθέσεις στην περιοχή μας και σούταρε από πλάγια δεξιά, αλλά ο Danny Fox, που έκανε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του με τη φανέλα της Forest (κορυφαίος της ομάδας μαζί με τον Costel Pantilimon και τους "συνήθεις υπόπτους" Tobias Figueiredo και Jack Colback), έβαλε έγκαιρα την κόντρα. Μόλις στο 44' κάναμε το πρώτο σουτ της προκοπής (ο Tomlin ελίχθηκε έξω από την περιοχή και σούταρε λίγο άουτ από το δεξί δοκάρι του Scott Carson) για να ακολουθήσει το σόου του Pantilimon μεταξύ 45' και 46'. Πρώτα ο Ρουμάνος είπε "όχι" σε δύο διαδοχικές επικίνδυνες προσπάθειες (στου David Nugent με τα χέρια και στου Tom Lawrence με τα πόδια) και στη συνέχεια κατάλαβε ότι ο Lawrence χτύπησε το κόρνερ απευθείας και πετάχτηκε απομακρύνοντας τη μπάλα λίγο πριν περάσει τη γραμμή, ανεβάζοντας κατακόρυφα τις μετοχές του και τροφοδοτώντας τις ελπίδες να παραμείνει και του χρόνου. Οι καρδιές μας επέστρεψαν στις θέσεις τους και προς γενική ανακούφιση ο Jeremy Simpson σφύριξε για την ανάπαυλα...

Μα και στο δεύτερο μέρος η εικόνα δεν άλλαξε. "Σούπα" άνοστη κι ανάλατη απ' άκρου εις άκρον. Στο 48' ο Matty Cash βρήκε με ωραία κάθετη μπαλιά τον Ben Brereton, που μπήκε στην περιοχή αλλά το γύρισμά του ήταν κακό και η άμυνα απομάκρυνε εύκολα. Κάπως πήγε να πάρει μπρος η Derby μετά τη διπλή αλλαγή του Rowett στο 66' (ειδικά ο Kasey Palmer ήταν πολύ δραστήριος όσο αγωνίστηκε), αλλά κλασικές φάσεις δεν είδαμε παρ' όλο που το 87% του παιχνιδιού (σύμφωνα με τα στατιστικά του Sky Sports) παιζόταν από το κέντρο προς την περιοχή μας. Ο Karanka, επίσης κατά την προσφιλή του συνήθεια, έκανε την πρώτη αλλαγή... στο 78'. Δεν έβγαλε τον κουρασμένο Tomlin, αλλά τον μέτριο ως κακό αυτή τη φορά Joe Lolley, για να περάσει τον Dowell. O Tomlin παρέμεινε και μέσα σε τρία λεπτά (78'-81') κέρδισε δύο κίτρινες κάρτες από τον Huddlestone, που την είχε γλιτώσει στο πρώτο μέρος για πιο σοβαρά "αδικήματα". Παρ' όλα αυτά, και παρά την είσοδο του Daryl Murphy αντί του μετριότατου και πάλι Brereton, η μία και μοναδική ευκαιρία που είδαμε από εκεί και πέρα ανήκε στη Derby, με τον Weimann να πιάνει αέρα στο σουτ του από πλεονεκτική θέση ενώ πιεζόταν από τον Osborn στο 87'. Η Forest παρέμεινε όσο ακίνδυνη ήταν και στο υπόλοιπο ματς...

Γενικά ήταν το χειρότερο ντέρμπι των East Midlands που θυμάμαι, τουλάχιστον από το 1998 και μετά που το internet μπήκε στη ζωή μας. Και μετά από δύο λευκές ισοπαλίες, οι Reds καλούνται τώρα να δώσουν δύο αγώνες εκτός έδρας, το άλλο Σάββατο στο Bramall Lane με τη Sheffield United και στις 30 του μήνα στο Λονδίνο κόντρα στη Millwall. Ομάδες, δηλαδή, που βρίσκονται επίσης από πάνω μας στη βαθμολογία.

Forest: Pantlimon, Darikwa, Figueiredo, Fox, Osborn, Watson, Colback, Cash, Tomlin, Lolley (Dowell 77'), Brereton (Murphy 85').
Derby: Carson, Wisdom, Keogh, Davies, Forsyth, Huddlestone, Anya (Palmer 66'), Johnson, Weimann, Lawrence (Hanson 84'), Nugent (Jerome 66').
Διαιτητής: Jeremy Simpson. Κίτρινες: Colback 33', Watson 75', Figueiredo 80', Darikwa 93' - Lawrence 28', Huddlestone 78'. Κόκκινη: Huddlestone 81' (δεύτερη κίτρινη).
Θεατές: 29.106 (Forest: 27.111).

Aitor Karanka: "Ήταν ένα παθιασμένο ντέρμπι, και πιστεύω ένα δίκαιο τελικό αποτέλεσμα. Δεν είχαμε και πολλές ευκαιρίες, είμαστε όμως στη φάση που χτιζόμαστε και πάλι ως ομάδα και ήμασταν εξαιρετικά ανταγωνιστικοί απέναντι σε μια από τις καλύτερες ομάδες της κατηγορίας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως αυτοί οι παίκτες είναι όλοι μαζί για έναν μήνα μόνο, και κάποιοι απ' αυτούς που δεν έπαιζαν σχεδόν καθόλου τώρα παίζουν τρία ματς την εβδομάδα. Τα παιδιά μαθαίνουν ακόμα το ένα το άλλο και θα συνεχίσουμε να βελτιωνόμαστε. Στο τέλος δείξαμε κάπως φοβισμένοι μη χάσουμε παρά πρόθυμοι να διεκδικήσουμε τη νίκη, αλλά η αντίδραση του κόσμου έδειξε την άποψή του για τις προσπάθειες των παικτών. Τους στήριξε σε όλο το ματς, κι αυτό είναι πολύ ευχάριστο. Η ατμόσφαιρα σήμερα στο γήπεδο ήταν διαφορετική λόγω του αντιπάλου, όμως είμαι ευχαριστημένος με τον τρόπο που διαχειρίστηκαν οι παίκτες τον αγώνα. Δεν είχαμε όσο χρόνο θα θέλαμε για προπόνηση και προετοιμασία αυτή την εβδομάδα, αλλά τουλάχιστον πήραμε κάτι από το ματς. Ήταν μια σημαντική εμπειρία για παίκτες όπως ο Brereton, o Cash και ο Dowell, και θα τους βοηθήσει να πάνε μπροστά στο μέλλον. Λόγω του σημερινού αγώνα και της εμπειρίας θα γίνουν καλύτεροι παίκτες, και το πιστεύω αυτό. Πολύ σημαντική ήταν και η διπλή απόκρουση του Pantilimon, που είναι καταπληκτικός από τότε που ήρθε σε μας. Γνώριζα ακριβώς την αξία του όταν τον απέκτησα. Είναι ο τύπος του παίκτη που μπορεί να διαπρέψει στην Championship γιατί έχει την ευχέρεια να διαχειρίζεται σωστά τους αγώνες και να βοηθάει την ομάδα του". 

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.