sheffieldu17182

Τρίτη σερί λευκή ισοπαλία; Δηλαδή τρίτο σερί clean sheet; Επτά αγώνες χωρίς ήττα; Αν μας το έλεγε κάποιος αυτό στο πρώτο μισό της περιόδου, θα ψάχναμε για ζουρλομανδύα στα μέτρα του. Εκεί που η άμυνά μας ήταν η χαρά του κάθε πικραμένου, λες και μας άγγιξε μαγικό ραβδί και δεν τρώμε γκολ ούτε με αίτηση. Και μάλιστα απέναντι σε ομάδες με υψηλούς στόχους φέτος, όπως η Derby την περασμένη Κυριακή και σήμερα η Sheffield United. O Aitor Karanka δείχνει να δικαιώνει τη φήμη του προπονητή που χτίζει σκληρές άμυνες, πριν καν κλείσει μισή σεζόν στον πάγκο μας.

Βέβαια, κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Ο Βάσκος συμπλήρωσε δεκατρία ματς ως μάνατζερ των Reds, και σε οκτώ από αυτά έχουμε αποτύχει να σκοράρουμε. Μα κι αυτό το είχαμε ήδη αναγνωρίσει ως πρόβλημα. Αν η αδυναμία της άμυνάς μας να κρατήσει την εστία μας ανέπαφη ήταν το υπ' αριθμόν ένα κουσούρι μας, σίγουρα το δεύτερο ήταν η έλλειψη του "δολοφονικού" ενστίκτου που θα μας επέτρεπε να μετατρέπουμε σε γκολ τις ευκαιρίες που μας παρουσιάζονται. Ένα-ένα βήμα, όμως. Η Forest πρώτα απ' όλα οφείλει να εκμεταλλευτεί τους τελευταίους αγώνες μιας αγωνιστικής περιόδου όπου δεν διακυβεύεται τίποτα γι' αυτήν, ώστε να βάλει τις βάσεις για μια δυναμική (και διεκδικητική) παρουσία το 2018-'19.

Ο αγώνας του Bramall Lane, που έγινε κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες, με το χιόνι να καλύπτει ένα μεγάλο μέρος του αγωνιστικού χώρου, να πέφτει πυκνό κατά διαστήματα και, όπως φαίνεται στη φωτογραφία, να έχει αναγκάσει τους υπευθύνους του γηπέδου να βάψουν τις γραμμές... κόκκινες, διέφερε σε πολλά για την ομάδα μας από τους δύο που προηγήθηκαν, απέναντι σε Derby και Norwich, και τελείωσαν επίσης 0-0. Εξηγούμαι: Πρώτον, οι Reds, με τις μπλε εμφανίσεις τους σήμερα, είχαν τουλάχιστον ένα ημίχρονο (το δεύτερο) στο οποίο ήταν εμφανώς καλύτεροι ως ομάδα. Δεύτερον, σε αντίθεση με τα προηγούμενα ματς έβαλαν τον αντίπαλο γκολκίπερ να δουλέψει. Ο Jamal Blackman, δανεικός στους Blades από την Chelsea, ήταν σήμερα ένας από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας του Chris Wilder. Τρίτον, η Forest πήγε στο Sheffield και έπαιξε ποδόσφαιρο κατοχής και όχι μόνο, κόντρα σε διεκδικήτρια ανόδου! Οι αριθμοί λένε μεγάλο μέρος της αλήθειας: κατοχή μπάλας 49-51%, τελικές προσπάθειες 12-14 (4-4), κόρνερ 3-5, φάουλ 15-12! Ε, δε λες κι ότι κατεβήκαμε για την ισοπαλία...

Είναι γεγονός πως η Forest, που ξεκίνησε με δύο μόλις νέα πρόσωπα στη σύνθεσή της (Daryl Murphy αντί Joe Lolley και Kieran Dowell αντί Lee Tomlin, σε ένα μπερδεμένο σύστημα που έμοιαζε με 4-4-2 αλλά δεν ήταν και πολλές αλλαγές θέσεων μέσα στο ματς), απειλήθηκε από τους γηπεδούχους ουσιαστικά όσο κράτησε η προσαρμογή της στον "πονηρό" αγωνιστικό χώρο. Και μιλάω φυσικά για τις δύο κεφαλιές του πρώτου σκόρερ της United Leon Clarke, στο 2' (έδιωξε ο Costel Pantilimon στη δεξιά του γωνία) και στο 13' (μόνος στο δεύτερο δοκάρι μετά από σέντρα από αριστερά που έφυγε από τους πάντες, ο στράικερ των Blades κατόρθωσε να στείλει τη μπάλα άουτ από την απέναντι πλευρά και έμεινε αρκετά δευτερόλεπτα ξάπλα στο χορτάρι, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσει τι είχε χάσει). Από κει και πέρα μίλησε και πάλι η φοβερή χημεία του διδύμου Danny Fox-Tobias Figueiredo, που για μια ακόμα φορά ήταν ανακούφιση για συμπαίκτες και απογοήτευση για αντιπάλους. Σε ένα πρώτο ημίχρονο χωρίς πολλές φάσεις, καταγράψαμε μόνο τρεις της προκοπής, όλες μακρινά σουτ: του Lee Evans πολύ ψηλά μετά από κεφαλιά-απομάκρυνση του Fox στο 22', του John Fleck που μπλόκαρε αλλά πολύ δύσκολα ο Pantilimon δύο λεπτά αργότερα και πάλι του Evans που δεν αστόχησε και πολύ αλλά με τον γκολκίπερ μας να ελέγχει τη φάση στο 37'. Σε όλο αυτό το διάστημα οι Reds κυκλοφορούσαν περίφημα τη μπάλα όποτε την είχαν (και την είχαν αρκετά, 52-48% η κατοχή στο πρώτο μέρος), αλλά επιθετικά δεν έλεγαν και πολλά, με εξαίρεση ίσως ένα σουτ του Ben Brereton από μπαλιά του Matty Cash στην κόντρα στο 39'. Ήταν η πρώτη φορά που ανησύχησε ο Blackman, αλλά κατάφερε να πέσει και να μπλοκάρει.

Από την άλλη, η έναρξη του δεύτερου μέρους σήμανε την τελευταία φορά που ίδρωσε ο Pantilimon, όταν στο 49' αποκρούοντας μια ωραία συρτή σέντρα του George Baldock χτύπησε στο κεφάλι, αλλά σηκώθηκε γρήγορα και συνέχισε. Μετά ο Blackman έπιασε δουλειά. Στο 56' απέκρουσε ωραία πλασέ του Dowell από κοντά και στη συνέχεια της φάσης έδιωξε με το ένα χέρι σε κόρνερ τακουνάκι του Murphy από σέντρα του Tendayi Darikwa, και στο 80' έδιωξε με τα πόδια το απευθείας πλασέ του Brereton από σέντρα και πάλι του Darikwa, με τον Jack Colback να παίρνει το ριμπάουντ αλλά να κοντράρεται πάνω στην τελική. Η Forest βγήκε στην κόντρα με πολύ καλές προϋποθέσεις στο 68' (τρεις με δύο), αλλά ο Murphy, σκιά ακόμα του εαυτού του της αρχής της σεζόν, σημάδεψε τα δίχτυα από τη λάθος πλευρά. Η United βρέθηκε σε θέση βολής μόνο μια φορά ακόμα, στο 59' με τον Mark Duffy που σούταρε πολύ ψηλά. Καθώς το χιόνι έπεφτε με δύναμη (κάποια στιγμή μάλιστα γύρω στο 77' έγινε αναγκαστική διακοπή για να μπουν μέσα να το φτυαρίσουν), το δεύτερο μέρος ήταν εξίσου φτωχό σε φάσεις με το πρώτο. Ο Karanka προσπάθησε να τονώσει την επιθετική μας γραμμή με την είσοδο των Lolley και Tomlin, και είναι αλήθεια πως ειδικά του δεύτερου φάνηκε να μας βάζει ξεκάθαρα σε θέση οδηγού από το 75' και μετά, αλλά η κούραση σιγά σιγά ψιθύρισε στο αυτί και των 22 παικτών πως και η ισοπαλία σε τελική ανάλυση δεν ήταν κακό αποτέλεσμα...

Το πρωτάθλημα διακόπτεται τώρα λόγω Εθνικών ομάδων, το προπονητικό μας κέντρο θα χάσει κάποιους από τους θαμώνες του και η επιστροφή έχει προγραμματιστεί για τη Μεγάλη Παρασκευή των Βρετανών, στις 30 του μήνα, με ταξίδι στο Λονδίνο για ένα ακόμα τεστ σε σκληρή έδρα, το Den της Millwall.

Sheffield United: Blackman, Leonard (Holmes 70'), Stearman, O'Connell, Baldock, Evans, Fleck, Stevens, Duffy (Donaldson 80'), Sharp (Brooks 59'), Clarke.
Forest: Pantilimon, Darikwa, Figueiredo, Fox, Osborn, Watson, Colback, Cash (Βέλλιος 91'), Brereton, Dowell (Lolley 61'), Murphy (Tomlin 73').
Διαιτητής: Paul Tierney. Κίτρινες: Fleck 92' - Fox 44', Watson 76', Colback 86'.
Θεατές: 28.095 (Forest: 2.206).

Aitor Karanka: "Νομίζω πως η ισοπαλία ήταν δίκαιο αποτέλεσμα, είμαστε όμως λίγο απογοητευμένοι καθώς είχαμε καλές ευκαιρίες να σκοράρουμε, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο. Πολεμήσαμε σκληρά ως ομάδα κάτω από δύσκολες συνθήκες, αλλά η πρόκληση τώρα είναι να παίζουμε με τη μπάλα το ίδιο καλά όσο παίζουμε χωρίς αυτή. Στην ομάδα μας έχουμε κάποιους πολύ καλούς επιθετικούς, και καμιά φορά τυχαίνουν αγώνες σαν αυτόν με την QPR που όλα πάνε μέσα. Η πρώτη μας δουλειά ήταν να φτιάξουμε μια σταθερή ομάδα, κι αυτό κάναμε, όμως τώρα πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά. Θεωρώ πως η αμυντική μας λειτουργία ήταν και πάλι πραγματικά καλή, όμως τα παιδιά ξέρουν ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουν αυτό το στοιχείο και να χτίσουν πάνω του για το μέλλον. Δείχνουμε στιβαρή ομάδα που είναι δύσκολο να τη λυγίσεις, αλλά πρέπει και να εκμεταλλευόμαστε τις ευκαιρίες μας στην άλλη πλευρά του γηπέδου. Η διακοπή θα είναι χρήσιμη για μας, αφού θα δώσει στους παίκτες χρόνο για ξεκούραση και στην ομάδα χρόνο να δουλέψει κατάλληλα και να προετοιμαστεί για τα οκτώ τελευταία παιχνίδια της χρονιάς. Καλό είναι να είσαι αήττητος για επτά ματς, αλλά δεν πρέπει να θεωρήσουμε ότι η δουλειά μας τελείωσε. Σήμερα κάναμε απλώς ένα ακόμα βήμα στη σωστή κατεύθυνση, και οφείλουμε να μεταφέρουμε την καλή μας φόρμα και μετά τη διακοπή".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.