norwich18191

Πολύ άδοξα έσπασε, τελικά, το αήττητο του City Ground, στον 13ο και γρουσούζικο αγώνα της φετινής Championship. Το είχε πει ο Joe Lolley: "Η διακοπή του πρωταθλήματος ήρθε στο χειρότερο σημείο για μας". Το είχαμε σκεφτεί κι εμείς οι παλιότεροι: η ομάδα προερχόταν από καλό αποτέλεσμα, το City Ground είχε τον περισσότερο κόσμο που έχει μαζέψει την τελευταία τετραετία, ο καιρός ήταν θαυμάσιος με τη λιακάδα να τυφλώνει τους παίκτες Οκτώβριο μήνα, οι Reds προηγήθηκαν νωρίς στο σκορ. Το σκηνικό ήταν ιδανικό για... ήττα. Υπάρχουν κάποια πράγματα που δε λένε να αλλάξουν...

Και καλά η ήττα. Δε χάθηκε ο κόσμος. Είναι μόλις η δεύτερη - καμιά ομάδα στην Championship δεν έχει λιγότερες, μετά και την ήττα τη Leeds από τη Blackburn το μεσημέρι. Είναι ο τρόπος που σε εξοργίζει. Έχουμε το θράσος και μιλάμε για άνοδο τη στιγμή που ο τερματοφύλακάς μας τρώει κίτρινη κάρτα για καθυστέρηση στο 50' (!) για να κρατήσουμε το 1-0; Μπαίνουμε μέσα και πατάμε μία από τις καλύτερες ομάδες της κατηγορίας για 15-20 λεπτά και μετά της δίνουμε τα κλειδιά του αγώνα σε στυλ "ελάτε, θα σας περιμένουμε"; Τι είδους τακτική είναι αυτή; Είναι σίγουρα εξοργιστική και θυμίζει εποχές που προσπαθούμε να απωθήσουμε από τη μνήμη. Παίκτες και πάγκος, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, βρέθηκαν σε πολύ κακή μέρα και πήραν αυτό που άξιζαν. Η στρογγυλή θεά αυτή τη φορά ήταν πέρα για πέρα δίκαιη στην ετυμηγορία της, και ό,τι και να λέμε για την (όντως εκνευριστική) διαιτησία του Keith Stroud ακούγεται γελοίο. 

Τρεις ήταν οι αλλαγές σε σχέση με το ματς με τη Middlesbrough πριν τη διακοπή, οι δύο αναγκαστικές: ο Ben Osborn, παρά τον τραυματισμό του στην προπόνηση της Πέμπτης, ήταν ξανά παρών ως κατά συνθήκη αριστερός μπακ για να καλύψει το κενό του τιμωρημένου με μία αγωνιστική Jack Robinson, ο Michael Hefele επανήλθε στη θέση του ελαφρά τραυματία Michael Dawson (που ήταν πάντως στην αποστολή) και ο Lewis Grabban ήταν μπροστά αντί του Daryl Murphy. O Ιρλανδός βρέθηκε μάλιστα εκτός 18άδας, με τον Hillal Soudani να καλύπτει το κενό του επιστρέφοντας μετά από αρκετά μεγάλο διάστημα.

Κι αρχίζει το ματς, και πάμε όλοι να πιστέψουμε ότι η ομάδα παίζει με κεκτημένη ταχύτητα από το Riverside. Μέσα στο πρώτο πεντάλεπτο γίνεται δύο φορές καρμπόν η ίδια φάση, προφανώς δουλεμένη στην προπόνηση: λόμπα στον Grabban στην πλάτη της άμυνας. Την πρώτη φορά την κάνει ο Lolley και ο στράικερ της Forest δεν προλαβαίνει, τη δεύτερη ο João Carvalho και ο Τζαμαϊκανός, τετ α τετ με τον άλλοτε μουντιαλικό Ολλανδό Tim Krul, πετυχαίνει μάλλον το πιο εύκολο από τα έξι φετινά του γκολ. Και στο 13' το City Ground είναι έτοιμο να εκραγεί ξανά. Ο Tendayi Darikwa βρίσκει με καταπληκτική διαγώνια μπαλιά τον Lolley, αυτός μπαίνει στην περιοχή, ζαλίζει έναν αντίπαλο και στέλνει έναν κεραυνό να τραντάξει το οριζόντιο δοκάρι της εστίας των Canaries.

Μετά... τίποτα. Ή σχεδόν τίποτα, τέλος πάντων. Κοιτάζω τις σημειώσεις μου και έχω καταγράψει τα εξής: Βαθιά μπαλιά του Ben Watson στον Grabban, συρτή σέντρα του τελευταίου και ο Lolley δεν προφταίνει να σουτάρει καλά (26'), απόκρουση του Krul σε σουτ του Grabban μετά από επικίνδυνη σέντρα του Osborn που δεν πρόλαβε κανείς (34'), σκοτωμένη κεφαλιά του αναπληρωματικού Matty Cash λίγο άουτ στην τελευταία φάση του αγώνα (96'). Αυτά όλα κι όλα μας πρόσφερε η Forest στα σχεδόν 85 λεπτά μετά το δοκάρι του Lolley.

Και ερχόμαστε στη... Norwichen. Με τον Γερμανό προπονητή (Daniel Farke), τους τέσσερις Γερμανούς στην ενδεκάδα (Christoph Zimmermann, Timm Klose, Moritz Leitner, Marco Stiepermann), άλλον έναν που μπήκε στο τέλος (Tom Trybull) και δύο ακόμα παίκτες που προέρχονται από το γερμανικό πρωτάθλημα (τον Κουβανό Onel Hernández και τον Βόσνιο Mario Vrančić). Τι περιμέναμε δηλαδή, να πέσει να πεθάνει; Σοβαροί να είμαστε. Όπως αναμενόταν, λοιπόν, η Norwich εγκαταστάθηκε στην επίθεση, είχε κι αυτή δοκάρι σε κάθετη μπαλιά του Todd και σουτ του Hernández (23'), έχασε το άχαστο με τον πάλαι ποτέ δεινό σκόρερ Jordan Rhodes να αστοχεί από τη μικρή περιοχή σε συρτή σέντρα του Jamal Lewis (27'), πολιόρκησε, κέρδισε πολλά κόρνερ και δικαιούται απόλυτα να λέει ότι το 1-0 της ανάπαυλας την αδικεί.

Σημάδια αφύπνισης στη δική μας ομάδα δεν είδαμε. Άρχισε το δεύτερο ημίχρονο και η Norwich, χωρίς να κάνει τις κλασικές ευκαιρίες, ήταν μόνιμα μπροστά, κέρδιζε στημένα και απειλούσε. Κι αφού στο 56' ο Pantilimon έδιωξε σε κόρνερ σουτ του Rhodes, στο 60' ο Stroud σφύριξε ένα μάλλον αυστηρό φάουλ στον Lolley λίγο έξω από τη δεξιά γωνία της μεγάλης περιοχής. Ο Leitner, που από το πρώτο ημίχρονο μας ταλαιπωρούσε με τα στημένα του, εκτέλεσε ακριβώς εκεί που πετάχτηκαν τρεις κίτρινες φανέλες (ο Pantilimon, κατά τα ειωθότα, παρέμεινε καρφωμένος στη γραμμή του) και ο Klose από κοντά ίσα που άγγιξε τη μπάλα με το κεφάλι για να τη στείλει στα δίχτυα. Η αντίδραση της Forest ήταν εντελώς σπασμωδική, τόσο στο γήπεδο όσο και στον πάγκο, που απέσυρε διαδοχικά τον πιο δημιουργικό (Carvalho) και τον πιο επικίνδυνο (Lolley) παίκτη μας. Cash και Diogo Gonçalves πάλεψαν (για να μη θεωρηθεί ότι υποτιμώ τη δική τους προσπάθεια), όμως το πράγμα μύριζε άσχημα: αν έμπαινε κι άλλο γκολ μέχρι το τέλος, αυτή που θα το έβαζε ήταν η Norwich. Και η στιγμή αυτή ήρθε πανηγυρικά στο 84', με τον Leitner να εκτελεί ένα ακόμα στημένο (κόρνερ), τον Pantilimon να αποκρούει ασθενώς την κεφαλιά του Rhodes και τον Klose να σκοράρει σε κενό τέρμα. Θα μπορούσε μάλιστα να γίνει και το 1-3, αν στο 93' ο Pantilimon δεν έδιωχνε το σουτ του Lewis. Μοναδική αντίδραση από πλευράς Forest, εκτός από την άρον άρον επιστράτευση του ανέτοιμου ακόμα Soudani: η κεφαλιά του Cash που λέγαμε νωρίτερα.

Κι αν ο κόσμος που γέμισε το γήπεδο είχε νεύρα με την εμφάνιση, αυτά φούντωσαν ακόμα περισσότερο όταν άκουσε στο ραδιόφωνο γυρίζοντας σπίτι τις δηλώσεις του Aitor Karanka. Όπου, πάνω στη στενοχώρια της στιγμής, ξέσπασε γιατί λέει βρέθηκε κατηγορούμενος που γέμισε τους παίκτες με άγχος! Το τι επακολούθησε στα social media μπορείτε να το φανταστείτε. Δεν το διατύπωσε και τρομερά κομψά ο Βάσκος, προφανώς καταδιωκόμενος κι αυτός από τις άστοχες (όσον αφορά τους παίκτες που βγήκαν) αλλαγές του. Θα διαβάσετε κι εσείς παρακάτω και θα διαπιστώσετε πως δεν είχε πρόθεση να θίξει τον κόσμο, αλλά αυτά που είπε ήταν πολύ "επικίνδυνα" για τα απογοητευμένα αυτιά των φίλων των Reds.

Η ήττα έριξε τους Reds στην 9η θέση, και τους καλεί να ανακάμψουν την Τετάρτη στο Bolton, απέναντι στους Wanderers που σήμερα έφεραν 1-1 στο Rotherham και είναι 18οι, πριν την επίσκεψη στο Elland Road το επόμενο Σάββατο. Στην κορυφή ανέβηκε η Middlesbrough, που έχοντας νικήσει χθες εκτός τη Sheffield Wednesday (2-1) κάθισε αναπαυτικά και είδε τους άλλους να δουλεύουν για λογαριασμό της: τη Derby να νικάει εντός τη Sheffield United (2-1), τη Leeds να χάνει στο Blackburn με το ίδιο σκορ και τη West Brom να στραβοπατάει κι αυτή στο Wigan (0-1). Τα υπόλοιπα αποτελέσματα της 13ης αγωνιστικής: Aston Villa-Swansea 1-0, Brentford-Bristol City 0-1 (στο 89'), Hull-Preston 1-1, Ipswich-QPR 0-2, Reading-Millwall 3-1, Stoke-Birmingham 0-1.

Forest: Pantilimon, Darikwa, Hefele, Fox, Osborn, Watson, Colback, Dias (Soudani 86'), Carvalho (Cash 61'), Lolley (Goncalves 70'), Grabban.
Norwich: Krul, Aarons, Zimmermann, Klose, Lewis, Tettey, Stiepermann (Vrančić 80'), Hernández (Buendía 76'), Leitner, Cantwell (Trybull 94'), Rhodes.
Σκόρερς: Grabban 5' - Klose 60', 84'.
Διαιτητής: Keith Stroud. Κίτρινες: Carvalho 45+3', Pantilimon 50', Watson 71' - Zimmermann 45+2', Rhodes 91', Cantwell 93'.
Θεατές: 29.427 (Forest: 27.434).

Aitor Karanka: "Δύσκολη και απογοητευτική η σημερινή μέρα. Αρχίσαμε πολύ καλά, βάλαμε το γκολ, είχαμε δοκάρι και ξαφνικά υποχωρήσαμε. Χάσαμε την ένταση στο παιχνίδι μας και η Norwich έπαιξε πολύ καλά στον υπόλοιπο αγώνα. Στο ημίχρονο είπα στους παίκτες ότι έπρεπε να βγούμε μπροστά, γιατί δεν ήταν δυνατό να καθίσουμε ένα ολόκληρο ημίχρονο στην άμυνα. Την έντασή μας, πάντως, δεν τη βρήκαμε και ολοκληρώσαμε το ματς εντελώς ανοργάνωτοι. Μέσα στη σεζόν θα έρθουν κι άλλα παιχνίδια σαν αυτό, οπότε πρέπει να μάθουμε πώς να τα 'σκοτώνουμε' από το πρώτο ημίχρονο. Όταν παίζουμε όπως στο πρώτο εικοσάλεπτο, πάντα θα δημιουργούμε στους αντιπάλους προβλήματα, αλλά δε γίνεται να σβήνουμε τις μηχανές. Ο κόσμος είναι απαιτητικός και το καταλαβαίνω, αλλά πρέπει να δημιουργεί ατμόσφαιρα στήριξης για τους παίκτες. Είδα κατά διαστήματα σήμερα τους παίκτες να νιώθουν πίεση, αλλά πρέπει όλοι να καταλάβουν την ανάγκη για ηρεμία. Είναι φανταστικό να έχουμε 29.000 κόσμο στο γήπεδο, αλλά οι παίκτες χρειάζονται στήριξη κυρίως στις κακές στιγμές. Δεν κάνω κριτική στους φίλους μας, αλλά καμιά φορά χρειαζόμαστε αυτή την έξτρα στήριξη από μέρους τους στα εντός έδρας παιχνίδια".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post