bolton18191

Κοίτα να δεις που σκάγαμε κιόλας αν θα πιάσουν τόπο τα έξι εκατομμύρια... Θα μου πείτε, σε ένα ματς απέναντι σε μια Bolton για λύπηση θα καταλάβουμε αν ο Lewis Grabban ήταν ο επιθετικός που ψάχναμε; Γιατί, τέτοια παιχνίδια τα παίρναμε με άνεση άλλες χρονιές; Στο συγκεκριμένο γήπεδο, όπου πέρσι την τελευταία αγωνιστική προηγηθήκαμε 2-0 και χάσαμε 3-2, δεν είχαμε νικήσει ποτέ, και απόψε επικρατήσαμε της Bolton εκτός για πρώτη φορά από το 1978 (!), ενώ ο Τζαμαϊκανός στράικερ τα έκανε όλα: και ασίστ, και γκολ σε ροή αγώνα, και δύο κερδισμένα πέναλτι - ένα χαμένο, ένα εύστοχο! 

Περίεργη περίπτωση ο Grabban. Εύκολα απόψε θα μπορούσε να κάνει και χατ τρικ, και "καρέ", μην πούμε και "πενταρέ", αν ήταν Εγγλέζος στο ραντεβού του με τη μπάλα σε δύο πανέμορφες σέντρες που τον έβγαλαν φάτσα με το τέρμα. Αλλά ας μην είμαστε πλεονέκτες - και με τα παραπάνω στατιστικά ήταν το πρόσωπο του αγώνα στη δεύτερη σερί εκτός έδρας νίκη της Forest, που συνοδεύτηκε όπως και η πρώτη από ανέπαφη εστία. "Ας έρχεται λοιπόν ο κύριος Βαγγέλης Μαρινάκης πιο συχνά", έγραψε η Nottingham Post, αναφερόμενη στη χθεσινή επίσκεψη-αστραπή του ιδιοκτήτη των Reds που βρήκε ένα κενό στο πρόγραμμά του για να σταθεί κοντά στην ομάδα σε μια κρίσιμη καμπή του πρωταθλήματος. Για την επίσκεψη αυτή θα πούμε αύριο, για να δώσουμε τη γνώμη μας για κάποιες ανοησίες που έχουν γραφτεί - για την ώρα ας περιοριστούμε στα του αγώνα...

Ο Aitor Karanka εκανε τέσσερις αλλαγές στην ενδεκάδα που στραβοπάτησε το Σάββατο με αντίπαλο τη Norwich. Η μία ήταν αναμενόμενη, αφού η τιμωρία του Jack Robinson έληξε και ο παίκτης ξαναπήρε τη θέση του στο αριστερό άκρο της άμυνας αντί του Ben Osborn (ο οποίος πάντως μπήκε αλλαγή στο τέλος και είναι πλέον πολύ κοντά στο να συμπληρώσει τρία χρόνια ασταμάτητης αγωνιστικής δράσης!). Αναμενόμενη θα έλεγε κανείς και την παρουσία του Adlène Guédioura αντί του άνευρου και αναποτελεσματικού το Σάββατο Ben Watson. Εκεί όμως που ο Βάσκος χρειάστηκε θάρρος ήταν στην ξεκούραση του κορυφαίου αμυντικού μας φέτος Danny Fox (εντελώς εκτός 18άδας) και την πλήρη αλλαγή του διδύμου των σέντερ μπακ, αφού και ο Michael Hefele έμεινε στον πάγκο. Τις θέσεις τους στο αρχικό σχήμα πήραν ο Michael Dawson και ο Tobias Figueiredo. Το πρόσημο ήταν μάλλον θετικό. Ο πρώτος, με το περιβραχιόνιο στο μπράτσο ένεκα της απουσίας Watson και Fox, ήταν ο άψογος ηγέτης της αμυντικής μας γραμμής, κέρδισε όλες ανεξαιρέτως τις μάχες που έδωσε στον αέρα και βρισκόταν, έτσι απλά, παντού στο τελείωμα του πρώτου μέρους και στο ξεκίνημα της επανάληψης, όταν δηλαδή η Bolton πίεζε. Ο δεύτερος, αναγκασμένος να παίξει αριστερός στόπερ ίσως για πρώτη φορά στη σύντομη καριέρα του στους Reds (δεν καλοθυμάμαι), είχε φιλότιμο και σωστές τοποθετήσεις, αλλά τα βρήκε σκούρα απέναντι σε έναν όχι και τόσο τεχνίτη παίκτη όπως ο Josh Magennis, χρεώθηκε με κίτρινη κάρτα, φλέρταρε και με τη δεύτερη (χωρίς όμως να περάσει τα όρια) και γενικά έδειξε πως η έλλειψη συνεχών αγώνων δεν επιτρέπει στην απόδοσή του να φτάσει στα περσινά επίπεδα. Αν το συγκεκριμένο δίδυμο θα πατήσει εξαρχής και το χορτάρι του Elland Road το Σάββατο δεν ξέρω. Όμως σήμερα, έστω και με τα προβληματάκια του, τα πήγε μια χαρά.

Κι αφού κράτησαν αυτοί και τους μιμήθηκαν και οι ακραίοι, ο Robinson και ο Tendayi Darikwa, τα πράγματα ήταν εύκολα για τους υπόλοιπους. Ακόμα και ο Costel Pantilimon μία φορά έπεσε στο χορτάρι, κι αυτή για να σώσει ένα κόρνερ! Απαλλαγμένος λόγω της πολύ καλής παρουσίας του Guédioura από το άγχος να βουλώνει και τις τρύπες του Watson, ο Jack Colback γιόρτασε τα 29α γενέθλιά του με μια εμφάνιση χωρίς τον παραμικρό λεκέ. Αρχοντική, θα έλεγα. Με κάθε σεβασμό στον αρχηγό Ben, δεν είναι τυχαίο ότι με άλλο παρτενέρ παίζει πάντα καλύτερα. Με στιγμές σπάνιας έμπνευσης (στο δεύτερο γκολ, π.χ.) ο João Carvalho, αντίθετα με τον Gil Dias που άνοιγε μεν διαδρόμους για τους συμπαίκτες του, αλλά κάπου τα χαλούσε στην τελική προσπάθεια (ας πούμε, μόλις στο 1' ο Carvalho τον έβγαλε σε θέση βολής στην περιοχή, αλλά αυτός δίστασε να σουτάρει και καθυστέρησε να πασάρει, οπότε κόπηκε εύκολα) και δίκαια ήταν ο πρώτος που αντικαταστάθηκε. Για τον Grabban τα είπαμε. Ποιος μένει; O Joe Lolley.

Ο τύπος είναι από τώρα υποψήφιος για Παίκτης της Σεζόν. Τι άλλο να πει κανείς; Εγώ πάντως θα (ξανα)πω ότι τέτοιον παίκτη, που να τον βλέπει ο αντίπαλος με τη μπάλα στα πόδια και να τρέμει το φυλλοκάρδι του, είχαμε να δούμε από την εποχή του Michail Antonio. Το αποψινό ματς δεν ήταν εξαίρεση. Και πώς να είναι, από τη στιγμή που μόλις στο 12' έκανε ένα πανέμορφο "1-2" με τον Grabban, πάτησε περιοχή και με το αριστερό κάρφωσε τη μπάλα στο "Γ" του Ben Alnwick; Όπως άρχισε το ημίχρονο έτσι και το τελείωσε, στο 44', κοντρολάροντας άψογα τη βαθιά μπαλιά του Dawson, σουτάροντας δυνατά μετά από ντρίμπλα αν και υπό πίεση και αναγκάζοντας τον γκολκίπερ της Bolton σε δύσκολη επέμβαση. Στο 86' που τον έπιασαν οι κράμπες και αντικαταστάθηκε, οι χίλιοι κι ένας φίλοι της Forest τον αποθέωσαν. Αν συνεχίσει έτσι, απορώ και εξίσταμαι πώς στην ευχή θα τον κρατήσουμε στο City Ground - αν δεν ανέβουμε, φυσικά.

Ανάμεσα στις δύο καίριες φάσεις του Lolley το πρώτο ημίχρονο εξελίχθηκε αρκετά μυστηριωδώς. Όχι, αυτή τη φορά δεν υποχωρήσαμε, όμως ενώ αλλάζαμε με όμορφο ρυθμό και με ακρίβεια τη μπάλα δεν φτιάχναμε ευκαιρίες. Το κατάλαβε η Bolton από το 25' και μετά και ξετσούμισε. Δεν κινδυνέψαμε ιδιαίτερα, αφού οι Trotters από την αρχή ως το τέλος είχαν μια αξιοθρήνητη παρουσία που απέφερε πολλά γιούχα από την εξέδρα τους και είναι γενικώς τσακωμένοι με το γκολ (μόνο 11 σε 14 αγώνες, δεύτερη χειρότερη επίθεση της Championship μετά από αυτή της Rotherham). Ούτε και στις αρχές του δεύτερου μέρους, όταν οι γηπεδούχοι κέρδισαν αρκετά στημένα και χρειάστηκε η ηγετική και καθησυχαστική φιγούρα του Dawson για να μην τους επιτρέψουμε να επωφεληθούν από κανένα λάθος. Μια επικίνδυνη σέντρα-σουτ που δεν πρόλαβε κανείς στο 49' ήταν το μοναδικό ηχηρό καμπανάκι, αλλά ήταν αρκετό για να ξυπνήσουν επιτέλους οι Reds. Η πλάστιγγα φάνηκε να γέρνει αποφασιστικά προς το μέρος μας στο 55', όταν σε σουτ του Dias που απέκρουσε ασθενώς ο Alnwick o Grabban τσίμπησε τη μπάλα στο ριμπάουντ και ανατράπηκε καθαρά από τον Mark Little. Την εκτέλεση του πέναλτι ανέλαβε ο ίδιος. Σημάδεψε δεξιά, όπως πάντα. Ήταν από τα πιο προβλέψιμα πέναλτι που έχω δει. Ο Alnwick έπεσε κι απομάκρυνε. Τρίτο χαμένο πέναλτι για φέτος από τον Grabban! 

Θα περίμενε κανείς να ξεθαρρέψει η Bolton και να πάρει το μομέντουμ με το μέρος της. Δεν συνέβη ποτέ. Αντίθετα, ένα μόλις λεπτό μετά το χαμένο πέναλτι ο Alnwick χρειάστηκε και πάλι να επιστρατεύσει τα αντανακλαστικά του για να διώξει σε κόρνερ ένα ακόμα σουτ του Lolley. Και ήρθε το 64', όταν ο Carvalho με εκ-πληκ-τι-κή κάθετη πάσα πέρασε τη μπάλα στον Grabban, που ξεπεταγόταν ανάμεσα στον αρχηγό των Trotters David Wheater και τον παλιόφιλο Jack Hobbs. Τετ α τετ, ήθελε μεγάλη προσπάθεια για να χαθεί από έναν άνθρωπο που πέρσι έβαλε 20 γκολ σ' αυτό το πρωτάθλημα. 0-2 και καληνύχτα. Ή μήπως όχι;

Ο διάολος έχει πολλά ποδάρια, και το πάθημα με τη Millwall ήταν ακόμα φρέσκο στη μνήμη. Ο Karanka είδε τον Carvalho να σκοράρει μετά από σφύριγμα για οφσάιντ και να παίρνει μια παιδιάστικη κίτρινη, και στην αμέσως επόμενη φάση να γκρεμίζει αντίπαλό του από πίσω. Δεν τον άλλαξε, αλλά φώναξε κοντά του τον εξαφανισμένο πλέον Dias και πέρασε στη θέση του τον Matty Cash. Ο νεαρός μπήκε φουριόζος όπως πάντα, και στο 75' ξεχύθηκε από δεξιά και έβγαλε μια πολύ επικίνδυνη συρτή σέντρα, την οποία δεν πρόλαβε για χιλιοστά να αγγίξει ο Grabban για να σπρώξει απλώς τη μπάλα στα δίχτυα. Ο Karanka έψαχνε πια το τρίτο γκολ στα πλαίσια του δόγματος "η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση", και έβγαλε τον Carvalho για να παίξει πλάι στον Grabban o Hillal Soudani. Πιο ελεύθερος πλέον, ο Grabban βρέθηκε στην περιοχή στο 82' από θαυμάσια μπαλιά του Cash, αλλά πάνω στο σουτ πρόφτασε να τον κοντράρει ο Wheater. Δευτερόλεπτα πέρασαν, και μετά από απόκρουση του Alnwick σε σουτ του Soudani ο Grabban φόρεσε ξανά τον παρδαλό μανδύα του πάλαι ποτέ μπασκετικού μάστορα των επιθετικών ριμπάουντ Dennis Rodman. Πάλι έγινε κάτοχος, πάλι ανατράπηκε (με μια μικρή αμφιβολία αυτή τη φορά) από τον γκολκίπερ της Bolton. Ούτε που το συζήτησε να αφήσει άλλον να εκτελέσει. Πάλι στην ίδια γωνία (!), αλλά αυτή τη φορά το σουτ ήταν τόσο δυνατό και κοντινό στο δοκάρι που ο Alnwick δεν έπεσε καν: 0-3 και τέλος, και θα μπορούσε να γίνει και το 0-4 στο 89', αν ο Grabban (ποιος άλλος;) είχε δυνάμεις να τεντώσει λίγο παραπάνω το κορμί του για προβολή στη σπουδαία σέντρα του Osborn από τα αριστερά.

Ηθικό ακμαιότατο, λοιπόν. Ο Μαρινάκης ευχαριστημένος στο γραφείο του στο Λονδίνο και η ομάδα έτοιμη για ένα πολύ σκληρό εκτός έδρας τεστ το Σάββατο με αντίπαλο τη Leeds. Συγγνώμη, την πρωτοπόρο πλέον Leeds. Μετά τις εντός έδρας ισοπαλίες που παραχώρησαν χθες το βράδυ η Middlesbrough (0-0 με τη Rotherham!) και η Sheffield United (1-1 με τη Stoke), η ομάδα του Marcelo Bielsa καθάρισε εύκολα απόψε την παραπαίουσα Ipswich (2-0) και τις έφτασε, προσπερνώντας τις στη διαφορά τερμάτων. Τη νίκη της αποψινής βραδιάς, όσο και να μας πειράζει, πέτυχε η Derby, που προηγήθηκε 4-0 και τελικά επικράτησε 4-1 επί της West Brom μέσα στο Hawthorns, με τους Rams να φτάνουν έτσι τους Baggies στην τέταρτη θέση. Παρέα τους, με τους ίδιους βαθμούς, η Norwich, που μετά από μία ακόμα ανατροπή μετά τη δική μας νίκησε χθες εντός με το ίδιο σκορ (2-1) την Aston Villa. Τα υπόλοιπα αποτελέσματα: Χθες Birmingham-Reading 2-1, Millwall-Wigan 2-1, QPR-Sheffield Wednesday 3-0, Swansea-Blackburn 3-1 και απόψε Bristol City-Hull 1-0 και Preston-Brentford 4-3. Η Forest είναι πλέον 7η με τέσσερις βαθμούς διαφορά από την κορυφή, σε ένα συναρπαστικό πρωτάθλημα όπου ο 1ος από τον 13ο απέχουν μόλις έξι πόντους...

Bolton: Alnwick, Little, Hobbs, Wheater, Taylor (Doidge 75'), Lowe (Oztumer 69'), Vela, Williams, Wildschut (Donaldson 46'), Noone, Magennis. 
Forest: Pantilimon, Darikwa, Figueiredo, Dawson, Robinson, Colback,Guédioura, Dias (Cash 68'), Carvalho (Soudani 79'), Lolley (Osborn 86'), Grabban.
Σκόρερς: Lolley 12', Grabban 64', 83' (πέναλτι).
Διαιτητής: Andy Davies. Κίτρινες: Lowe 16' - Figueiredo 38', Carvalho 66'.
Θεατές: 13.195 (Forest: 1.001).

Aitor Karanka: "Ήταν μια πραγματικά καλή βραδιά. Από το πρώτο κιόλας λεπτό παίξαμε καλά και δείξαμε ότι είχαμε ξεχάσει τι συνέβη το Σάββατο. Στο δεύτερο μισό του πρώτου ημιχρόνου πέσαμε λίγο, αλλά στο δεύτερο ημίχρονο ήμασταν πολύ καλύτεροι. Θεωρώ ότι βγάλαμε την τέλεια αντίδραση. Ένιωθα απόψε πως όλοι οι παίκτες είχαν αυτοπεποίθηση, κι απλώς χρειάστηκε μια συζήτηση στο ημίχρονο ώστε να μείνουμε συγκεντρωμένοι. Κάθε αγώνας στην Championship είναι δύσκολος, ακόμα κι αν είσαι μπροστά με 2-0, οπότε το τρίτο γκολ ήταν καθοριστικό ώστε να έχουμε σιγουριά στα τελευταία λεπτά. Ήταν σημαντικό που επανήλθαμε στις νίκες απόψε και είναι σημαντικό που επιβεβαιώθηκε ότι βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο. Το παιχνίδι του Σαββάτου μάς έδειξε ότι σε αυτό το πρωτάθλημα πρέπει να είμαστε διαρκώς συγκεντρωμένοι, και απόψε ήμασταν. Καμιά φορά όταν χάνεις ένα πέναλτι είναι δύσκολο να χτυπήσεις και δεύτερο, αλλά ο Lewis πάντα ζητάει τη μπάλα. Είναι δυνατός χαρακτήρας με εμπιστοσύνη στις ικανότητές του και είναι σημαντικό για μας να υπάρχει ένας τέτοιος παίκτης στο ρόστερ μας. Σκέφτηκα να επιλέξω άλλον εκτελεστή για το δεύτερο, αλλά ο Lewis πήρε τη μπάλα, οπότε είχε τη στήριξή μου. Είναι χαρούμενος, έχει αυτοπεποίθηση, και φαίνεται πως αυτά τα στοιχεία αντανακλώνται και στην υπόλοιπη ομάδα".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.