qpr18191

Είναι λίγο περίεργες οι στιγμές. Όταν στη θέση του φίλου που παρακολουθούσατε μαζί τους αγώνες της ομάδας μέχρι πριν από λίγες μέρες βλέπεις τώρα μια άδεια φανέλα, όλα μπορούν να συμβούν. Ακόμα και να νικήσει η QPR στο City Ground για πρώτη φορά στην ιστορία της, έπειτα από 14 ισοπαλίες και 20 ήττες, έπειτα από δύο συντριβές στην κακή περσινή μας χρονιά με συνολικό σκορ 2-9. Μέσα σε μερικά 24ωρα σαν ο κόσμος να ήρθε τούμπα. Αυτό το report γράφεται με αρκετό κόπο, και όπως καταλαβαίνετε δεν φταίει γι' αυτό κυρίως μια ακόμα απρόσμενη ήττα-καρμπόν με την προηγούμενη.

Ο Κώστας δεν θα γυρίσει πίσω, η ζωή συνεχίζεται και όλα αυτά. Μάλιστα. Η ομάδα δε βοήθησε να γελάσει λίγο το χειλάκι μας, 24 ώρες μετά το θλιβερό κατευόδιο. Αντί να διδαχθεί από το ματς με την Preston, έχασε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο - θα έλεγα δε πολύ πιο άδοξα, αφού οι βόρειοι είχαν κάνει και κάποιες ευκαιρίες στον αγώνα, ενώ οι Λονδρέζοι δεν απείλησαν ούτε μια φορά εκτός από τη στημένη φάση που τους απέφερε το γκολ, από ένα φάουλ που δεν έπρεπε να σφυριχτεί ποτέ. Και βρεθήκαμε παραμένοντες στην έβδομη θέση (που μπορεί να χάσουμε αύριο αν η Aston Villa νικήσει στο γήπεδό της τη Leeds), τρεις βαθμούς μακριά από την εξάδα, έχοντας συμπληρώσει τρία ματς χωρίς νίκη (και χωρίς γκολ) και με ένα ιδιαίτερα δύσκολο πρόγραμμα να μας περιμένει τις μέρες των γιορτών (Norwich εκτός ανήμερα της Boxing Day, Millwall επίσης εκτός, και πρωτοχρονιάτικα στην έδρα μας η πρωτοπόρος Leeds, πριν πάμε στο Λονδίνο να αντιμετωπίσουμε την Chelsea για το Κύπελλο). 

Ίσως να είναι απλώς ένα mind game το γεγονός ότι ο Aitor Karanka έβγαλε αυτή τη φορά απροκάλυπτα στη σέντρα τους παίκτες για τους οποίους έσταζε μέλι κατ' εξακολούθηση τον τελευταίο καιρό. Όπως και η απόφασή του να παίξει πρώτη φορά φέτος με τρία φορ, βγάζοντας πολύ νωρίς στο δεύτερο ημίχρονο τον αρχηγό του και τον πολυτιμότερο παίκτη του στην τρέχουσα περίοδο. "Ήθελε να στείλει μηνύματα", αποφάνθηκαν κάποιοι παντογνώστες του διαδικτύου, πριν ακόμα ο ίδιος ο Βάσκος με τις δηλώσεις του, που θα διαβάσετε παρακάτω, τους επιβεβαιώσει σε μεγάλο βαθμό. Ίσως να θέλει να πετύχει αφύπνιση και συγκέντρωση μαζί, ποιος ξέρει; (Εγώ πάντως, για να την πω την αμαρτία μου, δεν διέγνωσα τέτοια στοιχεία). Ελπίζω να δουλέψει, γιατί αλλιώς κινδυνεύουμε να χάσουμε την επαφή με την κορυφή, καθώς υπάρχουν πλέον και αρκετές ακόμα ομάδες που εποφθαλμιούν την είσοδο στην εξάδα.

Ουσιαστικά ο Karanka κατέβασε την ομάδα με συνταγή Derby, αφού διατήρησε τον Saidy Janko ως αριστερό μπακ και τον Ben Osborn μπροστά του, ενώ απλώς φρεσκάρισε λίγο το κέντρο με τον Adlène Guédioura στη θέση του Claudio Yacob και την άμυνα με τον Tobias Figueiredo, που επέστρεψε από την τιμωρία του, αντί του Michael Hefele. Ο μεν Αλγερινός έκανε ένα εκπληκτικό ως συγκινητικό παιχνίδι, ήταν πανταχού παρών και λίγο έλειψε στο τέλος να μας λυτρώσει από τον εφιάλτη, ο δε Πορτογάλος στάθηκε άτυχος αφού τραυματίστηκε στο 70' και λίγο αργότερα άφησε τη θέση του στον Γερμανό. Αλλά γενικά το πράγμα δεν πήγε καλά. Βοήθησε πολύ σ' αυτό και η εξόχως εκνευριστική διαιτησία του Gavin Ward, που μας μοίραζε αφειδώς τις κίτρινες κάρτες (ειδικά αυτή στον João Carvalho για θέατρο ήταν να γελάνε και οι πάπιες του ποταμού Trent), άφηνε την QPR να παίζει όπως γούσταρε (μόνη κίτρινη στους Λονδρέζους αυτή στον Massimo Luongo, που χτύπησε εκτός φάσης τον Guédioura και έπρεπε να είχε αποβληθεί, ενώ τραβολογούσε συνέχεια τους αντιπάλους του στο κέντρο), και έδωσε και ένα ανύπαρκτο "φάουλ" σε κανονικό τάκλιν του Guédioura στον Nahki Wells, από το οποίο προήλθε και το γκολ, λίγα δευτερόλεπτα πριν λήξει το ημίχρονο, και ενώ η QPR αμυνόταν διαρκώς με τον Costel Pantilimon θεατή χωρίς εισιτήριο.

Δεν προσπαθώ να βγάλω τις δικές μας ουρές απέξω. Η δημιουργία μας σε σχέση με άλλα πρόσφατα παιχνίδια που ΔΕΝ κερδίσαμε (Aston Villa ή Derby) ήταν προβληματική, με συνέπεια η στατιστική του αγώνα να μη γράψει ούτε μία κραυγαλέα ευκαιρία (ούτε για τους αντιπάλους μας, πάντως). Οι φάσεις που είχαν κάποιο ενδιαφέρον μετριούνται στα δάχτυλα. Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, σε ένα παιχνίδι όπου τα λάθη διαδέχονταν τις δυνατές μονομαχίες και μόνο η Forest προσπαθούσε να παίξει μπάλα, είχαμε όλα κι όλα δύο καλά σουτ, με τον Guédioura στο 16' και τον Joe Lolley στο 31', αμφότερα με το αριστερό και αμφότερα με κατάληξη πλάι στο αριστερό δοκάρι του Joe Lumley, δυστυχώς από τη λάθος πλευρά. Η QPR απλώς εκτέλεσε στο 45' ένα ανύπαρκτο φάουλ με τον Luke Freeman και σκόραρε, με τον Pantilimon πάλι καθηλωμένο στη γραμμή και τον γίγαντα των 1,90μ. Toni Leistner να κερδίζει όλους τους δικούς μας στον αέρα και να στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα. Ο Steve McClaren είχε βάλει τις βάσεις για την "εκδίκησή" του. Τα πάντα εξαρτώνταν από την αντίδραση της Forest.

Δεν την είδαμε όμως. Η υπομονή του Karanka εξαντλήθηκε νωρίς: μόλις στο 55' έστειλε για ντους τους Osborn και Lolley (o πρώτος δεν ήταν ιδιαίτερα κακός, ενώ δεν ξέρω αν θεώρησε ότι το μυαλό του δεύτερου πάει να χαλάσει από τη μεταγραφολογία γύρω από το όνομά του) και πέρασε στον αγώνα τους Daryl Murphy και Karim Ansarifard, χάνοντας σε πλάτος αλλά κερδίζοντας θεωρητικά σε δύναμη κρούσης. Θεωρητικά μόνο, γιατί πρακτικά αυτό δεν συνέβη ποτέ. Ίσα ίσα που οδήγησε σε πολλές βαθιές μπαλιές και σέντρες, τακτική που δεν λειτούργησε εναντίον της Preston και δεν μπορούσε να λειτουργήσει ούτε τώρα. Αφού στο 57' η QPR μάς θύμισε για τελευταία φορά ότι υπήρχε και από τη σέντρα και μπρος (κεφαλιά του Jake Bidwell από καλή θέση ούτε καν ανησύχησε τον Pantilimon φεύγοντας πάνω από τα δοκάρια του), ήρθαν απλώς κάποιες επιθέσεις για την τιμή των όπλων και χωρίς ιδιαίτερο πλάνο. Για να καταλάβετε, στο 63' ο Muprhy από θέση δεξιού εξτρέμ (!) έβγαλε σέντρα στην περιοχή και ο Lewis Grabban (αρχηγός μετά την αποχώρηση του Osborn) πιεζόμενος -ίσως και αντικανονικά- δεν κατάφερε παρά να στείλει την κεφαλιά του ψηλά. Στο κόρνερ του Guédioura στο 81' η κεφαλιά του Hefele λίγο έξω από τη μικρή περιοχή είχε την ίδια κατάληξη, υπό τις ίδιες σχεδόν συνθήκες. Στο 84' χάθηκε η καλύτερη ευκαιρία μας, με τον Guédioura να βγάζει με κάθετη σε θέση βολής τον Tendayi Darikwa και τον Αφρικανό μπακ να στέλνει τη μπάλα -σωστά το μαντέψατε- δίπλα από το δεξί δοκάρι του εξουδετερωμένου Lumley. Ο γκολκίπερ της QPR όμως στο 90', όταν ο Guédioura αποφάσισε αφού δεν γινόταν τίποτα άλλο να εξαπολύσει τον κεραυνό του από πολύ μακριά, άγγιξε τη μπάλα όσο χρειαζόταν για να χτυπήσει στο οριζόντιο δοκάρι, με τον Grabban να μη μπορεί να σκοράρει στο ριμπάουντ. Τα έξι λεπτά των καθυστερήσεων δεν έφεραν τίποτα παραπάνω από μια κεφαλιά του Hefele από φάουλ του Carvalho που η άμυνα της QPR κατάφερε να απομακρύνει. 

Η μέρα στην Championship πήγε καλά μόνο για τους δύο εκ των τριών της κορυφής, με τη Norwich να επικρατεί στο τέλος 1-0 στο Blackburn, κόβοντας τη φόρα των γηπεδούχων, και τη West Brom να συντρίβει εκτός 4-0 τη Rotherham και να κρατιέται κοντά στους δύο πρώτους. Από εκεί και πέρα υπήρξαν απώλειες που δεν καταφέραμε να εκμεταλλευτούμε, καθώς από τους τρεις επόμενους νίκησε μόνο η Middlesbrough (1-0 εκτός τη Reading), ενώ η Derby σκόνταψε πάλι στο γήπεδό της (1-1 με τη Bristol City) και η Sheffield United εκτός (1-1 με την ουραγό Ipswich). Όμως η Forest νιώθει πλέον την ανάσα τόσο της QPR, όσο και της Birmingham (3-0 εκτός τη Wigan) και της Stoke (1-0 εντός τη Millwall). Κατά τα άλλα: Brentford-Bolton 1-0, Sheffield Wednesday-Preston 1-0, Hull-Swansea 3-2.

Forest: Pantilimon, Darikwa, Figueiredo (Hefele 75'), Robinson, Janko, Guedioura, Colback, Lolley (Ansarifard 55'), Carvalho, Osborn (Murphy 55'), Grabban. 
QPR: Lumley, Cousins, Furlong, Leistner, Bidwell, Luongo, Scowen, Eze (Hall 88'), Wszołek, Freeman, Wells (Smith 87').
Σκόρερ: Leistner 45'.
Διαιτητής: Gavin Ward. Κίτρινες: Carvalho 43', Ansarifard 58', Robinson 78' - Luongo 65'.
Θεατές: 28.177 (Forest: 26.763).

Aitor Karanka: "Νομίζω πως ξεκινήσαμε το ματς σκεπτόμενοι πως ήταν κάποιο φιλικό παιχνίδι ή προπονητικό διπλό. Δεν το προσεγγίσαμε όπως έπρεπε. Ξέραμε τα λάθη που είχαμε κάνει απέναντι στην Ipswich, έπρεπε λοιπόν να παίξουμε όπως ξέρουμε, ειδικά από τη στιγμή που γνωρίζουμε ότι στην Championship. όταν χαλαρώνεις και δεν δίνεις τον καλύτερο εαυτό σου, δεν νικάς. Σε όλο το πρώτο ημίχρονο και ένα μέρος του δεύτερου νόμιζα ότι παίζαμε φιλικό ή είχαμε προπόνηση, αφού οι παίκτες δεν έδειχναν να νοιάζονται. Το γιατί δεν το ξέρω. Αν το ήξερα, θα είχα κάνει κάτι στο ημίχρονο, ή ακόμα νωρίτερα. Πίστεψα ότι θα είχαμε μια καλή αντίδραση στο γκολ μετά από πέντε-δέκα λεπτά, αλλά δεν την είχαμε. Έπρεπε να κάνω κάτι. Δεν γινόταν να κάνω την ομάδα πιο επιθετική απ' ό,τι την έκανα. Εν πάση περιπτώσει, αυτό το παιχνίδι πρέπει να το ξεχάσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται, κι από δω και μπρος να ξέρουμε ότι αν μπαίνουμε στον αγώνα όπως μπήκαμε σήμερα είναι αδύνατο να νικήσουμε. Είναι δύσκολο να καταλάβω ειδικά τη στάση κάποιων παικτών μέσα στο γήπεδο, από τη στιγμή που έπρεπε να είναι η ακριβώς αντίθετη. Έπρεπε να τα δώσουν όλα και να στηρίξουν ο ένας τον άλλο. Τίποτα απ' αυτά δεν συνέβη".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.