karanka leaves

Με μια ανακοίνωση 66 λέξεων με το που άνοιξαν τα γραφεία της σήμερα, η Forest ανακοίνωσε τη λύση της συνεργασίας της με τον Aitor Karanka, διαλύοντας για άλλη μια φορά τα όνειρα όσων φίλων της ζητάμε επιτέλους σταθερότητα, μπας και η ομάδα προχωρήσει κάποια στιγμή και βάλει μπρος για ακόμα μεγαλύτερα όνειρα όπως, ας πούμε, η επιστροφή μας στην πρώτη κατηγορία, που έχει πλέον μετατραπεί σε σύντομο ανέκδοτο. Η θητεία του Βάσκου, που υποτίθεται ότι ανέλαβε τους Reds για να πραγματοποιήσει ακριβώς αυτόν τον στόχο, κράτησε ακριβώς 368 μέρες. Μήπως τελικά ζητάμε πάρα πολλά;

Μόλις η ανακοίνωση δημοσιοποιήθηκε, και εγώ ο ίδιος ίσως να το παράκανα με τις αναρτήσεις μου στα social media ζητώντας από τη διοίκηση να αποχωρήσει, αφού δεν δείχνει να είναι καθόλου καλύτερη από του Fawaz Al-Hasawi. Ένιωθα να με εμπαίζουν για μία ακόμα φορά και τον ζοφερό κύκλο της μόνιμα ουτοπικής ελπίδας να ξανανοίγει. Πριν γράψω αυτό το άρθρο, άφησα να περάσουν σχεδόν έξι ώρες. Επίτηδες, ώστε να προσπαθήσω να δω τα πράγματα πιο ψύχραιμα. Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, από την ανακοίνωση:

"Ο Aitor Karanka ζήτησε να απαλλαγεί από τις συμβατικές του υποχρεώσεις ως μάνατζερ της Nottingham Forest. Ο σύλλογος συναίνεσε στο αίτημά του και συμφωνήθηκαν οι όροι αποχώρησης. Και οι δύο πλευρές εύχονται η μία στην άλλη κάθε επιτυχία στο μέλλον. Καμιά από τις δύο πλευρές δεν θα προβεί σε περαιτέρω σχόλια. Μέχρι να προσληφθεί νέος μάνατζερ, την πρώτη ομάδα θα αναλάβει ο Simon Ireland (σ.σ. μέλος του προπονητικού επιτελείου της πρώτης ομάδας)".

Μάλιστα. Άρα ο σύλλογος είναι "συνεπής" με τη χθεσινή ανεπίσημη δήλωση: "Δεν έχουμε σκοπό να απολύσουμε τον μάνατζέρ μας". Εκείνος φταίει, που παραιτήθηκε... Πολύ βολική αυτή η παραίτηση, όπως και να έχει το πράγμα, σε μια σχέση που είχε ραγίσει, σύμφωνα με τον John Percy της Daily Telegraph, από τις παραμονές του εκτός έδρας αγώνα με τη Leeds, όταν ο Βαγγέλης Μαρινάκης επισκέφθηκε τη Nigel Doughty Academy και "κατέστησε σαφές", κατά τον ίδιο δημοσιογράφο -που επικαλείται μάλιστα και την τότε ατάκα του Jack Robinson, ότι ο στόχος φέτος είναι "άνοδος ή τίποτα". Επιδεινώθηκε δε μετά τον αποκλεισμό στο League Cup από τη Burton και -κυρίως- από το 0-3 του Carrow Road που έγινε 3-3 ανήμερα τη Boxing Day.

Όλο αυτό τον καιρό, και η τοπική Nottingham Post έριχνε λάδι στη φωτιά, υποστηρίζοντας πως "διοίκηση και μάνατζερ δεν βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος όσον αφορά την άνοδο". Πράγμα λογικό εκ πρώτης όψεως, καθώς ο Karanka έλεγε πως δεν είχε κανέναν ενδιάμεσο στόχο του τύπου "εξάδα μέχρι τα Χριστούγεννα", όπως είχε γραφτεί. Και μπορεί η διοίκηση να ήθελε να επιτευχθεί ο στόχος φέτος, είναι όμως δυνατόν να παρέβλεπε ότι η ομάδα είχε ξεκολλήσει πέρσι από την επικίνδυνη ζώνη μόλις λίγες αγωνιστικές πριν το φινάλε; Η απάντηση είναι: όταν μιλάμε για ανθρώπους συνηθισμένους στον παραλογισμό του ελληνικού πρωταθλήματος, όλα είναι δυνατά.

Ο Karanka δεν άφησε πίσω του ένα αξιοζήλευτο ρεκόρ. Είχε την τεχνική ευθύνη της ομάδας σε 52 αγώνες, και αποχωρεί με μόλις 16 νίκες (31%), 19 ισοπαλίες και 17 ήττες. Άφησε όμως μια ομάδα που παίζει πολύ καλύτερη μπάλα απ' ό,τι στο πρόσφατο παρελθόν, έχει κερδίσει τον σεβασμό των αντιπάλων της, έχει μόλις πέντε ήττες στο φετινό πρωτάθλημα (τις λιγότερες στην κατηγορία, μαζί με κάποιες άλλες ομάδες), έχει ενισχύσει το ρόστερ της με κάποιους φοβερά αξιόλογους παίκτες (Lewis Grabban, Joe Lolley, Jack Colback, Michael Dawson, Claudio Yacob κλπ.) και το μόνο που της έλειπε ήταν η σταθερότητα στην απόδοση και η ικανότητα να μετατρέπει τις ισοπαλίες σε νίκες. Αυτό όμως ήταν δυνατόν να γίνει από τη μια στιγμή στην άλλη; Γιατί πέντε μήνες πρωταθλήματος δεν είναι αρκετοί να αλλάξουν τόσο δραματικά την εικόνα μιας ομάδας. Ο Karanka φεύγει με τη Forest στην 7η θέση, μόλις 4 βαθμούς μακριά από την εξάδα, και μέχρι στιγμής στους αγώνες με τις ομάδες από πάνω της να έχει ηττηθεί μόνο από τη Norwich. Αν δεν είναι αυτό πρόοδος, αναρωτιέμαι τι είναι. Ο κόσμος το αναγνώρισε και πλημμύρισε τους τοίχους με μηνύματα συμπαράστασης και ευχαριστιών, ο δε Karanka φέρεται ήδη ως υποψήφιος βοηθός του José Mourinho αν ο Πορτογάλος αναλάβει πάλι τη Real Μαδρίτης...

Οι ιδιοκτήτες, λέει ο Paul Taylor της Nottingham Post, δεν είναι ικανοποιημένοι μόνο με το κυνήγι της εξάδας. Ήθελαν η ομάδα να χτυπήσει απευθείας άνοδο. Μπορεί να τα υποστηρίζει αυτά σοβαρός άνθρωπος, που η εμπειρία του στο ποδόσφαιρο δεν εξαντλείται στο Football Manager; Ακόμα και ο Brian Clough, που ήρθε στη μέση της περιόδου 1974-'75, αντιμετώπισε την ίδια σεζόν μέχρι και το φάσμα του υποβιβασμού. Τη δεύτερη (και πρώτη πλήρη του) σεζόν η Forest τερμάτισε στην όγδοη θέση. Την τρίτη κατάφερε να ανεβεί κυριολεκτικά στην εκπνοή, ως τρίτη (δεν υπήρχαν πλέι-οφ τότε), και χάρη σε στραβοπατήματα της τελευταίας στιγμής των αντιπάλων της. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία, που ποτέ δεν θα γραφόταν αν η τότε διοίκηση δήλωνε το ίδιο ανυπόμονη και τον είχε απολύσει. Άλλοι καιροί τότε, θα μου πείτε. Ας μην τα ξαναλέμε για το καταραμένο modern football... Άλλωστε μια από τις πιο δημοφιλείς ατάκες του μεγάλου ήταν: "Αν κάποιος πρόεδρος θέλει να απολύσει έναν μάνατζερ, καλύτερα να απολύσει πρώτα τον εαυτό του, αφού αυτός τον προσέλαβε".

Η ουσία είναι ότι, όπως τουλάχιστον τα βλέπω εγώ τα πράγματα, κανένας δεν είχε "εξηγήσει" στον Karanka ότι οι καλοκαιρινές επενδύσεις (ανάμεσα στις οποίες και τα εξωπραγματικά και παράλογα 13 εκατομμύρια λίρες που δόθηκαν για τον João Carvalho, παίκτη πολύ ελπιδοφόρο αλλά χωρίς σπουδαία παρουσία σε υψηλό επίπεδο) καθιστούσαν εκ των ων ουκ άνευ την άνοδο από φέτος. Ποιος ξέρει αν του χρόνου το πορτοφόλι ανοίξει πάλι διάπλατα, παρά την "ένεση" από την πρόσφατη πώληση του Ben Brereton. Από ένα σημείο κι έπειτα, η διοίκηση, που μας ξεκούφανε όλους με τη σιωπή της απέναντι στην παραφιλολογία που είχε αναπτυχθεί από τον Οκτώβριο και μετά σε βάρος του Βάσκου, φερόταν σαν να αρνείται πεισματικά να τον στηρίξει ξεκάθαρα και να περιμένει να της δοθεί μια αφορμή. Ώσπου είδε ότι ο Karanka είχε και τον κόσμο μαζί του (δεν θυμάμαι, τουλάχιστον στην πρόσφατη ιστορία της ομάδας, τέτοια ανοιχτή στήριξη του κόσμου προς προπονητή, ακόμα και εκτός έδρας) και άρχισε να μηχανεύεται τρόπους για να τον "παραιτήσει", με κατάληξη τα σημερινά. Ή μάλλον τα χθεσινοβραδινά, αφού κατά πληροφορίες όλα είχαν ήδη ξεκαθαρίσει πριν φύγει ο Karanka από τη Nigel Doughty Academy, και απλώς από κει κι έπειτα ανέλαβαν οι δικηγόροι για την τακτοποίηση των "όρων αποχώρησης"...

"Ο Karanka έφυγε μόνος του για το καλό της Forest", προσφέρει μια διαφορετική  άποψη ο Ισπανός δημοσιογράφος, συγγραφέας και ποδοσφαιρικός αναλυτής Guillem Balagué. Και στέκεται κι αυτός στην έλλειψη στήριξης από τη διοίκηση: "Αν ο ιδιοκτήτης δεν σου προσφέρει στήριξη σε δύσκολες εποχές, αν νιώθεις ότι η υπομονή δεν συμπεριλαμβάνεται στις αρετές του, πιστεύω πως η πιο αξιοπρεπής στάση είναι να ενεργήσεις ήρεμα και να πεις: 'Ας το κάνει κάποιος άλλος". Ούτε αυτό είναι εύκολο, βέβαια”.

Υπάρχει αντίλογος σε όλα αυτά; Φυσικά και υπάρχει. Ο Karanka είχε γίνει πρωταγωνιστής ενός περίεργου επεισοδίου τον καιρό που δούλευε στη Middlesbrough. Στις 11 Μαρτίου 2016, μετά από μια έντονη διαφωνία (δεν έχει διευκρινιστεί με ποιον), έφυγε από την προπόνηση, πήγε σπίτι του και... έμεινε εκεί. Την επόμενη μέρα δεν εμφανίστηκε, και τελικά στον επόμενο αγώνα κάθισε στον πάγκο ο τότε βοηθός του Steve Agnew. Τελικά, αφού ο ιδιοκτήτης Steve Gibson βγήκε και τον στήριξε ανοιχτά, επανήλθε και ανέβασε την ίδια σεζόν την ομάδα στην Premiership. Τελικά θα αποχωρούσε κοινή συναινέσει τον Ιανουάριο του 2017, με τη Boro τρεις βαθμούς κάτω από την επικίνδυνη ζώνη (δεν σώθηκε τελικά), και θα παρέμενε συνειδητά εκτός ποδοσφαίρου για έναν χρόνο, μέχρι δηλαδή να αναλάβει εμάς. Θα μπορούσε κανείς, επομένως, άνετα να ισχυριστεί ότι ο Karanka, όσο ευγενής κι αν δείχνει, είναι κατά βάθος ένα κακομαθημένο παιδί που όταν δεν έρχονται τα πράγματα όπως θέλει κρατάει την αναπνοή του και πετάει τα παιχνίδια του στο πάτωμα, και κάτι τέτοιο συνέβη και τώρα, με τον Μαρινάκη πολύ πιο σκληρό καρύδι από τον Gibson (θυμηθείτε και τη θρυλική αποχώρηση του Clough από τη Derby, όταν είχε τον κόσμο μαζί του και αισθανόταν πανίσχυρος αλλά ο πρόεδρος Sam Longson την έκανε δεκτή, αιφνιδιάζοντας και τον ίδιο).

Να το δεχτούμε λοιπόν αυτό ως επιχείρημα. Πώς όμως να το πιστέψει κανείς, και πώς να πιστέψει γενικά ότι ο (πρώην πλέον) μάνατζερ της Forest δεν εξωθήθηκε σε παραίτηση, με δεδομένο το παλμαρέ του ιδιοκτήτη μας στον Ολυμπιακό; Ο Μαρινάκης ανέλαβε τους "ερυθρόλευκους" στο τέλος του καλοκαιριού του 2010, και η πρώτη του δουλειά ήταν να διώξει τον Ewald Lienen, προπονητή που είχε προσλάβει ο προκάτοχός του Σωκράτης Κόκκαλης, και να φέρει τον νυν τεχνικό ηγέτη της Barcelona Ernesto Valverde. Από τότε από τον πάγκο του Ολυμπιακού έχουν περάσει, μέσα σε οκτώ σεζόν, δέκα προπονητές, ή δώδεκα αν θέλετε μαζί με τους υπηρεσιακούς, με αποκορύφωμα τις σεζόν 2016-'17 (4) και 2017-'18 (3). Θα είχε, λέτε, κανέναν ενδοιασμό να αυξήσει κι άλλο τη λίστα των 20 μάνατζερ που έχουν αναλάβει τη Forest μετά την αποχώρηση του Clough to 1993; (Λεπτομέρεια: Από το 1889, που καταγράφηκε ο πρώτος στην ιστορία της ομάδας με τον τίτλο του μάνατζερ, ο Harry Radford, ως την έλευση του Clough το 1975, ο αντίστοιχος αριθμός ήταν μόλις... 14).

Μάλιστα ο Leonardo Jardim, που απολύθηκε από τον Μαρινάκη επίσης Ιανουάριο μήνα ενώ ήταν... αήττητος στην Ελλάδα με τον Ολυμπιακό τη σεζόν 2012-'13 και μετά πήγε στη Monaco και έκανε πράματα και θάματα, φέρεται τώρα ως ένα από τα φαβορί για την αντικατάσταση του Karanka. Ένας άλλος είναι ο Σέρβος Slaviša Jokanović, κι αυτός θαυματοποιός πέρσι με τη Fulham αλλά απολυμένος φέτος που οι Λονδρέζοι πάνε χάλια στην Premiership, και ένας τρίτος ο Gary Rowett, που πρόσφατα απολύθηκε από τη Stoke, για την οποία είχε παρατήσει στα κρύα του λουτρού τη Derby, για την οποία είχε αρνηθεί να έρθει σε μας! Προσθέστε και τους "μόνιμους" σε τέτοιες περιπτώσεις Martin O'Neill και Nigel Clough, και έχετε μια ιδέα του τι κυκλοφορεί στην πιάτσα. Βέβαια οι Άγγλοι μάλλον δεν ξέρουν ότι ο Μαρινάκης δεν έχει προσλάβει ποτέ προπονητή εκτός Ιβηρικής Χερσονήσου (με μόνη εξαίρεση τον Besnik Hasi, για τον οποίο το μετάνιωσε πικρά και ο Κοσοβάρος έφυγε νύχτα από το λιμάνι), αλλιώς θα έλεγαν Jardim και θα καθάριζαν... Μπορεί όμως κανείς να αποκλείσει μια έκπληξη, ειδικά αν ο Πορτογάλος δεν έχει ξεχάσει τον τρόπο που έφυγε από τον Πειραιά;

Μέσα σ' όλα αυτά, η ομάδα, την οποία προφανώς κανένας δεν υπολόγισε σοβαρά, θα κατέβει αύριο στο Madejski για να αντιμετωπίσει τη Reading, που καίγεται για βαθμούς, με τον Ireland στον πάγκο (κι αν πιστέψουμε όσα γράφονται, με τον Dawson στο πλευρό του σε ρόλο εμψυχωτή των παικτών, που πλέον δεν πρέπει να αισθανονται και πολύ άνετα). Συνήθως σε περίπτωση αλλαγής προπονητή οι πιθανότητες νίκης ανεβαίνουν. Μπορεί όμως να εγγυηθεί κανείς ότι αύριο τα πόδια των περισσότερων παικτών δεν θα είναι βαριά;

* Η φωτογραφία, με τον Karanka να αποχωρεί από την Ακαδημία για τελευταία φορά χθες βράδυ, είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.