birmingham18192

Αλήθεια, θυμόταν κανείς ότι έχουμε να νικήσουμε σε δύο αγώνες σερί από τον Σεπτέμβριο, όταν πήραμε δύο εντός έδρας ματς με Sheffield Wednesday και Rotherham; Ο Martin O'Neill πάντως δεν το ήξερε, του το είπαν χθες. Και αποφάνθηκε ότι "αυτό θα έπρεπε να ανησυχεί και μια ομάδα που μάχεται για την παραμονή, όχι για την άνοδο". Δεν έχει τόση σημασία ότι οι Reds έχασαν και στο Birmingham. Σημασία έχει ότι αρχίζουν ως ομάδα να αποδέχονται την ήττα, και πολύ σύντομα κάθε κουβέντα περί ανόδου θα μοιάζει με σύντομο ανέκδοτο.

Ο μάνατζέρ μας δεν είναι συνηθισμένος να αναλαμβάνει ομάδες στα μέσα της σεζόν. Άρα θα του πάρει χρόνο να διορθώσει όσα ο ίδιος θεωρεί κακώς κείμενα, ρίσκο που πάντα υπάρχει όταν μια ομάδα αλλάζει προπονητή στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο. Είναι δε αναγκασμένος να το κάνει με παίκτες με τους οποίους δεν έχει ξανασυνεργαστεί ποτέ στο παρελθόν. Κι έχοντας πάνω από το κεφάλι του έναν κόσμο συνηθισμένο στη μουρμούρα και μια διοίκηση που δεν έχει τη λέξη "υπομονή" στο λεξιλόγιό της. 

Ο O'Neill πήγε χθες στο Birmingham με μια ομάδα αποδεκατισμένη στην άμυνα, ειδικά μετά την αποχώρηση του Danny Fox για τη Wigan. Ήταν μαθηματικά βέβαιο ότι θα εμπιστευόταν κάποιο από τα νέα του σέντερ μπακ, ώστε να μετακινήσει και πάλι τον Jack Robinson στα αριστερά. Εμπιστεύθηκε τον Alex Milošević, που έχει να παίξει μπάλα από τις 11 Νοεμβρίου, τελευταία ημέρα του σουηδικού πρωταθλήματος. Και μάλιστα πάνω στον πιο επικίνδυνο παίκτη των Blues, τον Che Adams, που μόλις την τελευταία μέρα των μεταγραφών αποφάσισε να απορρίψει προτάσεις από την Premiership και να μείνει στο Birmingham. Ο Σουηδός πρέπει να θεωρεί εαυτόν πολύ τυχερό που ο διαιτητής David Webb δεν είδε το καταφανέστατο πέναλτι που έκανε στον Adams στο 45', και αργότερα στο δεύτερο ημίχρονο ήταν αυτός που θυσιάστηκε για να μπει ο Lewis Grabban.

Ο μάνατζέρ μας μαθαίνει ακόμα την ομάδα, όπως παραδέχεται και ο ίδιος. Ναι, αλλά όταν μαθαίνεις την ομάδα συνήθως ξεκινάς με την ενδεκάδα του προκατόχου σου και περιμένεις να δεις πώς θα ανταποκριθεί. Ακόμα κανείς δεν έχει καταλάβει γιατί ο Ben Watson παίζει αντί του Claudio Yacob, γιατί ο Daryl Murphy πρέπει να ξεκινάει αντί του πρώτου μας σκόρερ Grabban, γιατί ο João Carvalho έπρεπε να πληρώσει το μάρμαρο για όλα όσα οδήγησαν στη φυγή του Aitor Karanka και στη θέση του να γίνονται αλχημείες σαν τη χθεσινή με τον Ben Osborn (ο οποίος από τις πολλές αλλαγές θέσεων πρέπει να έχει μπερδευτεί και ο ίδιος). "Δεν επιχειρώ να εκπλήξω κανέναν με τις επιλογές μου", είχε πει ο Martin μετά το ματς με τη Wigan. Το κάνει όμως, και μάλλον δυσάρεστα. Το μόνο ελαφρυντικό είναι ότι τις τελευταίες μέρες έπρεπε να ασχοληθεί με μεταγραφές, και προσωπικά είμαι πρόθυμος να του το αναγνωρίσω.

Για τη χθεσινή εμφάνιση των Reds η λέξη "flat" που χρησιμοποίησε η Nottingham Post αποδίδει πλήρως την εικόνα. Ένα δεκάλεπτο στο πρώτο ημίχρονο κι ένα πεντάλεπτο στο δεύτερο ήταν όλη η συνεισφορά μας στο παιχνίδι. Οι Blues του Garry Monk έφτασαν εύκολα στη νίκη (όπως και η Reading πριν από μερικές εβδομάδες στο προηγούμενο εκτός έδρας παιχνίδι μας), υποχρεώνοντας τον O'Neill να γνωρίσει την πρώτη του ήττα ως μάνατζερ από τη συγκεκριμένη ομάδα μετά από 24 ολόκληρα χρόνια. Μια Birmingham που είχε να αντιμετωπίσει την απουσία του Kristian Pedersen και έπαιζε με κατά συνθήκη αριστερό μπακ τον συνήθως δεξιό Maxime Colin και δεξιά τον σπάνια χρησιμοποιούμενο Wes Harding. Όλα αυτά απέναντι στα θεωρητικά πολύ καλά εξτρέμ της Forest, τον Joe Lolley και τον Matty Cash

Η αλήθεια είναι πως στην αρχή αυτή η αναγκαστική αλλαγή κόντεψε να αποβεί μοιραία. Ο Harding μπήκε φουριόζος και πριν συμπληρωθεί το πρώτο λεπτό σημάδεψε με ωραία σέντρα το κεφάλι του Lukas Jutkiewicz, ο τελευταίος όμως αστόχησε. Αλλά πίσω γινόταν τρικυμία. Οι αμυντικοί της Birmingham δεν μπορούσαν να αλλάξουν ούτε πάσα και οι δικοί μας μύρισαν αίμα. Στο 4' ο Adlène Guédioura έκανε μια στροφή γύρω από τον εαυτό του και σούταρε, με τον Lee Camp να μπερδεύεται από την πορεία της μπάλας αλλά να καταφέρνει να διώξει σε κόρνερ. Ο πρώην Red τερματοφύλακας των γηπεδούχων έμεινε άγαλμα στη φάση του 9', όταν μετά από ατομική προσπάθεια και σουτ του Lolley είδε ανακουφισμένος τη μπάλα να σταματάει στη ρίζα του αριστερού του δοκαριού. Φυσικά αν έμπαινε αυτό το γκολ ίσως να λέγαμε άλλα τώρα, όμως ως γνωστόν με τα "αν" δεν γράφεται ιστορία.

Σε τέτοιες καταστάσεις συναγερμού το καλύτερο αντίδοτο είναι ένα γκολ, και η Birmingham ευτύχησε να το πετύχει στην πρώτη της επίθεση μετά το δοκάρι του Lolley. Στο 13', σε μια βαθιά μπαλιά, ο Jutkiewicz με κεφαλιά γύρισε στον Jota, ο οποίος απέφυγε πανέμορφα τον Saidy Janko  με ντρίμπλα πάνω από το κεφάλι και με αριστερό σουτ δεν έδωσε κανένα περιθώριο αντίδρασης στον Costel Pantilimon. Ο Ισπανός σκόραρε μετά από πεντάμηνη ανομβρία, που έσπασε φυσικά απέναντι στους καλύτερους πελάτες του από τότε που ήρθε από την πατρίδα του (βλέπε και παλιότερα Brentford).

Από κει κι έπειτα οι Reds χάθηκαν από την επίθεση και περιορίστηκαν σε παθητικό ρόλο (μόνη εξαίρεση ένα σουτ του Janko που μπλόκαρε με διπλή προσπάθεια ο Camp στο 24'). Θα μπορούσαν μάλιστα να πάνε στα αποδυτήρια ακόμα πιο πίσω στο σκορ, αν στο 39' ο Jota δεν αστοχούσε έξω από την περιοχή με καλές προϋποθέσεις, στο 41' ο Pantilimon δεν έδιωχνε σε κόρνερ το πλασέ του Jutkiewicz, και κυρίως αν ο Webb δεν έκλεινε τα μάτια στο τράβηγμα του Milošević στον Adams που ο Steve Hodge, μέλος της Forest του Brian Clough, από το μικρόφωνο του BBC Radio Nottingham, δεν είχε κανένα πρόβλημα να χαρακτηρίσει "stonewall penalty". Πέναλτι μαρς, που θα λέγαμε εδώ. Όχι, ο Hodge δεν πρόκειται να χάσει τη δουλειά του αν ο σύλλογος "διαμαρτυρηθεί" στο BBC...

Το ίδιο τροπάρι συνεχίστηκε και μετά την ανάπαυλα, ώσπου στο 60' ο O'Neill αποφάσισε να αποσύρει τον Milošević και τον εξαφανισμένο Murphy και να περάσει τον Grabban και τον Léo Bonatini, μετακινώντας τον Robinson στο κέντρο της άμυνας και τον Osborn στα αριστερά του. Τίποτα δεν άλλαξε, αφού δεν υπήρχε οργανωτής και η απουσία του τιμωρημένου Jack Colback προδίκαζε χαμένη μάχη στο κέντρο. Στο 62' από λάθος του Robinson, σκιά του παίκτη που θαυμάσαμε στον πρώτο γύρο, απέφερε ευτυχώς για μας μια πάσα στον Adams που ήταν εκτεθειμένος, και δευτερόλεπτα αργότερα ο Jota από καλή θέση σούταρε πάνω στον Pantilimon. Στο 68' από κόρνερ του Jota και κεφαλιά του παλιού μας γνώριμου Gary Gardner o Osborn έδιωξε πάνω από τη γραμμή. Επιτέλους ο O'Neill έκανε νόημα στον (αραχνιασμένο στον πάγκο μετά το ματς με τη Leeds) Carvalho να μπει στη θέση του Guédioura, το 80' πέρασε, είχαμε ένα καλό πεντάλεπτο με αποκορύφωμα ένα πανέμορφο βολέ του Bonatini (από τις οάσεις στην κακή μας εμφάνιση κάποιες καλές ενέργειες του Βραζιλιάνου) στο 86' με τον Gardner ίσα ίσα να βάζει το πόδι του ώστε να φύγει η μπάλα κόρνερ, και την τελευταία πράξη του δράματος στο 91'. Ο αναπληρωματικός Isaac Vassell πέρασε πάνω στη γραμμή με όλη του την άνεση τον Robinson, γύρισε στον Adams που σούταρε με τον Pantilimon εξουδετερωμένο και ο Yohan Benalouane, μην έχοντας άλλη επιλογή, απέκρουσε ως τερματοφύλακας, με συνέπεια φυσικά να αποβληθεί, συσσωρεύοντας κι άλλα προβλήματα στην άμυνα (ευτυχώς τουλάχιστον ο Tendayi Darikwa εξέτισε πλέον την ποινή του). Ο Adams έστειλε τον Pantilimon από την άλλη γωνία και έδωσε στη νίκη της ομάδας του την άνεση που της άξιζε.

Η επόμενη μέρα μας βρίσκει να προετοιμάζουμε έναν φοβερά δύσκολο αγώνα στο City Ground, απέναντι στη σούπερ φορμαρισμένη Brentford, που χθες στο Λονδίνο συνέτριψε με 5-2 τη Blackburn, η οποία στο 7' προηγείτο 2-0! Η Forest έπεσε στη 12η θέση, αφού την προσπέρασαν η Aston Villa (0-0 εκτός με τη Reading) και η Hull (2-0 εντός τη Stoke). Στο ντέρμπι κορυφής η Norwich πέρασε σίφουνας από το Elland Road (3-1) και έπιασε τη Leeds στην πρώτη θέση (καλύτερα τέρματα για τα "Καναρίνια"), ενώ ματσάρα με διπλή ανατροπή έγινε στο άλλο ματς στο Birmingham, όπου η West Brom ηττήθηκε με 2-3 από τη Middlesbrough και έμεινε τέσσερις βαθμούς πίσω από την τρίτη Sheffield United (2-0 εντός τη Bolton). Την Παρασκευή η Derby έφερε 0-0 εκτός με την Preston γλιτώνοντας την ήττα αφού ήταν εμφανώς χειρότερη, και της έφαγε την έκτη θέση στη διαφορά τερμάτων η Bristol City (2-0 εντός τη Swansea). Τα υπόλοιπα αποτελέσματα: Ipswich-Sheffield Wednesday 0-1, Millwall-Rotherham 0-0, Wigan-QPR 2-1.

Birmingham: Camp, Harding, Morrison, Dean, Colin, Maghoma (Mrabti 81'), G. Gardner, Kieftenbeld, Jota (C. Gardner 85'), Adams, Jutkiewicz (Vassell 78').
Forest: Pantilimon, Janko, Benalouane, Milošević (Grabban 60'), Robinson, Watson, Cash, Guédioura (Carvalho 72'), Osborn, Lolley, Murphy (Bonatini 60').
Σκόρερς: Jota 13', Adams 93' (πέναλτι).
Διαιτητής: David Webb. Κίτρινες: Kieftenbeld 79', Morrison 94' - Lolley 22', Benalouane 54'. Κόκκινη: Benalouane 91' (απευθείας).
Θεατές: 24.235 (Forest: 3.074).

Martin O'Neill: "Έχουμε πάρει κάποιους παίκτες, αρκετοί από τους οποίους δεν έχουν παιχνίδια στα πόδια τους. Δεν έχουν παίξει εδώ και καιρό και πρέπει να αποκτήσουν την κατάλληλη αγωνιστική κατάσταση, οπότε θα τους πάρει λίγο χρόνο να συνηθίσουν. Μια-δυο προπονήσεις δεν είναι αρκετές, αλλά θα τα καταφέρουν. Ξέρω ότι μπορούμε να το διορθώσουμε αυτό μέσα στις επόμενες δεκαπέντε μέρες. Προσπαθώ κι εγώ να μάθω τους παίκτες μου, αλλά ταυτόχρονα να μη χάνουμε έδαφος με ήττες. Έχουμε ακόμα την πεποίθηση ότι μπορούμε να μπούμε στην εξάδα, αλλά θα είναι δύσκολο. Δεν έχουμε κάνει συνεχόμενες νίκες από τον Σεπτέμβριο, κι αυτό θα έπρεπε να ανησυχεί και μια ομάδα που μάχεται για την παραμονή, όχι για την άνοδο. Αρχίσαμε πολύ καλά, είχαμε δοκάρι, αλλά μετά δεχθήκαμε ένα πολύ φτηνό για τα δεδομένα μας γκολ. Έχουμε πολλή δουλειά στις μέρες που έρχονται για να βελτιώσουμε κάποια πράγματα. Στο δεύτερο ημίχρονο παίξαμε καλά και είχαμε αρκετή κατοχή της μπάλας, αλλά όχι και ευκαιρίες εκτός από την ενέργεια του Bonatini στο τέλος. Είμαι απογοητευμένος με την ήττα, αφού ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο ένιωθα ότι θα ισοφαρίζαμε. Ξέραμε ότι σήμερα θα γινόταν μάχη, και οι αντίπαλοί μας χρησιμοποίησαν πολύ καλά τους δύο φορ τους. Δεν έχουμε αναπτύξει ακόμα ένα στυλ παιχνιδιού, και μέσα στις επόμενες εβδομάδες πρέπει να ανακαλύψουμε αυτό που μας ταιριάζει".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.