sheffieldw18192

Ήταν σαν την τελευταία σπρωξιά στην άκρη του γκρεμού. Αρκεί ένα μόνο φύσημα του αέρα, αφού κρατιέσαι πια από μια κλωστή. Εδώ όμως ήταν κουτουλιά από αγριογούρουνο. Οι (όποιες) ελπίδες της Forest να τερματίσει στην πρώτη εξάδα πήραν τέλος στο κρύο και άψυχο Hillsborough, όπου οι οπαδοί των γηπεδούχων έφευγαν από το 80', χωρίς καν να πουν ένα "μπράβο" στην ομάδα τους που από τον Φεβρουάριο και πέρα, με τον Steve Bruce στον πάγκο, κάνει πορεία... πρωταθλητισμού (6 νίκες, 6 ισοπαλίες, 1 ήττα), είναι όμως μάλλον αργά για να μπορέσει να διεκδικήσει κι αυτή κάτι κι ας μας προσπέρασε...

Οι Reds έχουν "πετύχει" πλέον κάτι που ούτε στους χειρότερους εφιάλτες μας δεν θα φανταζόμασταν: μόλις 10 νίκες σε 67 εκτός έδρας αγώνες στις τρεις τελευταίες περιόδους. Ακόμα κι αν τις κάνουν 12 με νίκες στο Bramall Lane (καλά, ένα αστείο έκανα) και στο Loftus Road, στα δύο τελευταία παιχνίδια που απομένουν για φέτος μακριά από το City Ground, η ετυμηγορία θα είναι ίδια: "Not good enough". Αυτό το μόνιμο σχεδόν κλακάζ εκτός έδρας, που μας κάνει να χάνουμε από ομάδες της πλάκας -όπως η Rotherham την προηγούμενη αγωνιστική- και να μην κρατάμε μεγάλες νίκες όπως φέτος στο Villa Park, στο Carrow Road, στο Elland Road και στο Hawthorns (έστω και με το κυνήγι από τη διαιτησία), είναι η αχίλλειος πτέρνα μας και πρέπει οπωσδήποτε να αλλάξει. Ο Martin O'Neill υποσχέθηκε, στις δηλώσεις του, να το καταφέρει. Σίγουρα έχει μπροστά του πολλή δουλειά για το καλοκαίρι. Τώρα όμως, πλέον, μπορεί να πει με άνεση "πάμε γι' άλλα", αφού όλα κρίθηκαν: η σεζόν θα ολοκληρωθεί σε ψηλότερα μεν επίπεδα από τις δύο προηγούμενες, αλλά και πάλι κάτω του αναμενομένου.

Εδώ που τα λέμε, μπορεί ο Martin να είχε αποφασίσει ήδη πριν το ταξίδι στο Sheffield ότι η χρονιά είχε τελειώσει. Μετά από μια απογοητευτική εμφάνιση όπως του Σαββάτου, είναι λογικό ένας προπονητής να κάνει αλλαγές. Όμως όχι απαραίτητα τέτοιες αλλαγές. Έξι αγώνες πριν το φινάλε, αποφάσισε να αφήσει στον πάγκο για πρώτη φορά σε αγώνα πρωταθλήματος τον Costel Pantilimon και να δώσει στον Luke Steele την ευκαιρία του, να προσφέρει στον 18χρονο Arvin Appiah την παρθενική του εμφάνιση στην ενδεκάδα και να επαναφέρει τον άτυχο Sam Byram, που είχε να παίξει από τα τέλη Αυγούστου, όταν και είχε τραυματιστεί σοβαρά στον αγώνα με τη Newcastle για το League Cup. O μικρός Appiah ξεκίνησε με όρεξη, αλλά έμεινε πολύ γρήγορα από αντοχές και φαίνεται ότι δεν έχει ακόμα την απαραίτητη δύναμη ώστε να μένει όρθιος μετά από δυνατά μαρκαρίσματα. Ο Byram έκανε ένα σπουδαίο πρώτο ημίχρονο, αλλά βούλιαξε κι αυτός μαζί με όλη την ομάδα στο δεύτερο. Ο δε Steele έπιασε τα άπιαστα στο πρώτο μέρος, χρεώνεται όμως το γκολ που ήταν η αρχή του τέλους και μουτζούρωσε την εικόνα του χωρίς να φταίει στα άλλα δύο...

Το πρώτο 45λεπτο, αν και χωρίς γκολ, ήταν πραγματικά πολύ όμορφο, με τη μπάλα να πηγαίνει πάνω κάτω, εξαιρετικό ρυθμό και φάσεις. Ήδη στο δεκάλεπτο ο Steele είχε κάνει την πρώτη του απόκρουση (5') σε κεφαλιά του Lucas João από σέντρα του "μαέστρου" των Owls Adam Reach (τι ωραίος παίκτης!), ο Joe Lolley, που φάνηκε να απολαμβάνει τη μετακίνησή του πίσω από τον Lewis Grabban με τον Appiah στο αριστερό άκρο, είχε πιάσει τον πρώτο του κεραυνό (6') με τη μπάλα να φεύγει λίγο άουτ από το αριστερό δοκάρι του Keiren Westwood, του διεθνή Ιρλανδού γκολκίπερ που αποκαταστάθηκε στο τέρμα της Wednesday από τον Bruce και λίγο αργότερα (9') δεν επέτρεψε στον κατά πολλούς πολυτιμότερο παίκτη της Forest φέτος (και δεύτερο σε ασίστ στην Championship) να σκοράρει, αποκρούοντας το απευθείας φάουλ του από πλάγια θέση, με τους Reds να αδυνατούν να πάρουν το ριμπάουντ.

Ο ρυθμός δεν έπεσε, αλλά η επόμενη καλή φάση ήρθε μόλις στο 31', όταν ο Steven Fletcher βρέθηκε σε καλή θέση αλλά κοντραρίστηκε σε κόρνερ, και από τη στημένη φάση ο Marco Matias έπιασε φοβερό σουτ που κόντραρε κιόλας, όμως ο Steele με πολύ κόσμο μπροστά του έκανε -για μένα- την απόκρουση του ματς πέφτοντας στην αριστερή του γωνία. Τον μιμήθηκε ο Westwood δύο λεπτά αργότερα, όταν ο Matty Cash με υπέροχη σέντρα βρήκε τον Lolley, αυτός έκανε άψογο κοντρόλ αλλά νικήθηκε από τον Ιρλανδό πάνω στην έξοδο. Ήταν η πιο μεγάλη ευκαιρία της Forest σε όλο τον αγώνα. Στο 35' ο Reach αστόχησε ελάχιστα σε σουτ μετά από σέντρα και αρχική απόκρουση του Byram, στο 40' ο Grabban μετά από διπλό κλέψιμο του Lolley στο κέντρο αποφάσισε παιδαριωδώς να σουτάρει άσχημα αντί να πασάρει στον εντελώς ελεύθερο Joe στα δεξιά του, στο 43' σε σέντρα του Matias o Fletcher πιεζόμενος από τον Molla Wagué έπιασε κεφαλιά από καλή θέση πάνω από τα δοκάρια. Ωραίο παιχνίδι! Και η Forest εδειχνε με την αγωνιστική της συμπεριφορά ότι κάτι θα μπορούσε να πάρει φεύγοντας από αυτό το γήπεδο-εκκλησία (όπου πριν από 30 χρόνια είχε ζήσει μια από τις πιο φρικτές στιγμές της ιστορίας της...).

Αμ δε! Αρκούσε μια ασυνεννοησία για να τα κάνει όλα μαντάρα. Σε ανύποπτη φάση στο 47', ο Jack Colback, αρχηγός λόγω της απουσίας του Ben Watson που έλειπε κι από τη 18άδα, αποφάσισε να γυρίσει με κεφαλιά προς τον Steele. Δεν έβαλε αρκετή δύναμη και ο Wagué επέστρεψε με το πόδι, αναγκάζοντας τον γκολκίπερ μας να διώξει. Ο Luke με τη μπάλα στα πόδια δεν είναι και εξαιρετικός, όπως είχαμε δει και στο πέρασμά του από τον Παναθηναϊκό. Σήκωσε τη μπάλα χωρίς να διώξει μακριά, δεν γύρισε κατευθείαν στο τέρμα του και έδωσε την ευκαιρία στον Matias να τον νικήσει με σουτ-φωτοβολίδα από τα 35 μέτρα. Από τα γκολ που λες "μεγάλη μαγκιά" όταν είσαι από την πλευρά του επιθετικού, αλλά στην αντίθετη περίπτωση τα βλέπεις και θέλεις να σπάσεις την τηλεόραση. Ή τον υπολογιστή. Συγκρατήθηκα ευτυχώς, και όπως βλέπετε γράφω.

Ένα λεπτό μετά το γκολ, σε φάση τρεις εναντίον δύο στα καρέ της Wednesday, o Grabban πήρε τη δεύτερη λάθος απόφασή του στη βραδιά και... απέτρεψε την ισοφάριση. αφού δεν έδωσε όπως έπρεπε στον Cash κι αυτός αντί για καθαρό έπιασε το σουτ σκοτωμένο. Στο 58' είχαμε κερδίσει ένα φάουλ, το οποίο ο Lolley εκτέλεσε με πολλή δύναμη αλλά πάνω στον Westwood. Αυτός έβγαλε κατευθείαν την ομάδα του στην επίθεση με βολέ, ο Lucas João έπιασε την κεφαλιά και έβγαλε στα αριστερά τον George Boyd, που προχώρησε και από τη γωνία της περιοχής έπιασε ένα άπιαστο σουτ στην απέναντι γωνία του Steele, πετυχαίνοντας το συνηθισμένο του γκολάκι απέναντί μας από την αποφράδα μέρα που ο Fawaz Al-Hasawi μπλόκαρε την μεταγραφή του στη Forest επειδή, λέει, είχε "ένα πρόβλημα στα μάτια". Και στο 67' ο εφιάλτης ολοκληρώθηκε, με τον Lucas João να κάνει τακουνάκι για τον συμπατριώτη του Matias, τον Yohan Benalouane να πέφτει για το τάκλιν, τη μπάλα να χτυπάει από τύχη πάνω στον Πορτογάλο και να κατευθύνεται στην εστία, τον Steele να βγάζει με υπερένταση και τον Matias να σκοράρει στο ριμπάουντ. Αν έχεις τύχη διάβαινε, μαγική εικόνα, ό,τι θέλετε πείτε, από κει και πέρα όμως το ματς έγινε διαδικαστικό. Πέρασε ο O'Neill τους Pelé, Daryl Murphy και Karim Ansarifard, αλλά η απογοήτευση είχε λυγίσει την ομάδα, που έκανε μόλις δύο φάσεις, στο 81' με τον αρχηγό των γηπεδούχων Tom Lees να κόβει με αυτοθυσία το σουτ του Cash από καλή θέση (και στην εξέλιξη τον Lolley να σουτάρει πάνω στον Westwood) και στο 93' με σέντρα του Ryan Yates, που επανήλθε και έπαιξε ολόκληρο 90λεπτο, και κεφαλιά του Murphy λίγο έξω από το αριστερό δοκάρι. Η Wednesday, ως τυπική ομάδα Bruce, διαχειρίστηκε το ματς και δεν παρέλειπε να ξαπλώνει παίκτες κάτω ακόμα και στο 3-0 (και εννοείται και σε όλο τον υπόλοιπο αγώνα, σε εκνευριστικό βαθμό). Πολύ καλός προπονητής, δεν θα τον ήθελα όμως ποτέ στη Forest...

Μαζί με τους Reds, απόψε έχασαν αρκετό έδαφος στην προσπάθειά τους για τα πλέι-οφ και οι άσπονδοι Rams, που έχασαν 2-0 στο Blackburn από τους επόμενους αντιπάλους μας (το Σάββατο στο City Ground) Rovers. Όπως και η Preston, που ηττήθηκε στο Deepdale με το ίδιο σκορ από τη Leeds. Αντίθετα, άλμα εξάδας έκανε η Bristol City, που νίκησε 3-2 τη West Brom στο Ashton Gate και την πλησίασε στους πέντε βαθμούς. Ακόμα και η Middlesbrough είδε χαρά μετά από έξι σερί ήττες, νίκησε 2-0 εκτός την καταδικασμένη Bolton και προσπέρασε τη Derby. Στο μόνο αδιάφορο παιχνίδι της βραδιάς, η Swansea νίκησε στο γήπεδό της με 3-1 τη Stoke. Η 41η αγωνιστική ολοκληρώνεται αύριο με τους αγώνες Birmingham-Sheffield United, Brentford-Ipswich, Hull-Wigan, Millwall-QPR, Norwich-Reading και Rotherham-Aston Villa.

Sheffield Wednesday: Westwood, Palmer, Lees, Hector, Fox, Pelupessy, Reach, Matias (Lazaar 86'), Boyd, Fletcher (Hooper 62'), Lucas João (Nuhiu 78').
Forest: Steele, Byram, Wagué, Benalouane, Robinson, Yates, Colback (Murphy 78'), Cash, Lolley, Appiah (Pelé 69'), Grabban (Ansarifard 79').
Σκόρερς: Matias 47', 67', Boyd 58'.
Διαιτητής: Lee Mason. Κίτρινες: Hector 18', Matias 57' - Byram 44', Benalouane 64'.
Θεατές: 23.931.

Martin O'Neill: "Είναι δουλειά μου να βρω μια λύση σ' αυτή την κατάσταση με τα εκτός έδρας ματς, και θα το κάνω. Δεν είναι απλώς μεγάλα λόγια, ούτε τα λέω για να τα πω. Ο κόσμος ήρθε εδώ να στηρίξει την ομάδα και μπορεί να έχει τη γνώμη του - κανένα πρόβλημα. Η δική μου δουλειά είναι να αλλάξω τη νοοτροπία της ομάδας και θα το κάνω. Φτάσαμε σε ένα δύσκολο σημείο και ίσως τώρα να συνειδητοποιούμε τι μας περιμένει από δω και μπρος. Όμως αυτή η νοοτροπία θα αλλάξει, και αυτό θα είναι μόνο η αρχή. Έχω ξαναπεί πως αν οι παίκτες θέλουν να γίνουν καλύτεροι, πρέπει να ακούν. Έχω αρκετά χρόνια πλέον στο ποδόσφαιρο, με τα πάνω μου και τα κάτω μου, αλλά και αρκετές επιτυχίες, και ως παίκτης και ως προπονητής. Και πιστεύω πως όσα λέω στους παίκτες είναι σωστά και οφείλουν να τα υιοθετήσουν. Ακόμα και οι παλιότεροι που νομίζουν πως δεν έχουν και πολλά να μάθουν, μπορούν ακόμα να βελτιωθούν. Μέσα σε δέκα λεπτά στο δεύτερο ημίχρονο φάγαμε γκολ πρώτα από δική μας απόκρουση και μετά από αντεπίθεση ύστερα από δικό μας φάουλ, πράγμα πολύ απογοητευτικό. Ενώ στο πρώτο ημίχρονο πιστεύω πως ήμασταν εξαιρετικοί, στο δεύτερο δείξαμε πάλι την εύθραυστη πλευρά μας. Όσο σκληρό κι αν δείχνει το τελικό σκορ, δεν παύουμε να έχουμε δεχθεί τρία γκολ. Κι όμως, στο πρώτο ημίχρονο τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά. Ανοίξαμε αρκετές φορές την άμυνά τους παίζοντας όμορφο ποδόσφαιρο. Χάσαμε πάλι ευκαιρίες - δε γίνεται να συνεχιστεί αυτό. Σε όποια κατηγορία κι αν είμαστε. Όταν δεν βάζεις πρώτος γκολ, η αυτοπεποίθησή σου πέφτει. Οι παίκτες πρέπει να μάθουν κάποια πράγματα. Έστω και χάνοντας 1-0, είμαστε ακόμα μέσα στο παιχνίδι. Και σ' αυτό το σημείο, όταν δεν μπορείς να δημιουργήσεις κάτι, οφείλεις να εξασφαλίσεις ότι δεν θα φας άλλο γκολ".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.