Σας έκανε εντύπωση ο τίτλος; Α, δεν είναι τίποτα, απλώς ένα δικό μου κόλλημα: σκεφτόμουν τον Δρόμο του Μεταξιού στον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, τότε που οι χρονολογίες αποτυπώνονταν σε λατινικούς αριθμούς. AD σημαίνει Anno Domini, δηλαδή Έτος Κυρίου, δηλαδή Σωτήριον Έτος, δηλαδή Μετά Χριστόν που λέμε εμείς. Και MMΧΙX είναι το 2019 σε λατινικούς αριθμούς. Σε αυτό το κομμάτι, λοιπόν, θα επιχειρήσουμε να κάνουμε τον απολογισμό της σεζόν για τους παίκτες της Forest που πέρασαν τη φετινή σεζόν σε άλλες ομάδες. Χρειάστηκε χρόνο, αφού δεν είναι ένας, δεν είναι δύο, είναι... 15!

Ο απολογισμός αφορά τους παίκτες που βρίσκονταν ακόμα στο ρόστερ της Forest με τη λήξη της φετινής περιόδου. Δεν συμπεριλαμβάνεται λοιπόν σ' αυτόν ο Ben Brereton, που πήγε τυπικά δανεικός στη Blackburn ως το τέλος του 2018, αλλά είχε προαποφασιστεί ότι οι Rovers θα τον αποκτούσαν με κανονική μεταγραφή τον Ιανουάριο, όπως και έγινε χωρίς καν ο Ben να γυρίσει στο Nottingham. Συμπεριλαμβάνονται όμως και κάποιοι παίκτες της ομάδας Κ23, που πήραν αγωνιστικές παραστάσεις, κάποιοι μάλιστα σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις υπολογίζονται κανονικά για τη φετινή προετοιμασία της πρώτης ομάδας. Η σειρά είναι αλφαβητική.

Gboly Ariyibi / Motherwell (Σκοτία)

Ο Αμερικανός εξτρέμ είχε μπουχτίσει πια φέτος, δύο χρόνια στη Forest χωρίς ούτε ένα παιχνίδι στην πρώτη ομάδα. Είχε ήδη δοθεί δανεικός από τους Reds σε MK Dons και Northampton την περίοδο 2017-'18, χωρίς καμιά από τις δύο ομάδες να "τρελαθεί" μαζί του. Ο φετινός του σταθμός, από Ιανουάριο και μετά, ήταν η Motherwell, και στη Scottish Premier το πράγμα δούλεψε απείρως καλύτερα. Με τα χρώματα της Well ο Ariyibi μέχρι στιγμής έχει αγωνιστεί συνολικά 17 φορές (16 πρωτάθλημα - 1 Κύπελλο, όλες ως βασικός) και έχει 2 γκολ και 3 ασίστ σε 1.269 αγωνιστικά λεπτά. Η ομάδα του είναι 8η στη βαθμολογία, δεν τίθεται δηλαδή θέμα σωτηρίας (το πρωτάθλημα δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα). Ο μάνατζερ Stephen Robinson τον θεωρεί "ταλαντούχο" και έχει εκφράσει ανοιχτά την επιθυμία του να τον κρατήσει και του χρόνου, είτε δανεικό είτε με κανονική μεταγραφή, και τόσο ο Gboly, όσο και η Forest μάλλον δεν έχουν κανένα λόγο να πουν όχι...

Zach Clough / Rochdale

Σε δύο... δόσεις έγινε ο δανεισμός του κάποτε ελπιδοφόρου και τώρα χωρίς ουσιαστικές ελπίδες να παραμείνει στο ρόστερ της Forest Clough -με το τεράστιο επώνυμο αλλά και την αναιμική παρουσία- στη Rochdale της League One. Αρχικά υπέγραψε μέχρι το τέλος του 2018, μπας και πείσει τον Aitor Karanka να τον φέρει στη συνέχεια πίσω στο City Ground. Στο τέλος κόντεψε να ξεμείνει στα αζήτητα, αφού στη Dale δεν έμειναν και πολύ ευχαριστημένοι από τη θητεία του εκεί. Τελικά του δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία την τελευταία μέρα των μεταγραφών του Ιανουαρίου, με το ίδιο απογοητευτικό αποτέλεσμα. Η Dale δεν αντιμετώπισε προβλήματα στη μάχη της παραμονής, τερματίζοντας 15η, αλλά ο Clough περιορίστηκε σε μόλις 13 συμμετοχές (9 πρωτάθλημα, 3 League Trophy, 1 FA Cup), 6 ως βασικός και 7 ως αλλαγή, με συνεισφορά ένα μόλις γκολ (κατά της Bury στο Trophy) και μία ασίστ σε 540 λεπτά συμμετοχής.Αν ήσασταν στη θέση του Brian Barry-Murphy θα τον κρατούσατε;

Adam Crookes / Lincoln - Port Vale

Εδώ θα χρειαστούν καταρχάς συστάσεις. Ο Adam παίζει κυρίως ως ακραίος αμυντικός και θεωρείτο από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας Κ23 της Forest, οπότε μετά τον περσινό δανεισμό στην ερασιτεχνική Guiseley θεωρήθηκε ότι έπρεπε να βουτήξει πιο βαθιά. Έτσι στην αρχή της φετινής σεζόν πήγε να δοκιμάσει την τύχη του στη Lincoln, την ομάδα δηλαδή της πόλης όπου γεννήθηκε. Για... κακή του τύχη οι Imps ξεκίνησαν πολύ δυνατά σε μια περίοδο που τελικά θα τους έφερνε στην κορυφή της League Two, με το εισιτήριο της ανόδου ανά χείρας. Έπαιξε σε 5 αγώνες, σε όλη τους τη διάρκεια (συνολικά 540 λεπτά, αφού υπήρχαν και παρατάσεις) αλλά ήταν όλοι αγώνες Κυπέλλων (League Trophy 4 - League Cup 1). Έτσι τον Ιανουάριο επέστρεψε στη Forest, που την επόμενη μέρα τον έστειλε στην Port Vale. Εκεί τα πήγε πολύ καλύτερα, με 19 εμφανίσεις (όλες 90λεπτες) στο πρωτάθλημα της League Two και μία ασίστ σε 1.710 λεπτά, κυρίως από τη θέση του αριστερού μπακ. Αν και ο προπονητής που τον απέκτησε, ο Neil Aspin, παραιτήθηκε στο τέλος Ιανουαρίου, ο Adam κέρδισε και την εμπιστοσύνη και του διαδόχου του John Askey, που κατόρθωσε να σώσει τη Vale από τον υποβιβασμό στην Conference με τον πιτσιρικά βασικό γρανάζι στη μηχανή της ομάδας. Έτσι πριν από λίγες μέρες η Forest αποδέσμευσε τον Crookes, που δεν υπολογιζόταν για την πρώτη ομάδα της, ώστε να πάει με κανονική μεταγραφή στους Valiants. Μακάρι να πετύχει και να προοδεύσει!

Jason Cummings / Peterborough - Luton

Από πέρσι οι μέρες του στο City Ground έδειχναν μετρημένες. Αν και ξεκίνησε καλά και βρήκε θέση και στην Εθνική Σκοτίας (!), γρήγορα έπεσε σε δυσμένεια και ο Karanka δεν τον υπολόγιζε καθόλου. Από τον Ιούλιο κιόλας βρέθηκε στην Peterborough και στη League One, προσπαθώντας να πείσει ότι άξιζε να επιστρέψει στη Forest. H "Posh" ήταν φιλόδοξη και στόχευε στην άνοδο (τελικά τερμάτισε 7η χάνοντας στο τσακ τα πλέι-οφ) και ο Cummings ξεκίνησε πολύ δυναμικά, σκοράροντας έξι φορές στα πέντε πρώτα ματς πρωταθλήματος! Μετά σαν να γύρισε ένας διακόπτης από τη στιγμή που η φίλη του τον χώρισε. Αρχικά έκανε το διαμέρισμά του λαμπόγυαλο και στη συνέχεια η απόδοσή του άρχισε να πέφτει, όπως και ο χρόνος συμμετοχής του. Τον Ιανουάριο η Peterborough διέκοψε τον δανεισμό του και τον έστειλε πακέτο πίσω στη Forest, μετά από 29 συμμετοχές (22 στο πρωτάθλημα, 4 στο FA Cup, 2 στο League Trophy, 1 στο League Cup), τις 13 ως βασικός, 8 γκολ (τα 6 αρχικά και άλλα δύο στο Trophy) και 5 ασίστ σε 1.338 λεπτά. Ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση, αλλά η Luton αποφάσισε να του πετάξει ένα σωσίβιο. Έπεσε βέβαια σε μια ομάδα ήδη καλοκουρδισμένη, που πήγαινε σφαίρα στη League One και τελικά αναδείχθηκε πρωταθλήτρια! Κατάφερε να παίξει μόνο σε 5 ματς πρωταθλήματος, όλα ως αλλαγή, συνολικά 39 λεπτά (!). Θα του μείνει το γκολ της ισοφάρισης στο 86' του αγώνα με τη Blackpool (2-2) και μία ακόμα ασίστ που έδωσε στην επίσης 8λεπτη συμμετοχή του με τη Wycombe... Θεωρείται απίθανο να παραμείνει στο Nottingham και πολλοί τον βλέπουν να επιστρέφει στη Σκοτία.

Toby Edser / Woking - Port Vale

Για τον μέσο της Κ23 ομάδας μας, έναν από τους καλύτερους παίκτες της και σε πολλά ματς και αρχηγό της, ήρθε η ώρα τον περασμένο Οκτώβριο να γνωρίσει για πρώτη φορά τον δρόμο του δανεισμού. Άρχισε από χαμηλά, πηγαίνοντας στη Woking της National League South, σα να λέμε του Νοτίου Ομίλου της δεύτερης τη τάξει ερασιτεχνικής κατηγορίας της Αγγλίας. Σοβαρή ομάδα η Woking (κέρδισε εν τέλει τα πλέι-οφ της κατηγορίας και ανέβηκε στη National League), έκανε συμφωνία μαζί του για ένα μήνα και μετά την ανανέωσε για άλλους δύο. Έπαιξε 11 φορές στο πρωτάθλημα, όλες ως βασικός (2 γκολ), 3 στο FA Cup (όλες βασικός, χωρίς να σκοράρει) και άλλες 4 στο ερασιτεχνικό Κύπελλο (1 ως αλλαγή), προσθέτοντας στο ενεργητικό του άλλα 2 γκολ. Επέστρεψε στη Forest τον Ιανουάριο κι αμέσως πήγε ως το τέλος της σεζόν στη League Two με τα χρώματα της Port Vale, παρέα με τον φίλο του από την Κ23 Crookes. Εκεί όμως δεν είδε καθόλου αγωνιστική δράση, και συμπεριλήφθηκε μόλις δύο φορές στη 18άδα χωρίς όμως να χρησιμοποιηθεί. Από τους νεαρούς που φέρονται ως υποψήφιοι να ακολουθήσουν την ανδρική ομάδα της Forest στην προετοιμασία.

Virgil Gomis / Braintree - Notts County

Ανάλογη πορεία με του Edser είχε και το "κανόνι" της Κ23, ο Gomis, που πέρσι είχε πάει με την πρώτη ομάδα για προετοιμασία στην Πορτογαλία. Ούτε αυτός είχε δοθεί δανεικός κάπου πριν από φέτος, και επίσης ξεκίνησε από τα ερασιτεχνικά, πηγαίνοντας στη Braintree, η οποία έπαιζε στη National League (μια κατηγορία δηλαδή πάνω από τη Woking του Edser), αλλά έκανε άσχημη χρονιά και υποβιβάστηκε. Ο Gomis κάθισε ένα μήνα, από τέλη Οκτωβρίου ως τέλη Νοεμβρίου, και πρόλαβε να παίξει σε 5 ματς, όλα ως βασικός, με ένα γκολ και μία ασίστ σε 417 λεπτά. Έδειξε έτοιμος να κάνει το βήμα παραπάνω, κι έτσι στο τέλος του μεταγραφικού "παραθύρου" του Ιανουαρίου πέρασε το ποτάμι και έγινε ως το τέλος της σεζόν παίκτης της Notts County, που καιγόταν για επιθετικούς μπας και σώσει την παρτίδα και δεν πέσει από τη League Two (τελικά δεν τα κατάφερε, αφήνοντας εμάς πλέον ως αρχαιότερη ομάδα της Football League). Μέσα στο άγχος και τον πανικό των Magpies, o Gomis κατάφερε να παίξει σε 10 αγώνες (6 ως βασικός) και συνολικά 434 λεπτά, συνεισφέροντας όμως μόνο μία ασίστ. Κι αυτός υποψήφιος για την προετοιμασία.

Jorge Grant / Luton - Mansfield 

Αντίθετα με τους δύο παραπάνω, ο Grant έχει βαρεθεί να πηγαίνει από δω κι από κει προσπαθώντας να αποδείξει ότι αξίζει να παίζει στην πρώτη ομάδα της Forest. Και βαδίζει πλέον στα 25! Μετά από δύο πολύ καλές χρονιές στη Notts County, φέτος αποφασίστηκε να σταλεί στη φιλόδοξη Luton (που όπως είπαμε κατέκτησε το πρωτάθλημα στη League One και του χρόνου θα την έχουμε μαζί μας). Η συμφωνία ήταν μέχρι το τέλος της σεζόν, και όλα έδειχναν ότι θα τηρείτο, αφού μέχρι τον Ιανουάριο ο Jorge είχε παίξει σε 23 ματς (17 πρωταθλήματος, 2 FA Cup και 4 League Trophy), τα 13 ως βασικός, πετυχαίνοντας 4 γκολ και δίνοντας 2 ασίστ σε 1.492 λεπτά. Όμως η Forest προτίμησε να τον καλέσει πίσω και να τον στείλει στη γειτόνισσα Mansfield, που έδινε τον μεγάλο αγώνα της ανόδου από τη League Two. Στους Stags, όπου συνάντησε τους Jordan Smith και Tyler Walker, ο Jorge δεν είχε την εκπληκτική απόδοση που τον είχε κάνει δημοφιλή στη Notts, αλλά κατάφερε να παίξει σε 18 αγώνες πρωταθλήματος (τους 16 βασικός) και σε 1.380 λεπτά να "γράψει" 4 γκολ και 3 ασίστ. Έπαιξε και στα 120 λεπτά του δεύτερου ημιτελικού των πλέι-οφ. Θα ακολουθήσει την προετοιμασία, αλλά κανείς δεν ξέρει τι μέλλον τού προδιαγράφεται.

Stephen Henderson / Wycombe

Η ατυχία συνεχίστηκε και φέτος για τον έμπειρο γκολκίπερ, που πέρσι τραυματίστηκε σοβαρά σχεδόν μόλις πήγε δανεικός στην Portsmouth που τον ήθελε για βασικό. Φέτος ήταν καλά, αλλά τέταρτος στη σειρά πίσω από τον Costel Pantilimon, τον Luke Steele και τον Smith όσο αυτός ήταν ακόμα στην ομάδα. Έκανε "αμάν" να παίξει και η ευκαιρία βρέθηκε όταν η Wycombe, που έδινε αγώνα παραμονής στη League One (τη γλίτωσε τελικά, 17η), ξέμεινε από τερματοφύλακες και αναζητούσε εναγωνίως το λεγόμενο "Emergency Loan". Έμεινε... δύο εβδομάδες και έπαιξε σε τρία ματς πρωταθλήματος (συνολικά 270 λεπτά), κρατώντας μάλιστα στο ένα την εστία του ανέπαφη. Μετά γύρισε στη Forest και περίμενε να τελειώσει η σεζόν και μαζί το συμβόλαιό του και να αποδεσμευτεί, όπως και έγινε. Πριν λίγες μέρες έκλεισε τα 31 και θεωρείται βέβαιο ότι θα βρει θέση βασικού σε ομάδα της League One ή της League Two.

Alex Iacovitti / Oldham

Κι όμως, υπήρχαν χρόνια που τον λογαριάζαμε ως τον αριστερό μπακ της επόμενης μέρας. Τελικά, μετά τη Mansfield το 2016-'17 και τη Forest Green το 2017-'18, η Oldham έγινε φέτος ο τρίτος σταθμός της... δανειστικής του εμπειρίας. Πήγε στο τέλος Ιανουαρίου για την υπόλοιπη σεζόν, άρχισε όμως να υπολογίζεται τέλη Μαρτίου (όταν δηλαδή έφυγε από την ομάδα ο Paul Scholes μετά από μόλις 31 μέρες στον πάγκο!). Έπαιξε τα 9 τελευταία 90λεπτα των Latics στο πρωτάθλημα, σκοράροντας μάλιστα και στο εκτός έδρας 2-0 επί της Colchester. Η Oldham τερμάτισε 14η (από τις απογοητεύσεις της League Two) και αυτή τη στιγμή δεν έχει μάνατζερ να αποφασίσει αν -μεταξύ άλλων- θα αποκτήσει τον Iacovitti με κανονική μεταγραφή. Η Forest, πάντως, διευκόλυνε τα πράγματα αποδεσμεύοντάς τον...

Jordan Smith / Barnsley - Mansfield

Δεν ήταν εύκολα διαχειρίσιμη η φετινή σεζόν για τον Jordan. Έχοντας "υποβιβαστεί" απότομα πέρσι από την πρώτη στην τρίτη θέση των τερματοφυλάκων της ομάδας με την έλευση του Pantilimon και του Στέφανου Καπίνο, ξεκίνησε φέτος ως δεύτερος, αφού ο Καπίνο έφυγε και τη θέση του πήρε ο Steele. Λέμε δεύτερος γιατί ήταν αναπληρωματικός στα τρία πρώτα ματς πρωταθλήματος και ξεκίνησε στον πρώτο αγώνα της ομάδας στο φετινό League Cup, όπου όμως αντίκρισε την κόκκινη κάρτα στο 33' ενώ είχε ήδη δεχτεί ένα γκολ για το οποίο ευθυνόταν σαφώς. Αυτό ήταν. Ο Steele ανέβηκε δεύτερος και ο Jordan χρειάστηκε να περιμένει ως τον Νοέμβριο, όταν η Barnsley δεν είχε διαθέσιμο τερματοφύλακα και τον πήρε δανεικό ("Emergency" και εδώ) για μία εβδομάδα. Έπαιξε στο εκτός έδρας ματς με την Accrington, κράτησε το clean sheet (2-0 οι Tykes στο δρόμο για την επάνοδο στην Championship) και... επέστρεψε. Τον Ιανουάριο πήγε δανεικός ως το τέλος της σεζόν στη γειτόνισσα Mansfield, που έκανε πορεία πρωταθλητισμού στη League Two. Στα 11 πρώτα παιχνίδια του ήταν βασικός, κρατώντας μάλιστα την εστία του ανέπαφη σε τρία από αυτά. Έκτοτε έπαιξε μόνο έναν ακόμα αγώνα, επίσης ολόκληρο (σύνολο 1.080'), και έχασε οριστικά τη θέση του από τον Conrad Logan, που έπαιξε και στα πλέι-οφ. Θα πάει κι αυτός στην προετοιμασία, αλλά έστω κι αν ο Steele φύγει δεν είναι 100% βέβαιο ότι θα μείνει στη Forest...

Παναγιώτης Ταχτσίδης / Lecce (Ιταλία)

Ήρθε στη Forest τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη, ως ελεύθερος, μάλλον για να τον... ξεφορτωθεί ο Ολυμπιακός, παρά την καλή σεζόν του το 2017-'18. Πέρασε και δεν άγγιξε! Μόνο φωτογραφία βγήκε με την υπόλοιπη ομάδα - κατά τα άλλα εμφανίστηκε στη 18άδα μόνο μία φορά, στο εντός 1-0 επί της Sheffield United, χωρίς να παίξει. Στην Ελλάδα τουλάχιστον ξέρουμε ότι δεν είναι... για πέταμα, και ευτυχώς το ξέρουν και οι Ιταλοί, αφού στη χώρα τους πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αλλάζοντας διαρκώς ομάδες! Έτσι τον Ιανουάριο τον απέκτησε δανεικό η Lecce, ομάδα της Serie B με βλέψεις ανόδου, που τελικά έγιναν πραγματικότητα, αφού η ομάδα τερμάτισε στη δεύτερη θέση. Ο Παναγιώτης βοήθησε πολύ στην κατάκτηση της ανόδου, αφού αγωνίστηκε σε 17 ματς, τα 16 ως βασικός και τα περισσότερα 90λεπτα (συνολικά 1.399 λεπτά), γράφοντας στο ενεργητικό του 3 ασίστ και στο παθητικό του 5 κίτρινες κάρτες που του στοίχισαν αποκλεισμό από ένα παιχνίδι λόγω τιμωρίας. Η Lecce είχε εξαρχής ξεκαθαρίσει πως αν η ομάδα ανέβαινε θα αποκτούσε αυτόματα τον Ταχτσίδη με κανονική μεταγραφή, οπότε πρέπει να θεωρείται ήδη παίκτης της.

Απόστολος Βέλλιος / Waasland-Beveren (Βέλγιο) 

Έπρεπε να πάει κάπου να παίξει επιτέλους ο Τόλης, μετά από δύο χρονιές αβεβαιότητας στη Forest, και η λύση ήρθε την τελευταία μέρα των μεταγραφών του Αυγούστου από το Βέλγιο, όπου είχε αγωνιστεί και στο παρελθόν με τα χρώματα της Lierse. H Waasland-Beveren είναι από τις μικρές ομάδες του Βελγίου, τερμάτισε προτελευταία στη βαθμολογία της Jupiler League και επειδή πέφτει μόνο... ένας τη γλίτωσε και τώρα αγωνίζεται στα πλέι-οφ για μια θέση στο Europa League 2019-'20 (χωρίς ελπίδες βέβαια). Σε αυτή την ομάδα, λοιπόν, και σε σύνολο 38 αγώνων μέχρι στιγμής, ο Τόλης έχει παίξει στους 17 (συν έναν για το Κύπελλο), εκ των οποίων στους 9 ως βασικός, και έχει πετύχει 4 γκολ σε 955', ενώ δεν έχει αγωνιστεί καθόλου στα πλέι-οφ. Έχει συμβόλαιο με τη Forest ως τον Ιούνιο του 2020 και μάλλον το καλοκαίρι και οι δύο πλευρές θα καθίσουν στο τραπέζι για να βρουν τρόπο να το σπάσουν... ή μήπως όχι; Πριν από λίγες μέρες ο Τόλης ανέβασε στο Instagram μια φωτογραφία του από έναν περσινό αγώνα με τη Millwall και έγραψε: "Ανυπομονώ να ξαναφορέσω την κόκκινη φανέλα μου. Τα ξαναλέμε τον Ιούνιο!"  

Tyler Walker / Mansfield

Μακράν ο κορυφαίος σε απόδοση δανεικός της Forest φέτος, αλλά και ο πιο μοιραίος. Γιατί μπορεί μεν με 22 γκολ στο πρωτάθλημα της League Two (δεύτερος μετά τον James Norwood της Tranmere που είχε 30) και 26 σε όλες τις διοργανώσεις να αναδείχθηκε σε μεγάλο πρωταγωνιστή στην πορεία της ομάδας προς την άνοδο, ήταν όμως και αυτός που έχασε το μοιραίο πέναλτι στη "ρώσικη ρουλέτα" με τη Newport και το όνειρο έσβησε στα ημιτελικά των πλέι-οφ (οι Stags έχασαν την απευθείας άνοδο την τελευταία αγωνιστική, και όταν απέτυχαν να φτάσουν και στο Wembley απέλυσαν τον μάνατζέρ τους David Flitcroft). Τέλος πάντων, παρά τη μεγάλη απογοήτευση που του επιφύλασσε στο φινάλε, η σεζόν ήταν εξαιρετικά ανυψωτική για το ηθικό του Tyler, που -ας μην ξεχνάμε- δεν είχε προκαλέσει καμιά ιδιαίτερη αίσθηση στη διάρκεια του περσινού του δανεισμού στη Bolton. Τουλάχιστον φέτος εξασφάλισε την παρουσία του στην προετοιμασία, αφού ο Martin O'Neill θέλει να του δώσει την ευκαιρία να τον εντυπωσιάσει και να μην είναι ανάμεσα στους επιθετικούς που θα φύγουν (γιατί θεωρώ ότι δεν θα φύγει μόνο ένας). Ήταν ο παίκτης μας με τις περισσότερες συμμετοχές φέτος... γενικώς (πιο πολλές κι απ' αυτούς που έμειναν στο ρόστερ), με 52 ματς (46 στο πρωτάθλημα, 2 στο FA Cup, 2 στο League Cup και 2 στο League Trophy), τα 49 ως βασικός, και είχε όπως είπαμε 26 γκολ συν 4 ασίστ σε 4.344 αγωνιστικά λεπτά.

Jamie Ward / Charlton

Έφυγε για το Λονδίνο την τελευταία μέρα των μεταγραφών για να μείνει στην πρωτεύουσα ως το τέλος του 2018. H Charlton είχε φιλοδοξίες για άνοδο από τη League One, και αυτές οι φιλοδοξίες είχαν βάση, αφού τερμάτισε τρίτη και τώρα διεκδικεί το εισιτήριο μέσω πλέι-οφ (στα ημιτελικά ήδη νίκησε 2-1 εκτός τη Doncaster και είναι φαβορί για πρόκριση στον τελικό). Όμως ο Jamie δεν "κόλλησε" στην ομάδα. Έπαιξε μόνο σε 11 αγώνες (πρωτάθλημα 9, FA Cup 1, League Trophy 1), στους 8 ως βασικός, με ένα μόνο γκολ στη νίκη με 3-1 επί της Bristol Rovers τον Νοέμβριο και μία ασίστ. Όσο τα πήγαινε καλούτσικα τον καλούσαν ακόμα και στην Εθνική Βόρειας Ιρλανδίας (έχασε μάλιστα έναν αγώνα με τη Wycombe γι' αυτό το λόγο, καθώς οι αγώνες της League One δεν διακόπτονται λόγω υποχρεώσεων των εθνικών ομάδων, εκτός αν μια ομάδα έχει... 4 διεθνείς). Μετά άρχισε η κατηφόρα κι έχασε τη θέση του κι εκεί. Μέσα στον Δεκέμβριο δεν αγωνίστηκε καθόλου και, καθώς δεν υπήρχε διάθεση από τους Addicks να ανανεώσουν τον δανεισμό του, επέστρεψε μετά τις γιορτές στο Nottingham, όπου απλώς προπονιόταν ή έπαιζε με την Κ23 μέχρι να τελειώσει η χρονιά. Στα 33 του, ελεύθερος πια από τη Forest, αναζητά τον επόμενο -και ίσως τελευταίο- σταθμό της καριέρας του. 

Joe Worrall / Rangers (Σκοτία)

Φέτος μαζεύτηκαν πολλοί κεντρικοί αμυντικοί στη Forest (άσχετα αν λόγω τραυματισμών στο τέλος... δεν έφταναν), και ο Joe έπρεπε να παίξει οπωσδήποτε μπάλα. Έχοντας ήδη συμμετοχές με την Εθνική Αγγλίας Κ20 και Κ21 (ορισμένες μάλιστα ως αρχηγός), υπολογιζόταν και υπολογίζεται πολύ από τον σύλλογο για το μέλλον. Ταυτόχρονα έπρεπε να βρεθεί ένα πρωτάθλημα ανώτερου επιπέδου από αυτό της League Two, όπου είχε αγωνιστεί το 2015-'16 ως δανεικός στη Dagenham & Redbridge. O Steven Gerrard τον ήθελε στους Rangers, τους οποίους μόλις είχε αναλάβει, στην πρώτη του προπονητική δουλειά, με τη φιλοδοξία να κλέψει από τη Celtic το πρωτάθλημα. Δεν τα κατάφερε, αλλά ο νεαρός τα πήγε πολύ καλά, μένοντας ανεπηρέαστος από την κολασμένη ατμόσφαιρα του "Old Firm", του κλασικού ντέρμπι Rangers-Celtic, και μαζεύοντας 31 συμμετοχές, τις 29 ως βασικός, και 2.650 αγωνιστικά λεπτά, τα οποία βέβαια εξακολουθούν να "γράφουν" αφού το σκοτσέζικο πρωτάθλημα συνεχίζεται για λίγο ακόμα (παρ' όλο που στα πλέι-οφ ο Joe δεν έχει σηκωθεί από τον πάγκο). Οι 21 ήταν στο πρωτάθλημα, οι 4 στο Κύπελλο, οι 2 στο League Cup και οι υπόλοιπες... στο Europa League! Μάλιστα... Αυτή τη στιγμή ο Worrall είναι από τους ελάχιστους παίκτες της Forest με ευρωπαϊκή εμπειρία! Αντιμετώπισε μάλιστα αρκετά καλές ομάδες: τη Villarreal, τη Spartak Μόσχας και τη Rapid Βιέννης. Έβαλε κι ένα γκολ, στα προημιτελικά του Κυπέλλου απέναντι στην Aberdeen. Του χρόνου ο ανταγωνισμός θα είναι μεγάλος (Yohan Benalouane, Michael Dawson, Tobias Figueiredo, Alex Milošević, Michael Hefele, ενώ και ο Jack Robinson τείνει να καθιερωθεί ως σέντερ μπακ), αλλά το 3-5-2 θέλει κόσμο, δυνατά κορμιά και αντοχές. Το στυλ του Worrall αρέσει στον O'Neill, και μην αποκλείετε καθόλου και να μείνει, και να παίξει...

* Η φωτογραφία των Grant και Walker με τη φανέλα της Mansfield είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.