agogo dies

Ήταν μια μέρα χαράς, και ο άνθρωπος είχε βγάλει τη φανέλα του και κράδαινε γελώντας ένα μπουκάλι σαμπάνιας. Ήταν η μέρα που η Forest γλίτωνε από το χτικιό της League One. Ο άνθρωπος που, αντίθετα από τον Harrison Ford στην "Τελευταία Σταυροφορία" του Indiana Jones, επέμενε "Call me Junior" (αλήθεια, πόσοι ήξεραν ότι το πραγματικό του όνομα ήταν Manuel;) ήξερε να κάνει πολύ καλά δύο ιδιαίτερα γοητευτικά πράγματα: να γελάει και να στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα. Αυτό το γέλιο έσβησε για πάντα σήμερα, στο Λονδίνο. Εκεί όπου ο Junior Agogo είχε πάψει πια από καιρό να γελάει...

Το μήνυμα το είχε πάρει από το 2015. Εγκεφαλικό. Τον είχα δει σε βίντεο μετά. Σχεδόν δεν μπορούσε πια να μιλήσει. Και του στοίχιζε πολύ. Αναγκάστηκε να παρατήσει τη δουλειά του - είχε ένα γραφείο με personal trainers. Δεύτερο εγκεφαλικό φέτος, τον Ιανουάριο. Την 1η Αυγούστου έκλεισε τα 40. Δυστυχώς δεν υπήρχε πια γυρισμός. Ζούσε μόνο με τις αναμνήσεις του από την ποδοσφαιρική του καριέρα. Την τρίτη θέση της Γκάνα στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 2008, την άνοδο της Forest την ίδια χρονιά, το πρωτάθλημα που κατέκτησε νωρίτερα, το 2001, στο MLS με τους San Jose Earthquakes. Τις δεκαπέντε ομάδες των οποίων τη φανέλα φόρεσε. Ζούσε με έναν διαρκή φόβο για το αύριο. Και σήμερα πέταξε μακριά...

Γεννήθηκε στην Accra της Γκάνα το 1979 και είχε δέκα αδέλφια. Όταν η οικογένειά του μετακόμισε στην Αγγλία, μάταια ο επιχειρηματίας πατέρας του προσπαθούσε να τον κάνει να παρατήσει τη μπάλα και να σπουδάσει. Το μικρόβιο ήταν πολύ δυνατό. Ξεκίνησε από τη Sheffield Wednesday, που τον έδωσε δανεικό σε Oldham, Chester, Chesterfield και Lincoln. Μετά ήρθε η περιπέτεια της Αμερικής, με Chicago Fire, Colorado Rapids, San Jose Earthquakes. Η επιστροφή στην Αγγλία τον βρήκε στο Λονδίνο, με τα χρώματα πρώτα της QPR Και μετά της Barnet, πριν το 2003 καταλήξει στη Bristol Rovers, τον μεγαλύτερο χρονικά σταθμό της καριέρας του (τρία χρόνια). Ακολούθησε η Forest της League One. Δύο σεζόν, 20 γκολ στο πρωτάθλημα, άνοδος. Και ξανά ξενιτιά. Στο Κάιρο με τη Zamalek που τον είχε "ζαχαρώσει" από το Copa Africa, μετά στην Κύπρο με τον Απόλλωνα Λεμεσού, μέχρι να κρεμάσει τα παπούτσια του το 2012 στη Σκοτία με τη Hibernian. Δεν έπαιξε ποτέ στα μεγάλα σαλόνια της Premiership. Βρήκε δίχτυα όμως 140 φορές. Καθόλου λίγες...

Ήθελε να γίνει... εστιάτορας. Δεν του βγήκε ποτέ...

Άδικη η ζωή, Junior... Αντίο.

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.