"Το 'θελα κι εγώ σαν τρελή, το 'θελες κι εσύ πιο πολύ", όπως τραγουδούσε κάποτε η Σοφία Βέμπο. Όπου "τρελή" είναι φυσικά η Forest και "εσύ" ο Joe Worrall, που παιδί στα δεκατέσσερα (να μετά τη Βέμπο και ο επίσης αξέχαστος Γιώργος Ζωγράφος) απέρριψε τα λευκά της Derby και τα μπλε της Leicester για να φορέσει το τιμημένο Garibaldi, και τώρα, λίγο αφότου έκλεισε τα 23, ανταμείβεται από τον σύλλογο για την πρόοδο και την αφοσίωσή του υπογράφοντας νέο συμβόλαιο, που θα αυξήσει φυσικά τις αποδοχές του και θα τον κρατήσει στο City Ground ως το καλοκαίρι του 2024. 

Από μέρες κυοφορείτο η ανανέωση, και νωρίς σήμερα το απόγευμα κυκλοφόρησε πως η μέρα είχε έρθει πια. Πανευτυχής ο Joe κάθισε στο γνωστό κόκκινο τραπέζι, "έβαλε το στυλό στο χαρτί", κατά τη δημοφιλή αγγλική έκφραση που σημαίνει υπογράφω, και στις δηλώσεις του δεν έκρυψε την ικανοποίησή του: "Έχω φτάσει... πάνω από το φεγγάρι από τη χαρά μου. Είναι μια μέρα μεγάλης περηφάνιας για μένα. Το ξέρω πως ακούγομαι κλισέ, αλλά πραγματοποιήθηκε το όνειρό μου από τότε που ήμουν μικρό παιδάκι και πρωτόπαιξα μπάλα σ' αυτόν τον τόσο μεγάλο σύλλογο. Νιώθω φανταστικά που αφοσιώνομαι σ' αυτόν για τα επόμενα τέσσερα χρόνια".

Το ίδιο νιώθουν και οι φίλοι της ομάδας, που πάντα συμπαθούν τα παιδιά που προέρχονται από τα σπλάχνα της, και έχουν δει φέτος τον Joe να συμμετέχει σε όλους τους αγώνες που έχουν δώσει οι Reds στο πρωτάθλημα και συνολικά να είναι παρών στα 34 από τα 36 παιχνίδια τους σε όλες τις διοργανώσεις. Κάποιοι μάλιστα έχουν βιαστεί να συμπεράνουν ότι αυτό το παλικάρι, που λίγες μέρες μετά το ντεμπούτο του (29 Οκτωβρίου 2016 στην ήττα με 2-0 εκτός από τη Reading) δεν δίσταζε να κατηγορήσει συμπαίκτες του ότι δεν προσπαθούσαν όσο έπρεπε για τη φανέλα και την ομάδα, θα είναι ο επόμενος αρχηγός της Forest όταν ο μέντοράς του Michael Dawson και ο πολύτιμος Ben Watson αποχωρήσουν από την ενεργό δράση.

Αν και μόλις στα 20 είχε την τιμή να φορέσει το περιβραχιόνιο και να οδηγήσει την Εθνική Αγγλίας Κ20 στην κατάκτηση του περίφημου καλοκαιρινού τουρνουά της Toulon, στη μέχρι τώρα καριέρα του χρειάστηκε υπομονή και δουλειά. Πριν ο Philippe Montanier του προσφέρει το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα, είχε ήδη δοθεί δανεικός στη Dagenham & Redbridge, που τότε (2015-'16) αγωνιζόταν στη League Two. Γύρισε με 15 συμμετοχές και ένα γκολ στις αποσκευές του και το 2016-'17 ακολούθησαν 21 με τη Forest, όπως και η διπλή ανανέωση του συμβολαίου του, πρώτα μέχρι το 2020 και μετά (όταν είχε μεσολαβήσει το καλοκαίρι η εμφάνισή του στην Toulon) μέχρι το 2022. Οι επόμενοι προπονητές, ο Mark Warburton και ο Aitor Karanka, του έδωσαν 35 συμμετοχές την περίοδο 2017-'18, όταν και πέτυχε το παρθενικό του γκολ με την πρώτη ομάδα στις 9 Δεκεμβρίου 2017, στο 3-2 στο City Ground επί της Bolton.

O Karanka όμως την επόμενη σεζόν έκρινε ότι έπρεπε να πάρει το δρόμο του δανεισμού. "Για να γυρίσεις καλύτερος παίκτης", του είπε. "Πήγαινε και γύρισε καλύτερος παίκτης". Στη Σκοτία, με τους Rangers του Steven Gerrard, o Worrall έπαιξε απέναντι σε πολύ σκληρούς αντιπάλους, γνώρισε την αντιπαλότητα και την πίεση του "Old Firm", του κλασικού ντέρμπι μεταξύ Rangers και Celtic, και έκανε τα πρώτα του ευρωπαϊκά βήματα αγωνιζόμενος σε τέσσερα ματς του Europa League. Μετά από συνολικά 32 αγώνες και ένα γκολ γύρισε το καλοκαίρι στη Forest, δήλωσε έτοιμος να διεκδικήσει θέση βασικού στην ομάδα, εκτόπισε τον ίδιο τον Dawson, πήρε τη φανέλα του βασικού σπίτι του και δεν την επέστρεψε ποτέ. Αυτή τη στιγμή, μην έχοντας χάσει δευτερόλεπτο από τους 32 αγώνες πρωταθλήματος της ομάδας, οδηγεί την Championship σε επιτυχημένες κόντρες σε σουτ αντιπάλων με 41 και είναι τρίτος στις αποκρούσεις μετά από σέντρες και βαθιές μπαλιές με 164. 

Πρόσφατα αποφάσισε να θυσιάσει... το μαλλί του και να κουρευτεί σχεδόν γουλί. "Είπα στην κοπέλα μου, έχω μια διάθεση να τα πάρω με την ψιλή. Μπα, δε θ' αντέξεις, μου είπε". Σιγά μη δεν άντεχε. Ο Worrall είναι ο στρατιώτης της Forest, ο δικός μας GI Joe...

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.