blackburn20211

Η τύχη δεν βοηθάει μόνο τους τολμηρούς, αλλά και όσους την κυνηγάνε. Το έχουμε δει άπειρες φορές να συμβαίνει. Όσοι πάνε για τα εύκολα και τα σίγουρα, ποτέ δεν θα νιώσουν το "άγγιγμα του πράσινου" (the rub of the green), που λένε κι εκεί στο Νησί, δηλαδή την εύνοια της τύχης. Γύρω στο 85', σε ένα γύρισμα προς τον Brice Samba, για δευτερόλεπτα είχα την αίσθηση ότι πάμε να κάνουμε καθυστερήσεις, για να κρατήσουμε τον έναν βαθμό σε μια δύσκολη έδρα και την εστία μας ανέπαφη κόντρα σε μια ομάδα που μέχρι σήμερα είχε βάλει 11 γκολ σε τέσσερα ματς. Ευτυχώς έπεσα έξω κανένα πεντάλεπτο αργότερα.

Είναι όμορφο να βλέπεις δύο από τους παίκτες από τους οποίους περιμένεις πολλά και που έχουν δώσει ήδη αρκετά πάνω στο χορτάρι, τον Luke Freeman και τον Joe Lolley (ο πρώτος πολύ κουρασμένος και ο δεύτερος προερχόμενος από τραυματισμό) να μαζεύουν τα τελευταία απομεινάρια των δυνάμεών τους στο 91' ώστε η ομάδα να φύγει από το Ewood Park, όπου η πιο πρόσφατη νίκη της ήταν τον Αύγουστο του 2013 και η προηγούμενη στην τελευταία σεζόν της στην Premiership (1998-'99), με το πρώτο της φετινό τρίποντο (και τους πρώτους της φετινούς βαθμούς φυσικά). Ο Freeman πήρε τη μπάλα λίγο κάτω από το κέντρο, ο κακώς ευρισκόμενος ακόμα στον αγωνιστικό χώρο (θα πούμε γιατί) Corry Evans έτρεξε πάνω του, o χαφ της Forest παραπατώντας σχεδόν κατάφερε να δώσει στον έτσι κι αλλιώς ακούραστο Ryan Yates κι αυτός βρήκε δεξιά του τον Lolley. Κίνηση σήμα κατατεθέν έξω από την περιοχή, σουτ με το αριστερό, η μπάλα βρήκε στον οπισθοχωρημένο Adam Armstrong, ξεγέλασε εντελώς τον Thomas Kaminski και κατέληξε στα δίχτυα του. Οι Reds απέδρασαν με τη σπουδαία νίκη, που σφράγισε το ντεμπούτο του Chris Hughton στον πάγκο τους, και όλοι ελπίζουν πλέον να υπάρξει και ανάλογη συνέχεια. 

Ζήτημα τύχης και μόνο; Μάλλον όχι. Μη σας απατά το στατιστικό της κατοχής 61-39%. Κάτι τέτοια παιχνίδια είναι που επιβεβαιώνουν τη γνωστή ρήση του Νίκου Αναστόπουλου ότι "η μόνη κατοχή που έχει σημασία είναι του 1941-'44". Γιατί η στατιστική λέει και 6-16 σουτ, και λέει επίσης δύο δοκάρια για τη Forest, ενώ ο γκολκίπερ των γηπεδούχων σαφώς και πέρασε δυσκολότερο απόγευμα από τον Samba. (Να αναφέρουμε εδώ ότι αναπληρωματικός του Kaminski στον πάγκο ήταν ο Έλληνας Αντώνης Στεργιάκης, εν ενεργεία διεθνής με την Κ21, που αποκτήθηκε φέτος από τη Slavia Σόφιας με τριετές συμβόλαιο). Είναι σκληρό να χάνεις έτσι στο τέλος του ματς; Σίγουρα είναι. Όχι όμως ότι η Blackburn άξιζε να πάρει κάτι από αυτόν τον αγώνα, που από πλευράς ποιότητας γρήγορα θα ξεχαστεί. Όπως παραδέχθηκε και ο μάνατζέρ της Tony Mowbray, από την αρχή φαινόταν ότι οι Rovers δεν πατούσαν γερά στα πόδια τους. Τα ατού τους εξουδετερώθηκαν, η μάχη του κέντρου χάθηκε, και όταν μία από τις δύο ομάδες επιτέλους κατάφερε να πάρει μπρος αυτή ήταν σίγουρα η Forest.

Ο Hughton επανέφερε στην ενδεκάδα τους Tobias Figueiredo και Ryan Yates, που είχαν από καιρό χάσει τη θέση τους, έστειλε στον πάγκο τον Loïc Mbe Soh, βασικό για τους δύο τελευταίους αγώνες του Sabri Lamouchi, ρίσκαρε με τους Lolley και Scott McKenna που είχαν τραυματισμούς (εκτός 18άδας στο προηγούμενο ματς με τη Bristol City και οι δύο) και... δεν έπαιξε το 4-4-2 που περίμεναν πολλοί. Έβαλε απλώς πίσω από τον Lewis Grabban τον Freeman σε ρόλο περισσότερο κεντρικό παρά ακραίο και περίμενε να δει την εξέλιξη του παιχνιδιού. Θέλετε γιατί οι γηπεδούχοι μπερδεύτηκαν από το στενό μαρκάρισμα σε όλους τους χώρους, θέλετε γιατί και η δική μας ενδεκάδα δεν είχε ξαναπαίξει φέτος αυτούσια, το αποτέλεσμα ήταν το χειρότερο ημίχρονο που έχουμε παρακολουθήσει στη νέα περίοδο. Καμιά ομάδα δεν μπορούσε να αλλάξει τρεις-τέσσερις πάσες ή να κάνει μια τελική της προκοπής, και η μοναδική αξιομνημόνευτη φάση που προέκυψε ήταν σαφώς και θέμα τύχης - αυτή του 20', όταν ο Cyrus Christie επιχείρησε να σεντράρει από δεξιά, η μπάλα πήρε περίεργη τροχιά και χτύπησε στο οριζόντιο δοκάρι του Kaminski. Η δε Blackburn είχε το πρώτο της αξιόλογο σουτ, με τον πρώην Red Ben Brereton στην αγκαλιά του Samba, μόλις στο 42'. Κατά τα άλλα, πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο μας απασχόλησαν τα δύο πολύ σκληρά μαρκαρίσματα του Evans στον Jack Colback, που αμφότερα θα μπορούσαν να είχαν επισύρει την κόκκινη κάρτα από κάποιον άλλο διαιτητή. Ο Jarred Gillett ήθελε να αφήνει συνέχεια πλεονεκτήματα και να μη διακόπτει τη ροή του αγώνα, που ήταν ήδη βαρετός μέχρι θανάτου, και καλά έκανε, αλλά σε αυτές τις φάσεις έκανε λάθος να μη βγάλει ούτε καν κίτρινη.

Το δεύτερο μαρκάρισμα ήταν στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου, ο Jack έσφιξε τα δόντια, αλλά δεν πέρασε ούτε ένα τρίλεπτο στην επανάληψη και κάθισε στο χορτάρι, ανήμπορος να συνεχίσει. Ο Hughton ρίσκαρε και πάλι, αφού δεν έβαλε τον Samba Sow αλλά τον Harry Arter, που και αυτός λόγω τραυματισμού είχε "κοπεί" από την Εθνική Ιρλανδίας (όπως και ο McKenna από τη Σκοτία). Ευτυχώς ο Harry μπήκε κατευθείαν στο ματς, έδωσε ζωή στο κέντρο και οι Reds άρχισαν να παίρνουν για τα καλά τα ηνία του αγώνα. Ένα μόλις λεπτό μετά την είσοδό του (51'), ο Grabban με ωραίους ελιγμούς έφτασε στην τελική γραμμή, σέντραρε και ο Yates από τη μικρή περιοχή δεν κατάφερε να πιάσει την κεφαλιά όπως την ήθελε, με τον Kaminski εξουδετερωμένο, και σημάδεψε πάνω από τα δοκάρια. Στο 64' σε κόρνερ του Freeman ο πάντα επικίνδυνος σε τέτοιες καταστάσεις Figueiredo έπιασε την κεφαλιά, αλλά κατευθείαν πάνω στον Βέλγο τερματοφύλακα. Στο 74' ο Hughton σήκωσε τον Lyle Taylor, αλλά προς απογοήτευση των φαν του 4-4-2 (που είχαν "σταυρώσει" στα social media τον Lamouchi επειδή έπαιζε με έναν επιθετικό) τον έβαλε στη θέση του Grabban, ο οποίος εξακολουθεί να έχει χαμηλή ψυχολογία, όποτε παίρνει τη μπάλα προσπαθεί να κάνει πάρα πολλά και τελικά κάνει μια τρύπα στο νερό. Ο Lyle ήταν πολύ ορεξάτος και στο 77' ταλαιπώρησε κι αυτός τον Kaminski με ξαφνικό δεξί σουτ λίγο έξω από τη γωνία της μεγάλης περιοχής με τον Βέλγο, που δύο λεπτά νωρίτερα είχε βγάλει ανάλογο σουτ του Sammy Ameobi από την άλλη πλευρά, να αποκρούει δύσκολα σε κόρνερ. Και στο 88' από φάουλ του Freeman ο Figueiredo έπιασε την κεφαλιά μέσα στην περιοχή, η μπάλα βγήκε έξω στον Ameobi και αυτός με αριστερό σουτ άφησε άγαλμα τον Kaminski, αλλά έστειλε τη μπάλα να χτυπήσει στο αριστερό του δοκάρι. Τι έκανε όλη αυτή την ώρα η Blackburn; Μας παρακολουθούσε, εισπράττοντας κίτρινες κάρτες. Οι επιθετικές ενέσεις του Mowbray με τους Sam Gallagher και Harrison Chapman δεν απέδωσαν καθόλου. Ο Samba στο δεύτερο ημίχρονο ήταν θεατής χωρίς εισιτήριο και ανησύχησε πάνω κάτω όσο τα χαρτονένια ομοιώματα φιλάθλων στις κερκίδες (όπου είδαμε μέχρι και τον... Elvis Presley με τη φανέλα των Rovers). Στις καθυστερήσεις ήρθε το γκολ του Lolley και η μπίλια κάθισε οριστικά στο κόκκινο.

Όλοι οι παίκτες της Forest είχαν τις καλές τους στιγμές και όλοι έδωσαν κάτι για τη νίκη. Θα σταθώ όμως ιδιαίτερα στον Νικόλα Ιωάννου. Έμεινε εκτός Εθνικής Κύπρου στο "παράθυρο" που πέρασε, αλλά δεν νομίζω να τον ενόχλησε και πολύ. Με δεδομένο τον τραυματισμό του Tyler Blackett και ίσως τη συνεχιζόμενη σιωπηρή τιμωρία (;) του Yuri Ribeiro είναι ο μόνος αριστερός μπακ που έχουμε. Το να πούμε όμως ότι παίζει από ανάγκη σίγουρα τον αδικεί. Σε όλο το ματς ένα λάθος έκανε και το διόρθωσε σε δευτερόλεπτα, ήταν πάντα εκεί που έπρεπε με σωστά τάκλιν, είχε καλά ανεβάσματα και σέντρες και γενικά απέδειξε ότι το πολύ καλό ντεμπούτο του με τη Bristol City ήταν κάθε άλλο παρά πυροτέχνημα. Άξιος, και μακάρι να συνεχίσει έτσι.

Μέχρι την επόμενη διακοπή του πρωταθλήματος λόγω Εθνικών ομάδων, στα μέσα Νοεμβρίου, θα παίζουμε συνέχεια Σαββατοκύριακο και μεσοβδόμαδα. Έξι ματς σε 18 μέρες, αν ενδιαφέρεστε. Και το πρώτο είναι πραγματικά must-win, αφού αν δεν το πάρουμε ουσιαστικά πάει στράφι η προσπάθεια του Ewood Park, που συν τοις άλλοις μας ξεκόλλησε από τη ζώνη του υποβιβασμού αφού οι δύο ομάδες που ήταν από πάνω μας απέτυχαν να νικήσουν στην έδρα μας: η Barnsley σήμερα έφερε ισοπαλία με τη Bristol City (2-2) και η "αγαπημένη μας" Derby χθες έχασε από τη Watford (0-1). Η επόμενη αντίπαλός μας, η νεοφώτιστη Rotherham, παρ' όλο που προηγήθηκε έχασε σήμερα, επίσης γηπεδούχος, από τη Norwich (1-2). Τα υπόλοιπα αποτελέσματα της 5ης αγωνιστικής: Birmingham-Sheffield Wednesday 0-1, Bournemouth-QPR 0-0, Brentford-Coventry 2-0, Luton-Stoke 0-2, Midddlesbrough-Reading 0-0, Swansea-Huddersfield 1-2, Wycombe-Millwall 1-2. Η αγωνιστική ολοκληρώνεται αύριο με τον αγώνα Preston-Cardiff. Bristol City και Reading οδηγούν την κούρσα με 13 βαθμούς εκάστη, με τη Bournemouth να ακολουθεί με 11.

Blackburn: Kaminski, Nyambe, Lenihan, Ayala, Bell, Evans, Johnson, Buckley (Chapman 68'), Dolan (Gallagher 53'), Brereton (Brennan 81'), Armstrong.
Forest: Samba, Christie, McKenna, Figueiredo, Ιωάννου, Colback (Arter 50'), Yates, Lolley (Sow 93'), Freeman, Ameobi, Grabban (L. Taylor 74').
Σκόρερ: Lolley 91'.
Διαιτητής: Jarred Gillett. Κίτρινες: Johnson 58', Gallagher 72' - Figueiredo 28'.
Θεατές: -

Chris Hughton: "Ήταν δύσκολο να αντιμετωπίσουμε μια πραγματικά καλή ομάδα, και ήταν φανερό γιατί η Blackburn είχε το ξεκίνημα που είχε. Χρειάστηκε κάποιες φορές να αμυνθούμε καλά, αλλά πιστεύω τελικά ότι δημιουργήσαμε κάποιες καλούτσικες ευκαιρίες. Η ομάδα που θα έδειχνε λίγη ποιότητα ή θα είχε λίγη τύχη θα κέρδιζε τελικά και το παιχνίδι, και αυτή ήμασταν εμείς. Νομίζω πως το πήραμε με τη δουλειά μας. Όταν παίζεις εκτός έδρας με μια φορμαρισμένη ομάδα και αποδίδεις όπως εμείς σήμερα, με αποφασιστικότητα και σκληρή δουλειά, καμιά φορά αποκτάς το δικαίωμα στη νίκη. Αν σε ευνοήσει η τύχη, θέλεις να πιστεύεις ότι κέρδισες αυτή την εύνοια χάρη στη δουλειά που οδήγησε σ' αυτή. Όσο προχωρούσε το ματς, ήξερα ότι οι αντίπαλοί μας θα είχαν κάποιες καλές περιόδους χάρη στον τρόπο που παίζουν και στους παίκτες που έχουν, μου άρεσε όμως πολύ ότι στο τέλος οι καλύτεροι ήμασταν εμείς. Όσο περισσότερο μένεις στο ματς, τόσο πιο πολύ θάρρος παίρνουν οι παίκτες. Και τότε βασίζεσαι στους παίκτες που μπορούν να κάνουν κάτι καλό για την ομάδα σου, είτε βάζοντας λίγη ποιότητα είτε με λίγη τύχη. Ό,τι από τα δύο κι αν έγινε, το δεχόμαστε".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου