brentford20211

Έτσι ρε παλικάρια... Να κοιτάτε μπας κι ελπίσουμε σε κάτι καλύτερο μετά από μια υποφερτή εμφάνιση, και να φροντίζετε να μας προσγειώνετε. Παίκτες, τεχνική ηγεσία, διοίκηση, οι πάντες. Σαφώς και δεν φτάνουν όσα έχουμε περάσει από τον Μάρτιο και έπειτα, η απώλεια των πλέι-οφ, το ξεκίνημα με πέντε σερί ήττες, το κάρφωμα στα όρια της επικίνδυνης ζώνης, η επιθετική αφλογιστία, όσα βγαίνουν παραέξω για όλα αυτά που συμβαίνουν πίσω από κλειστές πόρτες - για να μην πούμε για τον κόσμο στην Αγγλία, που ακόμα διαμαρτύρεται για την κοροϊδία που υφίσταται σχετικά με τα διαρκείας. Προφανώς πιστεύετε ότι αντέχουμε κι άλλα!

Δεν θα ήθελα να σταθώ σε μία ακόμα αμφισβητήσιμη διαιτητική απόφαση, που άλλαξε εντελώς την πορεία του αγώνα. Προτιμώ να σταθώ στο γεγονός ότι το πρώτο και το τρίτο γκολ που φάγαμε σήμερα δεν τα τρώνε ούτε ερασιτεχνικές ομάδες. Έχουμε ένα από τα υψηλότερα μισθολόγια της κατηγορίας (το κακό βέβαια ξεκίνησε με τα απίθανα συμβόλαια που έδινε ο Fawaz Al-Hasawi, αλλά και οι σημερινοί αναγκάστηκαν να μη σφίξουν τρομερά τα λουριά γιατί δεν θα ερχόταν κανένας) και δεν μπορούμε ούτε να σκοράρουμε μπροστά, ούτε να σταματήσουμε τουλάχιστον να χαρίζουμε σε κάθε αγωνιστική γελοία γκολ πίσω. Η γλώσσα σώματος των παικτών στο γήπεδο (οι περισσότεροι είναι οι ίδιοι που έφεραν πέρσι την ομάδα μισό βήμα από τα πλέι-οφ) είναι ξεκάθαρη: έχουν συνηθίσει να χάνουν και δεν τρέχει και τίποτα που μόνο και μόνο χάρη στη θλιβερή κατάσταση της Derby και της Wycombe και στην τιμωρία της Sheffield Wednesday διατηρούμαστε ακόμα οριακά πάνω από τη γραμμή του υποβιβασμού. Και κανείς δεν είναι αισιόδοξος ότι αν κάποια στιγμή βρεθούμε από κάτω της θα καταφέρουμε να ξανασκαρφαλώσουμε. Μέχρι στιγμής η φετινή πορεία της Forest θυμίζει πολύ αυτή της Sunderland όταν υποβιβάστηκε από την Premiership: έγινε η χαρά του κάθε πικραμένου, έπεσε πάλι και ακόμα να ξεκολλήσει από τη League One.

O Chris Hughton έχει πάντα το ελαφρυντικό ότι δεν έχτισε ο ίδιος την ομάδα. Μόνο ο Anthony Knockaert αποκτήθηκε επί δικής του θητείας, και είμαι πεπεισμένος πια ότι τον είχε ζητήσει πριν καν αναλάβει. Σήμερα τον άφησε πάλι στον πάγκο επιμένοντας στον Harry Arter που πλέον είναι προφανές δεν μπορεί να βοηθήσει καθόλου, ούτε για να παίρνει τη μπάλα από τα σέντερ μπακ και να την προωθεί, ούτε ως συνδετικός κρίκος κέντρου-επίθεσης. Ο Γάλλος μπήκε στο ημίχρονο, ήταν μέσα σε όλες τις φάσεις, πέτυχε ένα γκολ που ακυρώθηκε με μεγάλη καθυστέρηση και στο τέλος έχυσε μόνος του την καρδάρα και με δεύτερη κίτρινη για θέατρο στο 95' (!!!) χάνει το ραντεβού της Τρίτης με τη Sheffield Wednesday στο City Ground, ματς που έχει νωρίς νωρίς χαρακτήρα εξάποντου! Ο Ιρλανδός μάνατζερ δείχνει μια ατολμία για την οποία μας προειδοποιούσαν ακόμα και οπαδοί των ομάδων με τις οποίες γνώρισε επιτυχίες: δεν στέλνει στον πάγκο τον Brice Samba που σαφώς βρίσκεται αλλού γι' αλλού σε σχέση με πέρσι, δεν βάζει παρτενέρ στον Lyle Taylor που δεν μπορεί μπροστά μόνος του όπως ο Lewis Grabban και αυτό "φωνάζει", κάνει αλλαγές με το σταγονόμετρο και κυρίως δεν έχει καταφέρει να απαλλάξει την ομάδα από αυτή την ηττοπάθεια, που έχει δύο πηγές: τα αμυντικά κενά και την επιθετική δυστοκία. Τεράστιο το κενό του Tiago Silva, που ένα τέταρτο έπαιξε με τον Ολυμπιακό και κατάφερε να μας κάνει να αγανακτήσουμε κάνοντας πλάκα στο ντεμπούτο του στο ελληνικό πρωτάθλημα και προλαβαίνοντας να δώσει μια σπουδαία ασίστ. Όμως αυτή είναι άλλη και μεγάλη κουβέντα...

Τι να πει κανείς και για το άδειο City Ground, τη στιγμή που στα περισσότερα άλλα γήπεδα της κατηγορίας υπάρχει κόσμος; Λίγος, αλλά κόσμος! Δυστυχώς η πόλη του Nottingham ανήκει στην κόκκινη ζώνη και δεν επιτρέπεται η προσέλευση έστω και αυτών των δύο χιλιάδων σε ακροβολισμό. Αν αυτό συνέβαινε στην Ελλάδα, η λαλίστατη (εδώ) διοίκησή μας θα απειλούσε θεούς και δαίμονες μέσω λάβρων ανακοινώσεων επειδή αυτό δημιουργεί άδικο πλεονέκτημα για κάποιες ομάδες. Στην Αγγλία όμως, που μάλλον δεν περνάνε τέτοια, τίποτα - ή τουλάχιστον δεν διαβάσαμε τίποτα. Μόνο κάτι δηλώσεις Hughton ότι "βεβαίως προέχει η δημόσια υγεία, αλλά δεν είναι και πολύ δίκαιο". Έτσι διαιτητές παίρνουν αποφάσεις ελαφρά τη καρδία και αντίπαλοι προπονητές βρίσκονται κάθε τρεις και λίγο κοντά στον επόπτη ή στον τέταρτο με ένα "πίτσι πίτσι" φοβερά εκνευριστικό, που προσωπικά δεν περίμενα ποτέ ότι θα δω στα βρετανικά γήπεδα. Ο Thomas Frank σήμερα τα έκανε ΟΛΑ αυτά. Δεν έβαλε γλώσσα μέσα, δεν πτοήθηκε καθόλου που τον τραβούσε η κάμερα κάθε φορά που άρχιζε τη γκρίνια. Αν άκουγε μερικά γαλλικά του Nottinghamshire από την κερκίδα, ίσως να συμπεριφερόταν αλλιώς. Η δε εικόνα των παικτών του που σωριάζονταν σε κάθε επαφή και διαμαρτύρονταν συνέχεια (πολλή "μαγκιά" ο Ivan Toney, που πέρσι έπαιζε... στην Peterborough!), και κυρίως στο ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνου που παρατάχθηκαν όλοι εκτός του τερματοφύλακα κατά μήκος της μεσαίας γραμμής για να κάνουν σέντρα, ίσως να είμαι υπερβολικός, αλλά δείχνει μεγάλη έλλειψη σεβασμού προς τον αντίπαλο. Θα μου πείτε, για να τον σέβεσαι τον αντίπαλο, πρέπει κι εκείνος να το αξίζει...

Απέναντι λοιπόν σε αυτή την ομάδα, που πέρσι τη νικήσαμε εντός-εκτός και φέτος με όπλο το ολοκαίνουργιο γήπεδο και την ομοιογένειά της πάει (και πάλι) για άνοδο (πέρσι έχασε όπως θα θυμάστε στον τελικό των πλέι-οφ από τη Fulham), αυτή τη συνοικιακή ομάδα του Λονδίνου που μπορεί να χρησιμοποιεί κάπου κάπου τις αηδιαστικές μεθόδους που ανέφερα πριν αλλά έχει βάλει τα γυαλιά σε πολύ κόσμο με τη σταθερότητά της και τη δυσανάλογη με τα περιουσιακά στοιχεία και τη βάση φιλάθλων της μόνιμα πρωταγωνιστική της πορεία, η Forest, με μόνη αλλαγή σε σχέση με την Τετάρτη την επιστροφή του Ryan Yates που εξέτισε την ποινή του (στη θέση του Samba Sow), θεώρησε καλό να ξεκινήσει με τους διακόπτες κάτω. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να γίνει για πάνω από μισή ώρα κομπάρσος στο ίδιο της το σπίτι, με μηδέν τελικές προσπάθειες. Σωστά διαβάσατε, μηδέν έναντι πέντε των αντιπάλων της στο ίδιο διάστημα. 

Η μπάλα χανόταν πανεύκολα, και κάπως έτσι ξεκίνησε να απειλεί η Brentford που είναι ως γνωστόν "μανούλα" στον αιφνιδιασμό. Ήταν το 7', όταν από ένα από τα πολλά λάθη του Arter (εγκληματικό να μην εκτελείς φάουλ στην περιοχή ενώ έχουν κατέβει και τα δύο σέντερ μπακ σου αλλά να ανοίγεις δεξιά σου, με τον Joe Lolley να κλείνεται και να χάνει σε επικίνδυνο σημείο) οι Bees βγήκαν στην αντεπίθεση πέντε με δύο, αλλά η τελική πάσα του Emiliano Marcondes ήταν λίγο πιο δυνατή και ο Toney σούταρε με το αριστερό στην εξωτερική πλευρά των διχτυών του Samba. Η ζημιά πάντως δεν άργησε, χαρη σε δύο από τους αρκετούς Δανούς που έχει φέρει ο Frank στην ομάδα (και ο Marcondes Δανός είναι, μη σας ξεγελάει το όνομά του). Στο 15' ο Mathias Jensen εκτέλεσε κόρνερ από αριστερά στο πρώτο δοκάρι, το οποίο υποτίθεται ότι φύλαγε ο Lolley. O αρχηγός και δεξιός μπακ Henrik Dalsgaard ξέφυγε από ένα σύμπλεγμα παικτών στο πέναλτι (ο Tobias Figueiredo που ήταν πιο κοντά του απέτυχε να τον συγκρατήσει) και με κεφαλιά με όλη του την άνεση (ο Joe ως μη αμυντικός κοιμήθηκε και λίγο) νίκησε τον Samba που το έφαγε όρθιος, ενώ σίγουρα μπορούσε να αντιδράσει κάπως καλύτερα, αφού η μπάλα δεν πέρασε και πολύ μακριά του. Ο Κονγκολέζος, που σίγουρα διανύει κακή περίοδο αλλά ο Hughton μάλλον δεν δείχνει καμιά εμπιστοσύνη στον Jordan Smith, κατάφερε πάντως να κάνει μια δύσκολη απόκρουση στο 23', όταν ο Tariqe Fosu ξέφυγε από αριστερά και σέντραρε, ο Joe Worrall απέκρουσε με το τακουνάκι και ο Bryan Mbeumo έπιασε κατευθείαν βολέ στην αριστερή του γωνία. "Forest are inviting pressure", έλεγε σκασμένος στις θέσεις των σχολιαστών ο Steve Sutton, και πράγματι οι Reds δεν μπορούσαν να περάσουν σέντρα. Από τύχη δεν είχαμε το 0-2 στο 32', με τον Marcondes να κλέβει στα δεξιά και να σεντράρει και τον Toney να πιάνει ένα θεαματικό ψαλίδι, στέλνοντας τη μπάλα ελάχιστα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι.

Αυτή η ευκαιρία μάλλον αφύπνισε επιτέλους τους δικούς μας, που ως το τέλος του πρώτου μέρους δεν απειλήθηκαν ξανά και κατάφεραν να φτιάξουν και δυο-τρεις φάσεις. Στο 38' σε μια πολύ καλή προσπάθεια από τα αριστερά και σουτ από την περιοχή του φιλότιμου και πάλι Sammy Ameobi o David Raya απέκρουσε ασθενώς και ο Arter πήγε να σκοράρει κατευθείαν στο ριμπάουντ, αλλά έπιασε μαζί με τη μπάλα και μπόλικο χορτάρι και ο Ισπανός μπλόκαρε εύκολα. Στο 40' ο Lolley σπατάλησε ένα φάουλ από καλή θέση σουτάροντας ψηλά και στο 45', από φάουλ του Arter αυτή τη φορά στην περιοχή και κακή απομάκρυνση του Vitaly Janelt o Taylor από την αριστερή γωνία σχεδόν της μεγάλης περιοχής έπιασε ένα φοβερό βολέ, στέλνοντας τη μπάλα ελάχιστα άουτ από το αριστερό δοκάρι.

Η Forest είχε τουλάχιστον τελειώσει το ημίχρονο όπως έπρεπε, και ο Hughton σωστά αποφάσισε να τη βοηθήσει, αποσύροντας Arter και Lolley και βάζοντας τον Knockaert στα δεξιά (με εντολή να αλλάζουν συχνά πλευρές με τον Ameobi) και τον Miguel Ángel Guerrero σε ρόλο σαφώς πιο επιθετικό. Ο Ισπανός φορ ήταν αυτός που στο 48' έβγαλε αριστερά τον Ameobi και σπρίνταρε προς την περιοχή, όπου ο Sammy του επέστρεψε τη μπάλα αλλά του άρπαξε τη μπουκιά από το στόμα με πολύ καλή τοποθέτηση ο Rico Henry. Ακολούθησε ένα τρίλεπτο όπου έγινε... το έλα να δεις: Στο 57' ο Ameobi με τη βοήθεια της τεχνικής του και λίγο της τύχης έφτασε στην τελική γραμμή και γύρισε παράλληλα προς το τέρμα, όπου Knockaert και Taylor απέτυχαν να σπρώξουν τη μπάλα μέσα, στο 58' ο Henry βρήκε τον Fosu στην περιοχή μας και αυτός έπιασε ένα πολύ καλό σουτ που απέκρουσε εξαιρετικά σε κόρνερ ο Samba διατηρώντας μας στο παιχνίδι (να τα λέμε κι αυτά), στο 59' ο Samba με βολέ έβγαλε μπροστά τον Taylor που με αριστερό σουτ μέσα από την περιοχή σημάδεψε τον Raya και στο 60' έγινε η πιο πολυσυζητημένη φάση του αγώνα. Ο Ameobi που είχε περάσει δεξιά έβγαλε στο overlap με τακουνάκι τον Cyrus Christie, αυτός γύρισε στην περιοχή, ο Guerrero έπιασε αέρα και ο Knockaert, στον οποίο κατέληξε η μπάλα, ψύχραιμα με το δεξί την έστειλε στα δίχτυα. Ενώ οι παίκτες είχαν αρχίσει να πανηγυρίζουν, ο δεξιός επόπτης ανακάλυψε ότι ο Taylor στο σουτ του Knockaert έκλεινε το οπτικό πεδίο του Raya. Εγώ βλέποντας και το ριπλέι δεν πείστηκα, πείστηκε όμως ο Geoff Eltringham και έδειξε οφσάιντ. Μέσα στη σύγχυση της επανέναρξης γκρέμισε τον Fosu και πήρε κίτρινη ο Figueiredo, που συμπλήρωσε έτσι πέντε και θα απουσιάσει και αυτός από το ματς με τη Wednesday. Αν προλάβει να γυρίσει ο Scott McKenna καλώς, αλλιώς ο Hughton θα αναγκαστεί να καταφύγει στη λύση είτε του Loïc Mbe Soh, είτε του Michael Dawson που σήμερα δεν ήταν ούτε στην 20άδα.

Αν είχε μετρήσει αυτό το γκολ σίγουρα τώρα θα μιλούσαμε για ένα διαφορετικό ματς, καθώς το αίμα είχε αρχίσει να κυκλοφορεί κανονικά πλέον στις φλέβες των γηπεδούχων (η κοκορομαχία του Samba με τον Toney που στοίχισε και στους δύο την κίτρινη κάρτα κάτι λέει). Στο 65' σε νέο μακρινό βολέ του Samba ο Taylor κέρδισε στη μονομαχία τον Mads Bech Sørensen, σούταρε και βρέθηκε ένας άλλος αμυντικός να τον κοντράρει σε κόρνερ. Ίδιοι οι πρωταγωνιστές στη φάση του 75', όπου πάλι από βολέ του Samba o Taylor μπήκε στην περιοχή, ο Δανός αυτή τη φορά τον τζάρτζαρε και τελικά εκεί που ζητούσαμε (μάλλον κακώς) πέναλτι δεν πήραμε ούτε το κόρνερ, ενώ ένα λεπτό αργότερα ένα δυνατό σουτ του Knockaert ανάγκασε τον Raya να απογειωθεί και να διώξει με το ένα χέρι πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Ο Ισπανός γκολκίπερ στο 81' θα δεχόταν κάρτα για καθυστέρηση, για να πάρετε μια εικόνα. 

Κι όμως, η Brentford που σε όλο αυτό το διάστημα δεν είχε παρά ένα πονηρό σουτ του αναπληρωματικού Sergi Canós που μπλόκαρε με δυσκολία ο Samba (80') βρήκε την ευκαιρία να μας κλείσει οριστικά το σπίτι στο 83' με όπλο και πάλι την κόντρα. Ο Guerrero δεν πρόσεξε την πάσα του στον Ameobi λίγο έξω από την αντίπαλη περιοχή, η βεντάλια των Λονδρέζων άνοιξε ξανά, ο Canós άνοιξε μια υπέροχη πάσα από το αριστερό στο δεξί άκρο της επίθεσής του και ο έτερος νεοεισελθείς, ο Josh Dasilva, απέφυγε εύκολα τον Cafú και με πανέμορφο αριστερό φαλτσαριστό σουτ στο απέναντι "Γ" του Samba ουσιαστικά τελείωσε το ματς. Όμως δεν τα είχαμε δει ακόμα όλα, και στο 88' ήρθε ένα γκολ που θα μας κάνει να ντρεπόμαστε για καιρό. Σε μια τυφλή απομάκρυνση του Janelt, η μπάλα πήρε ύψος και κατευθύνθηκε προς την περιοχή μας. Ο Toney νίκησε στο σπριντ τον Figueiredo, που ψύχραιμα σκεπτόμενος δεν τον μάρκαρε ως τελευταίος, αφού μάλιστα ο Samba είχε καιρό να βγει και να μαζέψει. Όμως ο Κονγκολέζος έμεινε καρφωμένος στο χορτάρι, ο Toney έκανε την προβολή καθώς η μπάλα έσκαγε κάτω και πέτυχε μάλλον το πιο εύκολο από τα 15 γκολ που έχει ήδη βάλει φέτος! Τον κυνηγούσαμε κι εμείς (υποτίθεται) το καλοκαίρι, αλλά η Brentford πλήρωσε τα 10 εκατομμύρια της γνωστής υπεραξίας της Peterborough και τον έκανε δικό της. Ό,τι πληρώνεις, παίρνεις...

Παρ' όλα αυτά, και παρ' όλο που φαινομενικά κανένας στη Forest δεν έδειχνε καμιά διάθεση να παίξει καθυστερήσεις, ο Knockaert μας επιφύλασσε δύο ακόμα εκπλήξεις. Στο 92' ο Janelt έκανε ένα χαζό φάουλ στον Ameobi λίγο μετά τη σέντρα, o Γάλλος εκτέλεσε με γέμισμα στην περιοχή και ο Worrall με δυνατή κεφαλιά στην αριστερή γωνία του Raya πέτυχε το γκολ της τιμής, μην επιτρέποντας στους Bees να κάνουν ρεκόρ συλλόγου με την εστία τους ανέπαφη σε πέμπτο σερί ματς εκτός έδρας (έφτασαν πάντως τους 11 αγώνες χωρίς ήττα). Και στο 95' οι Reds βγήκαν ξανά στην κόντρα και ο Knockaert, ως τελικός αποδέκτης της μπάλας, μπήκε από δεξιά στην περιοχή, για να σωριαστεί κάτω μετά από ντρίμπλα στον Henry. To ριπλέι δείχνει ξεκάθαρη επαφή του αριστερού μπακ με τον εξτρέμ μας, αλλά ο Eltringham το θεώρησε θέατρο και του έδειξε τη δεύτερη κίτρινη κάρτα, θέτοντάς τον εκτός του αγώνα της Τετάρτης (την πρώτη την είχε πάρει στο 79' για σκληρό φάουλ πάλι στον Henry, ενώ και σε μια άλλη φάση στην αντίπαλη περιοχή είχε δώσει ένα όχι και τόσο χαρακτηριστικό της γαλατικής ευγένειας χτύπημα στον Janelt. Αν δεν καταλαβαίνει ο ίδιος ότι αυτή η συμπεριφορά τον καταστρέφει, ίσως να τον βοηθήσει μια ενδεχόμενη άρνησή μας να ανανεώσουμε τον δανεισμό του τον Ιανουάριο.)

Η Forest διατηρήθηκε παρά την ήττα της στην 21η θέση, αφού η Derby έμεινε εντός στο 0-0 με τη Stoke και απλώς μας έφτασε (με οριακά χειρότερη διαφορά τερμάτων), η Wycombe έχασε στην έδρα της 2-1 από την Coventry και η προσεχής αντίπαλός μας στο ντέρμπι της ουράς Wednesday είχε την ίδια ακριβώς τύχη κόντρα στη Barnsley. H Brentford με τη νίκη της ξανάπιασε εξάδα, επωφελούμενη από την ήττα της Bristol City στο Rotherham (2-0). Οι παραπάνω έμειναν ίδιοι, με την πρωτοπόρο Norwich (2-1 εκτός τη Blackburn με δύο γκολ του Teemu Pukki) πρώτη και τη δεύτερη Bournemouth (συνέτριψε 5-0 στο γήπεδό της τη Huddersfield) να ακολουθούνται από Swansea (τεράστια νίκη εκτός 2-0 στο ουαλικό ντέρμπι επί της Cardiff), Watford (1-0 μέσα στο Birmingham... παρά την ανάδειξη του Vladan Ivić ως Μάνατζερ του Μήνα!) και Reading (1-0 στο Λονδίνο την QPR). Στα υπόλοιπα ματς της 18ης αγωνιστικής: Luton-Preston 3-0, Middlesbrough-Millwall 3-0.

Forest: Samba, Christie, Figueiredo, Worrall, Ribeiro, Arter (Guerrero 46'), Yates, Cafú, Lolley (Knockaert 46'), Ameobi, L. Taylor.
Brentford: Raya, Dalsgaard, Pinnock, Bech Sørensen, Henry, Janelt, Marcondes (Haygarth 89'), Jensen (Dasilva 66'), Mbeumo (Ghoddos 86'), Fosu (Canós 66'), Toney (Pressley 89').
Σκόρερς: Worrall 92' - Dalsgaard 15', Dasilva 83', Toney 88'.
Διαιτητής: Geoff Eltringham. Κίτρινες: Figueiredo 61', Samba 64', Knockaert 79' - Toney 64', Raya 82', Janelt 92'. Κόκκινη: Knockaert 95' (δεύτερη κίτρινη).
Θεατές: -

Chris Hughton: "Το σημερινό ματς μού επιφύλασσε τη μεγαλύτερη απογοήτευση από αυτή τη σειρά αγώνων. Ήθελα να αρχίσουμε καλύτερα, αλλά είχαμε αντιμέτωπη μια πολύ καλοκουρδισμένη ομάδα που ξεκίνησε καλύτερα από μας. Δεν μπορούμε να αφήνουμε χώρο σε τέτοιες ομάδες. Δεχθήκαμε τρία πραγματικά πολύ φτηνά γκολ και δεν εκμεταλλευτήκαμε και πάλι τις ευκαιρίες μας στην επίθεση. Η Brentford μάς έδειξε γιατί βρίσκεται τόσο ψηλά στη βαθμολογία, αφού δεν έκανε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της, αλλά εκμεταλλεύτηκε τα δικά μας λάθη. Άσχετα αν δεν αρχίσαμε τόσο καλά όσο θέλαμε, δεν γίνεται να τους επιτρέπουμε να προηγηθούν με ένα τόσο φτηνό γκολ. Αυτά δεν είναι προβλήματα δομής ρόστερ ή αγωνιστικού συστήματος. Είναι ατομικά λάθη που μας στοιχίζουν, καθώς αυτή τη στιγμή δεν έχουμε την ικανότητα να εκμεταλλευόμαστε τις καλές θέσεις στις οποίες βρισκόμαστε. Κι έτσι συνεχίζω να λέω για τα φτηνά γκολ που δεχόμαστε και τις ευκαιρίες που δεν κάνουμε γκολ στην άλλη άκρη του γηπέδου. Θεωρώ την απόφαση του διαιτητή να ακυρώσει το γκολ του Anthony αυστηρή. Πιστεύω ότι θα μπουν πολλά τέτοια γκολ σε ολόκληρη τη χώρα και δεν θα ακυρωθούν. Με απογοήτευσε και η αποβολή, αφού ο Anthony είπε ότι τον βρήκε ο αντίπαλός του με το χέρι, και επιπλέον τον χάνουμε από τον αγώνα της Τρίτης. Ήταν για μας ένα πολύ δύσκολο σερί αγώνων, που μας επισήμανε ξεκάθαρα πού βρισκόμαστε σε σχέση με τις καλύτερες ομάδες της κατηγορίας. Από πλευράς απόδοσης δεν ήμασταν και πολύ μακριά τους, αλλά η αποφασιστικότητά τους στη μία άκρη του γηπέδου και η ποιότητά τους στην άλλη ήταν σαφώς μεγαλύτερες από τις δικές μας".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.