sheffieldw20211

O Yuri Ribeiro κοιτάζει με ικανοποίηση τους συμπαίκτες του που έχουν πέσει πάνω στον Lewis Grabban για να τον συγχαρούν που επέστρεψε με γκολ και έδωσε τη χαριστική βολή στη Sheffield Wednesday, αναλογιζόμενος ότι και αυτός, σχεδόν ένα ολόκληρο 90λεπτο νωρίτερα, είχε απολαύσει τα ίδια, αφού χάρη στο παρθενικό του γκολ με το Garibaldi είχε ανοίξει τον δρόμο για το σπάσιμο του σερί των επτά αγώνων χωρίς νίκη. Το περίφημο "εξάποντο" της ουράς εξελίχθηκε σε μια ιστορία βγαλμένη από τα στρατιωτικά χρόνια των αρσενικών από εμάς, όταν μας μάθαιναν ότι ο παλιός είναι αλλιώς, αλλά και ο νέος είναι ωραίος.

Παίξαμε επιτέλους μπάλα; Σχετικά ναι, αν και πάλι κάτι παθαίναμε μπροστά στο αντίπαλο τέρμα, κόντρα σε μια ομάδα που ουδεμία έκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι βρίσκεται στον πάτο της βαθμολογίας, αφού και το κόψιμο της... μισής τιμωρίας της (από τους δώδεκα βαθμούς που της είχαν αφαιρεθεί αρχικά πήρε πίσω τους έξι) μάλλον δεν στάθηκε αρκετό να της ανεβάσει και πολύ την ψυχολογία από τα τάρταρα. Άκουγα τον Colin Fray και τον Steve Hodge να χαριτολογούν στο μικρόφωνο του BBC μετά το γκολ του Ribeiro από τα αποδυτήρια, λέγοντας "ε, αφού βάλαμε ένα έχουμε τουλάχιστον σίγουρη την ισοπαλία", και να εξηγούν το σκεπτικό τους: η Wednesday έχει να πετύχει δύο γκολ από την πρεμιέρα του πρωταθλήματος, όταν είχε νικήσει με 2-0 εκτός την Cardiff και είχε δημιουργήσει την εντύπωση ότι παρά το χάντικαπ των βαθμών θα πολεμούσε με το μαχαίρι στα δόντια. Ατυχώς για τους Owls -που μάλιστα στις αρχές Νοεμβρίου απέλυσαν τον Garry Monk και προσέλαβαν μια "γριά αλεπού" των πάγκων, τον Tony Pulis, μπας και σώσει οτιδήποτε αν σώζεται- δεν μπόρεσαν να νικήσουν ούτε τη δική μας άμυνα, που φέτος δεν διακρίνεται κιόλας για τη σταθερότητά της.

Μια άμυνα που μάλιστα είχε να αντιμετωπίσει εκτός από την απουσία του τραυματία Scott McKenna και αυτή του Tobias Figueiredo, ο οποίος στο ματς με τη Brentford συμπλήρωσε πέντε κίτρινες κάρτες και τιμωρήθηκε με μία αγωνιστική. Η πλειοψηφία του κόσμου, που πολλές φορές με έχει κάνει να αναρωτηθώ αν οι Άγγλοι όντως ξέρουν τόση μπάλα όση ισχυρίζονται, απεφάνθη ότι αυτό ήταν "μάλλον ευλογία", αφού στο πρόσωπο του Πορτογάλου έχει βρει τον ιδανικό αποδιοπομπαίο τράγο και μάλιστα χλεύασε τον Chris Hughton όταν χθες στη συνέντευξη Τύπου είπε ότι η απουσία του "Figs" είναι σημαντική, αφού είναι "ένας πολύ σταθερός παίκτης". Τη θέση του στα μετόπισθεν πήρε ο Loïc Mbe Soh, που δεν είχε αγωνιστεί ακόμα δευτερόλεπτο επί Hughton. Ο νεαρός Γάλλος έκανε ένα σοβαρό λάθος που θα αναφέρουμε παρακάτω και έχασε αρκετές κεφαλιές από τον έμπειρο Jordan Rhodes που μπήκε στο τελευταίο δεκάλεπτο, αν όμως εξαιρέσουμε αυτά ήταν πολύ σοβαρός και μάλλον (δεν έχω κοιτάξει τα σχετικά στατιστικά) πρέπει να είχε τις περισσότερες απομακρύνσεις στα αντίπαλα γεμίσματα.

Η δεύτερη αλλαγή του Hughton σε σχέση με την ενδεκάδα του Σαββάτου, αναμενόμενη και αυτή, ήταν η παρουσία του Samba Sow αντί του Harry Arter, που δεν έχει πείσει ότι μπορεί να προσφέρει ως αμυντικός μέσος (ούτε ως επιτελικός, θα έλεγα εγώ). Ο δυναμικός χαφ από το Μάλι κέρδισε και πάλι πολλές μάχες στο κέντρο, έβγαλε όλο το ματς άνετα και... δεν πήρε και κάρτα. Η τρίτη σίγουρα δεν ήταν έκπληξη όσον αφορά τον "υποβιβασμό" στον πάγκο του Joe Lolley, αλλά σίγουρα ήταν ως προς τον αντικαταστάτη του. Ο Alex Mighten είχε παίξει βασικός για πρώτη και τελευταία φορά φέτος στον αγώνα με τη Bristol City στις 3 Οκτωβρίου, και επί Hughton (λόγω και ενός τραυματισμού που μεσολάβησε) είχε πάρει μόλις λίγα λεπτά στο πρόσφατο ματς με τη Norwich. Παίζοντας όχι στη δεξιά πλευρά ως συνήθως αλλά στην αριστερή, ο Alex είχε τις καλές του στιγμές απέναντι στον προσωπικό του αντίπαλο Moses Odubajo και στα τρία σέντερ μπακ του Pulis. Θέλει ακόμα αρκετή δουλειά ώστε να τον "νιώθουν" περισσότερο οι αντίπαλοι, αλλά προσπάθησε φιλότιμα και περνάει στους διακριθέντες.

Διακριθέντες είπαμε; Αυτόν τον τίτλο απόψε κανείς δεν τον αξίζει περισσότερο από τον Sammy Ameobi, που έπαιζε μεν στο δεξί άκρο της επίθεσης αλλά βρισκόταν περίπου... παντού. Ακόμα και στην άμυνα! Μετά από την αλλαγή-καψόνι στο 88' του αγώνα με τη Watford, ο διακόπτης στο μυαλό ενός από τους κορυφαίους παίκτες της περσινής σεζόν δείχνει να γυρίζει επιτέλους προς τη σωστή κατεύθυνση, και αυτό μόνο κέρδος μπορεί να είναι για την ομάδα. Πολύ κοντά του και ο Cafú. Ο χαρακτηρισμένος από τους ως άνω "ειδήμονες" του ποδοσφαίρου "το σκουπίδι που μας άδειασε ο Ολυμπιακός" έπαιξε απόψε στη θέση όπου τον φαντάζεται o Hughton να πρωταγωνιστεί: ακριβώς πίσω από τον Lyle Taylor. Με φοβερά σπασίματα της μπάλας, μια καταπληκτική ασίστ και (επιτέλους!) κάτι στημένα που σκόρπιζαν τον τρόμο στην αντίπαλη άμυνα, ο Πορτογάλος ανάγκασε -πιστεύω- ακόμα και τους πιο καχύποπτους να πετάξουν την αρχική τους γνώμη... στα σκουπίδια.

Ήταν, γενικά, ένας αγώνας που δεν θύμιζε σε τίποτα τα "εξάποντα" παραμονής που ξέραμε. Τα κλασικά δημοσιογραφικά κλισέ "αίμα και άμμος", μονομαχία στο Ελ Πάσο" και έτερα γραφικά δεν πέρασαν ούτε απέξω από το άδειο City Ground. Σκεφτείτε ότι σε ματς όπου καίγονταν και οι δύο για βαθμούς δόθηκε μόνο μια κίτρινη κάρτα στο 80', χωρίς μάλιστα να υπάρχουν παράπονα για άλλες. Η Forest ευτύχησε να σκοράρει πολύ γρήγορα, όπως είπαμε, και στη συνέχεια οι Owls, χάρη στην πολύ καλή κυκλοφορία τους με "εγκέφαλο" όπως πάντα τον Barry Bannan, είχαν μεγάλα διαστήματα με τη μπάλα στα πόδια, αλλά δεν πολυήξεραν τι να την κάνουν, αφού μπροστά ήταν σχεδόν ακίνδυνοι. Οι Reds προτίμησαν να τους περιμένουν (εξ ου και το 45-55% στην κατοχή) και να χτυπούν στους ανοιχτούς χώρους, πλην όμως με εξαίρεση τις δύο μαγικές ασίστ που οδήγησαν στα δύο γκολ υστέρησαν και πάλι απελπιστικά στην τελική πάσα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Cafú, τιμώντας το ρόλο του δεύτερου κυνηγού, βρέθηκε τρεις φορές στη μικρή περιοχή απέναντι σε άδειο τέρμα. Τρεις διαφορετικοί παίκτες (o Ameobi στο 71', o Taylor στο 73' και ο Cyrus Christie στο 93'), ενώ είχαν μπει στην περιοχή υπό καλές προϋποθέσεις, απέτυχαν να τον βρουν. Και τις τρεις κατά σύμπτωση (;) απέκρουσε πριν η μπάλα φτάσει ως αυτόν ο Tom Lees...

H φάση του 4' έπαιξε, όπως αποδείχθηκε, τεράστιο ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα. Ο Cafú βρέθηκε με τη μπάλα έξω από τη δεξιά γωνία περίπου της αντίπαλης περιοχής και, ενώ όλοι πίστευαν ότι θα έψαχνε το ανέβασμα του Christie ή τον Ameobi, αυτός σήκωσε το κεφάλι και έκανε μια καταπληκτική παράλληλη μπαλιά στο απέναντι άκρο. Είχε δει ότι ερχόταν από πίσω με φόρα ο Ribeiro, που με μονοκόμματο αριστερό σουτ έστειλε τη μπάλα στην απέναντι γωνία του Joe Wildsmith, που δεν είχε και πολλά περιθώρια να αντιδράσει. Αυτό το Made in Portugal γκολ ήταν αρκετό για να φύγει το άγχος (είχαμε να προηγηθούμε, βλέπετε, από το παιχνίδι με τη Wycombe στις αρχές Νοεμβρίου) και να αντιμετωπιστεί με ψυχραιμία η αναμενόμενη αντίδραση των φιλοξενουμένων. Αυτή εκδηλώθηκε με ένα λίγο άστοχο σουτ εκτός περιοχής του Josh Windass στο 18' (o Brice Samba πάντως έλεγχε άνετα την πορεία της μπάλας), ένα ακόμα σουτ του Kadeem Harris από το "D" μετά από κακή κεφαλιά-απομάκρυνση του Mbe Soh πάνω στον Samba στο 27', και κυρίως με τη σέντρα του Bannan στο 41' από τα δεξιά, όπου ο Windass έπιασε την πρώτη κεφαλιά και ο επερχόμενος Adam Reach στο δεύτερο δοκάρι δεν πρόλαβε για πολύ λίγο να σπρώξει τη μπάλα στα δίχτυα με τον Samba εξουδετερωμένο. 

Και πάλι, όμως, η Forest ήταν αυτή που έφτασε πιο κοντά στο γκολ. Σε μια πολύ επικίνδυνη κόντρα στο 23', που μάλιστα ξεκίνησε από βολέ του Samba, ένας συνδυασμός Taylor και Ameobi στα δεξιά κατέληξε σε εξαιρετική μπαλιά του τελευταίου στην πλάτη της άμυνας, όπου πετάχτηκε ο Cafú και σκόραρε, αλλά υποδείχθηκε σωστά σε θέση οφσάιντ. Στο 39' παρά λίγο να γίνει το 2-0, όταν ο Cafú βρήκε υπέροχα τον προωθημένο Christie, που σέντραρε παράλληλα, ο Taylor απέτυχε να βρει τη μπάλα, ο Ribeiro του την επέστρεψε και η προβολή του σέντερ φορ μας πέρασε μεν από τον Wildsmith, αλλά ο Chey Dunkley απομάκρυνε πάνω στη γραμμή του τέρματος. Και στο 45' ο Mighten "χόρεψε" Lees και Odubajo και μπήκε στην περιοχή, όπου ο τελευταίος φάνηκε να τον εμποδίζει βάζοντας το μπράτσο του μπροστά του και τελικά να τον ρίχνει κάτω, αλλά ο Stephen Martin έδειξε να συνεχιστεί το παιχνίδι.

Ακόμα πιο λίγες φάσεις είχε το δεύτερο μέρος. Αρχικά (49') σε κόρνερ του Cafú από δεξιά ο Mighten έπιασε την πρώτη κεφαλιά και ο Wildsmith πετάχτηκε στην πορεία της μπάλας πριν επωφεληθεί ο Taylor. O Pulis αποφάσισε ότι χρειαζόταν περισσότερη δύναμη μπροστά και απέσυρε προς γενική έκπληξη τον πολύ δραστήριο Harris για να βάλει τον πιο ογκώδη Callum Paterson. Στο 60' ο Cafú έκανε ίσως το μόνο του λάθος στο ματς, καθώς βγήκε σε θέση σέντερ φορ από πολύ καλή πάσα του Sow και αντί να σουτάρει, αν και είχε χώρο και έβλεπε τέρμα, προσπάθησε να πασάρει αριστερά του στον Mighten βάζοντας περισσότερη δύναμη από όση έπρεπε. Στο 66' πάντως έπαιξε όμορφα το "1-2" με τον Ameobi και ο τελευταίος σούταρε λίγο έξω από την περιοχή για να μπλοκάρει δύσκολα στην αριστερή του γωνία ο Wildsmith. H Wednesday συνέχιζε να προσπαθεί να βγει μπροστά, αλλά έπεφτε συνεχώς σε τοίχο, έμενε ανοιχτή και πίσω και παρα λίγο να την πατήσει στη φάση του 73' που λέγαμε πριν, και που ξεκίνησε από δυνατή απομάκρυνση του Ameobi και κλέψιμο του Taylor από τον Joost van Aken.

O Lyle είχε χτυπήσει μόλις στο 6', σε διεκδίκηση με τον Dunkley, δεν άντεχε άλλο και στο 76' άφησε τη θέση του στον Grabban, που είχε συμπεριληφθεί στην αποστολή για πρώτη φορά μετά τον αγώνα της 23ης Οκτωβρίου με τη Derby και τον τραυματισμό του που ακολούθησε. Μπήκε στον αγώνα χωρίς να έχει ακόμα σκοράρει φέτος σε οκτώ αγώνες, αλλά με την αυτοπεποίθηση που τον διακρίνει με τη μπάλα στα πόδια άθικτη. Ο Pulis θορυβήθηκε και τα έπαιξε όλα για όλα, περνώντας στη θέση του στόπερ van Aken τον Rhodes, που πέρσι στο ίδιο γήπεδο είχε πετύχει χατ-τρικ στο εκκωφαντικό 4-0 των Owls, όπου όλα τα γκολ μπήκαν στο πρώτο ημίχρονο. Αυτή τη φορά όμως η μπίλια έμελλε να κάτσει στο κόκκινο. Στο 87' Grabban και Ameobi συνδυάστηκαν στα δεξιά και ο Sammy έστειλε μια "γλυκιά" μπροστινή μπαλιά πάνω από το κεφάλι του προσωπικού του αντιπάλου, ο "μίστερ 20 γκολ" την κυνήγησε, βρήκε μπροστά του τον Lees που δοκίμασε να διώξει, του πήρε την κόντρα και εκτέλεσε υποδειγματικά τον Wildsmith. "Welcome back, Grabbs!" φώναξε από τα επίσημα ένας ενθουσιασμένος Nicholas Randall. O Lees έμεινε για αρκετή ώρα κάτω και ακόμα και οι φυσιοθεραπευτές που μπήκαν να τον φροντίσουν παραπονούνταν στον διαιτητή για φάουλ του Grabban στη διεκδίκηση, όμως μετά από αρκετά ριπλέι που είδα δεν μπορώ να τους δώσω δίκιο. Ο Grabban "τσιμπάει" τη μπάλα και προφανώς ο αμυντικός της Wednesday στην προσπάθειά του να απομακρύνει δυνατά τον χτυπάει εκείνος. Ο "Grabbs" δεν έπεσε. Το ήθελε πολύ το γκολ, και τώρα που επιτέλους άνοιξε τον φετινό λογαριασμό μακάρι να συνεχίσει έτσι!

Τρεις βαθμοί στο σακούλι, λοιπόν, αλλά οι Reds παραμένουν καρφωμένοι στην 21η θέση μετά το πρώτο μισό της 19ης αγωνιστικής, που είδε την επόμενή μας αντίπαλο Millwall να κάνει το "μπαμ" μέσα στο Bristol επί της City με 2-0 και να μας περιμένει το Σάββατο στο πάντα αφιλόξενο για μας Den. Στην κορυφή η Bournemouth πέρασε προσωρινά πρώτη λυγίζοντας με το οριακό 1-0 την αντίσταση της ηρωικής Wycombe, που έπαιζε από το 64' με δέκα και έμεινε έτσι πέντε βαθμούς πίσω μας, ενώ η Wednesday επτά. Είχαμε επίσης την ισοπαλία (1-1) στο ντέρμπι Watford-Brentford, με αμφότερα τα γκολ να μπαίνουν με πέναλτι και τους Bees να ισοφαρίζουν με παίκτη λιγότερο, και ακόμα QPR-Stoke 0-0 και Barnsley-Preston 2-1, ενώ η αγωνιστική ολοκληρώνεται αύριο με τους αγώνες Derby-Swansea, Cardiff-Birmingham, Middlesbrough-Luton, Blackburn-Rotherham, Coventry-Huddersfield και το ντέρμπι Reading-Norwich.

Forest: Samba, Christie, Mbe Soh, Worrall, Ribeiro, Sow, Yates, Mighten (Lolley 88'), Ameobi, Cafú, L. Taylor (Grabban 76'). 
Sheffield Wednesday: Wildsmith, Lees, Dunkley, van Aken (Rhodes 80'), Reach, Pelupessy, Shaw (Hunt 75'), Bannan, Harris (Paterson 55'), Windass (Brown 75').
Σκόρερς: Ribeiro 4', Grabban 87'.
Διαιτητής: Stephen Martin. Κίτρινη: Odubajo 80'.
Θεατές: -

Chris Hughton: "Περάσαμε δύσκολα τις τελευταίες εβδομάδες, οφείλω να ομολογήσω, ειδικά οι παίκτες, αφού από πλευράς εργατικότητας και προσπάθειας δεν είχα κανένα παράπονο από αυτούς. Απόψε το γεγονός ότι ανοίξαμε το σκορ τόσο νωρίς μας ηρέμησε, και από κει και πέρα πιστεύω ότι είχαμε μια πραγματικά καλή απόδοση. Απλώς είναι κρίμα που δεν αυξήσαμε το προβάδισμά μας νωρίτερα, όταν το παιχνίδι άνοιξε. Το γρήγορο γκολ έκανε μεγάλη διαφορά και άλλαξε τα συναισθήματα στον αγώνα. Απόψε τα αποδυτήριά μας είναι χαρούμενα, και παρ' όλο που στη βαθμολογία βρισκόμαστε ακόμα στην ίδια θέση αυτό το αποτέλεσμα μας δίνει μια βάση για να χτίσουμε πάνω της, και μακάρι να έρθουν ακόμα καλύτερα στο μέλλον. Ανεξάρτητα από το αρνητικό σερί και τη βαθμολογική θέση της, η Sheffield Wednesday έχει ορισμένους ταλαντούχους παίκτες και ήμουν βέβαιος ότι θα κατάφερνε να κρατήσει τη μπάλα πολλή ώρα στην κατοχή της. Την αντιμετωπίσαμε πολύ καλά με το σχήμα που παρατάξαμε και πρέπει να πω ότι είμαι σχεδόν το ίδιο ικανοποιημένος με τα δύο γκολ που πετύχαμε και με τα... μηδέν που δεχθήκαμε. Πιστεύω ότι ο Mbe Soh και ο Mighten τα πήγαν πάρα πολύ καλά. Ο Loïc προπονείται εξαιρετικά κάθε μέρα, και θεωρώ ότι αυτό του επέτρεψε να μπει στην ομάδα και να παίξει τόσο υπέροχα όσο έπαιξε. Ο Alex έδειξε λίγο 'σκουριασμένος' όταν βρέθηκε σε κάποιες θέσεις, αλλά έχει καιρό να παίξει 90 λεπτά και δούλεψε πάρα πολύ για να έχει μια γενικά πολύ καλή παρουσία. Για τον Cafú δεν ήξερα και πολλά όταν ήρθα στην ομάδα, αλλά είμαι βέβαιος ότι είναι παίκτης που μπορεί να διαπρέψει περισσότερο στην επίθεση. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο έχει μάθει πολλά για τον τρόπο παιχνιδιού στην Αγγλία και είναι δυνατός με τη μπάλα στα πόδια και δημιουργικός. Τώρα πρέπει να προσθέσουμε και λίγα ακόμα στοιχεία στο παιχνίδι του γύρω από την αντίπαλη περιοχή, και ίσως και λίγο περισσότερα γκολ. Όταν έχεις στην ομάδα σου τις ικανότητες και την ευχέρεια στο σκοράρισμα του Grabban, είναι υπέροχο τον βλέπεις να επιστρέφει. Ακόμα και αν δεν έβαζε το γκολ απόψε, και πάλι θα ήμασταν ενθουσιασμένοι που θα τον είχαμε πίσω στο γήπεδο και στα αποδυτήρια. Είναι ένας παίκτης που αποπνέει σεβασμό και ένα μεγάλο μπόνους για την ομάδα".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.