stoke20211

"Oh City Ground, oh mist rolling in from the Trent, my desire is always to be here..." Ποιος φίλος της Forest δεν έχει τραγουδήσει αυτή τη διασκευή του "Mull of Kintyre" του Paul McCartney που ακούγεται στο City Ground πριν από την έναρξη κάθε ημιχρόνου; Στην Ελλάδα, πάντως, λίγοι θα ξέρουν ότι το Nottingham και το Stoke διασχίζονται από το ίδιο ποτάμι, τον Trent, και η ομίχλη που ανεβαίνει από τα νερά του και μπαίνει συνήθως μέσα στο City Ground απόψε εμφανίστηκε και στο bet365 Stadium, δίνοντας στην ομάδα μας κάτι σαν μεταφυσική ώθηση που τη γέμισε με σπάνια για φέτος αυτοπεποίθηση ώστε να διεκδικήσει μέχρι και τη νίκη.

Δεν πανηγυρίζω την ισοπαλία. Καμιά ισοπαλία δεν είναι για πανηγυρισμούς, εκτός αν δίνει πρόκριση ή τίτλο (όπως το 0-0 στο Coventry το 1978 με τη φοβερή απόκρουση του Peter Shilton, που σφράγισε και μαθηματικά το μοναδικό μας πρωτάθλημα). Σκεφτείτε όμως τα δεδομένα πριν την αποψινή σέντρα. Από τη μία η 20ή και ασταθέστατη Forest, από την άλλη η 7η και πολύ καλά δουλεμένη από τον Michael O'Neill Stoke, που από την περσινή αβεβαιότητα έχει περάσει και πάλι στη διεκδίκηση (κάτι που ευελπιστώ να συμβεί και σε μας του χρόνου). Μέσα σε όλα αυτά και ένα γκολ παιδικής χαράς, από το οποίο βρεθήκαμε πίσω χωρίς καν να έχουμε απειληθεί... Η ομάδα όμως σήκωσε τα μανίκια, δούλεψε, ευνοήθηκε σε μια φάση από την τύχη αλλά όχι περισσότερο από την αντίπαλό της στο δικό της γκολ, τελείωσε με μεγαλύτερη κατοχή μπάλας (46-54%) και περισσότερες τελικές προσπάθειες (6-14), είχε 100% επιτυχία στα τάκλιν (!!!), δεν κινδύνεψε σχεδόν καθόλου στο δεύτερο ημίχρονο και αν ο Cafú στο 86' ήταν πιο ψύχραιμος θα μπορούσε να φύγει και με το τρίποντο, το οποίο δεν θα έλεγε κανείς ότι δεν άξιζε. Οι Reds θύμισαν καλές περσινές εποχές, και μακάρι να καταφέρουν να χτίσουν πάνω σε αυτή την εμφάνιση και το αήττητο σερί τους που έφτασε πλέον τα τέσσερα ματς.

Ο Chris Hughton έχει γενικά τη φήμη καλού ανθρώπου. Και συμπαθεί πολύ τον Anthony Knockaert από την κοινή θητεία τους στη Brighton. Όπως έχω ξαναγράψει, κάποτε πήρε όλη την ομάδα και πέταξε στη Γαλλία για να του συμπαρασταθεί στην κηδεία του πατέρα του. Απόψε, στο τελευταίο παιχνίδι του 2020, και με την απόφαση του συλλόγου για την ανανέωση ή μη του δανεισμού του Knockaert από τη Fulham και για το υπόλοιπο της σεζόν να επίκειται, ο Hughton αποφάσισε να τον βοηθήσει να πείσει ότι μπορεί να μείνει αφήνοντας στον πάγκο τον Alex Mighten. O Knockaert κάθε άλλο παρά έβγαλε μάτια, και γύρω στο 60' ήμουν βέβαιος ότι θα έβγαινε εκείνος αντί του Sammy Ameobi. Εκ των πραγμάτων μπορεί ο μάνατζερ να "δικαιώθηκε" αφού από σέντρα του Γάλλου προήλθε η ισοφάριση, αλλά εγώ εξακολουθώ να είμαι κατά της παραμονής του. Θέλει τη μπάλα συνέχεια στα πόδια του, καθυστερεί την ανάπτυξη, κάνει ανούσιες ντρίμπλες (όπως στο πρώτο ημίχρονο όταν τον έβγαλε ο Lewis Grabban στην περιοχή και εκείνος επιχείρησε να περάσει μέσα από δύο), όταν βρεθεί σε θέση για έστω ένα σουτ με μικρές προϋποθέσεις επιτυχίας δεν βλέπει καν τον συμπαίκτη, και εν πάση περιπτώσει δεν θεωρώ ότι η συνεισφορά του ως τώρα (ένα γκολ και μία ασίστ σε 15 ματς) δικαιολογεί τις 37.500 λίρες την εβδομάδα που παίρνει, πράγμα που τον καθιστά τον μακράν πιο ακριβοπληρωμένο παίκτη μας αυτή τη στιγμή.

Αλλά ας δούμε τι έγινε στο ματς. Η Forest έφτασε κοντά στο άνοιγμα του σκορ στην πρώτη κιόλας φάση της, στο 15', όταν ο Knockaert εκτέλεσε κόρνερ από δεξιά, η μπάλα πέρασε από πολύ κόσμο, ο Joe Worrall έβαλε την προβολή στο δεύτερο δοκάρι μέσα από τη μικρή περιοχή αλλά πρόλαβε ο Nick Powell και τον κόντραρε σε κόρνερ. Στο 17' ο Tommy Smith σέντραρε από δεξιά, ο εδώ και πολλά χρόνια πονοκέφαλός μας Sam Vokes πλάσαρε με τη μία και ο Brice Samba έπεσε σωστά στην αριστερή γωνία του και έδιωξε σε κόρνερ. Δευτερόλεπτα αργότερα η μπάλα θα έπαιζε ένα πολύ άσχημο παιχνίδι στον Κονγκολέζο γκολκίπερ. Ο Jordan Thompson εκτέλεσε με εσωτερικό φάλτσο, ο Grabban που ήταν στο πρώτο δοκάρι και έδειξε ότι θα έδιωχνε τελικά (άγνωστο γιατί) άφησε τη μπάλα να περάσει και ο Samba που αιφνιδιάστηκε την είδε να χτυπάει στα πόδια του και να περνάει τη γραμμή. 100% λάθος του σέντερ φορ μας, αφού στο πρώτο δοκάρι τη μπάλα "την τρως", όπως διδάσκουν και στις ακαδημίες. Στο ραδιόφωνο του BBC o Colin Fray είπε ότι μάλλον άκουσε κάποιον να φωνάζει "keeper" ("τέρμα"). Όμως το απορημένο βλέμμα του Samba και τα αγριεμένα "γαλλικά" του Worrall προς τον Grabban μάλλον δεν συνηγορούν σε αυτό. Ένα τέτοιο σοκ αρκεί για να σου κόψει τα πόδια, και οι Reds, παρ' όλο που προσπάθησαν, δεν κατάφεραν να φτιάξουν ευκαιρία ως τη λήξη του ημιχρόνου. Αλλά και η Stoke απείλησε μόνο στο 38', όταν σε άλλη μια σέντρα του Thompson o Vokes έπιασε τη δυνατή κεφαλιά, ευτυχώς στην αγκαλιά του Samba.

Και ύστερα ήρθε η ομίχλη, που στην ανάπαυλα άρχισε αργά αλλά σταθερά να εισβάλλει στο γήπεδο. Το ίδιο αργά αλλά σταθερά άρχισε και η Forest να ανεβαίνει, λες και οι γκρίζες εμφανίσεις της έκαναν παραλλαγή στην ομίχλη και μπέρδευαν τους παίκτες του O'Neill. Στο 50' σε σέντρα του Cyrus Christie ο 20χρονος Josef Bursik, που είναι διεθνής με την Κ21 της Αγγλίας και τον οποίο ο O'Neill προτιμά στο τέρμα από τον πολύπειρο Andy Lonergan, έχασε τη μπάλα μέσα από τα χέρια του αλλά πρόλαβε να την καπακώσει πριν επωφεληθεί ο Cafú. Ο Christie στο 57' ελίχθηκε από δεξιά, συνέκλινε προς το κέντρο και έπιασε ένα φοβερό σουτ με το αριστερό, στέλνοντας τη μπάλα να περάσει σφυρίζοντας ελάχιστα έξω από το δεξί δοκάρι. Και αφού στο 60' ο Samba απέκρουσε θεαματικά, αλλά με σχετική ευκολία το δεξί φαλτσαριστό σουτ του Jacob Brown έξω από την περιοχή και στο 64' όπως είπαμε ο Ameobi, που πέρσι είχε σκοράρει στο υπέρ μας 3-2 στο ίδιο γήπεδο, αποχώρησε για να πάρει τη θέση του ο Joe Lolley (που επίσης είχε βάλει γκολ, όπως και ο Grabban), στο 65' ήρθε η ισοφάριση, με τον Knockaert μετά από κόρνερ και απόκρουση της άμυνας να σεντράρει από αριστερά και τον αρχηγό των γηπεδούχων James Chester, υπό την πίεση του Worrall που είχε μείνει προωθημένος, να πιάνει κεφαλιά προς τα πίσω και να κρεμάει τον τερματοφύλακά του.

Ο Knockaert κόντεψε να χύσει την καρδάρα στο 67', όταν έκανε τάκλιν με τις τάπες στον Brown στο κέντρο του γηπέδου και ο διαιτητής Dean Whitestone ευτυχώς δεν είδε τίποτα και δεν έδωσε ούτε φάουλ (στην Championship κι αν έχουμε δει παίκτες να αποβάλλονται για τέτοια μαρκαρίσματα). Η ορατότητα ήταν πια πολύ περιορισμένη, και ίσως κι αυτό να έπαιξε το ρόλο του. Ειλικρινά, από εκεί και πέρα δεν είδα και πολλά για να ξέρω τι έγινε... Από κοντινό πλάνο φάνηκε στο 80' ότι ο Lyle Taylor (που με είχε εκνευρίσει στο 1-0 γιατί η κάμερα τον έπιασε να χαριεντίζεται στον πάγκο), ο οποίος πήρε τη θέση του Grabban, έπιασε αμέσως δουλειά και από θέση δεξιού εξτρέμ έστειλε στην περιοχή μια φαρμακερή συρτή σέντρα, με τον Lolley να πετάγεται στην πορεία της μπάλας και να προλαβαίνει τον προσωπικό του αντίπαλο, αλλά η προβολή του από τη μικρή περιοχή να στέλνει τη μπάλα ψηλά άουτ. Κάπου μέσα στη σύγχυση είχε περάσει ως αλλαγή και ο John Obi Mikel, σκιά του εαυτού του πια, ο οποίος στο 86' έδωσε μια πάσα εντελώς για τα πανηγύρια λίγο έξω από τη μεγάλη του περιοχή. Ο Cafú που τον είχε πάρει χαμπάρι έκλεψε και βγήκε τετ α τετ με τον Bursik. Δεν πλάσαρε άσχημα, αν και από αυτή η θέση ίσως και να ήταν καλύτερα να επιχειρήσει να τον ντριμπλάρει, αλλά ο γκολκίπερ των Potters άπλωσε το πόδι του και απέκρουσε σε κόρνερ. Το ανέλαβε και πάλι ο Knockaert και ο Tobias Figueiredo, που έπιασε κεφαλιά ψαράκι, είδε προς μεγάλη του απογοήτευση τη μπάλα να φεύγει ελάχιστα άουτ. Και στο 89' ένα ακόμα κλέψιμο του Cafú έφερε τη μπάλα στον Knockaert, που θέλησε να ντριμπλάρει πριν κάνει το σουτ και ο Chester τον έκοψε. Αφού ξεπεράσαμε την παρά λίγο ψυχρολουσία του 93', όταν ο Tommy Smith σέντραρε από δεξιά και ο Vokes έπιασε νέα κεφαλιά πάνω στον Samba, στην ακριβώς επόμενη φάση ο Knockaert βρέθηκε αριστερά έξω από την περιοχή και αντί να πασάρει στον Taylor που περίμενε μόνος δεξιά του προτίμησε να σουτάρει, καλά μεν άστοχα δε, σπαταλώντας και αυτή την τελευταία ευκαιρία.

Οι τρεις βαθμοί θα ήταν πολύτιμοι, αλλά δεν τους πήραμε, και σαν για να μας τιμωρήσουν νίκησαν τρεις ομάδες που βρίσκονται από κάτω μας. Νωρίς το βραδάκι η Derby θριάμβευσε με 4-0 μέσα στο Birmingham και πλέον ισοβαθμεί μαζί μας με ένα ματς λιγότερο και μας περνάει στη διαφορά τερμάτων, ενώ η Wycombe έκανε την έκπληξη καθαρίζοντας στην έδρα της με 2-1 την Cardiff που μείωσε μόλις στο 93', και η Sheffield Wednesday, που χθες έδιωξε τον Tony Pulis μετά από δέκα μόλις αγώνες στον πάγκο της και με τον υπηρεσιακό Neil Thompson στο τιμόνι, για πρώτη φορά ξεκόλλησε από τις δύο τελευταίες θέσεις με τη σπουδαία νίκη στο Hillsborough επί της Middlesbrough με το ίδιο σκορ. Ευτυχώς για τη Forest, με το ίδιο 2-1 έχασε και η (ελεύθερη κορονοϊού πλέον) Rotherham στο γήπεδό της από την απρόσμενα καλή φέτος Barnsley, με συνέπεια να πέσει εκείνη στην 23η θέση και να αφήσει εμάς στην 21η. H Preston, την οποία αντιμετωπίζουμε στο Deepdale το Σάββατο στο φινάλε του πρώτου γύρου, νίκησε εύκολα γηπεδούχος την Coventry με 2-0. Στην κορυφή η Norwich στραβοπάτησε για δεύτερο σερί ματς, μένοντας στο 1-1 εντός έδρας με τη 19η QPR, με το σκορ να διαμορφώνεται από δύο πέναλτι. Είχαμε επίσης Huddersfield-Blackburn 2-1 και Luton-Bristol City 2-1 (τρομερή ρέντα απόψε το 2-1, κρίμα που δεν ήρθε και για μας), ενώ η Millwall παραμένει σε καραντίνα και ο αγώνας της στο Λονδίνο με τη Watford αναβλήθηκε. Η 22η αγωνιστική ολοκληρώνεται αύριο με τα μεγάλα ντέρμπι κορυφής Brentford-Bournemouth και Swansea-Reading.

Stoke: Bursik, Chester, Souttar, Collins, Thompson (Obi Mikel 68’), McClean, Allen (Clucas 61’), Smith, Powell (Ince 82’), Brown (Oakley-Boothe 82’), Vokes.
Forest: Samba, Christie, Figueiredo, Worrall, Ribeiro, Sow, Yates, Ameobi (Lolley 64’), Cafú, Knockaert, Grabban (L. Taylor 76’).
Σκόρερς: Thompson 18' - Chester 65' (αυτογκόλ).
Διαιτητής: Dean Whitestone. Κίτρινη: Brown 81'.
Θεατές: -

Chris Hughton: "Δείξαμε καλή εντίδραση και επιστρέψαμε από ένα κοροϊδίστικο γκολ παίρνοντας αποτέλεσμα σε μια δύσκολη έδρα. Ο προπονητής δεν ζητάει τίποτα άλλο από αυτό, δηλαδή να ανεβάσουν οι παίκτες την απόδοσή τους, πράγμα που έκαναν και στο τέλος του αγώνα βρεθήκαμε σε κάποιες πολύ καλές θέσεις. Από την ισοφάριση και μετά το μόνο ζήτημα ήταν αν θα μπορούσαμε να πετύχουμε το γκολ της νίκης. Τα παιδιά αξίζουν συγχαρητήρια γιατί δεν συμβιβάστηκαν ποτέ με τον έναν βαθμό και ήθελαν και τους τρεις. Φυσικά η ευκαιρία του Cafú ήταν η καλύτερη του αγώνα, αλλά εν μέρει έτσι είναι φέτος η σεζόν μας, αφού σε κάποια ματς ήμασταν καλοί αλλά δεν καταφέραμε να σκοράρουμε και να νικήσουμε. Φυσικά και δεν μου αρέσει να δεχόμαστε πρώτοι γκολ - προτιμώ παιχνίδια σαν αυτό με τη Sheffield Wednesday όπου χτυπήσαμε πρώτοι εμείς. Το γκολ που φάγαμε ήταν πολύ φτηνό, από κει και πέρα όμως κοιτάμε την αντίδραση. Όταν ισοφαρίσαμε υπήρχε ακόμα χρόνος για να διεκδικήσουμε τη νίκη. Από εκεί ως το τέλος πιστεύω ότι ήταν το καλύτερο διάστημά μας από τότε που ανέλαβα, και πιστεύω πως αξίζαμε τη νίκη, αλλά τι να κάνουμε, έτσι έχουν τα πράγματα αυτή τη στιγμή για μας. Το τελευταίο 25λεπτο δεν βλέπαμε καθόλου τι γινόταν στην άλλη πλευρά του γηπέδου. Αν αυτό είχε συμβεί νωρίτερα ή στην αρχή του αγώνα, ίσως και να είχε διακοπεί. Μάλλον ο διαιτητής επέτρεψε να συνεχιστεί γιατί το ματς ήταν ήδη σε προχωρημένο σημείο και η κατάσταση δεν χειροτέρεψε. Ένα μέρος της δουλειάς μας είναι να δίνουμε οδηγίες, και όταν δεν βλέπεις ούτε τους παίκτες, ούτε πού είναι η μπάλα δυσκολεύεσαι. Ευτυχώς καταφέραμε να το ολοκληρώσουμε, αφού το τελευταίο που θέλαμε ήταν να αναβληθεί, με τόσα ματς που έχουμε μπροστά μας λόγω φορτωμένου προγράμματος. Έχουμε κάτι πάνω στο οποίο μπορούμε να χτίσουμε και μπαίνουμε στον Ιανουάριο σκεπτόμενοι πώς μπορούμε να τον τελειώσουμε και αυτόν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ως ομάδα. Έχω ένα καλό ρόστερ με παίκτες που θέλουν να πάμε καλά, απλώς πρέπει να μεταφράσουμε αυτό που έχουμε τώρα σε τρίποντα, ώστε να ξεφύγουμε από αυτή την άβολη βαθμολογική θέση".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα του BBC.