Τον λένε Jordi, αλλά δεν είναι... Καταλανός. Η καταγωγή του είναι από τη Γκάνα, αν και είδε το πρώτο φως στο Slough, ανάμεσα στο Λονδίνο και στο Reading, σε απόσταση περίπου 30 χιλιομέτρων από κάθε πόλη. Έτσι πήγε στη Reading πολύ μικρός, στα 17 μετακόμισε στην Arsenal και από αυτή μας ήρθε απόψε, δανεικός για όλη τη φετινή σεζόν, ως μια από τις πολλές περιπτώσεις πιτσιρικάδων που υπογράφουν επαγγελματικά συμβόλαια σε μεγάλους συλλόγους, όμως παίζουν είτε στις Κ23, είτε δανεικοί αλλού. Ο Jordi Osei-Tutu θεωρείται μια καλούτσικη ως καλή λύση για το δεξί άκρο της άμυνάς μας. Υπάρχουν πάντως και αρκετά "αλλά"...

Ο Osei-Tutu πλησιάζει τα 23 (θα τα κλείσει στις 2 Οκτωβρίου) και έχει στα πόδια του μόλις... μιάμιση σεζόν σε κανονικά (εννοώ ανδρικά) πρωταθλήματα αν και είναι επαγγελματίας από το 2015 που πήγε στην Arsenal, και παρ' όλο που λέγεται ότι στους Gunners τον έχουν σε μεγάλη εκτίμηση (διετέλεσε μάλιστα και αρχηγός στην Κ23) δεν τον έβαλαν ποτέ να παίξει με την πρώτη ομάδα. Απλώς τον πήραν στην αποστολή στην τουρνέ τους στην Άπω Ανατολή το 2018 και στο προπονητικό τους καμπ στο Ντουμπάι στις αρχές του 2019. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς πήγε δανεικός στη γερμανική Bochum, ομάδα Β' κατηγορίας, και έβγαλε εκεί την πρώτη σεζόν του... κορονοϊού. Μετά πήγε στην Cardiff, όπου τραυματίστηκε στον οπίσθιο μηριαίο τον περασμένο Οκτώβριο και δεν ξανάπαιξε μετά από μόλις εννέα συμμετοχές... Μάλιστα το transfermarkt αναφέρει ότι τον Μάιο έκανε εγχείριση στον αστράγαλο! Έχει δηλαδή κάτι λιγότερο από ένα χρόνο να παίξει μπάλα, και ψάχνοντας λεπτομερώς τα φετινά φιλικά της Arsenal δεν είδα πουθενά γραμμένο το όνομά του.

Ο Chris Hughton στις δηλώσεις του στάθηκε στην εντυπωσιακή σεζόν του Osei-Tutu στη Γερμανία. Και ήταν όντως εντυπωσιακή από την άποψη ότι στα στατιστικά βλέπεις 22 συμμετοχές, 3 ασίστ και... 5 γκολ! Και λες, δεξί μπακ και πέντε γκολ; Θα έσκισε το παιδί. Ενδεικτικά αναφέρω ότι στη σεζόν 2019-'20, που του απέφερε τον τίτλο του Παίκτη της Χρονιάς και τη μεταγραφή στην Aston Villa, o Matty Cash είχε μόλις τρία γκολ σε 45 συμμετοχές. Ψάχνοντας όμως πιο βαθιά, ανακάλυψα ότι από αυτά τα 22 ματς μόνο στα τέσσερα έπαιξε δεξί μπακ. Στα υπόλοιπα, ειδικά προς το τέλος της χρονιάς και αφού πέρασε ένα σχετικά μεγάλο διάστημα μεταξύ πάγκου και εξέδρας, ήταν ο βασικός... δεξιός εξτρέμ της ομάδας του! Σε αυτό το διάστημα πέτυχε τέσσερα από τα πέντε γκολ του. Αυτή η ανάγνωση παραπέμπει μεν σε γρήγορο παίκτη, όμως μας αφήνει λίγο στο σκοτάδι σχετικά με τα αμυντικά του καθήκοντα και μας υποψιάζει ότι μάλλον θα είναι καλύτερος σε σχήμα με τρεις στην άμυνα. Όλα αυτά οδηγούν στο εξής εύλογο ερώτημα: Οι ίδιες φήμες που ήθελαν τον Osei-Tutu να έρχεται σε μας από χθες ήθελαν και αυτομάτως να φεύγει ο Jordan Gabriel για Blackpool ή Sunderland. Είναι τόσο συνετό να διώξεις (για λιγότερο από εκατομμύριο μάλιστα) έναν από τους πλέον ανερχόμενους παίκτες της ακαδημίας σου και να έχεις στο δεξιό άκρο της άμυνας μόνο έναν παίκτη περιορισμένης εμπειρίας, που ίσως να μην έχει καταλήξει ακόμα και ο ίδιος στη θέση που του αρέσει πιο πολύ; Ευτυχώς ο Hughton είπε ότι η απόκτησή του "ενισχύει τον ανταγωνισμό" και ελπίζουμε να το εννοεί.

Όσο για τη δεύτερη σεζόν στην Cardiff, και ο ίδιος μάλλον θα θέλει να την ξεχάσει. Εννέα ματς (ένα-δύο πάλι ως εξτρέμ), μηδέν γκολ, μηδέν ασίστ, τρεις ήττες στα ματς που έπαιξε ολόκληρο 90λεπτο (η πρώτη μάλιστα στο ντεμπούτο του, 0-3 στο League Cup από τη Northampton, που στο τέλος της σεζόν θα υποβιβαζόταν από τη League One). Και όπως είπαμε, από τον Οκτώβριο του 2020 εκτός δράσης, με έναν σοβαρό τραυματισμό και μια εγχείριση. 

Ο ίδιος, εκτός από τα τετριμμένα ("χαίρομαι που θα παίξω σε έναν τόσο ιστορικό σύλλογο, ανυπομονώ να δείξω στους φιλάθλους τι μπορώ να κάνω" κλπ.) δήλωσε έτοιμος για την πρόκληση παρά τη δυσκολία και τη... σκληράδα της κατηγορίας. Μακάρι να είναι... Και σίγουρα μακάρι να βοηθήσει πολύ περισσότερο από κάποιους άλλους παίκτες που μας ήρθαν από τους Gunners μετά το γύρισμα της χιλιετίας - τον Aaron Ramsey, τον Chuba Akpom και τον Carl Jenkinson! Κακή η παράδοση με τις μεταγραφές από τον σύλλογο στον οποίο δωρίσαμε τις πρώτες του φανέλες. Μόνο ο Henri Lansbury κατάφερε να ριζώσει...

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.