wilson appointed

Όπως θα ξέρετε εδώ και λίγες μέρες, η θητεία του Filippo Giraldi ως Αθλητικού Διευθυντή της Forest τερματίστηκε κακήν-κακώς μετά από μόλις ένα εξάμηνο. Προφανώς η διοίκηση του συλλόγου δεν έμεινε ευχαριστημένη από τη δουλειά του Ιταλού τον Ιανουάριο, αφού είχε προσληφθεί κυρίως για να έχει υπό την εποπτεία του τις κινήσεις εκείνης της μεταγραφικής περιόδου. Chris Wood και André Ayew δεν έχουν προσφέρει απολύτως τίποτα και ο Jonjo Shelvey κάνει νερά τελευταία, αλλά υπήρξαν και επιτυχίες (Felipe, Danilo, Keylor Navas). Αλλά ποιος είναι αυτός ο κύριος Ross Wilson που τον αντικατέστησε σχεδόν αμέσως;

Ίσως το "αντικατέστησε" να μην είναι ο πιο δόκιμος όρος, καθώς ο 39χρονος Σκοτσέζος φέρει έναν ακόμα πιο βαρύγδουπο τίτλο: αυτόν του Επικεφαλής Ποδοσφαιρικού Τμήματος (που πάνω κάτω πάντως σημαίνει το ίδιο). Ξεκινώντας πολύ μικρός ως διευθυντής αναπτυξιακού τμήματος της ταπεινής Falkirk στην πατρίδα του, και από κει και πέρα δούλεψε σε θέσεις ανάλογες της σημερινής του στη Watford, τη Huddersfield και τη Southampton, πριν πάει το 2019 στους Rangers και το όνομά του αρχίσει να συζητιέται πολύ. Στους τρεις τελευταίους συλλόγους είχε και θέση στο Διοικητικό Συμβούλιο. 

Όταν ο Wilson έφτασε στη Γλασκόβη, προπoνητής ήταν ο Steven Gerrard, ενώ ο δικός μας Joe Worrall είχε μόλις επιστρέψει από τον δανεισμό του. Με τον πρώην αρχηγό της Liverpool και της Εθνικής Αγγλίας ο Wilson έφτιαξε ένα αχτύπητο δίδυμο. Οι Rangers, που όπως θα θυμάστε το 2012 είχαν υποβιβαστεί στην τελευταία επαγγελματική κατηγορία της Σκοτίας λόγω χρεών, κατέληξαν να κατακτήσουν το πρωτάθλημα μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια το 2021, σπάζοντας την κυριαρχία της Celtic. Την επόμενη χρονιά, με τον Gerrard να έχει αναλάβει πλέον την Aston Villa και τον Wilson να έχει προσλάβει στη θέση του τον Ολλανδό Giovanni van Bronckhorst, τα σκήπτρα του πρωταθλήματος θα επέστρεφαν στους "καθολικούς", με τους "Gers" πάντως να κατακτούν το Κύπελλο Σκοτίας και προς έκπληξη όλης της ποδοσφαιρικής Ευρώπης να φτάνουν στον τελικό του Europa League, όπου ηττήθηκαν στα πέναλτι (κανονικό ματς και παράταση 1-1) από την Eintracht Φρανκφούρτης, με τον Aaron Ramsey, που βρίσκεται πλέον στη Γαλλία με τη Nice, να γίνεται ο μοιραίος αστοχώντας στο δικό του. Αυτό που λέμε στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί...

Τη φετινή χρονιά το κλίμα χάλασε. Οι κινήσεις του καλοκαιριού δεν ήταν οι ενδεδειγμένες (έφυγε μεταξύ άλλων και ο σκόρερ του τελικού Joe Aribo για τη Southampton, ενώ είχαμε ασχοληθεί για λίγο μαζί του κι εμείς), το τρένο του πρωταθλήματος χάθηκε νωρίς με την... ελληνική Celtic του Άγγελου Ποστέκογλου (και μέχρι πρόσφατα και του Γιώργου Γιακουμάκη) να κυριαρχεί, στην Ευρώπη οι επιτυχίες δεν συνεχίστηκαν, ο van Bronkhorst έφυγε με τον Michael Beale να τον αντικαθιστά, η πρόσφατη ήττα από τη Celtic με 4-2 στο "Old Firm" δεν έκανε τα πράγματα καλύτερα και τελικά εμφανίστηκαν στο Ibrox ατομικά πανό που έγραφαν "Ώρα για Αλλαγή" και ζητούσαν την αποπομπή συγκεκριμένων προσώπων: του Wilson και του Διευθύνοντος Συμβούλου Stewart Robertson. Λίγες μέρες αργότερα, ο Wilson ερχόταν στη Forest για να καλύψει το κενό που άφησε η απόλυση του Giraldi, με τους Reds να πληρώνουν όπως γράφεται εξαψήφια αποζημίωση για να τον απαλλάξουν οι Rangers από τα καθήκοντά του.

Προσωπικά ποτέ δεν έπαιρνα στα σοβαρά όσα λένε οι οπαδοί. Συνηθίζουν άλλωστε να σταυρώνουν τους ανθρώπους που βγάζουν την ομάδα τους από την αφάνεια, θεωρώντας απλώς ότι από κει και πέρα πρέπει να τα σαρώνει όλα! Ο Πρόεδρος των Rangers John Bennett, ένας άνθρωπος γενικά αποδεκτός για τη μεγάλη του λατρεία προς τον σύλλογο, διαφωνεί: "Ο Ross αφήνει πίσω του ως κληρονομιά την εξέλιξη του προπονητικού μας κέντρου σε ένα πρώτης τάξεως περιβάλλον εργασίας, όπως και την καθιέρωση και τις επιτυχίες της γυναικείας ομάδας του συλλόγου". Στις επιτυχίες του Wilson αναφέρεται και το σπάσιμο του ρεκόρ είσπραξης του συλλόγου από μεταγραφή παίκτη του, και μάλιστα δύο φορές: πρώτα με τη μεταπήδηση του Nathan Patterson στην Everton και μετά με την απόκτηση του Calvin Bassey από τον Ajax.  

Αυτό το τελευταίο, βέβαια, δεν ξέρω αν πρέπει να μας γεμίζει με αισιοδοξία, δεδομένου ότι αμφιβάλλω αν πολλοί φίλοι της Forest θα αισθανθούν κάποιου είδους περηφάνια στην περίπτωση που το καλοκαίρι, είτε σωθούμε είτε όχι, σπάσουμε το ρεκόρ που κατέχει από το 2017 με 15 εκατομμύρια λίρες ο Britt Assombalonga για τη μεταγραφή του στη Middlesbrough (και όχι ο Matty Cash ή ο Oliver Burke όπως ίσως να νομίζατε) πουλώντας τον... Brennan Johnson. Αν και είναι γεγονός ότι τυχόν επιστροφή μας στην Championship θα χρειαστεί γενναία deals για να φύγουν οι παίκτες που έχουν ως ρήτρα στο συμβόλαιό τους να αποχωρήσουν σε περίπτωση υποβιβασμού, με ποσά που θα επιτρέψουν στον σύλλογο να ξανασταθεί στα πόδια του και να διεκδικήσει με αξιώσεις την επάνοδό του στην Premier League. Η εμπλοκή του Wilson με το προπονητικό κέντρο των Rangers ίσως να φέρνει στο πίσω μέρος του μυαλού της διοικησης της Forest και την ιστορία της ανάπλασης του City Ground, η οποία προχωράει μεν, με ρυθμούς χελώνας δε. Ποιος ξέρει... 

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Daily Record