manutd22234

Ένας κύκλος τεσσάρων (!) αναμετρήσεων με τη Manchester United ολοκληρώθηκε σήμερα στο City Ground με την ίδια, γνωστή, πικρή γεύση: είτε μας αρέσει είτε όχι, η ομάδα μας απέχει ακόμα πολύ από το να μπορεί να κοιτάξει στα μάτια αυτή του Erik ten Hag. Η United, με αρκετά προβλήματα κι εκείνη, ήρθε στο Nottingham χωρίς τον πρώτο σκόρερ της (Marcus Rashford), τις δύο κολόνες της άμυνάς της (Lisandro Martínez, Raphaël Varane) και όχι μόνο. Δεν της στοίχισε. Έχει την ποιότητα και την εμπειρία που δεν έχουμε εμείς, είναι ομάδα σαφώς πιο δουλεμένη από μας. Εμείς πάλι διαμαρτυρόμαστε για τη διαιτησία...

Το είχα ξαναγράψει ότι αυτό το βιολί με τους διαιτητές δεν θα μας βγει σε καλό. Σήμερα η Forest ζήτησε πέναλτι δύο φορές. Μία στο 20', με το σκορ ακόμα στο 0-0, όταν ο Harry Maguire διεκδικώντας μια κεφαλιά από τον Scott McKenna έστειλε με το κεφάλι του τη μπάλα στο χέρι του (εκεί ο Steve Cooper μιλάει και για πιθανή δεύτερη κίτρινη κάρτα στον αρχηγό της United) και μία στο 48', με τον Victor Lindelöf να προσπαθεί να αποκρούσει μια σέντρα του Neco Williams και η μπάλα από το πόδι του να πηγαίνει στο χέρι του. Ο Simon Hooper δεν κλήθηκε καν από τον VAR να αποφασίσει σε καμιά από τις δύο περιπτώσεις, είτε γιατί ο Andy Madley στηρίχθηκε στον κανονισμό (όταν η μπάλα προέρχεται από άλλο σημείο του σώματος του ίδιου παίκτη το χέρι θεωρείται ακούσιο), είτε... γιατί μας έχουν βάλει στη μπούκα. Διαλέγετε και παίρνετε. Πάντως με τέτοια συμπεριφορά στην Αγγλία, όπου οι ανακοινώσεις κατά της διαιτησίας δεν είναι καθημερινό φαινόμενο όπως στην ποδοσφαιρική Ψωροκώσταινα (και βγάλε), μην περιμένετε να μας παίρνουν οι ρέφερι στα σοβαρά. Τα πέναλτι π.χ. πάνω στον Brennan Johnson θα γίνονται κίτρινες για θέατρο και θα δίνονται σε βάρος μας πέναλτι τραβηγμένα από τα μαλλιά όπως αυτό του Dwight McNeil της Everton, για να αναφέρουμε μόνο δύο "εξάποντα" ματς όπου αντί για έξι βαθμούς πήραμε δύο. 

Ωραία όλα αυτά, ο Steve είπε ότι οι διαιτητές θα ζητήσουν συγγνώμη από τη Forest όπως ζήτησαν από τη Brighton την περασμένη εβδομάδα (στην ήττα με 2-1 στο Λονδίνο από την Tottenham) αλλά αυτό δεν του λέει τίποτα, και τα λοιπά, και τα λοιπά. Σε άλλα νέα όμως, για μένα πιο ουσιαστικά, η Forest είχε μηδέν (0) προσπάθειες στην αντίπαλη εστία και αν κάτω από τα δοκάρια της δεν βρισκόταν ένας καταπληκτικός Keylor Navas το κοντέρ θα είχε γράψει κι άλλα. Αυτό είναι το ζουμί του σημερινού παιχνιδιού, του πρώτου μας που παρακολούθησε από την κερκίδα ο νέος μας αθλητικός διευθυντής Ross Wilson. Ανάμεσα στις ομάδες δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ σύγκριση από πλευράς υλικού - πιστεύω το ξέρουμε όλοι. Εξ ορισμού λοιπόν το παιχνίδι πας να το κλέψεις. Πώς; Βάζεις πάθος, βάζεις δυνατές μονομαχίες για να ταρακουνήσεις λίγο τον αντίπαλο, βάζεις εννοείται και κλεφτοπόλεμο με αντεπιθέσεις, αλλά κι αυτές πρέπει να γίνονται σωστά, έτσι δεν είναι; Α, μην ξεχάσουμε κι ότι σε τέσσερις φετινούς αγώνες με τη United έχουμε ενεργητικό μηδέν (0) γκολ και παθητικό δέκα...

Δείτε λίγο την παραπάνω φωτογραφία. Ο Felipe ήταν μακράν ο κορυφαίος μας παίκτης μετά από τον Navas. Όμως μέσα σε όλα που έκανε δεν μπορούσε να κάνει και παιχνίδι ή να βάλει γκολ. Το προσπάθησε ο καημένος περνώντας αρκετές φορές τη σέντρα με τη μπάλα στα πόδια ή πηδώντας για κεφαλιές στις στημένες φάσεις. Όμως σήμερα ήταν προφανής, προφανέστατη η απουσία από το κέντρο ενός παίκτη που θα επιχειρούσε να στείλει την κάθετη μπαλιά μπροστά, με δεδομένο μάλιστα (άλλο) ένα πολύ κακό παιχνίδι από τον Morgan Gibbs-White. O Cooper, που παρέταξε την ομάδα και πάλι με 3-4-2-1, με τον Taiwo Awoniyi πρώτη φορά βασικό μετά τον τραυματισμό του, τον Renan Lodi να επιστρέφει από τον δικό του και τον McKenna παρτενέρ των Felipe και Moussa Niakhaté (αναστεναγμός ανακούφισης μετά την αποχώρησή του στο Villa Park), επέλεξε να επαναφέρει στο κέντρο τον Remo Freuler και να στηριχτεί και πάλι στον ενθουσιασμό του Danilo. Δυστυχώς γι' αυτόν, ο νεαρός Βραζιλιάνος έκανε το μοιραίο λάθος που οδήγησε στο πρώτο γκολ, ενώ ο Ελβετός που δείχνει κουρασμένος και ξενερωμένος (αν παρατηρήσετε τη γλώσσα του σώματος του κάποτε "Maestro" της Atalanta θα καταλάβετε πολλά) απλά δεν βγάζει τη μπάλα μπροστά. Και ενώ η κατάσταση "φώναζε" για Orel Mangala και κυρίως Jonjo Shelvey, ο δεύτερος δεν μπήκε ποτέ. Ελπίζω να μην πληρώνει το λάθος του με την Aston Villa, αφού κάτι τέτοιο είναι και άδικο για τον ίδιο και επιζήμιο για την ομάδα.

Από την άλλη, η United μπορεί να μην είχε τους τρεις που προαναφέραμε, είχε όμως τον άλλο κύριο της φωτογραφίας. Ο Bruno Fernandes έμοιαζε σήμερα παίκτης από άλλο πλανήτη, με τους Reds να μην έχουν καμιά απάντηση για τις εμπνεύσεις του. Αντιπαθέστατος ως χαρακτήρας, αφού γκρινιάζει συνέχεια στους διαιτητές όταν τον μαρκάρουν, αλλά πώς να το κάνουμε, παιχταράς. Κι όταν είσαι σε τέτοια μέρα κι έχεις δίπλα σου από τη μία τον Christian Eriksen, που η ποιότητά του βγάζει μάτια, και από την άλλη τον Antony, που ήταν μια διαρκής πηγή κινδύνων και ολοκλήρωσε με ένα γκολ και μία ασίστ, έχεις την πολυτέλεια να μη σε πολυπειράζει, ας πούμε, η αναιμική παρουσία δύο παικτών για τους οποίους η ομάδα σου έχει ξοδέψει εκατομμύρια και δεν της έχουν βγει (βλέπε Jadon Sancho και Anthony Martial). 

Αφού γλιτώσαμε το έμφραγμα στην πρώτη επίθεση των Red Devils, στα 49 δευτερόλεπτα (!), με τον Fernandes να σεντράρει συρτά από δεξιά, τον Navas να βγάζει πριν επωφεληθεί ο Martial και τον Sancho με το τέρμα στο έλεός του να πλασάρει πάνω στον Felipe, και ο Maguire κατάφερε να χρεωθεί με κίτρινη από το 3' γκρεμίζοντας τον Awoniyi στην κόντρα, ήρθε μια φάση από... στημένο (βλέπε πλάγιο του Niakhaté) στο 6' να βάλει τα πρώτα δύσκολα στην άμυνα των φιλοξενουμένων, αφού ο Johnson πήρε την πρώτη κεφαλιά, ο McKenna τη δεύτερη και ο Awoniyi, σε πολύ πλεονεκτική θέση, είδε το πλασέ του να σταματάει στον Aaron Wan-Bissaka. Δύο λεπτά αργότερα, σε μια φαρμακερή σέντρα του Fernandes από δεξιά, ο Felipe προσπαθώντας να αποκρούσει παρά λίγο να πετύχει ένα θεαματικό αυτογκόλ, στέλνοντας τη μπάλα λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Ο Navas έκανε την πρώτη του σωτήρια απόκρουση στο 18', εξουδετερώνοντας με το ένα χέρι ένα καταπληκτικό δεξί βολέ του Fernandes μέσα από την περιοχή. Ο Πορτογάλος στο 21' (λίγο μετά τη φάση με το χέρι του Maguire) έκανε από αριστερά την τέλεια συρτή σέντρα, νικώντας τον Navas αλλά χωρίς κανένας συμπαίκτης του να καταφέρει να επωφεληθεί. Και στο 25', σε κόρνερ του Gibbs-White από αριστερά, ο McKenna πήδησε στο δεύτερο δοκάρι μαζί με τον Maguire και τον Martial, δεν είναι βέβαιο ποιος βρήκε τελευταίος τη μπάλα, αλλά αυτή χτύπησε στο αριστερό δοκάρι του David De Gea και απομακρύνθηκε.

Ακολούθησαν οι δύο φάσεις με πρωταγωνιστή τον Danilo. Στο 31' ο νεαρός Βραζιλιάνος έπιασε ένα καλό σουτ εκτός περιοχής για να βρει η μπάλα στον Eriksen και να φύγει μόλις κόρνερ δίπλα στο απλωμένο χέρι του De Gea (το κόρνερ δοκίμασε να εκτελέσει... απευθείας ο MGW, στέλνοντας τη μπάλα ελάχιστα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι). Στην επόμενη φάση όμως προδόθηκε από την απειρία του, αφού σε μια χαμένη για τη United προσπάθεια δοκίμασε ανεπιτυχώς και σε πολύ κακό σημείο να ντριμπλάρει τον Martial που του έκλεψε, η μπάλα κατέληξε στον Fernandes που δεν έχασε καιρό και έβγαλε τον Γάλλο απέναντι από τον Navas, o Κοσταρικανός απέκρουσε το πλασέ του με το αριστερό χέρι και ο Antony που καραδοκούσε νίκησε στο σπριντ τον συμπατριώτη του Lodi και σκόραρε σε άδειο τέρμα. Να τραβάς τα μαλλιά σου, δηλαδή, κι ας είχαμε απειληθεί ως τότε σε πολύ πιο ορθόδοξες επιθέσεις της United. Πάντως στο 44' είχαμε κι εμείς την ευκαιρία μας σε λάθος του Diogo Dalot, που προσπαθώντας να παρέμβει σε μια κάθετη του MGW στον Johnson έκανε ωραίο στρώσιμο στον Awoniyi, ο οποίος λίγο μέσα από την περιοχή και χωρίς κανέναν μπροστά του σούταρε ψηλά. Ο Taiwo δεν έχει συνέλθει ακόμα 100% και φαίνεται, όμως πρέπει να το κάνει και γρήγορα μάλιστα... Το πρώτο ημίχρονο έκλεισε με μία ακόμα φαντεζί ενέργεια του Fernandes, που από σέντρα του Eriksen προσπάθησε να σκοράρει με κεφαλιά, αλλά η μπάλα έφυγε εκατοστά έξω από το δεξί δοκάρι του εξουδετερωμένου αυτή τη φορά Navas.

Το δεύτερο ημίχρονο, που όπως είπαμε ξεκίνησε με το χέρι του Lindelöf, ήταν επίσης πλούσιο σε φάσεις, με τη United να έχει και πάλι τη μερίδα του λέοντος, αφού από το κέντρο μας έλειπε ο πασέρ που θα προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί την ταχύτητα των Awoniyi και Johnson. Ένα φαλτσαριστό σουτ του Antony στο 50' έφυγε λίγο πάνω από το δεξί "Γ" του Navas, που έξι λεπτά αργότερα απογειώθηκε σε (ένα ακόμα) καταπληκτικό σουτ του Fernandes και άγγιξε τη μπάλα όσο χρειαζόταν για να τη στείλει να σκάσει στο οριζόντιο δοκάρι του, απογοητεύοντας και πάλι τον Πορτογάλο μπαλαδόρο. Ο Antony δοκίμασε και στο 58' με πάνω κάτω το ίδιο σουτ και την ίδια κατάληξη, όπως και ο Fernandes στο 61' με πονηρό χαμηλό σουτ που έστειλε κόρνερ ο Navas με πολύ κόπο στη δεξιά του γωνία. Ο Fernandes συνέχισε να προσπαθεί, βγάζοντας με πανέξυπνη εκτέλεση φάουλ τετ α τετ τον Eriksen στο 64', αλλά ο Navas ήταν πάλι εκεί για να μην επιτρέψει στον Δανό να χριστεί σκόρερ. 

Για άλλη μια φορά ο Cooper δεν ρίσκαρε να παίξει με δύο σέντερ φορ, αφού στο 65' έβγαλε τον Awoniyi για να μπει μετά από αρκετό καιρό σε... κανονικό σημείο του αγώνα και όχι στα χασομέρια ο Sam Surridge (που ήταν πολύ φιλότιμος αλλά φάνηκε πόσο του λείπει η αγωνιστική δράση) και φώναξε στον πάγκο τον Freuler ρίχνοντας στο ματς τον Mangala που πήρε και το περιβραχιόνιο από τον Ελβετό. Ο Orel δεν ήταν κακός, είναι πολύ καλός στις γρήγορες πάσες στο κέντρο σε μικρή απόσταση, αλλά δυστυχώς δεν μπορεί να αλλάξει παιχνίδι και να βγάλει κάθετες πάσες όπως ο Shelvey... Ο Martial έχασε άλλη μια ευκαιρία, αποτυγχάνοντας στο 71' (δευτερόλεπτα πριν βγει δηλαδή) να σκοράρει με κεφαλιά σε σέντρα του Casemiro. Η πρώτη μας αξιόλογη φάση στο δεύτερο μέρος έγινε στο 73' και παρά λίγο να μας φέρει ένα τυχερό γκολ, αφού η επέλαση και η σέντρα του Williams αποκρούστηκε άτσαλα από τον Maguire και έφυγε λίγο έξω από το δεξί δοκάρι του De Gea (στο κόρνερ του MGW o Felipe στο πρώτο δοκάρι πρόλαβε την έξοδο του Ισπανού, αλλά έστειλε την κεφαλιά του ψηλά). Ο Navas συνέχισε τη δουλειά, αποκρούοντας στο 74' ένα ωραίο σουτ του Antony, αλλά ο Βραζιλιάνος πήρε την εκδίκησή του στο 76', βγάζοντας καταπληκτική κάθετη στον προωθημένο Dalot, που μόνος με τον γκολκίπερ μας δεν δυσκολεύτηκε να γράψει το 0-2 και να δώσει τέλος στην παράσταση. Ήταν το πρώτο γκολ με τη φανέλα της United για τον Πορτογάλο, που βρέθηκε στην αρχική ενδεκάδα επειδή δεν ήταν διαθέσιμοι οι Luke Shaw και Tyrell Malacia!

Από κει και πέρα είχαμε μόνο την είσοδο του Emmanuel Dennis (λίγα πράγματα) αντί του McKenna και το γύρισμα του συστήματος σε 4-3-3, ένα φάουλ μόλις άουτ του Fernandes (μάλλον δεν έπρεπε να το γράφω ως ευκόλως εννοούμενο) στο 84', ένα άστοχο σουτ του Sancho μέσα από την περιοχή μας στο 87', την επανεμφάνιση του Jesse Lingard για λίγα λεπτά απέναντι στην ομάδα που τον ανέδειξε και κάτι αχρείαστες μαγκιές του Wout Weghorst στον Niakhaté λίγο πριν το τέλος. Ελπίζω να σας έδωσα μια ιδέα για τον λόγο που δεν θεωρώ ότι σήμερα η διαιτησία μάς έκλεψε τη νίκη ή κάτι τέτοιο...

Η Forest παραμένει στη 18η θέση με την κατάσταση ίδια κι απαράλλαχτη, αφού ηττήθηκαν τόσο η 17η και ισόβαθμή μας Everton (1-3 εντός από τη Fulham), όσο και η 19η Leicester (1-3 εκτός από τη Manchester City) και η 20ή Southampton (0-2 εντός από την Crystal Palace, που με τον γερο-Roy Hodgson μετράει πλέον τρεις σερί νίκες και ελπίζουμε να "περιποιηθεί" και την Everton στο Λονδίνο το ερχόμενο Σάββατο). Oι Wolves, που υπέταξαν με 2-0 στο Molineux τη Brentford, και η Bournemouth, που έκανε την έκπληξη κερδίζοντας 3-2 στο 95' (ενώ είχε ισοφαριστεί στο 88') την παντελώς αναξιόπιστη Tottenham μέσα στο σπίτι της, δείχνουν σιγά σιγά να ξεφεύγουν, ενώ μάλλον δεν θα κινδυνεύσει ούτε η West Ham, που σήμερα γύρισε το ματς με την Arsenal από 0-2 σε 2-2, στερώντας πιθανότατα από τους Gunners, οι οποίοι την πάτησαν για δεύτερη σερί αγωνιστική με τον ίδιο τρόπο, το πρωτάθλημα που τόσο ονειρεύονταν (η ομάδα του David Moyes έχει και ματς λιγότερο, και απομένει να δούμε πόσο θα επηρεαστεί από τη συνεχιζόμενη πορεία της στο Conference League). Κατά τα άλλα, η Aston Villa εξακολουθεί να εκπλήσσει τους πάντες, αφού ισοπέδωσε τη Newcastle στο Villa Park (3-0), και η επίσης πολύ καλή φέτος Brighton νίκησε 2-1 με ανατροπή την ανεκδιήγητη Chelsea μέσα στο Stamford Bridge. Η 31η αγωνιστική ολοκληρώνεται αύριο το βράδυ, με έναν αγώνα που μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Η Liverpool, επόμενη αντίπαλός μας το Σάββατο στο Anfield, αντιμετωπίζει εκτός τη Leeds, και καλό θα είναι να μας κάνει δώρο ένα "διπλό" ούτως ώστε να μη μείνουμε ουσιαστικά μόνοι με την Everton στο κυνήγι της "χρυσής" 17ης θέσης...

Forest: Navas, Niakhaté, Felipe, McKenna (Dennis 81'), Williams, Freuler (Mangala 65'), Danilo, Lodi, Gibbs-White (Lingard 88'), Johnson, Awoniyi (Surridge 65').
Manchester United: De Gea, Wan-Bissaka, Maguire, Lindelöf, Dalot, Casemiro, Eriksen (Fred 79'), Antony, Fernandes, Sancho, Martial (Weghorst 72').
Σκόρερς: Antony 32', Dalot 76'.
Διαιτητής: Simon Hooper. Κίτρινες: Williams 67', Mangala 83' - Maguire 3', Weghorst 93'.
Θεατές: 29.435 (νέο ρεκόρ προσέλευσης για φέτος στο City Ground, ο κόσμος δεν αφήνει την ομάδα ούτε στα δύσκολα...).

Steve Cooper: "Το ξέραμε ότι θα είχαμε σήμερα ένα δύσκολο παιχνίδι μπροστά μας, αφού οι αντίπαλοί μας διαθέτουν κάποιους πολύ καλούς παίκτες. Όταν είχαμε τη μπάλα στην κατοχή μας θεωρώ ότι δεν προσέχαμε αρκετά την πρώτη πάσα, και αυτό ήταν ολοφάνερο ειδικά στη φάση του πρώτου γκολ. Από τακτικής πλευράς τα παιδιά έμειναν προσηλωμένα στο πλάνο μας, οφείλαμε όμως να δείξουμε καλύτερη ποιότητα και περισσότερη ψυχραιμία, αφού όταν το κάναμε καταφέραμε να βρεθούμε σε κάποιες καλές θέσεις για γκολ. Ήταν άλλη μια απογοητευτική μέρα. Το πέναλτι του Maguire ήταν καταφανέστατο, και ίσως και δεύτερη κίτρινη κάρτα. Δεν λέω ότι χάσαμε εξαιτίας αυτής της απόφασης, αλλά ότι ήταν μια πολύ κακή απόφαση. Εντάξει, η φάση ήταν δύσκολη για τον διαιτητή, αλλά εκπλήσσομαι με τη στάση του VAR. Την περασμένη εβδομάδα ζήτησε συγγνώμη από τη Brighton, αύριο μάλλον θα ζητήσει κι από μας, αλλά δεν μου λέει τίποτα αυτό. Η δεύτερη φάση δεν είναι πέναλτι, αφού η μπάλα χτυπάει στο πόδι του παίκτη και βρίσκει στο χέρι του και ο κανονισμός είναι σαφής σε τέτοιες περιπτώσεις. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τη στάση και τη θέληση των παικτών, το βλέπετε άλλωστε ότι είναι αφοσιωμένοι στο στόχο, αλλά σε αυτό το επίπεδο πρέπει να κερδίζεις περισσότερα παιχνίδια. Βλέπω κάθε μέρα ότι έχουν πίστη, αλλά οφείλουμε να τη μετατρέψουμε σε αποτελέσματα. Λόγω της θέσης μας και του χρονικού σημείου της αγωνιστικής περιόδου είναι σαν όλα μας τα ματς να περνάνε από μικροσκόπιο, αλλά δεν πρόκειται να φοβηθούμε. Έτσι έχει η κατάσταση, και ο κόσμος ήταν μαζί μας από την αρχή ως το τέλος. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να συνεχίσουμε, αλλά οφείλουμε να τα πάμε καλύτερα".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.