
Όλα αυτά τα χρόνια παρακολουθώ όσο μπορώ (γιατί δεν μεταδίδονται και όλα) τα φιλικά της Forest. Λοιπόν, δεν θυμάμαι καμιά ομάδα να έχει κυριαρχήσει πάνω στους Reds τόσο εμφατικά όσο η Rennes σήμερα. Ακόμα και όταν παίζαμε στην Championship, είχαμε αντιμετωπίσει μεγάλα ευρωπαϊκά ονόματα, είχαμε και αρκετές ήττες φυσικά, αλλά ποτέ η διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες δεν ήταν τόσο χαώδης. Στο βροχερό St. George's Park του Burton, εκεί που η Εθνική Αγγλίας σχεδιάζει πώς θα κατακτήσει ξανά τον κόσμο, οι Γάλλοι μάς δίδαξαν ποδόσφαιρο, χωρίς μάλιστα ουσιαστικές συνέπειες, οπότε καλοδεχούμενο ως καμπάνάκι...
Η ομάδα του Bruno Génésio, που τερμάτισε τέταρτη την περσινή περίοδο πίσω από τη μόνιμη πρωταθλήτρια Paris Saint-Germain, τη Lens του Brice Samba και τη Marseille και κέρδισε μια θέση στο Europa League όπου θα μπει κατευθείαν στους ομίλους (στο μεταξύ μία μέρα μετά τη δική μας πρεμιέρα με την Arsenal υποδέχεται τη Metz στο ξεκίνημα της Ligue 1), ξεδίπλωσε στο βρεγμένο χορτάρι όλες τις αρετές που κάνουν το γαλλικό πρωτάθλημα ένα από τα καλύτερα στην Ευρώπη και τις ομάδες του τόσο δύσκολα αντιμετωπίσιμες: πολύ τρέξιμο, εξαιρετική κυκλοφορία της μπάλας, παίκτες βολίδες αλλά και τεχνίτες. Είχα κάποιες απορίες για το πώς πριν από λίγες μέρες η ομάδα με το παρατσούκλι που θυμίζει ένα αθάνατο έργο του Stendhal ("Rouge et Noir", οι Μαυροκόκκινοι, κι ας φορούσαν σήμερα κατάλευκα) καθάρισε σαν αυγό την κάτοχο του Conference League West Ham (3-1), και δεν θα εκπλαγώ καθόλου αν κάνει το 3/3 απέναντι σε ομάδες της Premier League το Σάββατο απέναντι στους Wolves!
Εμείς πάλι, χωρίς τους δύο πρώτους περσινούς μας σκόρερς, τον Brennan Johnson που εξακολουθεί να προσπαθεί να απαλλαγεί από το πρόβλημα στον αστράγαλο και τον Taiwo Awoniyi που για δεύτερο σερί φιλικό έμεινε εκτός (και βέβαια ανησυχούμε μήπως το χτύπημα με τη Leeds ήταν τελικά σοβαρό), και με τον Morgan Gibbs-White ακόμα έξω από τα νερά του και να κουράζεται εύκολα, βρήκαμε την εντός πολλών εισαγωγικών ευκαιρία να κατεβάσουμε σούπερ επιθετικό σχήμα! Ο Steve Cooper μάλλον θα μετάνιωσε με αυτό το 4-2-3-1, με τον Willy Boly εκτός αποστολής (ας ελπίσουμε μόνο για ξεκούραση), τους Ryan Yates, Orel Mangala και Danilo στον πάγκο (ξεκίνησαν οι Remo Freuler και Cheikhou Kouyaté που σίγουρα υπολογίζονται λιγότερο), τον Ui-Jo Hwang σε ρόλο εξτρέμ (που του κόστισε, θα λέγαμε) και προωθημένο τον Chris Wood. Πώς θα σας φαινόταν αν σας έλεγα ότι ο Νεοζηλανδός έκανε την καλύτερή του εμφάνιση από τότε που ήρθε στο Nottingham; Μη φανταστείτε ότι σήκωσε το γήπεδο στο πόδι (έτσι κι αλλιώς κεκλεισμένων των θυρών ήταν το ματς) - απλώς συμμετείχε! Κι έχασε κι ένα άχαστο, για να μην τα θέλουμε όλα δικά μας!
Φάγαμε δύο γκολ στο πρώτο ημίχρονο (όχι ότι ήμασταν καλύτεροι, σε όλο το ματς δεύτεροι ήμασταν) από ισάριθμα πέναλτι που προήλθαν από γελοία αμυντικά λάθη, και στο δεύτερο απλά μπήκαν μέσα η μεγαλύτερη σε δαπάνη μεταγραφή της Rennes όλων των εποχών, ο Βέλγος Jérémy Doku, και ο μαέστρος του κέντρου της, ο Κροάτης Lovro Majer, και χάθηκε η μπάλα. Με τόση πίεση που δεχθήκαμε στο κέντρο, όπου μάλιστα είχαμε και λειψανδρία σήμερα λόγω της αλλαγής του συστήματος, η μπάλα δεν περνούσε με τίποτα μπροστά, και δεδομένης της ανετοιμότητας του MGW φάνηκε πολύ η έλλειψη ενός παίκτη που θα λειτουργούσε ως σύνδεσμος της άμυνας με την επίθεση. Η άμυνα αυτή καθαυτή μέχρι να απογοητευτεί δεν ήταν κακή, αφού προδόθηκε από λάθη πιο "μπροστινών" στο πρώτο ημίχρονο. Και ο Ethan Horvath είναι αυτός που είναι. Με αυτά που μπορεί να κάνει στο τέρμα και αυτά που δεν μπορεί. Η μεγαλύτερη ανησυχία, θαρρώ, είναι αυτή στα δοκάρια, όσο δεν έρχεται ο βασικός κίπερ, και στην επίθεση, όπου όταν λείπει ο Taiwο οι αντίπαλοι αμυντικοί καταπίνουν τους υπάρχοντες επίδοξους αντικαταστάτες.
Με τον ουρανό βαρύ, να δείχνει καθαρά τι θα επακολουθούσε, με τη Forest να φοράει για πρώτη φορά τη μπλε και πορτοκαλί τρίτη της εμφάνιση και με τη φωνή του Jason Lee να ακούγεται στο σχόλιο του Forest TV (την ακούω στα αυτιά μου χρόνια, από το 1994 που με φοβέρισε για να κατεβώ από το πούλμαν της ομάδας), η Rennes σήκωσε τα μανίκια από την αρχή και μας περιόρισε σε ρόλο κομπάρσου. Άσχετα αν στο 12' είχαμε εμείς το πρώτο σουτ του ματς, με τον -και πάλι ορεξάτο αλλά όχι και ουσιαστικό- Anthony Elanga να βγάζει στην κόντρα τον Ola Aina, και αυτός να στέλνει τη σέντρα στην περιοχή, όπου το φιλόδοξο ανάποδο ψαλίδι του Wood ήταν και αδύναμο και άστοχο. Δευτερόλεπτα αργότερα από καλή κάθετη μπαλιά του Ludovic Blas βρέθηκε αριστερά ο "όνομα και πράγμα" Désiré Doué (το επώνυμό του σημαίνει "προικισμένος", είναι 18 ετών και ο 20χρονος αδελφός του Guéla έπαιξε δεξί μπακ στο πρώτο ημίχρονο), αλλά σε κακή γωνία και αστόχησε. Ο ίδιος ο Blas είχε την ευκαιρία στο 20' να σουτάρει από καλή θέση, χωρίς να καταφέρει να στείλει τη μπάλα προς το τέρμα, και στο 21' ο αρχηγός Benjamin Bourigeaud σούταρε έξω από την περιοχή, ο Scott McKenna έβαλε την κόντρα, η μπάλα πήρε ύψος και κρέμασε τον Horvath, που την άγγιξε όσο χρειαζόταν για να βρει το οριζόντιο δοκάρι και να φύγει κόρνερ. Σε ένα άλλο κόρνερ, στο 22', ο Désiré Doué πήρε το ριμπάουντ μετά την απόκρουση της άμυνάς μας και σούταρε με φάλτσο, στέλνοντας τη μπάλα λίγο έξω από το αριστερό δοκάρι του Horvath.
Στο 25' έγινε η φάση που ίσως και να είχε αλλάξει τη μορφή του αγώνα αν είχε μπει γκολ. Σε κόρνερ του Gibbs-White από αριστερά ο 38χρονος πια Steve Mandanda, στη Rennes μετά από τεράστια καριέρα στη Marseille και στην Εθνική Γαλλίας, έκανε άστοχη έξοδο, η μπάλα υψώθηκε, και ο Wood σε άδειο τέρμα κατάφερε να σημαδέψει με κεφαλιά από το μισό μέτρο το δοκάρι. Αυτό ήταν. Στην επόμενη επίθεση της Rennes (33') o Désiré Doué μπήκε στην περιοχή από αριστερά, πέρασε σαν αέρας τον Serge Aurier και εκεί ήρθε ο Kouyaté με περίσσια αγαρμποσύνη και τον γκρέμισε. Πέναλτι φυσικά από τον διαιτητή Premier League και FIFA Paul Tierney. O Horvath έπεσε σωστά στα δεξιά του, αλλά η εκτέλεση του Bourigeaud ήταν πολύ δυνατή και η Rennes πήρε προβάδισμα. Κι αφού στο 40' σε άλλη μια συνεργασία Elanga-Aina και σέντρα του πρώτου ο Mandanda πρόλαβε και μπλόκαρε μπροστά στον Wood, με το φινάλε του πρώτου μέρους ήρθε και το δεύτερο πέναλτι, ακόμα πιο χαζό από το πρώτο. Κακό γύρισμα του Hwang που είχε γυρίσει να βοηθήσει στον Joe Worrall, o Arnaud Kalimuendo έκλεψε και ο Joe τον ανέτρεψε από πίσω προσπαθώντας μπας και σώσει κάτι. Αυτή τη φορά ο Bourigeaud ξεγέλασε εντελώς τον Horvath (0-2).
Με την έναρξη του δεύτερου μέρους ο Cooper έβγαλε μόνο τον Aurier για να μπει ο Neco Williams, ενώ ο Génésio άλλαξε σχεδόν όλη την ενδεκάδα! Οι Γάλλοι απέκτησαν μεγάλη φρεσκάδα, που όμως ίσως να μη σήμαινε τίποτα αν ο Hwang στο 47' με απευθείας σουτ στη σέντρα του Williams κατόρθωνε να σκοράρει. Αντ' αυτού ο Gauthier Gallon απέκρουσε, και στο 50' ο Doku έγινε απειλητικός για πρώτη φορά, σημαδεύοντας το δεξί "Γ" του Horvath, που με ωραία εκτίναξη μπλόκαρε. Ο Αμερικανός όμως δεν μπορούσε να κάνει τίποτα στη φάση του 52', όταν ο προωθημένος Aina, που εκτός από αυτή τη φάση είχε πολύ καλή παρουσία, έχασε τη μπάλα στην επίθεσή μας και σε δευτερόλεπτα ο Majer έβγαλε δεξιά στον Baptiste Santamaria. Ο αρχηγός της Rennes στο δεύτερο ημίχρονο έφυγε σαν σίφουνας, ο McKenna δεν κατάφερε να τον φτάσει και η συρτή σέντρα του ήταν εύκολο να μετατραπεί σε γκολ με πολύ κοντινό πλασέ από τον Matthis Abline. Πριν ακόμα συνέλθουν οι δικοί μας, σ' ένα φάουλ που κέρδισαν οι Γάλλοι σε καλή θέση για απευθείας εκτέλεση δεξιά έξω από την περιοχή, ένας θεός ξέρει τι σκεφτήκαμε και αφήσαμε μόνο στο τείχος τον κοντύτερό μας παίκτη (MGW). O Majer εκτέλεσε με φάλτσο και δύναμη και ο Horvath ίσως να μπορούσε να κάνει κάτι καλύτερο αλλά η μπάλα τού πήρε τα χέρια μέσα για το 0-4... Ο Αμερικανός έχασε πλέον το μυαλό του, στην επόμενη φάση έκανε δώρο τη μπάλα στον Enzo Le Fée, αλλά μάλλον ξύπνησε αμέσως και τον νίκησε στο τετ α τετ.
Οι Γάλλοι πετούσαν μέσα στη βροχή και ο Steve δεν είχε πλέον κάτι άλλο να κάνει από το να αδειάσει τον πάγκο του. Έξω MGW, Freuler, Kouyaté, Elanga, Aina και Wood, μέσα Mangala, Danilo, Yates, o Gustavo Scarpa, o Brandon Aguilera και ο Josh Powell. Από ένα λάθος του Scarpa ξεκίνησε η φάση του 64', με τον Doku πάντως να μη "βλέπει" τον ελεύθερο συμπαίκτη του, να σουτάρει και να κοντράρεται. Μια καλόύτσικη επίθεσή μας στο 71' κατέληξε στον Mangala, που είδε όμως το σουτ του να αποκρούεται από τα σώματα σε κόρνερ. Στο 77' άλλαξε το κέντρο της άμυνάς μας, με τον Giulian Biancone να παίζει μετά από πολύ καιρό και μαζί με τον Jonathan Panzo να "βγάζουν" Worrall και McKenna, και έξι λεπτά αργότερα ο Detlef Esapa Osong πήρε τη θέση του και πάλι κατάκοπου Hwang (μην ξεχνάμε ότι στην Κορέα ήταν σε φουλ ρυθμούς πρωταθλήματος). Το γύρισμα του Doku, που ήταν σαν να έπαιζε με τον Powell (ο πιτσιρικάς του χαμογελούσε στο τέλος, προφανώς ευχαριστημένος που του δόθηκε η ευκαιρία να τα βάλει με τέτοιον αντίπαλο και να τον κερδίσει μια-δυο φορές), στο 84' απέφερε ένα τακουνάκι του Amine Gouiri που πέρασε ελάχιστα έξω, στο 85' ο Doku χόρεψε πάλι τον νεαρό και έκανε ωραίο αριστερό σουτ που έβγαλε εξίσου ωραία ο Horvath και το 88' μπήκε το κερασάκι στην τούρτα, όταν σε εκτέλεση κόρνερ από αριστερά ο Abline κέρδισε την πρώτη κεφαλιά και ο Gouiri σκόραρε ανενόχλητος στο δεύτερο δοκάρι.
Τα βάφουμε μαύρα; Όχι βέβαια. Αλλά σίγουρα προβληματιζόμαστε. Ειδικά μετά το 0-3 βαρέσαμε διάλυση, και αυτό οι προπονητές δεν θέλουν να το βλέπουν ούτε στα φιλικά. Τα σύννεφα που μαζεύτηκαν σήμερα στο Burton φορτώθηκαν με τις σκέψεις για τα ανοιχτά ακόμα μεταγραφικά μέτωπα ενώ σε δέκα μέρες αρχίζει το πρωτάθλημα, και όπως ήταν επόμενο -Forest είμαστε- ακολούθησε γκρίνια. Ελπίζουμε σε σύντομα νέα, καθώς η ομάδα ολοκληρώνει το Σάββατο (5/8) τα φιλικά της, αντιμετωπίζοντας την Eintracht στη Φρανκφούρτη.
Forest: Horvath, Aurier (Williams 46'), Worrall (Biancone 77'), McKenna (Panzo 77'), Aina (Powell 59'), Kouyaté (Yates 59'), Freuler (Aguilera 59'), Hwang (Osong 83'), Gibbs-White (Scarpa 59'), Elanga (Danilo 59'), Wood (Mangala 59').
Rennes: Mandanda (Gallon 46'), G. Doué (Jaouab 60'), Omari (Wooh 46'), Theate (Belocian 46'), Meling (Truffert 60'), Bourigeaud (Majer 46'), Tait (Santamaria 46'), D. Doué (Le Fée 46', D. Doué 83'), Salah (Gouiri 46'), Blas (Doku 46'), Kalimuendo (Abline 46').
Σκόρερς: Bourigeaud 34' (πέναλτι), 45' (πέναλτι), Abline 52', Majer 55', Gouiri 88'.
Διαιτητής: Paul Tierney. Κίτρινη: Kouyaté 54'.
* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.
Η μία ανάγνωση είναι ότι η Forest παρέμεινε για όγδοο σερί ματς χωρίς νίκη στην έδρα της στο πρωτάθλημα (μετά τις 14 Δεκεμβρίου και το 3-0 επί της Tottenham), αφού στερήθηκε τους τρεις βαθμούς...
Δεν περίμενε καν να ξημερώσει η διοίκηση της Forest (δηλαδή ο ιδιοκτήτης της) για να απολύσει τον Sean Dyche μετά το 0-0 με τους Wolves. Προσέξτε τώρα: μετά από δύο ατυχή αποτελέσματα (το δεύτερο μάλιστα με ευθύνη 100% των... 