Μην το ψάχνετε, θα το μαρτυρήσω. Αν ξεσκόνισα καλά τα γερμανικά μου μετά από αισίως σαράντα χρόνια, σημαίνει "Νόμος του ποδοσφαίρου, κύριε διαιτητά!" Αν ήμουν στη θέση του Herr Martin Petersen, θα κατακύρωνα το γκολ του Scott McKenna στο 85' ακόμα κι αν ήταν φάουλ - που δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι ήταν. Όχι τίποτα άλλο, για να τιμωρήσω τους συμπατριώτες μου, που δεν μπορούσαν να σκοράρουν ούτε σε κενό τέρμα! Τους άξιζε... Αντ' αυτού, ο ρεφ επέλεξε να κάνει διαιτησία... πέδιλου με κάλτσα (όπως λέμε εδώ στην Ελλάδα "διαιτησία φουστανέλας") και να επιτρέψει στην ομάδα της χώρας του να αποφύγει το χουνέρι!

Σπανίως μιλάμε για ήττα-σοκ σε φιλικό, αλλά όποιος είδε τον σημερινό αγώνα, τον τελευταίο για τη Forest πριν από τον πρώτο της στην Premier League το επόμενο Σάββατο στο Emirates (η Eintracht λίγη ώρα αργότερα θα "ζεσταθεί" στο Κύπελλο με τη Lokomotive Λειψίας πριν ξεκινήσει την προσπάθειά της στη Bundesliga στις 20 Αυγούστου εντός με τη νεοφώτιστη Darmstadt), ξέρει πολύ καλά τι εννοώ και απορεί πως δεν φύγαμε ηττημένοι από το Deutsche Bank Park - ή Waldstadion, όπως το θυμούνται οι boomers σαν του λόγου μου. Στην πρώτη αν δεν κάνω λάθος συνάντησή τους με τους Adler (Αετούς) μετά την... πρώτη τους πρόκριση σε επόμενο γύρο ευρωπαϊκής διοργάνωσης το 1967 (Κύπελλο Εκθέσεων, 1-0 στη Γερμανία, 4-0 στο City Ground με πρωταγωνιστή τον Joe Baker, τον επονομαζόμενο "King" και "Boom Boom", που έβαλε τρία γκολ), οι Reds προσπάθησαν, όπως ήταν λογικό μετά το 0-5 από τη Rennes, να διαφυλάξουν πρώτα απ' όλα τα νώτα τους. Το κατάφεραν χάρη και στη δική τους προσπάθεια και στην αγαρμποσύνη των αντιπάλων τους, και δη του "πολύ" Γάλλου Randal Kolo Mouani, και αν ο Petersen έκανε αυτό που έπρεπε θα έφευγαν και νικητές! Τα μυστήρια των φιλικών...

Η Forest πήγε στη Φρανκφούρτη χωρίς τον Ethan Horvath (δεν ακούστηκε τίποτα για τραυματισμό, αλλά μπορεί να βρίσκεται σε τίποτα διαπραγματεύσεις με ομάδα της Championship που ξεκίνησε χθες), τον Taiwo Awoniyi και τον Felipe που δεν έπαιξε καθόλου στα φιλικά, αλλά η έκπληξη ήταν η επανεμφάνιση του Brennan Johnson, και μάλιστα στην αρχική ενδεκάδα, την ώρα που φουντώνουν οι φήμες για γερό μπάσιμο της Tottenham για την απόκτησή του. Πίσω από τον George Shelvey, που κλήθηκε να βγάλει πάλι το φίδι απ' την τρύπα και επιβεβαίωσε ότι είναι ένας γκολκίπερ με πολύ μέλλον, υπήρχαν μόνο οι νεαροί Will Brook και Aaron Bott. O Steve Cooper επανέφερε τους τρεις στην άμυνα με την προσθήκη του Willy Boly, και τους Orel Mangala, Ryan Yates και Danilo στο κέντρο και άφησε μπροστά τον Johnson με τον Morgan Gibbs-White. 

Ένα γεμάτο γήπεδο και μια "παλιομοδίτικη" μπάλα με εξάγωνα και πεντάγωνα σε όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου (μάρκας... Derbystar, παρακαλώ, η επίσημη μπάλα της Bundesliga από μια εταιρεία που σίγουρα δεν έχει το μέγεθος της Adidas, της Puma ή της Nike) υποδέχθηκαν τους Reds. Στο πρώτο ημίχρονο ήμασταν επιεικώς ανύπαρκτοι, η Eintracht (που έπαιξε χωρίς τον υπό μεταγραφή και φερόμενο ως στόχο του Ολυμπιακού Κολομβιανό φορ Rafael Santos Borré) ήταν συνέχεια μπροστά, αλλά οι φάσεις ήταν ελάχιστες. Μόλις στο 4' η άμυνά μας έχασε τ' αυγά και τα καλάθια, ο McKenna ταλαιπώρησε τη μπάλα αντί να διώξει, ο Boly γλίστρησε και ο Éric Junior Dina Ebimbe (όλο αυτό) σούταρε δυνατά και συρτά, για να αποκρούσει υπέροχα σε κόρνερ ο Shelvey στην αριστερή του γωνία. Οι Γερμανοί του Dino Toppmöller έψαχναν τον Kolo Mouani πίσω από την πλάτη του πολύ καλού Ola Aina για να εκμεταλλευτεί το προβάδισμά του σε ταχύτητα έναντι του McKenna, αλλά δεν τους πολυβγήκε και ο Γάλλος ξαναγύρισε γρήγορα στην κορυφή της επίθεσης. Σε μια κόντρα στο 20' ο Mario Götze έβγαλε δεξιά στην περιοχή μας τον Jesper Lindstrøm, λίγο πλάγια όμως και ο Aina κόντραρε αρκετά εύκολα το σουτ του Δανού σε κόρνερ. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, με συντριπτική κατοχή μπάλας οι γηπεδούχοι δεν κατάφεραν να βγάλουν τίποτα παραπάνω, ενώ εμείς ήμασταν εντελώς ακίνδυνοι και η μπάλα δεν περνούσε (και πάλι) με τίποτα μπροστά. Απλώς χαλούσαμε ό,τι έφτιαχνε η Eintracht, κάποιες φορές επιστρατεύοντας και "αθέμιτα" μέσα. Συνολικά εισπράξαμε τέσσερις κίτρινες από τον Herr Petersen, πράγμα όχι και τόσο συνηθισμένο σε φιλικό. Οι γηπεδούχοι πάλι καμία!

Κι όμως, οι Reds μπήκαν στο δεύτερο ημίχρονο πιο διεκδικητικοί, και το πρώτο πεντάλεπτο τους ανήκε πλήρως. Στο 46' ο Danilo ξέφυγε πολύ όμορφα από τον προσωπικό του αντίπαλο πάνω στη δεξιά πλάγια γραμμή και σέντραρε, η κεφαλιά όμως του Johnson ήταν από άσχημη θέση και αδύναμη, στο 48' ο Mangala βρήκε στην περιοχή τον Danilo που πρόλαβε να σουτάρει αλλά κέρδισε μόνο το κόρνερ και στο 49' ζητήσαμε (μάλλον δίκαια) πέναλτι, αφού η σέντρα του Serge Aurier φάνηκε να σταματάει στο χέρι του Willian Pacho. Τίποτα ο διαιτητής, ξύπνησαν και οι Γερμανοί και μόνο αυτοί ξέρουν πώς δεν σκόραραν στο 56', όταν μετά από λάθος της άμυνάς μας o Lindstrøm από μπαλιά του Götze έφυγε στην πλάτη της, γύρισε την κατάλληλη στιγμή στον αμαρκάριστο Kolo Muani και αυτός με όλο το τέρμα στη διάθεσή του πλάσαρε πάνω στα πόδια του Shelvey, που μας έσωσε άλλη μια φορά. Στο 59', σε μια σέντρα του Βραζιλιάνου Tuta από δεξιά, ο Lindstrøm πήγε να προλάβει την έξοδο τον Shelvey, ανάμεσά τους έπιασε την κεφαλιά ο Boly, η μπάλα πήρε ύψος, έσκασε λίγο έξω από τη γραμμή, ξανασηκώθηκε και πέρασε πάνω από το οριζόντιο δοκάρι με τον Boly να ελέγχει την πορεία της. Και στο 62' ο Philipp Max βρέθηκε σε καλή θέση αλλά σούταρε άτσαλα και άστοχα.

Ο Toppmöller αποφάσισε να αλλάξει όλη του την ομάδα πλην του τερματοφύλακα, και οι δικοί μας στα πρώτα λεπτά δεινοπάθησαν. Δευτερόλεπτα μετά την είσοδο των καινούργιων οι γηπεδούχοι έχασαν την ευκαιρία του αγώνα. Η ωραία μπαλιά του σχεδόν 40χρονου Ιάπωνα Makoto Hasebe βρήκε τον Omar Marmoush στην πλάτη του MGW, που είχε γυρίσει να βοηθήσει. Ο Αιγύπτιος απέφυγε τον Shelvey, σε κενό τέρμα σούταρε στο δεξί του δοκάρι, ο Jessic Ngankam πήρε το ριμπάουντ και πλάσαρε στο άλλο δοκάρι! Απίστευτη φάση... Ο Cooper αποφάσισε να προφυλάξει τον Johnson και πέρασε στη θέση του τον (και πάλι αρκετά μαχητικό) Chris Wood, ενώ έφυγε και ο Aina για να πάρει τη θέση του στα αριστερά ο Neco Williams. Η Eintracht συνέχισε να επιτίθεται κατά κύματα, και στο 71' από λάθος του Joe Worrall o Ngankam βρέθηκε ανάμεσα σ' αυτόν και το τέρμα, ευτυχώς όμως τον πρόλαβε ο Boly. 

H Forest αντέδρασε στο 76', με τον Gibbs-White να βγάζει δεξιά στην περιοχή τον Danilo και τον Γερμανό γκολκίπερ Kevin Trapp να κάνει τη μοναδική του -αν και δύσκολη- επέμβαση στο ματς διώχνοντας το σουτ του Νο 28 μας σε κόρνερ. Ο Anthony Elanga πήρε τη θέση του Yates, και από κει και πέρα, παρά το γεγονός ότι ο νεαρός Σουηδός και πάλι δεν έβγαλε μάτια, οι Reds πήραν πάνω τους για τα καλά. Στο 78' σε βαθιά σέντρα του Aurier ο αμαρκάριστος στο πέναλτι Wood οριζοντιώθηκε όσο μπορούσε για να πιάσει την κεφαλιά-ψαράκι, δεν τα κατάφερε όμως να δώσει δύναμη στη μπάλα (δεν ήταν καθόλου εύκολο). Και στο 85', στο πολύ ωραία χτυπημένο φάουλ του Gibbs-White από αριστερά, ο McKenna πετάχτηκε στη μικρή περιοχή και με κεφαλιά νίκησε τον Trapp, με τον Petersen σ' ένα βουβό γήπεδο να ακυρώνει προς γενική έκπληξη το γκολ και να δείχνει κίτρινη στον ωρυόμενο Wood (για διαμαρτυρία ήταν και η κίτρινη στον MGW στο πρώτο ημίχρονο, που έδειξε με μεγάλη σπουδή ο Γερμανός ρεφ). Ο Νεοζηλανδός σαν να πείσμωσε, και στο 86' έκανε ωραίο άνοιγμα στον Elanga, που σούταρε από την αριστερή γωνία της μικρής περιοχής πάνω στο πόδι του Ansgar Knauff που έτρεξε να τον κλείσει. Κι αμέσως μετά έκανε δύσκολη σέντρα από θέση δεξιού εξτρέμ βρίσκοντας στο δεύτερο δοκάρι τον Aurier, αλλά ο Hasebe πρόλαβε τον Ιβοριανό και έβγαλε τη μπάλα κόρνερ. Η εκτέλεση δεν ήταν καλή, με αποτέλεσμα να βγουν οι Γερμανοί στην κόντρα τέσσερις με δύο, αλλά ο Shelvey ήταν και πάλι εκεί για να αποκρούσει το σουτ του Knauff.

Συμπερασματικά μιλώντας, απόλυτα έτοιμοι για την αναμέτρηση με την Arsenal στο Λονδίνο δεν δείχνουμε να είμαστε. Η ομάδα σοβαρεύτηκε αρκετά μετά το στραπάτσο του St. George's Park, αλλά δυστυχώς φάσεις εξακολουθεί να τρώει και με αντίπαλο μια ομάδα στοιχειωδώς καλή στα τελειώματα θα είχε χάσει μάλλον εύκολα. Παρά το πολύ καλό παιχνίδι του Shelvey η θέση του βασικού τερματοφύλακα θα μας ανησυχεί όσο παραμένει κενή, και όσο ο Awoniyi δεν απασχολεί τους αμυντικούς με την πληθωρική του παρουσία θα υπάρχει πρόβλημα στην επίθεση, δεδομένου ότι και ο Johnson δεν έδειξε στο 100%. Ο Gibbs-White πάντως δείχνει σιγά σιγά να επανέρχεται, ο Aina συνεχίζει τις καλές εμφανίσεις απαλλάσσοντάς μας τουλάχιστον για την ώρα από το άγχος της αντικατάστασης του Renan Lodi και ο Mangala δείχνει ότι η δεύτερη χρονιά του ίσως και να είναι εντυπωσιακή. Για να μη βλέπουμε μόνο τα άσχημα...

Eintracht: Trapp, Tuta (Jakić 67'), Koch (Hasebe 67'), Pacho (Smolčić 67'), Buta (Knauff 67'), Götze (Aaronson 67'), Skhiri (Larsson 67'), Dina Ebimbe (Hauge 67'), Max (Lenz 67'), Lindstrøm (Ngankam 67'), Kolo Muani (Marmoush 67').
Forest: Shelvey, Boly, Worrall, McKenna, Aurier, Mangala, Yates (Elanga 77'), Danilo, Aina (Williams 70'), Gibbs-White, Johnson (Wood 70').
Διαιτητής: Martin Petersen. Κίτρινες: Gibbs-White 17', Yates 42', McKenna 61', Wood 85'.
Θεατές: 31.000.

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.