Χθες το βράδυ, προτελευταία μέρα των μεταγραφών του Ιανουαρίου, η Forest ανακοίνωσε και επίσημα ότι αυτό που προσπαθούσε εδώ και μέρες έγινε πραγματικότητα: στις τάξεις της βρίσκεται πλέον και τρίτος Αμερικανός διεθνής, ο επιθετικός μέσος και εξτρέμ Giovanni Reyna, που θα μείνει στο City Ground ως δανεικός από τη Borussia Dortmund μέχρι το τέλος της φετινής περιόδου. Σήμερα το πρωί, ο σύλλογος ανακοίνωσε και τον δανεισμό του Πορτογάλου πιτσιρικά Rodrigo Ribeiro από τη Sporting Λισαβόνας, ενός επιθετικού που θεωρείται από τα "next big things" του πορτογαλικού ποδοσφαίρου.

Ο Giovanni (για τους φίλους Gio) -για τον οποίο λέγεται ότι το "ενοίκιο" θα μας στοιχίσει κάπου ένα εκατομμύριο λίρες, ενώ οι απόψεις διίστανται σχετικά με το αν υπάρχει οψιόν αγοράς (άλλοι λένε ότι έπεσε στο τραπέζι αλλά τελικά δεν προχώρησε, άλλοι ότι υπάρχει κανονικά)- είναι χαρακτηριστική περίπτωση αυτού που λέμε "το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει". Δεν υπήρχε μάλλον περίπτωση να γίνει κάτι άλλο στη ζωή του εκτός από ποδοσφαιριστής. Είναι, βλέπετε, γιος δύο παλιών διεθνών Αμερικανών ποδοσφαιριστών: του Claudio Reyna (έπαιξε μεταξύ άλλων και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994) και της Danielle Egan (κάποτε συμπαίκτριας της μεγάλης Mia Hamm στο πανεπιστήμιο North Carolina και μετά στην Εθνική). Ο πατέρας του είχε αργεντίνικες και πορτογαλικές ρίζες (εξ ου και το δεύτερο όνομα του μικρού, Alejandro) και η μητέρα του ιρλανδικές. Γεννήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2002 στο Sunderland, όπου ο πατέρας του αγωνιζόταν με τη φανέλα της τοπικής ομάδας, και πήρε το όνομα του παλιού συμπαίκτη τού Claudio στους Rangers, του Ολλανδού Giovanni van Bronckhorst! Όλη του η ζωή μια μπάλα, δηλαδή...

Μη νομίσετε, πάντως, ότι ο μικρός έκανε καριέρα χάρη στον πρεσβύτερο Reyna (ο οποίος είχε πράγματι μια σπουδαία πορεία στην Ευρώπη, παίζοντας ακόμα σε Bayer Leverkusen, Wolfsburg και Manchester City πριν κλείσει την καριέρα του στους New York Red Bulls). Από τα μικρά του χρόνια, όταν η οικογένειά του είχε επιστρέψει πλέον στην Αμερική και ο ίδιος έπαιζε στην ακαδημία τής New York City FC, τον λογάριαζαν για μεγάλο ταλέντο. Δεν ήταν τυχαίο ότι το 2019, μόλις στα 17 του, η Borussia Dortmund ήρθε να του χτυπήσει την πόρτα για να τον πάρει στη Γερμανία, απ' όπου είχε άλλωστε ξεκινήσει την ευρωπαϊκή του καριέρα και ο μπαμπάς. Και δεν τον θεωρούσε μάλιστα απλή επένδυση για το μέλλον: ο Gio, πιο επιθετικογενής από τον Claudio που ήταν περισσότερο ανασταλτικός χαφ, έπαιξε την πρώτη κιόλας σεζόν του (2019-'20) σε 15 αγώνες της Bundesliga, έναν του γερμανικού Κυπέλλου (όπου έγινε μάλιστα ο νεαρότερος σκόρερ της διοργάνωσης με το γκολ που πέτυχε εναντίον της Werder Βρέμης) και δύο του Champions League!

Έτσι ξεκίνησε μια πενταετής παρουσία στους κιτρινόμαυρους της Βεστφαλίας, με απολογισμό 121 αγώνες (18 στο Champions League και έναν στο Europa League), 17 γκολ και 16 ασίστ. Οι πιο παραγωγικές χρονιές του ήταν αναμφισβήτητα το 2020-'21 (46-7-8), στην οποία η Dortmund κατέκτησε και το Κύπελλο Γερμανίας, και το 2022-'23 (30-7-4). Από το 2021 και έπειτα, πάντως, από την εποχή δηλαδή που ανέλαβε ο Marco Rose και μετά, ως κανονικός προπονητής πια, ο Edin Terzić, τον χτύπησαν τραυματισμοί (με μεγαλύτερη απουσία σχεδόν τρεις μήνες το 2021-'22) και ο ρόλος του στην ομάδα άρχισε να υποβαθμίζεται. Είναι χαρακτηριστικό πως φέτος έπαιξε μόνο μία φορά βασικός (στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα με την Eintracht Φρανκφούρτης τον Οκτώβριο), δεν μπήκε στην αρχική ενδεκάδα για δύο σερί παιχνίδια μετά τον Αύγουστο του 2021, ενώ έχει να παίξει σε ολόκληρο ματς Bundesliga από τον Μάρτιο του 2022. Ίσως αυτό να είναι και το μεγάλο στοίχημα για τους Reds, και σίγουρα είναι ο λόγος που έφυγε από τη Borussia. "Ο Giovanni πέρασε μια δύσκολη περίοδο, και είναι λογικό να είναι κάπως δυσαρεστημένος", είπε σχετικά ο αθλητικός διευθυντής του συλλόγου και παλαιός διεθνής αμυντικός χαφ της Sebastian Kehl. Πάντως αυτό δεν τον εμπόδισε να έρθει από τον πάγκο στο τελευταίο ματς της περσινής σεζόν, όταν η Dortmund έχανε 2-0 από τη Mainz, και να δώσει τις ασίστ και για τα δύο γκολ της ομάδας του. Η ισοπαλία, όμως, όπως θα θυμάστε, δεν έφτανε, και η Bayern πανηγύρισε έναν απρόσμενο τίτλο...

Στην Εθνική των ΗΠΑ, στην οποία επέλεξε να αγωνιστεί ενώ τον διεκδικούσαν ακόμα η Αργεντινή, η Πορτογαλία και η... Αγγλία, ο Reyna Junior, τον οποίο ο πρώην συμπαίκτης του στη Dortmund Erling Haaland βάφτισε "The American Dream", έχει 24 συμμετοχές, 7 γκολ και 3 ασίστ. Έχει κατακτήσει δύο φορές το Nations League της CONCACAF (το 2020, με τα ηρωικά του Ethan Horvath, και το 2023) και ήταν μέλος της ομάδας των ΗΠΑ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ. Εκεί η μαμά Danielle λειτούργησε μάλλον ως... Ελληνίδα όταν ο ομοσπονδιακός προπονητής Gregg Berhalter, ο άνθρωπος δηλαδή που έκανε τον μικρό διεθνή τον Νοέμβριο του 2020, δεν έβαλε τον κανακάρη της να παίξει στο ματς με την Ουαλία του Brennan Johnson (του οποίου το νούμερο 20 θα φοράει στη Forest!), και απείλησε ότι θα αποκαλύψει περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας στο σπίτι του κόουτς! Τελικά την έπεισαν οι δικηγόροι και κράτησε το στόμα της κλειστό... 

Η παρουσία του Reyna είναι μια τόνωση ηθικού και για τον συμπαίκτη του στην Εθνική Matt Turner, που έχει ακούσει πολλά τον τελευταίο καιρό (τα περισσότερα άδικα) και μαθαίνει από δώ κι από κει ότι ο σύλλογος ψάχνει για τερματοφύλακα (μετά τον Sam Johnstone της Crystal Palace, ακούστηκε και το όνομα του αρχηγού της Strasbourg και διεθνούς με το Βέλγιο Matz Sels). Ο Horvath, από την άλλη, μάλλον θα φύγει (μάλλον για την Cardiff), ενώ -μιας και πιάσαμε αυτή την κουβέντα- χθες ο Scott McKenna ολοκλήρωσε τον δανεισμό του στην Κοπεγχάγη ως το τέλος της σεζόν (οπότε λήγει και το συμβόλαιό του, άρα μάλλον με τη Blackpool τον είδαμε για τελευταία φορά με τη φανέλα της Forest), ενώ σήμερα αναμένεται να κλείσει και η μεταγραφή του Orel Mangala στην Olympique Lyonnais (την οποία έχουμε συνηθίσει να λέμε Lyon) έναντι ενός ποσού που σύμφωνα με το ρεπορτάζ θα αγγίζει τα 30 εκατομμύρια λίρες, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι πάει δανεικός με οψιόν αγοράς το καλοκαίρι! Αυτό το τελευταίο δεν το καταλαβαίνω, αφού η ομάδα χρειάζεται ρευστό για να φέρει παίκτες...

Παμε και στον Ribeiro, που θα φοράει το Νο 37 στους Reds. Μόλις 18 ετών (γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 2005 στη Viana do Castelo της βόρειας Πορτογαλίας), αλλά ήδη έχει πέσει στα "βαθιά", αφού προερχόμενος από την ακαδημία της Sporting έκανε το ντεμπούτο του στο... Champions League, αντιμετωπίζοντας τη Manchester City τον Μάρτιο του 2022, κάτι λιγότερο από έναν χρόνο αφότου υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο (ΟΚ, στις καθυστερήσεις μπήκε).  Δανεικός κι αυτός, αλλά σίγουρα με οψιόν αγοράς μετά τον Ιούνιο, πράγμα που προσωπικά με κάνει κι αναρωτιέμαι, καθώς χθες (!) τα "Λιοντάρια", πριν τον στείλουν σε μας, φρόντισαν να του ανανεώσουν το συμβόλαιο ως το 2028 και να του βέλουν ρήτρα αποχώρησης 80 εκατομμύρια ευρώ! Είναι σέντερ φορ, έχει 33 συμμετοχές και 8 γκολ στη δεύτερη ομάδα της Sporting (αλλά μόνο 7 στην πρώτη) και έχει χριστεί διεθνής με τις Εθνικές ομάδες Κ16, Κ17, Κ19 και Κ20 της Πορτογαλίας, με συνολικό απολογισμό 35 συμμετοχές και 15 γκολ. Είναι μια λύση στην επίθεση; Θα μου επιτρέψετε να έχω τις επιφυλάξεις μου μέχρι να τον δω...

* Οι φωτογραφίες είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.