Το καταραμένο 2-3 εμφανίστηκε για έκτη φορά φέτος. Μετρήστε: Manchester United έξω, West Ham έξω, Brighton μέσα, Bournemouth μέσα, Brentford έξω. Από ΟΛΑ αυτά τα ματς θα μπορούσαμε να έχουμε πάρει κάτι, αλλά σε κανένα το αποτέλεσμα δεν ήταν τόσο άδικο όσο το αποψινό. Τρία έχασε ο Steve Cooper, άλλα τρία ο Nuno Espírito Santo, αφού κανείς τους δεν είναι βέβαια θαυματοποιός να πάρει ένα μαγικό ραβδί και να κοπούν μαχαίρι οι αμυντικές ανοησίες. Μην το συζητάμε καθόλου, επιτρέψαμε σε μια μετριότατη Newcastle να ισοφαρίσει... το ρεκόρ της σε σερί νίκες εκτός έδρας (4), αφήνοντάς μας στα χαμηλά.

Έχουμε ξεχάσει φέτος για τα καλά το λεγόμενο "Κάστρο City Ground", όπου (απ)αισίως χάσαμε απόψε το έκτο από τα επτά τελευταία παιχνίδια μας στο πρωτάθλημα. Έτσι δε γίνεται δουλειά όμως, και μάλιστα με τη δαμόκλειο σπάθη της πιθανής αφαίρεσης βαθμών να αιωρείται από πάνω μας. Παίκτες εντελώς αμαρκάριστοι μέσα στην περιοχή μας, πουλήματα της μπάλας εκεί που την "τρως", όπως λέμε, και γενικά μια φοβερή αφέλεια από τη σέντρα και πίσω που έχει στοιχίσει σε πολλές καλές ομάδες στο παρελθόν την παραμονή τους στην κατηγορία. Με εξαίρεση την πανωλεθρία από τη Fulham, η Forest σε σχέση με πέρσι δεν συντρίβεται πια, παλεύει, διεκδικεί, αλλά δυστυχώς τις περισσότερες φορές μένει με την πικρή γεύση της καλής εμφάνισης που δεν αποφέρει πόντους. Σ' ένα πρωτάθλημα τόσο αμείλικτο, αυτό δεν είναι καλό.

Δεν μας έφταναν οι βλακείες που κάναμε, δεν μας έφτανε η κούραση της Τετάρτης, είχαμε και τον κύριο Anthony Taylor. Να ξεκινήσω από τα θετικά. Άφηνε το παιχνίδι να εξελίσσεται χωρίς να σφυρίζει συνέχεια, και για τις δύο ομάδες. Από κει και πέρα δεν έκανε τίποτα παραπάνω απ' αυτό που ξέρουμε ότι κάνουν όλοι ανεξαιρέτως οι μεγαλόσχημοι ρέφερι της Premier League: έδωσε τα σπόρια στον ισχυρό. Ναι, αλλά εδώ τα σπόρια ήταν μεγαλύτερα κι από κουκούτσια γιαρμά. Μιλάμε για δύο περιπτώσεις πέναλτι - για να μην αναφερθούμε σε κάτι χέρια τύπου Kieran Trippier στα όρια της περιοχής, με τη μπάλα μάλιστα να βγαίνει έξω και να μη δίνεται ούτε κόρνερ. Μεγάλη η ευθύνη και του VARίστα, του σχετικά άπειρου Tony Harrington, που σε καμιά από τις δύο περιπτώσεις δεν κάλεσε καν τον Taylor να δει τη φάση. Με την πρώτη μάλιστα δεν ασχολήθηκε ούτε ο ίδιος!

Και για να μη νομίσει κανείς ότι τα ρίχνω στη διαιτησία και καθαρίζω, ούτε μπροστά πήγαμε εξαιρετικά, παρά τα δύο γκολ. Ναι, οι παίκτες έδειξαν ψυχή και χαρακτήρα, ισοφάρισαν δύο φορές και σε όλο το δεύτερο ημίχρονο είχαν τη Newcastle στα σκοινιά, αλλά όπως και να το κάνουμε, όταν δημιουργείς τέτοια τετ α τετ όπου έχεις αφήσει πίσω σου την έτσι κι αλλιώς αργοκίνητη άμυνα των Magpies και τα χάνεις, είσαι και λίγο άξιος της μοίρας σου. Η τακτική του Nuno μπορεί να μην είναι "σέξι" (ούτε σε μένα αρέσει να παραχωρώ την πρωτοβουλία στον αντίπαλο μέσα στην έδρα μου), όμως σήμερα πέτυχε 100% και η Forest θα μπορούσε να βάλει ακόμα και πέντε γκολ. Τι της έλειψε; Ο κυνισμός που είχε η αντίπαλός της. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Matz Sels μάζεψε τρεις φορές τη μπάλα από τα δίχτυα του χωρίς να χρειαστεί να επέμβει σχεδόν καθόλου πέρα απ' αυτές τις φάσεις, αντίθετα με τον Martin Dúbravka που πρέπει να έτρεμε το φυλλοκάρδι του κάθε φορά που οι δικοί μας σημάδευαν τον Anthony Elanga ή τον Taiwo Awoniyi.

O Nuno έχασε έτσι το αήττητο των οκτώ αγώνων που είχε δώσει ως τώρα απέναντι στη Newcastle, και ηττήθηκε στην έκτη αναμέτρησή του με τον Eddie Howe, έχοντας στις συγκεκριμένες κόντρες να επιδείξει τέσσερις νίκες. Σίγουρα θα νιώθει πικραμένος, αλλά πρέπει να επιμείνει. Την επίθεσή μας την έχει φτιάξει μια χαρά, προσωπικά ούτε που θα μπορούσα να φανταστώ μετά την περσινή σεζόν ότι θα ξεκινάει ο αγώνας και θα έχουμε δύο γκολ στο τσεπάκι! Έχει συμβεί σε 5 από τους 7 αγώνες που μας έχει κοουτσάρει στην Premier League, αλλά δυστυχώς έχουμε κερδίσει μόνο τους δύο! Και εδώ μπαίνει η μεγάλη ευθύνη της άμυνας, που πρέπει να διορθωθεί πάση θυσία για να μη χαθεί το τρένο. Το λέω ευθαρσώς: μας θεωρώ πολύ καλύτερους και από τις τρεις νεοφώτιστες ομάδες, να μη σας πω κι από την Crystal Palace. Τι να κάνουμε όμως που στη σωτηρία παίζουν ρόλο οι βαθμοί κι όχι οι εμφανίσεις;

Ο Nuno, λοιπόν, ήθελε το τρίποντο και παρέταξε μια σαφώς επιθετικογενή ενδεκάδα - άσχετα αν στην αρχή έδωσε τη μπάλα στη Newcastle και περίμενε. Με τέσσερις στην άμυνα, με δύο στον άξονα και με τρεις να συνεπικουρούν τον Taiwo μπροστά. Και με την πρώτη ευκαιρία που της δόθηκε, αυτή η ομάδα όφειλε να "δαγκώσει": ήταν το 5', όταν ο Awoniyi έκανε την κάθετη στο overlap του Nuno Tavares, αυτός ίσως στη μόνη ουσιαστική του ενέργεια στο παιχνίδι γύρισε σωστά προς τη γραμμή της περιοχής και εκεί ο Morgan Gibbs-White, εντελώς αφύλακτος, πλάσαρε κατευθείαν με το αριστερό, για να φύγει η μπάλα βασανιστικά ελάχιστα εκατοστά από το αριστερό δοκάρι του Dúbravka. Δεν σκοράραμε, λοιπόν, και το πληρώσαμε μέσα σε πέντε λεπτά. O Sean Longstaff έκανε λίγα μέτρα με τη μπάλα, βλέποντας ότι δεν τον μάρκαρε κανείς σούταρε και ο Sels έβγαλε τη μπάλα κόρνερ, παραχωρώντας αμέσως και δεύτερο με γροθιές στην εκτέλεση του πρώτου. Οι παίκτες της Newcastle το χτύπησαν πλασαριστά προς τον Trippier, αυτός βλέποντας τον Elanga να τον πλησιάζει με ταχύτητα έκανε από πολύ μακριά τη βαθιά σέντρα (ίσως και λίγο της απελπισίας), η μπάλα έφτασε στο δεύτερο δοκάρι όπου δεν υπήρχε κανείς δικός μας και ο Bruno Guimarães με δεξί βολέ στην κίνηση σημάδεψε σωστά την απέναντι γωνία. 

Ένα γκολ που με στοιχειώδη άμυνα θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί σχεδόν πάντα σου κόβει τα πόδια. Όμως οι Reds δεν μάσησαν. Στο 17' μια εξαιρετική μπροστινή μπαλιά του Ryan Yates, και μάλιστα πίσω από το κέντρο και με τη μία, έβγαλε τον Elanga απέναντι στον Dúbravka. Ο Σουηδός μπήκε στην περιοχή, κοντρόλαρε με το αριστερό και δοκίμασε να πλασάρει με το όχι και τόσο καλό δεξί του, για να αποκρούσει σωτήρια ο Σλοβάκος γκολκίπερ. Και πάλι δεν το βάλαμε κάτω. Αφού στο 23' ο Sels μπλόκαρε μια άλλη σέντρα του Trippier που στο τσακ δεν πρόλαβε με το κεφάλι ο εορτάζων (τριαντάρης πια) Miguel Almirón, τρία λεπτά αργότερα, από τα πόδια του Gibbs-White αυτή τη φορά, έφυγε η φαρμακερή δεύτερη κάθετη προς τον Elanga. Ο νεαρός δεν είχε κανένα πρόβλημα να χωθεί ανάμεσα στους πολύ πιο αργούς Sven Botman και Dan Burn και να πλασάρει πάνω στην απεγνωσμένη έξοδο του Dúbravka για το 1-1. 

Το γκολ έδωσε φτερά στους Reds, που βγήκαν πια με δύναμη μπροστά, βάζοντας δύσκολα στη Newcastle αλλά χωρίς να δημιουργήσουν κάποια άλλη ευκαιρία. Τρομάξαμε λίγο και με τον Murillo, που χρειάστηκε ιατρική φροντίδα στο 36' μετά από ένα προβληματάκι που κουβαλούσε από τα πρώτα λεπτά, αλλά ευτυχώς ο Βραζιλιάνος συνέχισε. Οι φιλοξενούμενοι είχαν λουφάξει και κάθε άλλο παρά απειλούσαν. Κι όμως, στο 43', σ' ένα μακρινό φάουλ του Trippier, μετά την απόκρουση της άμυνάς μας η μπάλα έσκασε μπροστά στον Moussa Niakhaté και σηκώθηκε αρκετά ώστε ο Botman να πιάσει την κεφαλιά (!), και όχι μόνο αυτό αλλά και να βρει στο πέναλτι μέσα στην απόλυτη μοναξιά τον Fabian Schär. Ο Ελβετός έχει δυνατά πόδια (απ' αυτόν φάγαμε αν θυμάστε με μακρινό σουτ το πρώτο μας γκολ μετά την επιστροφή μας στην Premier League πέρσι), έπιασε λοιπόν το μονοκόμματο πλασέ και δεν άφησε κανένα περιθώριο αντίδρασης στον Sels. 

Στις καθυστερήσεις από τους τρεις πανηγυρισμούς και τις περιποιήσεις στον Murillo έγιναν αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα. Πρώτα ήταν η φάση του 46', όπου διαιτητής και VAR έκλεισαν τα μάτια σ' αυτό που στο ριπλέι είδαν και οι τυφλοί: το σπρώξιμο του Anthony Gordon στην επέλαση του Elanga, εμφανέστατα μέσα στην περιοχή. (Για να είμαστε δίκαιοι, λίγο αργότερα ο Taylor δεν είδε ούτε τον Yates να πατάει τον Schär μπροστά στα μάτια του.) Με αστείρευτα ψυχικά αποθέματα, η Forest δεν πτοήθηκε ούτε απ' αυτό και δικαιώθηκε πανηγυρικά όταν, στο έκτο λεπτό του έξτρα χρόνου, ο Callum Hudson-Odoi έπαιξε όμορφα στη γραμμή της περιοχής το "1-2" με τον Nico Domínguez, έκανε τη γνωστή του κίνηση σύγκλισης και σούταρε. Η μπάλα βρήκε στον 17χρονο Lewis Miley και ξεγέλασε τον Dúbravka, που την περίμενε στα αριστερά και την είδε στα δεξιά του. Το City Ground πήρε φωτιά, το μομέντουμ ήταν σαφώς υπέρ μας και έλεγες "κρίμα που τελειώνει το ημίχρονο".

Παρ' όλα αυτά, ήταν σαν να μην υπήρξε καθόλου ανάπαυλα. Οι Reds μπήκαν μέσα σαν οδοστρωτήρες, και θα είχαν προηγηθεί στο 50' αν ο Yates είχε κάνει την κάθετη στον Awoniyi ένα δέκατο του δευτερολέπτου νωρίτερα. Ήταν όσο χρειάστηκε για να βγει ο Νιγηριανός από την κάλυψη του Trippier και να πάει στράφι το ιδανικό πλασέ του, αφού η σημαία σηκώθηκε και ο επόπτης είχε δίκιο. Συνεχίσαμε στον ίδιο ρυθμό, με τη Newcastle περισσότερο να προσπαθεί να μας εκνευρίσει παρά να κάνει τον κόπο να βγει μπροστά (εξ ου και η κοκορομαχία του Botman με τον MGW στο 59', που απέφερε κίτρινη και για τους δύο). Ο Howe έβγαλε τον ανύπαρκτο Almirón και πέρασε τον σκόρερ του τελευταίου γκολ στο εντυπωσιακό 4-4 με τη Luton Harvey Barnes, χωρίς να δει προκοπή ούτε απ' αυτόν. Αντίθετα, θα πρέπει να ευχαριστεί τους άρχοντες του αγώνα για τη φάση του 62': από την περιοχή του ο Sels έβγαλε τρομερή ασίστ 60 μέτρων στον Awoniyi, που φυσικά νίκησε στο σπριιντ τον Botman (ο Ολλανδός επιχείρησε να τον σκουντήσει αν και μέσα στην περιοχή, αλλά δεν τα πολυκατάφερε). Ο Taiwo θέλησε να περάσει και τον Dúbravka, ο Σλοβάκος -που σημειωτέον δεν βρήκε μπάλα ούτε στιγμή- βλέποντάς τον να περνάει σήκωσε το δεξί του χέρι, ο δικός μας σκόνταψε κι έπεσε (όπως άλλωστε φαίνεται πεντακάθαρα και στη φωτογραφία επάνω). Πιστέψτε μας, έχουμε δει να δίνονται πολύ πιο "εύκολα" πέναλτι από το συγκεκριμένο. Κι όμως, όταν η φάση πέρασε από την κρισάρα του VAR, o Harrington ειδοποίησε τον Taylor να συνεχίσει!

Σα να μην έφτανε αυτό, σχεδόν αμέσως μετά (66') η άμυνά μας αναχαίτισε σχετικά εύκολα μια εκτέλεση κόρνερ και η μπάλα έφτασε, έξω από την περιοχή μας και δεξιά, στα πόδια του Elanga, που είχε το μάλλον εύκολο έργο να απομακρύνει. Εκείνος όμως θέλησε να κάνει πάσα ώστε να ξεκινήσει αμέσως η αντεπίθεση, και ατυχώς σημάδεψε τον Guimarães. Ο Βραζιλιάνος δεν έχασε την ευκαιρία να γίνει ήρωας. Προχώρησε λίγο για να αποφύγει τις κόντρες και με δεξί φαλτσαριστό σουτ έστειλε τη μπάλα στην αριστερή γωνία του Sels, που απλώς άγγιξε τη μπάλα -μάλλον γιατί έπεσε λίγο αργά- χωρίς να καταφέρει να αποτρέψει την πορεία της προς τα δίχτυα του.

Και πάλι πίσω στο σκορ, και με τον Awoniyi σκασμένο από το 75λεπτο της Τετάρτης ενώ δεν πάει πολύς καιρός που επανήλθε από τον τραυματισμό του, ο Nuno αποφάσισε να βάλει στη θέση του τον Divock Origi, μπας και ο Βέλγος είχε πάρει λίγο απάνω του μετά το πρώτο του "κόκκινο" γκολ. Φρούδες ελπίδες. Φαντομάς ο κάποτε σκόρερ του τελικού του Champions League, έτοιμος για Σαουδική Αραβία... Πολύ περισσότερο ένιωσε η αντίπαλη άμυνα τον Gio Reyna, που πήρε στο 73' τη θέση του Yates όταν ο προπονητής της Forest αποφάσισε πλέον να τα παίξει όλα για όλα. Ο Αμερικανός έδειξε και πάλι πολύ καλά στοιχεία, επιχείρησε και σουτ όταν βρέθηκε σε καλές θέσεις, όμως και σε αυτόν και σε όλη την ομάδα έλειψε το καθαρό μυαλό και η σωστή απόφαση. Τρανό παράδειγμα ο Tavares, που δύο φορές μπήκε στην περιοχή από αριστερά και αντί να σπάσει τη μπάλα δεξιά του αποφάσισε αμφότερες να σουτάρει, με οικτρή κατάληξη. Γενικά, δεν καταλαβαίνω γιατί προτιμάται από τον Harry Toffolo και περιμένω με ανυπομονησία να γυρίσει ο Ola Aina από το Copa Africa για να του πάρει τη θέση...

Δεν υπήρξε, λοιπόν, καμιά αξιοσημείωτη φάση από το 2-3 και μετά για την κουρασμένη Forest, που βασίστηκε μάλλον υπερβολικά στα δυνατά πλάγια του Niakhaté (αφού οι δύο σέντερ μπακ της Newcastle μπορεί να μην ξέρουν και πολλή μπάλα και να τους περνάς σαν σταματημένους, αλλά διαθέτουν μπόι). Ίσως με βία μπορώ να αναφέρω αυτή του 92', όταν ο Elanga προσπαθώντας προφανώς να εξιλεωθεί απέφυγε με περίτεχνη ενέργεια δύο αντιπάλους, μπήκε στην περιοχή από αριστερά και προσπάθησε να βρει τον Origi, που για μία ακόμα φορά φέτος ήταν κρυμμένος πίσω από τον σέντερ μπακ. Στην εξέλιξη της φάσης η μπάλα έφτασε λίγο έξω από το box στον Gibbs-White, που σούταρε με πολύ φάλτσο, αλλά την είδε να περνάει ελάχιστα έξω από το "Γ" του Dúbravka, που τινάχτηκε χωρίς καμιά ελπίδα να τη φτάσει. Οι αλλαγές καθυστέρησης και οι... ορθόδοξες καθυστερήσεις έφεραν το φινάλε, και η Forest έμεινε πάλι με άδεια τα χέρια.

Κρίμα, γιατί ήταν μια τεράστια ευκαιρία να ξεφύγουμε από τη Luton και την Everton, που έχασαν σήμερα και οι δύο (η πρώτη στην έδρα της με 3-1 από τη Sheffield United που έτσι εξασφάλισε ότι το "ρεκόρ" της συγκομιδής 11 ολόκληρων πόντων από τη Derby παραμένει για άλλη μια χρονιά στα βιβλία της Premier League, η δεύτερη αναμενόμενα με 2-0 στο Etihad από τη Manchester City). Έτσι παραμένουν έναν και δύο βαθμούς πίσω μας, ενώ στο -8 παρέμεινε η Burnley, που έχασε 3-1 στο Anfield από τη Liverpool και την έφτασε η Sheffield United. Σήμερα είχαμε ακόμα Fulham-Bournemouth 3-1, Tottenham-Brighton 2-1 (το νικητήριο γκολ στο τέλος ο Brennan Johnson, αν ενδιαφέρεστε) και Wolves-Brentford 0-2. Αύριο η West Ham, επόμενη αντίπαλός μας σε μια βδομάδα πάλι στο City Ground (δεν χρειάζεται να τονίσω τη σημασία του αγώνα), φιλοξενεί στο λονδρέζικο ντέρμπι την Arsenal και η Aston Villa τη Manchester United, ενώ η 24η αγωνιστική ολοκληρώνεται το βράδυ της Δευτέρας με ένα ακόμα πρωτευουσιάνικο "classic", το Crystal Palace-Chelsea.

Forest: Sels, Williams, Niakhaté, Murillo, Tavares, Yates (Reyna 73'), Domínguez (Danilo 78'), Elanga, Gibbs-White, Hudson-Odoi, Awoniyi (Origi 68').
Newcastle: Dúbravka, Trippier, Schär, Botman, Burn, Longstaff, Guimarães, Miley (Livramento 81'), Almirón (Barnes 60'), Gordon (Krafth 92'), Wilson.
Σκόρερς: Elanga 26', Hudson-Odoi 45+6' - Guimarães 10', 66', Schär 43'.
Διαιτητής: Anthony Taylor. Κίτρινες: Gibbs-White 59' - Botman 59', Wilson 94'.
Θεατές: 29.451.

Nuno Espírito Santo: "Ήταν μια καλή εμφάνιση από την ομάδα. Κάναμε πολλά πράγματα σωστά, αλλά τα λίγα που κάναμε λάθος μάς στοίχισαν. Στο κόρνερ που προηγήθηκε του τρίτου γκολ δεν αμυνθήκαμε σωστά, αλλά γενικά παίξαμε καλά. Τα παιδιά πάλεψαν, και είχαμε ευκαιρίες όπου θα μπορούσαμε να κάνουμε τη διαφορά. Είναι κακό που δεχόμαστε τόσα γκολ από στημένες φάσεις. Χρειάζεται συγκέντρωση, εστίαση της προσοχής μας, να είμαστε επιθετικοί, να πηγαίνουμε με δύναμη στη μπάλα, να λύνουμε τα προβλήματα και να μην είμαστε παθητικοί. Είναι δύσκολο για μένα να μιλήσω για τις φάσεις των πέναλτι. Συνήθως είμαι ευγενικός σε τέτοιες καταστάσεις. Δεν μου αρέσει να πολυανακατεύομαι, αλλά ενώ το VAR έχει τον χρόνο και τη δυνατότητα να τσεκάρει μια φάση ξανά και ξανά, δεν είδε αυτά που είδα εγώ. Συμβαίνουν αυτά, πάμε παρακάτω. Πιο σημαντικό για μένα είναι να δούμε πώς παίζουμε. Τα πήγαμε καλά, δημιουργήσαμε πολλές επικίνδυνες καταστάσεις, ελέγξαμε το παιχνίδι στο δεύτερο ημίχρονο με καλή μπάλα. Πρέπει να είμαστε συγκεντρωμένοι και να βλέπουμε τις λεπτομέρειες. Οι τελικές μας αποφάσεις ήταν γενικά καλές. Βγήκαμε τετ α τετ με τον τερματοφύλακα. Βρίσκουμε τους σωστούς χώρους, αλλά πρέπει να βελτιωθούμε στα τελειώματα. Δουλεύουμε πολύ σκληρά, τα παιδιά είναι πολύ αφοσιωμένα. Το ζητούμενο είναι να μετατρέπουμε τα διαστήματα που παίζουμε καλό ποδόσφαιρο σε καλά αποτελέσματα, και φυσικά να βελτιωθούμε στην άμυνα".

* Η φωτογραφία είναι από την αυστραλιανή ιστοσελίδα Optus Sport.