Ήταν ένα από εκείνα τα ματς που σε τρελαίνουν μέχρι να τελειώσουν. Που η ομάδα σου είναι πολύ καλύτερη, είναι όμως μπροστά με εύθραυστο σκορ και φαίνεται να τη νικάει η φοβερή γκίνια της κι ένας απίστευτος τερματοφύλακας που βγάζει τα άπιαστα, ενώ για άλλη μια αγωνιστική η διαιτητική ομάδα δεν σέβεται καθόλου την προσπάθειά της. Λες "Δε μπορεί, τώρα θα γίνει η στραβή και θα μείνουμε με έναν βαθμό". Παρ' όλα αυτά, σήμερα στο City Ground αποδόθηκε ποδοσφαιρική δικαιοσύνη και η Forest ανάσανε βαθιά, πετυχαίνοντας την πρώτη της νίκη στο πρωτάθλημα μετά από το 2-1 επί της Manchester United στις 30 Δεκεμβρίου. 

Forest είμαστε, θα μου πείτε, απαγορεύεται να ησυχάσουμε. Έστω κι αν η West Ham είναι η μόνη ομάδα που έχουμε πλέον νικήσει εντός έδρας και στις δύο μας σεζόν στην Premier League. Έστω κι αν οι Hammers βρίσκονται σε πολύ κακό φεγγάρι, προέρχονταν από τη συντριβή στο γήπεδό τους από την Arsenal (0-6) και οι τριγμοί της καρέκλας του David Moyes, του προπονητή που πέρσι οδήγησε την ομάδα στον πρώτο της ευρωπαϊκό τίτλο, ακούγονται πια μέχρι την Αθήνα. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το σκορ θα μπορούσε να είναι τουλάχιστον διπλάσιο αν οι παίκτες μας ήταν λίγο πιο προσεκτικοί στην τελική προσπάθεια, και κυρίως αν κάτω από τα δοκάρια της West Ham δεν βρισκόταν ο Alphonse Areola, που έκανε διαστημική εμφάνιση, στέλνοντας ηχηρό μήνυμα και στον Didier Deschamps που τον υπολογίζει ως τρίτο πίσω από τον Mike Maignan και τον παλιόφιλο Brice Samba. Από την άλλη, ο Matz Sels δεν χρειάστηκε να κάνει ούτε μία επέμβαση της προκοπής (έχοντας βέβαια μπροστά του μια άμυνα όπου δέσποζε ο τεράστιος για άλλη μια φορά Murillo), όμως -το έχουμε δει πολλές φορές- ο διάολος έχει πολλά ποδάρια...

Σήμερα φήμες που κυκλοφόρησαν λίγες ώρες πριν τη σέντρα ανέφεραν ότι η Forest προσέλαβε τον (αποχωρήσαντα ως αποτυχημένο από τη θέση του αρχιδιαιτητή στο ταλαίπωρο ελληνικό πρωτάθλημα) Mark Clattenburg ως... αναλυτή διαιτησίας. Τις επιβεβαίωσε ο Nuno Espírito Santo στις δηλώσεις του μετά τον αγώνα. Και ρωτάω: είναι δυνατόν; Έχει κανένας άλλος σύλλογος της Premier League τέτοια θέση; Γιατί; Δεν έβαλαν μυαλό οι ιθύνοντες των Reds από το κυνηγητό που έχουμε υποστεί μέχρι σήμερα, και που στο μυαλό το δικό μου είναι ΑΠΟΛΥΤΑ συνυφασμένο με τις αλλεπάλληλες ανακοινώσεις διαμαρτυρίας και αιτήσεις εξαίρεσης ορισμένων διαιτητών από αγώνες της Forest; Είναι φανερό, ακόμα και σε μας τους απλούς φιλάθλους, ότι οι διαιτητές στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου είναι ανίκανοι μεν, πανίσχυροι δε, αφού οι Άγγλοι επιμένουν να τους αφήνουν μακριά από κόντρες. Αυτή η τακτική, που στο παρελθόν ανέδειξε κορυφαίους Ευρωπαίους ρέφερι όπως ο Pat Partridge ή ο Keith Hackett, προσωπικότητες που ενέπνεαν τον γενικό σεβασμό, σήμερα γεννάει διαιτητές που η αλαζονεία τους ξεπερνάει κατά πολύ τις ικανότητές τους. Τέλος πάντων, μόλις έγινε αυτή η κίνηση με τον Clattenburg, ο οποίος μέσα στην εβδομάδα είχε "κράξει" δημόσια τον Anthony Taylor για τον μη καταλογισμό του πέναλτι στον Taiwo Awoniyi στο ματς με τη Newcastle, είδαμε τα αποτελέσματα αμέσως: σε μια φάση "πιο πέναλτι πεθαίνεις" του Maxwel Cornet στον Neco Williams, ο VAR Tim Robinson έβγαλε όλους τους τηλεθεατές στραβούς, μη φωνάζοντας καν τον νεαρό και άπειρο Thomas Bramall να ξαναδεί τη φάση. Ένα ακόμα μήνυμα ότι αυτοί οι τύποι είναι κράτος εν κράτει... Τι να πει κανείς; Ακόμα κι όταν κάνουν χοντρά λάθη και πιάνονται επ' αυτοφώρω, οι τιμωρίες που τους επιβάλλονται είναι είτε μηδενικές είτε χάδια...

Τέρμα η γκρίνια - ας πούμε για το παιχνίδι κι ας ευχαριστηθούμε όπως πρέπει αυτή τη μεγάλη νίκη, που ήρθε με ένα γκολ στις καθυστερήσεις του κάθε ημιχρόνου. O Nuno έδειξε εμπιστοσύνη στην ομάδα που δάμασε τη Newcastle και έχασε τόσο άδικα, κάνοντας μόλις δύο αλλαγές: επιστροφή του Felipe αντί του Moussa Niakhaté που έδειξε αδυναμίες ως δεξιός στόπερ και του Danilo στη θέση του Ryan Yates, κίνηση που αποδείχθηκε σοφή καθώς ο Βραζιλιάνος μετά από καιρό ήταν πολύ καλός. Οι τρεις παίκτες που έπαιξαν στον τελικό του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής (Willy Boly, Ibrahim Sangaré, Ola Aina) έμειναν εκτός αποστολής - άλλωστε απ' όσο ξέρουμε μόνο ο Aina έχει επιστρέψει στη βάση του, ενώ οι άλλοι ακόμα παρτάρουν και κάνουν τις απαραίτητες δημόσιες εμφανίσεις στην πατρίδα τους μετά τον θρίαμβο! Από την άλλη, ο Moyes (που παρεμπιπτόντως δεν έχει νικήσει ποτέ στο City Ground) δεν είχε στη διάθεσή του τον δικό του Βραζιλιάνο, τον τραυματία Lucas Paquetá, που εκτός του ότι είναι το "μυαλό" της ομάδας του στο κέντρο έχει και καλή παράδοση απέναντί μας, και άφησε στον πάγκο τον Tomáš Souček, τον άνθρωπο που στο ματς του πρώτου γύρου τού είχε δώσει τρεις βαθμούς που σίγουρα δεν άξιζε...

Η Forest μπήκε στο παιχνίδι ακριβώς όπως θέλουμε να τη βλέπουμε, και ειδικά στο γήπεδό της: με το μαχαίρι στα δόντια. Η δε φάση του 5' ήταν ένας αξιόπιστος προάγγελος του τι θα επακολουθούσε: ο Nuno Tavares απέφυγε τον Vladimir Coufal, σέντραρε και ο Anthony Elanga σούταρε αμέσως, για να αποκρούσει με τα πόδια ο Areola, στην πρώτη του σωτήρια επέμβαση στον αγώνα. Ο Tavares ως συνήθως έφευγε πολύ μπροστά αλλά ήταν ευάλωτος στην άμυνα, οπότε δύο μόλις λεπτά αργότερα ο Jarrod Bowen τον άφησε πίσω, έκανε τη σέντρα και ο Mohammed Kudus σούταρε αμέσως, για να του βάλει την κόντρα ο Williams και να τη γλιτώσουμε. Λίγο αργότερα, σε "επαγγελματικά" φάουλ των Kudus και Morgan Gibbs-White ξεκίνησε ο χορός των καρτών: βγήκαν συνολικά δέκα κίτρινες από το τσεπάκι του Bramall, όλες δικαιολογημένες και η μία απ' αυτές δεύτερη. Ας μην προτρέχουμε όμως, θα τα πούμε αυτά αργότερα. 

Κάπου μετά το 20' η Forest άρχισε να πατάει φρένο και η West Ham ισορρόπησε, φτάνοντας σε μια καλή ευκαιρία στο 28', με τον Bowen να στρώνει και τον Kalvin Phillips, τον πολυσυζητημένο δανεικό της από τη Manchester City, να σουτάρει άψυχα πάνω στον Sels από το ύψος της περιοχής. Απαντήσαμε αμέσως με το δυνατό σουτ του Gibbs-White από το πέναλτι και τη δεύτερη εκπληκτική απόκρουση του Areola, ενώ αμέσως στην κόντρα ο Felipe έκανε ένα απαράδεκτο για την κλάση του λάθος και ο πάντα φίλος Michail Antonio (πρόσφατα δήλωσε ότι το μικρό διάστημα που πέρασε στη Forest ήταν το καλύτερο της καριέρας του) έφτασε εύκολα στην περιοχή μας, όπου όμως είχε "στάση Murillo"... Μια φοβερή κάθετη του Elanga στον Awoniyi στο 31' βρήκε τον Νιγηριανό σέντερ φορ να προσπαθεί να περάσει τον Areola που είχε βγει, αλλά ο Γάλλος μπλόκαρε τη μπάλα ανάμεσα στα πόδια του (η σημαία του ήταν υψωμένη, αλλά δεν παίρνω κι όρκο ότι ο Taiwo ήταν οφσάιντ). Κι αφού τρομάξαμε λιγάκι στο 40' βλέποντας τον MGW να βγαίνει τραυματισμένος, μετά την επάνοδό του στον αγωνιστικό χώρο το φινάλε του πρώτου μέρους μάς ανήκε κατ' αποκλειστικότητα. Στο 42' σε ένα ωραίο γύρισμα του Elanga στο "D" o Danilo σούταρε αλλά με το κακό του πόδι, το δεξί, και η μπάλα αφού κόντραρε έφτασε χωρίς δύναμη στα χέρια του Areola. Όμως στο πέμπτο λεπτό των καθυστερήσεων ο Γάλλος δεν μπορούσε να κάνει τίποτα, όταν ο Nico Domínguez έκανε εκπληκτική κάθετη στον Awoniyi, που αστραπιαία έβαλε πλάτη τον Nayef Aguerd, γύρισε προς το τέρμα και πλάσαρε ιδανικά, ουσιαστικά στην τελευταία επίθεση πριν την ανάπαυλα. Ο Taiwo, που σκόραρε απέναντι στους Hammers όπως και πέρσι στο ίδιο γήπεδο, όπως και φέτος στο Ολυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου, πήρε και κίτρινη στους πανηγυρισμούς, επειδή έβγαλε τη φανέλα και στο κόκκινο μπλουζάκι που φορούσε από κάτω φάνηκε ένα μήνυμα γραμμένο με άσπρα γράμματα. Ήταν μια φράση από τον "Εκκλησιαστή" του Σολομώντα. Ως γνωστόν, ο Taiwo είναι πολύ θρήσκος και αυτός ο κανόνας εξαιρετικά γελοίος.

Παρ' όλο που προηγούνταν, οι Reds μπήκαν στο δεύτερο ημίχρονο με την ίδια διάθεση, και στο 51' από λάθος του Bowen και κλέψιμο των δικών μας ο τελικός αποδέκτης Elanga σούταρε δυνατά από πλάγια δεξιά στην περιοχή και -το μαντέψατε- ο Areola απογειώθηκε εντυπωσιακά και έδιωξε με το ένα χέρι σε κόρνερ. Ένα αχρείαστο φάουλ του Williams στον Antonio στο 60' δεν απέφερε μόνο την κίτρινη για τον Ουαλό, αλλά κι ένα φάουλ σε εξαιρετική θέση για τη West Ham, με τον σπεσιαλίστα James Ward-Prowse (κυνηγάει την πρωτιά του David Beckham για τα περισσότερα γκολ από φάουλ στην Premier League) να εκτελεί ευτυχώς λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Μέσα στη γενική πολύ καλή εμφάνισή του ο Danilo έκανε κι ένα επικίνδυνο λάθος στο 62', όμως έτρεξαν οι άλλοι και πίεσαν τον Bowen, που σούταρε στην αγκαλιά του Sels. Ο Murillo -όπως πάντα- δεν ήταν μόνο βράχος στην άμυνα, αλλά έβγαζε και φαρμακερές μπαλιές μπροστά, με κορυφαία αυτή του 64', όταν βρήκε στο αριστερό φτερό τον Callum Hudson-Odoi, που σέντραρε όμορφα για να πιάσει την κεφαλιά ο Awoniyi και να αστοχήσει ελάχιστα. Ήταν η τελευταία ενέργεια του Taiwo στο ματς, αφού ένιωσε κάποιες ενοχλήσεις και στη θέση του μπήκε ο Divock Origi. Έτσι, για να έχουμε και κάτι να ανησυχούμε μέσα στη χαρά μας...

Ο Bramall ίσως διεκδικεί κάποιο ρεκόρ για τρεις κίτρινες που ΄δειξε στο ίδιο λεπτό (68'), τι να κάνει όμως; Αρχικά ο Coufal γκρέμισε τον Hudson-Odoi που έβγαινε στην κόντρα, και μετά ο Domínguez προσπάθησε να εμποδίσει την εκτέλεση ενός φάουλ και ο Phillips τον απώθησε βίαια (θα το μετάνιωνε πικρά τρία μόλις λεπτά αργότερα). Από πλευράς ευκαιριών, στο 70' σε κόρνερ του MGW από δεξιά η άμυνα απέκρουσε και ο Danilo που καραδοκούσε έξω από την περιοχή έπιασε το βολέ. Η μπάλα πήγε μεν πάνω στον Areola, αλλά είχε πολλή δύναμη και ο Γάλλος πολύ κόσμο μπροστά του. Το απέκρουσε πάντως κι αυτό... Κι αμέσως μετά στο κέντρο ο Gibbs-White τσίμπησε τη μπάλα μπροστά στον Phillips, που με τη φόρα που είχε τον κλώτσησε, με συνέπεια να πάρει τη δεύτερη κίτρινη και να φύγει για τα αποδυτήρια. (Λεπτομέρεια: για πρώτη φορά αποβλήθηκε στην Premier League, αλλά στην Championship είχε δει κόκκινη πάλι στο City Ground, στον αγώνα Forest-Leeds τον Ιανουάριο του 2019.) Κάπου εκεί άρχισε να πέφτει με δύναμη η βροχή στα Midlands (καθώς βλέπαμε άμα λάχει και Birmingham-Sunderland στο τάμπλετ...).

Οι Reds είπαν να βάλουν ένα δεύτερο γκολ και να τελειώνει το παραμύθι, και παρά λίγο να τους το προσφέρει ο... Ward-Prowse, που απέκρουσε κάπως άτσαλα σε κόρνερ μια σέντρα του Tavares (73'). O Moyes απέσυρε τον Antonio που είχε κουραστεί και τον Coufal που είχε κάρτα και πέρασε στον αγώνα τον Cornet και τον Ben Johnson. Κι αφού ένα πολύ μακρινό σουτ του Tavares, με το δεξί μάλιστα, πέρασε λίγο πάνω από το "Γ" στο 79' και σε σέντρα του Hudson-Odoi από αριστερά ο Elanga μόνος στο πέναλτι έπιασε ένα εντυπωσιακό βολ πλανέ στέλνοντας τη μπάλα ψηλά (80'), δευτερόλεπτα αργότερα ο Williams μπήκε ορμητικός στην περιοχή, ο Cornet τον πάτησε από πίσω (αδιάψευστος μάρτυρας το ριπλέι, ως και κόκκινη σηκώνει η συγκεκριμένη παράβαση), ο Neco έμεινε για ώρα πεσμένος στην περιοχή μέχρι ο Bramall να δεήσει να σταματήσει το παιχνίδι που παιζόταν στο κέντρο και να πάρει εντολή από τον Robinson... να συνεχίσει! Ο Nuno χτυπιόταν και δικαιολογημένα, επειδή είχε ξαναδεί τη φάση, με συνέπεια να δεχθεί κι αυτός την κίτρινη κάρτα σε φάση "και κερατάς και δαρμένος"... 

Ο Moyes αποφάσισε να εμπιστευτεί το άστρο του Souček και τον έβαλε στη θέση του αριστερού μπακ Emerson, αρχίζοντας να ρισκάρει θέλοντας και μη (αργότερα θα έριχνε στη μάχη και τον σέντερ φορ Danny Ings αντί του σέντερ μπακ Kurt Zouma). Η West Ham έβγαινε μπροστά απεγνωσμένα και άφηνε χώρους, αλλά λίγο έλειψε να την πάθει από στημένη φάση, γλιτώνοντας χάρη στη... φιλοτιμία του Yates, που είχε πάρει στο μεταξύ τη θέση του Domínguez. Σε κόρνερ του MGW από δεξιά στο 87' ο Areola έδιωξε και μετά από περιπέτειες ο Danilo σούταρε, με τη μπάλα να κρεμάει τον Γάλλο και να μπαίνει μέσα. Δυστυχώς ο Yates ήταν στη γραμμή του τέρματος, και αντί να αφήσει τη μπάλα να καταλήξει εκεί που έπρεπε σηκώθηκε να τη διεκδικήσει, υποδεικνυόμενος (σωστά) σε θέση οφσάιντ και κάνοντάς μας να σκεφτούμε το διάολο και το ποδάρι του. Τα νύχια μας πέρασαν μεγάλη δοκιμασία στο 92', όταν σε κόντρα μετά από κόρνερ της West Ham (εννοείται πως όταν εκτελούσε στημένο ο Ward-Prowse προσευχόμασταν ακόμα και οι άθεοι) ο Hudson-Odoi έφυγε από δεξιά και βρήκε ολομόναχο λίγο πίσω από το πέναλτι τον Elanga, που προς γενική απογοήτευση πλάσαρε με τη μία στα περιστέρια! Τι άλλο να δει κανείς για να πιστέψει ότι το ματσάκι είναι καταραμένο; Ακόμα και ο Nuno το φοβήθηκε και έβγαλε στο 93' τον MGW για να ενισχύσει την αεροπορία μας με τον Andrew Omobamidele. Ο Elanga ήταν παρών και στη φάση του 94', όταν η Forest βγήκε πάλι μπροστά και ο Origi κατάφερε με ένα πολύ περίεργο εναέριο τακουνάκι να τροφοδοτήσει τον Williams στα δεξιά. Ο Ουαλός απέφυγε υπέροχα τον Aguerd, προχώρησε ως την τελική γραμμή, γύρισε παράλληλα στο τέρμα και ο γοργοπόδαρος Σουηδός έπιασε αέρα, αλλά για καλή μας τύχη στο δεύτερο δοκάρι περίμενε ο Hudson-Odoi, που με περισσή ψυχραιμία κοντρόλαρε και σούταρε με δύναμη στα σχεδόν ανυπεράσπιστα δίχτυα, απαλλάσσοντάς μας μια και καλή από τον βραχνά και βάζοντας ένα πανέμορφο κερασάκι στην τούρτα μιας εξαιρετικής εμφάνισης, σκοράροντας για τρίτο σερί ματς. Ο Steve Cooper, είμαι βέβαιος, θα χαίρεται πολύ που εισηγήθηκε την απόκτησή του...

Έτσι η Forest ξεκόλλησε επιτέλους από τη 16η θέση και προσπέρασε την Crystal Palace με την οποία ισοβάθμησε στη 15η αλλά έχει καλύτερη διαφορά τερμάτων (προσωρινά βεβαίως, γιατί οι Eagles, που είδαν τον Roy Hodgson να αισθάνεται έντονη αδιαθεσία στην προπόνηση της Παρασκευής και να διακομίζεται στο νοσοκομείο με τις ευχές όλων μας για γρήγορη ανάρρωση, παίζουν τη Δευτέρα στο Goodison Park με την Everton). Η σημερινή μέρα κύλησε με επίδειξη δύναμης των δύο από τους τρεις πρωτοπόρους, καθώς η Liverpool συνέτριψε με 4-1 στο Λονδίνο τη Brentford και η Arsenal, σε... ημιάγρια κατάσταση, σάρωσε εκτός και τη Burnley με 5-0, κρατώντας τη πολύ μακριά μας. Η τρίτη της παρέας, η Manchester City, για λίγο δεν έπεσε θύμα σούπερ έκπληξης το βράδυ, αφού παρ' ότι έπαιζε στο γήπεδό της ως το 84' έχανε από την Chelsea με γκολ του Raheem Sterling πριν ισοφαρίσει ο Rodri (1-1). Πάντως έχασε το πλεονέκτημα του ενός λιγότερου αγώνα που είχε και την πλησίασε στους τέσσερις πόντους η επόμενη αντίπαλός μας Aston Villa, που πέρασε από την πρωτεύουσα νικώντας 2-1 τη Fulham και προσπέρασε την Tottenham που έχασε με το ίδιο σκορ στην έδρα της από τους κακούς της δαίμονες φέτος Wolves! Τέλος, η μέτρια πορεία της Newcastle συνεχίστηκε με την εντός έδρας ισοπαλία που παραχώρησε στη Bournemouth (2-2). H 25η αγωνιστική συνεχίζεται αύριο με δύο αγώνες που μας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα (Sheffield United-Brighton και Luton-Manchester United) και όπως είπαμε ολοκληρώνεται τη Δευτέρα με το Everton-Crystal Palace. 

Forest: Sels, Williams, Felipe, Murillo, Tavares, Domínguez (Yates 86'), Danilo, Elanga, Gibbs-White (Omobamidele 93'), Hudson-Odoi, Awoniyi (Origi 67'). 
West Ham: Areola, Coufal (Johnson 76'), Zouma (Ings 93'), Aguerd, Emerson (Souček 83'), Phillips, Álvarez, Bowen, Ward-Prowse, Kudus, Antonio (Cornet 76').
Σκόρερς: Awoniyi 45+5', Hudson-Odoi 94'.
Διαιτητής: Thomas Bramall. Κίτρινες: Gibbs-White 9', Awoniyi 45+6', Williams 60', Domínguez 68' - Kudus 8', Antonio 36', Zouma 57', Coufal 68', Phillips 68'. Κόκκινη: Phillips 71' (δεύτερη κίτρινη).
Θεατές: 29.490.

Nuno Espírito Santo: "Παίξαμε καλά. Ήμασταν πειθαρχημένοι και δυναμικοί. Τα παιδιά δούλεψαν πολύ σκληρά και είχαμε κάποια καλά διαστήματα όταν είχαμε τη μπάλα στα πόδια. Κάναμε καλούς συνδυασμούς και δημιουργήσαμε ευκαιρίες. Ακόμα κι όταν ήμασταν 1-0 μπροστά και με παίκτη παραπάνω, η West Ham μάς πίεσε και μας δημιούργησε προβλήματα. Μακάρι να είχαμε καθαρίσει το παιχνίδι νωρίτερα, αλλά δείξαμε επιμονή και κρατήσαμε το αποτέλεσμα. Και φυσικά είναι πολύ σημαντικό που κρατήσαμε την εστία μας ανέπαφη (σ.σ. μετά από 14 ολόκληρους αγώνες πρωταθλήματος!). Σήμερα ήμασταν καλύτεροι από τους αντιπάλους μας, οπότε είμαι ακόμα πιο ικανοποιημένος. Η άμυνά μας ήταν πολύ επιθετική και δεν άφηνε στους παίκτες της West Ham αρκετή άνεση για να παίρνουν αποφάσεις. Προσπαθούμε να δώσουμε αυτοπεποίθηση σ' αυτά τα παιδιά για να χαλαρώσουν και να παίξουν τη μπάλα που μπορούν, γιατί το ταλέντο το έχουν. Ο Taiwo σκόραρε ξανά, και αυτό είναι πάντα καλό για έναν επιθετικό, που όμως πρέπει και να διαβάζει το παιχνίδι, και να στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα όταν έρχεται η στιγμή. Δεν είναι ακόμα σε πλήρη αγωνιστική κατάσταση, το ξέρουμε και είναι δουλειά μας να το διαχειριστούμε. Η ομάδα προοδεύει, αλλά πρέπει να πηγαίνουμε βήμα-βήμα, αφού υπάρχουν ακόμα πολλές λεπτομέρειες που χρειάζονται διόρθωση. Έχουμε καταφέρει να βελτιωθούμε σε κάποιους τομείς του παιχνιδιού, αλλά έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μας. Οι παίκτες προσπαθούν και είναι πλήρως αφοσιωμένοι στον στόχο, αλλά περιμένουμε απ' αυτούς ακόμα περισσότερα. Δεν έχω μιλήσει ακόμα με τον κύριο Clattenburg, ξέρω όμως ότι η διοίκηση προχώρησε σε συνεργασία μαζί του. Ελπίζω κάποιος τόσο ειδικός να μας δώσει μια σωστή άποψη ώστε να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει. Όλοι εδώ αναρωτιούνται, και αναρωτιέμαι κι εγώ, πώς δεν δόθηκε πέναλτι. Δέχομαι να μην το είδε ο διαιτητής, αλλά εφόσον υπάρχει VAR είναι κάτι προφανές. Περιμένω από τον Mark να μου εξηγήσει τουλάχιστον τι γίνεται εδώ. Όταν κάτι είναι τόσο προφανές, δεν μπορώ παρά να πω την αλήθεια: για μένα είναι πέναλτι. Ίσως ο διαιτητής να μην το είδε επειδή ο αγώνας είχε πολύ γρήγορο ρυθμό. Όμως το VAR οφείλει να επέμβει και να κάνει κάτι, αφού έχει όλο το χρόνο στη διάθεσή του για να ελέγξει τη φάση. Δύο λεπτά το κοίταζαν. Το βλέπεις και αναρωτιέσαι γιατί. Σήμερα το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό, αλλά την περασμένη εβδομάδα ήμασταν πολύ στενοχωρημένοι γιατί περιμένουμε πιο δίκαιες αποφάσεις". 

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.