H φετινή πορεία της Forest στο FA Cup ολοκληρώθηκε στη φάση των "16" με απολύτως δραματικό τρόπο: με μια ήττα στο 89', σε μια φάση που δεν έπρεπε ποτέ να αφήσουμε να συμβεί τέτοια στιγμή. Δεν μπορεί να πει κανείς ότι ήταν κόντρα στη ροή του ματς, αφού στο δεύτερο ημίχρονο η Manchester United ήταν καλύτερη - έστω χωρίς να έχει χάσει κάποια ευκαιρία απ' αυτές που λέμε κλασικές. Ήταν όμως, όπως λένε κάποιοι εδώ στην Ελλάδα, μια ήττα "διδακτική". Μας δίδαξε πόσο "επί ίσοις όροις" παίζεται το ποδόσφαιρο στην κατά τα άλλα ακραιφνή θιασώτιδα του fair play Γηραιά Αλβιόνα...

Κυριακή 25 Φεβρουαρίου. Τελικός του League Cup στο Wembley. Διαιτητής ο Chris Kavanagh. Εκτέλεση φάουλ, ο Virgil van Dijk πετυχαίνει γκολ με κεφαλιά και πανηγυρίζει. Όμως στο καμαράκι του VAR η φάση ελέγχεται. Ο Wataru Endō της Liverpool, από θέση οφσάιντ, με πλάτη στο τέρμα, δεν συμμετέχει μεν καθόλου στη φάση, "σκρινάρει" όμως σαν μπασκετμπολίστας τον Levi Colwill και δεν τον αφήνει να ακολουθήσει τον Ολλανδό. Το γκολ ακυρώνεται. 

Τετάρτη 28 Φεβρουαρίου. Πέμπτος γύρος του FA Cup στο City Ground. Διαιτητής ΠΑΛΙ ο Kavanagh - μόνο ο VAR έχει αλλάξει (Darren Bond αντί John Brooks). Εκτέλεση φάουλ, ο Casemiro πετυχαίνει γκολ με κεφαλιά και πανηγυρίζει. Όμως στο καμαράκι του VAR η φάση ελέγχεται. Ο Raphaël Varane της Manchester United, από θέση οφσάιντ, με πλάτη στο τέρμα, δεν συμμετέχει μεν καθόλου στη φάση, "σκρινάρει" όμως σαν μπασκετμπολίστας τον Ryan Yates και δεν τον αφήνει να ακολουθήσει τον Βραζιλιάνο. Το γκολ μετράει κανονικά. 

Λοιπόν, αγαπητέ κύριε Mark Clattenburg, που μόλις προσληφθήκατε από τον (επίσης παρόντα) Βαγγέλη Μαρινάκη ως "σύμβουλος για θέματα διαιτησίας" στη Forest και είχατε πιάσει ψιλοκουβέντα στην κερκίδα με τον επικεφαλής της PGMOL (της αγγλικής ΚΕΔ, σα να λέμε) Howard Webb, τι του είπατε για τη συγκεκριμένη φάση; Και κυρίως τι σας είπε εκείνος;

Τι να πει ο άνθρωπος, αυτά που ήδη ξέρει και αποδέχεται από τότε που ήταν και ο ίδιος εν ενεργεία διαιτητής; Ότι η Forest δεν είναι Chelsea; Ότι δεν γεμίζει γήπεδο 42.000 θέσεων, έστω και με plastic fans, δεν φυσάει τον παρά, δεν εδρεύει στην πρωτεύουσα και φυσικά δεν ελέγχεται για παραβάσεις του PSR όπως οι Reds, των οποίων η υπόθεση θα εξεταστεί 7 με 8 Μαρτίου με διαδικασία κατεπείγοντος (ενώ Chelsea και Manchester City διαθέτουν τους κατάλληλους... δικηγόρους ώστε να παραπέμπουν χρόνια τώρα τις συσσωρευμένες αμαρτίες τους στις ελληνικές καλένδες); 

Η Forest απόψε έπαιξε πολύ καλά τη Manchester United (που είχε δηλώσει "αμφίβολους" τους Varane και Bruno Fernandes, και όπως καταλάβαμε όλοι μόλις το ακούσαμε αγωνίστηκαν και οι δύο σε όλο το παιχνίδι), την υποχρέωσε για ένα μεγάλο διάστημα του πρώτου ημιχρόνου να ταμπουρωθεί πίσω από τη σέντρα, αλλά δυστυχώς μετά το 60' φάνηκε να κουράζεται, έχασε το κέντρο και μάλλον περίμενε την παράταση όταν έγινε το κακό (από αυτόν τον γύρο κι έπειτα δεν υπάρχουν επαναληπτικοί, μόνο το έξτρα ημίωρο και τα πέναλτι). Παρ' όλα αυτά, όπως θα δείτε και παρακάτω, η United περιοριζόταν κυρίως σε μακρινά σουτ στην προσπάθειά της να νικήσει έναν Matt Turner που κι απόψε έκλεισε στόματα με την απόδοσή του. Σίγουρα δεν μας άξιζε τέτοια έξοδος.

Ο Nuno Espírito Santo αγαπάει το FA Cup και το έδειξε και πάλι. Άφησε τον Αμερικανό στο τέρμα, σεβόμενος τη μεγάλη του συμβολή στην πρόκριση στον τέταρτο γύρο, όμως κατά τα άλλα οι αλλαγές που έκανε ήταν ελάχιστες. Επανέφερε στο κέντρο της άμυνας το δίδυμο Felipe-Murillo που είχε αντικαταστήσει στο ημίχρονο του αγώνα με την Aston Villa, έβαλε αριστερά τον μόνο αριστερό μπακ που έχουμε πλέον διαθέσιμο (Harry Toffolo), ξεκίνησε τον Yates για να πάρει καμιά ανάσα και ο Nico Domínguez και έδωσε θέση βασικού στον Divock Origi, που είχε πάει περίφημα το Σάββατο, αφήνοντας στον πάγκο τον Callum Hudson-Odoi που δεν είχε πάει και τόσο περίφημα και περνώντας τον Anthony Elanga αριστερά. Ίσως, λέω ίσως, ο Σουηδός να έπρεπε να παραμείνει δεξιά, καθώς η United δεν έχει ούτε Luke Shaw ούτε Tyrell Malacia και αναγκάστηκε να παίξει με αριστερό μπακ τον... αμυντικό χαφ Sofyan Amrabat, αλλά και ο Origi άσχημα δε λες ότι πήγε...

Ο ρυθμός του αγώνα στο πρώτο μέρος ήταν εξαιρετικός. Στο πρώτο μας κόρνερ δεν κάναμε τίποτα σπουδαίο, στο πρώτο δικό τους όμως αμέσως μετά (4') οι φιλοξενούμενοι κόντεψαν να ανοίξουν το σκορ, εκτελώντας με κομπίνα και με τον Fernandes να στρώνει στο ύψος της περιοχής στον Antony, που πλάσαρε δυνατά με τη μία στο οριζόντιο δοκάρι (πριν εξαφανιστεί για τον υπόλοιπο αγώνα). Και συνέχισαν έτσι, με τον Turner να κάνει την πρώτη του σπουδαία επέμβαση στο 7', αποκρούοντας θεαματικά κοντινή κεφαλιά του Scott McTominay σε σέντρα του Diogo Dalot.

Η αντίδραση της Forest υπήρξε άμεση, με τον Origi να βγαίνει στην κόντρα "καταπίνοντας" στο σπριντ τον Amrabat, αλλά να βγαίνει αρκετά πλάγια για να σουτάρει, κάνοντας εύκολη τη δουλειά του André Onana. Σε θέση βολής βρέθηκε και ο Taiwo Awoniyi στο 15', κόπηκε όμως δύο φορές από τον (επίσης κατά συνθήκη σέντερ μπακ) Victor Lindelöf και κέρδισε απλώς ένα κόρνερ. Στο 18' ο McTominay βρήκε κάπου στο πέναλτι τον Marcus Rashford που σούταρε λίγο πιο ψηλά απ' όσο έπρεπε, κι αμέσως από λάθος γύρισμα του Amrabat στην άλλη άκρη του γηπέδου ο Awoniyi που έκλεψε ήταν μόνος στην αντίπαλη περιοχή και δεξιά και αναγκαστικά σημάδεψε την απέναντι γωνία, με τον Onana να αποκρούει δύσκολα. Στο 20' σαν η μπάλα να βρήκε σε κάποιο χέρι στην κεφαλιά του Awoniyi από τη σέντρα του Morgan Gibbs-White, αλλά o Kavanagh δεν ειδοποιήθηκε καν από το VAR να διακόψει (ποιος ξέρει, μπορεί να είδα και λάθος, άλλωστε ένα ριπλέι μόνο υπήρξε). Και στο 30' πάλι ο Origi ξέφυγε από δεξιά και σημάδεψε ψηλά. 

Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι το 30' οι τελικές προσπάθειες ήταν 10-6. Στο υπόλοιπο ματς ήταν 6-14... Οι τελευταίες σοβαρές φάσεις για το πρώτο ημίχρονο ήταν στο 33', όταν ο Turner σε φάση σχεδόν καρμπόν αυτής του 7' απέκρουσε ακόμα πιο εντυπωσιακά την κεφαλιά του McTominay από τη σέντρα του Dalot, και στο 42', με τον Gibbs-White να βγαίνει σφαίρα στην αντεπίθεση και να βρίσκει δεξιά τον Neco Williams, που έπιασε ένα υπέροχο σουτ το οποίο είδε να περνάει λίγα εκατοστά πάνω από το δεξί "Γ" της εστίας του Onana.

Στο δεύτερο ημίχρονο η Forest άρχισε εντυπωσιακά, φτιάχνοντας δύο φάσεις στις οποίες θα μπορούσε -και έπρεπε- να προηγηθεί, αλλά μετά "κάθισε" πολύ γρήγορα. Στο 49' δημιουργήσαμε μια κόντρα-σπεσιαλιτέ, με τον Elanga από θαυμάσια μακρινή κάθετη του Yates να αποφεύγει τον ταλαίπωρο Amrabat και να στρώνει στον Awoniyi, που σούταρε δυνατά μεν, όχι όμως τόσο μακριά από τον Onana, που έπεσε στα αριστερά του και απέκρουσε. Και στο 52' ο Origi σε μια εντυπωσιακή ενέργεια πέρασε όποιον βρήκε μπροστά του στην αντίπαλη περιοχή, αλλά το σουτ του το έβγαλε κι αυτό ο Καμερουνέζος γκολκίπερ με τις γροθιές του. Και σιγά σιγά άρχισε η σταδιακή πτώση και η παραχώρηση της πρωτοβουλίας στην ομάδα του Erik ten Hag, που κι αυτή δεν ήταν στα καλύτερά της, προερχόμενη από ήττα εντός με buzzer-beater από τη Fulham.

Προάγγελος ήταν ένα μακρινό αριστερό σουτ του Antony πάνω στον Turner (58'). Ακολούθησαν ένα δεξί σουτ του Fernandes από το "D" (63'), ένα άλλο του ίδιου μέσα από την περιοχή που βρήκε στον McTominay και αιφνιδίασε τον Turner αλλά έφυγε άουτ (66'), τρίτο από τον Πορτογάλο από τον άξονα στο ύψος της περιοχής πάλι πάνω στον Αμερικανό τερματοφύλακα, κόντρα σε σουτ του Alejandro Garnacho για να πάρει η μπάλα ύψος και να στρωθεί στον Amad Diallo (είχε πάρει μόλις τη θέση του Antony) που στο βολέ του έπιασε αέρα (76'). Η Forest αντιπαρέταξε μόνο ένα μακρινό σουτ του Murillo, συρτό και δυνατό αλλά μάλλον εύκολο για τον Onana (78'), και αμέσως ο Nuno προσωπικά με εξέπληξε βάζοντας τον Hudson-Odoi, όχι στη θέση του Awoniyi που φαινόταν κατάκοπος αλλά του Origi, περνώντας τον CHO αριστερά και τον Elanga δεξιά.

Δεν άλλαξαν και πολλά. Στο 82' από πάσα του Fernandes o Rashford ξέφυγε από αριστερά αλλά σούταρε άστοχα από δύσκολη θέση, και στο 84' άλλο ένα μακρινό σουτ, από τον Casemiro αυτή τη φορά, πέρασε λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Ο Βραζιλιάνος όμως ήταν αυτός που στη φάση του 89' έδωσε τελικά την πρόκριση στην ομάδα του. Ο Elanga, που μάλλον προσπάθησε υπερβολικά και χωρίς λόγο να αποδείξει πράγματα απέναντι στους πρώην συμπαίκτες του και γενικά δεν είναι στο στοιχείο του από τη σέντρα και πίσω (θυμηθείτε το λάθος του που χάρισε τη νίκη στη Newcastle), έκανε ένα εντελώς αχρείαστο φάουλ στον Fernandes στα δεξιά μας και δίπλα στην πλάγια γραμμή, δίνοντας την ευκαιρία στον Πορτογάλο -που όσο γελοίος είναι ως χαρακτήρας τόσο καλός παίκτης είναι παρ' όλα αυτά- να γεμίσει στην περιοχή. Δεν γέμισε ακριβώς: πέρασε τη μπάλα στην ευθεία προς το πρώτο δοκάρι σαν να στόχευε κατευθείαν τέρμα, η μπάλα έσκασε στο έδαφος, ο Danilo που πήγε να διώξει με το κεφάλι δεν την έφτασε για λίγο και ο Casemiro την άγγιξε όσο χρειαζόταν για να λυγίσει εξ επαφής τον εξαιρετικό Turner. Ξαναβλέποντας τη φάση στο ριπλέι, έλεγα δεν μπορεί, ο ίδιος διαιτητής είναι, πώς είναι δυνατόν να μη μέτρησε το ίδιο γκολ το Σάββατο και να μετρήσει απόψε; Κι όμως μέτρησε...

Το μόνο αξιοσημείωτο στα εννέα λεπτά που ακολούθησαν (τα πέντε που είχε ήδη υποδείξει πριν το γκολ ο Kavanagh συν τις καθυστερήσεις από τον έλεγχο του VAR και τις αλλαγές που έκαναν και οι δύο ομάδες) ήταν η σαφής προσπάθεια του Fernandes να προκαλέσει (έλα, δεν το πιστεύω) και η αντίδραση του Felipe που τον έπιασε από το λαιμό. Ο Kavanagh δεν έδειξε κάρτες (έτσι κι αλλιώς μία έβγαλε σε όλο το ματς), όμως με το κυνήγι που πέφτει φέτος δεν αποκλείω καθόλου να τιμωρηθεί μέσω βίντεο ο Βραζιλιάνος στόπερ, που έκανε αυτό που μάλλον κάθε παίκτης της Premier League έχει απωθημένο να κάνει...

Έτσι η Forest, με δεδομένη την κλήρωση που έγινε πριν αρχίσει το ματς, απέτυχε να συναντηθεί στα προημιτελικά, πάλι στο City Ground, με τη Liverpool, η οποία στο Anfield δεν ίδρωσε και πολύ για να αποκλείσει τη Southampton (3-0). Θα τους αντιμετωπίσουμε επομένως μόνο το Σάββατο, επίσης στην έδρα μας, ελπίζοντας να πάρουμε κάτι από τον αγώνα απέναντι στους επίδοξους πρωταθλητές. Γιατί όχι; Πέρσι κρατήσαμε το "Χ" με την πρωταθλήτρια Manchester City και νικήσαμε τη δεύτερη Arsenal. Και με τις φήμες για αφαίρεση βαθμών να φουντώνουν, πλέον καιγόμαστε. Μην περιμένετε κουρασμένη Liverpool πάντως: απόψε έπαιξε με τα πιτσιρίκια της και θα μας έρθει φρέσκια...

Forest: Turner, Williams, Felipe, Murillo, Toffolo, Yates (Reyna 93'), Danilo (Ribeiro 94'), Origi (Hudson-Odoi 79'), Gibbs-White, Elanga, Awoniyi.
Manchester United: Onana, Dalot, Lindelöf, Varane, Amrabat (Evans 94'), Casemiro, Fernandes, McTominay (Mainoo 94'), Antony (Diallo 73'), Garnacho, Rashford.
Σκόρερ: Casemiro 89'.
Διαιτητής: Chris Kavanagh. Κίτρινη: Lindelöf 77'.
Θεατές: 28.665.

Nuno Espírito Santo: "Μεγάλη απογοήτευση για όλους μας, για τους οπαδούς μας, για εμάς ως ομάδα. Παίξαμε καλά. Δημιουργήσαμε καλές καταστάσεις και είνι κρίμα που στο τέλος χάσαμε. Δεν υπήρχαν μεγάλες διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων. Και οι δύο είχαν ευκαιρίες, και οι δύο ήταν οργανωμένες και έγινε ένα καλό παιχνίδι. Είχαμε προσδοκίες γι' αυτή τη διοργάνωση. Αλλά τώρα δεν είναι στιγμή για λύπες. Τα παιδιά τα έδωσαν όλα κι έπαιξαν καλό ποδόσφαιρο. Το VAR έλεγξε αν υπήρχε στο γκολ οφσάιντ του παίκτη που μπλόκαρε τον δικό μας. Είχαμε πολλά θέματα τελευταία με το VAR, όπως στον αγώνα με τη Brentford. Πρέπει να το ξεχάσουμε και να επικεντρωθούμε σε αυτά που βρίσκονται υπό τον έλεγχό μας. Πρέπει να συνεχίσουμε να προσπαθούμε. Χρειαζόμαστε βελτίωση σε πολλά. Σήμερα παίξαμε καλά, αμυνθήκαμε καλά, ήμασταν οργανωμένοι, παλέψαμε. Κάτι που δεν έγινε το Σάββατο. Πρέπει όμως να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί μπροστά στο αντίπαλο τέρμα. Λυπάμαι για τον κόσμο. Όλοι είχαμε ένα όνειρο για το FA Cup. Τώρα τελείωσε. Θα δοκιμάσουμε πάλι την επόμενη φορά. Ξέρουμε ότι αυτή τη στιγμή συμβαίνουν πράγματα και εκτός γηπέδου (σ.σ. εννοεί την επικείμενη απόφαση για τιμωρία μας ή μη). Περιμένουμε ακόμα την απόφαση. Είναι κάτι για το οποίο δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Εμείς πρέπει να δουλέψουμε και να βάλουμε όλη μας την ενέργεια στο επόμενο παιχνίδι μας απέναντι στη Liverpool".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Daily Mail.