chelsea17181

Να κερδίσουμε την πρωταθλήτρια Αγγλίας μέσα στο σπίτι της δεν περίμενε, πιστεύω, κανείς. Αλλά δεν ξέρω, αυτή η εικόνα του πάγκου της Chelsea γύρω στο 43', με τους αναπληρωματικούς να χαριεντίζονται μεταξύ τους και τα μέλη του τεχνικού τιμ να έχουν απλώσει τα κανιά τους και να έχουν γείρει στα πολυτελή καθίσματα... μου την έδωσε. Ε, όχι και 3-0 στο 40' ρε παλικάρια... Είπαμε, να χαρούμε την εμπειρία, αλλά όχι κι έτσι... Κι ας άξιζε η ενδεκάδα που κατέβασε ο Antonio Conte (με 9 αλλαγές παρακαλώ σε σχέση με το 0-0 με την Arsenal για το πρωτάθλημα) 199,5 εκατομμύρια λίρες ενώ η δική μας 3...

Μόνο τον Gary Cahill και τον Cesc Fàbregas άφησε μέσα ο Ιταλός, που μια μέρα νωρίτερα στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου είχε πλέξει το εγκώμιο της Forest ως μιας ομάδας που κάποτε εξουσίαζε την Ευρώπη. Με οδηγό τον Brian Clough, από το θάνατο του οποίου απόψε συμπληρώθηκαν 13 χρόνια. Κι αυτός ο άτιμος ο Kenedy βρήκε να ανοίξει το σκορ στο 13ο λεπτό, όταν δηλαδή οι οπαδοί της Forest ετοιμάζονταν να σηκωθούν και να χειροκροτήσουν κατά τη γνωστή εγγλέζικη συνήθεια... Τελικά το χειροκρότημα ήρθε στο 16', και οι φίλοι της Chelsea που κατάλαβαν ακολούθησαν... Η μεγάλη ατραξιόν για τους φίλους των Blues ήταν η παρουσία στη βασική ενδεκάδα του Eden Hazard (στη φωτογραφία με τον Ben Osborn και τον Danny Fox), για πρώτη φορά μετά τον καλοκαιρινό τραυματισμό του στον αστράγαλο. Και ο Βέλγος μαέστρος τούς αποζημίωσε με μία 1000% σοβαρή και επαγγελματική εμφάνιση. Όσο για τον Conte, εξακολούθησε να μας σέβεται και μετά το 4-0 κι έβαλε τα 18χρονα...

Πάμε στα δικά μας. Φιλόδοξο το 3-5-2 του Mark Warburton μέσα στο Stamford Bridge. Ας είχαμε και τα κατάλληλα μπακ για να το παίξουμε! Τη στιγμή που κανένας από τους Michael Mancienne (αντιμετώπισε την Chelsea για πρώτη φορά από το 2011 που την άφησε για το Αμβούργο, και μάλιστα ως αρχηγός μας), Jack Hobbs και Joe Worrall δεν έχει άνεση με τη μπάλα στα πόδια, το χτίσιμο της επίθεσης από την άμυνα χωλαίνει. Χώρια που χρειάζεσαι επιθετικογενή μπακ-χαφ, που δεν είναι ούτε ο Eric Lichaj, ούτε ο Fox. Στον άξονα, ο Ανδρέας Μπουχαλάκης έχει παραστάσεις και κρατάει γερά, άσχετα αν έκανε κι αυτός τα λαθάκια του, και ξέρει να ανοίγει παιχνίδι αριστερά και δεξιά και να βγάζει κάθετες μπαλιές. Ο Osborn χαραμίζεται. Αμαρτία από το Θεό, δηλαδή. Για τους τρεις μπροστινούς (Jason Cummings, Tyler Walker και Kieran Dowell πίσω τους) καμιά κριτική - αυτούς έκρινε, αυτούς έβαλε. Ίσως όμως ο Απόστολος Βέλλιος να άξιζε να μπει έστω ως αλλαγή. Πολύ φοβάμαι ότι ο πρώτος σκόρερ της Forest στη διάρκεια της προετοιμασίας δεν υπολογίζεται και τον Ιανουάριο θα κουνήσει μαντίλι...

Εκεί που τρελάθηκα ήταν με τον Stephen Henderson. Όχι με τον ίδιο - το παιδί έπρεπε με κάποιο τρόπο να δείξει στον προπονητή του σε τι κατάσταση βρίσκεται, και ο συγκεκριμένος αγώνας ήταν ιδανικός. Τρελάθηκα με τους άφθονους υποστηρικτές της άποψης ότι θα έπρεπε να παίζει αυτός βασικός αντί του Jordan Smith! Άραγε εξακολουθούν να έχουν την ίδια γνώμη μετά τα αποψινά; Τα στατιστικά λένε Chelsea 9 τελικές στο τέρμα - 5 γκολ, αλλά εμένα μου δημιουργήθηκε η εντύπωση πως ό,τι πήγαινε μέσα έγραφε. Ειδικά στο πρώτο και το τρίτο γκολ η αντίδρασή του ήταν αποκαρδιωτική. Του αναγνωρίζω το ελαφρυντικό της μακρόχρονης αποχής και της έλλειψης αγώνων, αλλά βασικός όχι, ευχαριστώ, δε θα πάρω (και το λέω από πέρσι αυτό...).

Αν και η Forest ξεκίνησε δυνατά (είχε και ένα μακρινό σουτ του Μπουχαλάκη που εξουδετέρωσε εύκολα ο Willy Caballero), η Chelsea άνοιξε το σκορ στην πρώτη της ουσιαστικά επίθεση, στο 13' όπως είπαμε. Ο Antonio Rüdiger έκανε μια βαθιά μπαλιά από τα δεξιά και στην απέναντι πλευρά ο Kenedy πλάσαρε με τη μία. Ο Henderson δέχτηκε τη μπάλα στην κλειστή του γωνία, αλλά άπλωσε μόνο το πόδι και έφαγε το γκολ πανεύκολα. Έξι λεπτά αργότερα, μετά παό διπλό λάθος του Μπουχαλάκη, ο Hazard έκανε μια κάθετη πάσα, όχι και τόσο καλή, αλλά από την κόντρα στο πόδι του Hobbs η μπάλα στρώθηκε όπως την ήθελε ο συμπατριώτης του Michy Batshuayi, που δεν είχε κανένα πρόβλημα να νικήσει τον γκολκίπερ της Forest στο τετ α τετ. Ο Batshuayi έμελλε να πετύχει ίσως το πιο εύκολο χατ τρικ της καριέρας του, με μεγάλη δόση τύχης, όπως θα δούμε παρακάτω. Η αντίδραση της Forest ήταν ένα ωραίο φάουλ του Dowell στο 26', μετά από ανατροπή του Walker από τον Fàbregas, στη συμβολή των δοκών του Caballero. Και στο 40', ξανά από μπαλιά του Hazard, o Charley Musonda μπήκε από τα δεξιά και με δυνατό σουτ πέρασε τη μπάλα κάτω από το σώμα του Henderson, που έπεσε και πάλι καθυστερημένα.

Ο Caballero χρειάστηκε να επέμβει στο 47' για να σταματήσει τον Cummings που έφτασε απέναντί του αλλά σούταρε αδύναμα, όμως το 4-0 δεν ήταν, δυστυχώς, μακριά. Πρώτα δοκάρι σε πανέμορφο σουτ μέσα από την περιοχή (49') και μετά χατ τρικ ασίστ από τον Hazard, που απέφυγε την απέλπιδα προσπάθεια του Worrall να τον σταματήσει με χέρια και πόδια, μπήκε στην περιοχή, "χόρεψε" και τον Henderson και αντί να πλασάρει... σέρβιρε στον Batshuayi, που με δύο παίκτες της Forest μπροστά του δεν δυσκολεύτηκε να βρει τη δεξιά γωνία. Μετά ήρθαν οι αλλαγές και ο ρυθμός μεν δεν έπεσε, φάσεις όμως δεν γίνονταν και ακούγαμε τα εκνευριστικά εγκώμια του Άγγλου σπίκερ για τον πιτσιρικά Ethan Ampadu, που προσωπικά δε με εντυπωσίασε για κάτι άλλο εκτός από την περιποιημένη του ράστα και το αντιαθλητικό (αλλά ατιμώρητο) μαρκάρισμα που έστειλε τον Fox εκτός αγώνα δευτερόλεπτα μετά την είσοδό του. Χάσαμε και μια ευκαιρία με τον Ben Brereton, που στο 69' από φοβερή κάθετη του Μπουχαλάκη άφησε πίσω του τον Cahill και βγήκε απέναντι από τον Caballero, σούταρε όμως με το κακό του αριστερό και αστόχησε. Είχαμε και στο 81' ένα ωραίο φάουλ του Zach Clough που πήγε να αίφνιδιάσει τον Αργεντινό γκολκίπερ από πολύ πλάγια και τα κατάφερε, σημάδεψε όμως λίγο πιο ψηλά απ' ό,τι έπρεπε, και στο 86' η τύχη του Batshuayi αποκαλύφθηκε σε όλο της το μεγαλείο, όταν ο Kenedy έπιασε εκπληκτικό σουτ και η μπάλα, αφού τράνταξε το οριζόντιο δοκάρι, βρήκε απλώς στο σώμα του Βέλγου που στεκόταν μπρος στο τέρμα και μπήκε μέσα.

Εδώ πρέπει να γίνει ειδική μνεία για τους 4.000 φίλους της Forest που έκαναν το -όχι και πολύ κοντινό- ταξίδι ως το Λονδίνο. Σε όλη τη μετάδοση μόνο αυτούς ακούγαμε! Το "La la la la Forest" στο ρυθμό του "Hey Jude" και το γνωστό "Oh City Ground", κατά σύμπτωση (;) αμφότερα σε μουσική του μέγιστου Paul McCartney, έφταναν στα αυτιά μας από τα μικρόφωνα του ESPN και της Nova και μας γέμιζαν συγκίνηση - αλλά και τους παίκτες με δύναμη, αφού οι Reds δεν σταμάτησαν στιγμή να παίζουν μπάλα παρά το βαρύ σκορ, απλώς η διαφορά δυναμικότητας (και αθλητικότητας, δυστυχώς) ήταν βουνό. Σ' αυτόν τον υπέροχο κόσμο άξιζε η φάση του 91', όταν, μετά από μια ωραία προσπάθεια του Brereton, Osborn, Cummings και Tendayi Darikwa άλλαξαν τη μπάλα με κινηματογραφική ταχύτητα μέσα στην περιοχή και ο δεύτερος την έστειλε στα δίχτυα μέσα σε πανηγυρισμούς. Ήταν το τελευταίο σουτ του αγώνα (δεν έγινε καν σέντρα, ο διαιτητής βαρέθηκε και κράτησε μόνο ένα λεπτό καθυστέρηση μετά από έξι αλλαγές), ένα γκολ όπου χάθηκε η μπάλα και για το οποίο δεν υπήρξε ριπλέι (!), ενώ ο σπίκερ στην αποφώνηση είπε ότι η Chelsea νίκησε 5-0...

Αλήθεια, δε στη δίνουν κάτι τέτοια;

Ε, δείξε ότι αξίζεις να ξαναγυρίσεις "εκεί" και να σε σέβονται περισσότερο. Να μην πηγαίνεις στο Stamford Bridge μια φορά στο τόσο (η τελευταία ήταν το 2007 για το FA Cup, είχαμε χάσει 3-0 τότε), αλλά να βρίσκεσαι κάθε εβδομάδα στα Stamford Bridge αυτού του κόσμου. Η Aston Villa περιμένει το Σάββατο, με τις κάμερες πάλι παρούσες. Φυσικά εξυπακούεται ότι θα ξεπερνούσε τα χάλια της από την αρχή της σεζόν και θα ανασταινόταν (νίκη 3-0 μέσα στο Barnsley) πριν τον μεταξύ μας αγώνα. Απόψε βέβαια ξαναγύρισε στα συνηθισμένα (ήττα εντός 2-0 από τη Middlesbrough και αποκλεισμός, αλλά 0-0 όσο έπαιζε με 11 παίκτες), όμως ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να δείξουμε πρόσωπο Brentford και Sunderland αν θέλουμε κάτι καλό στο Villa Park.

Chelsea: Caballero, Rüdiger, Christensen (Clarke-Salter 71'), Cahill, Zappacosta (Sterling 76'), Fabregas (Ampadu 56'), Bakayoko, Hazard, Kenedy, Musonda, Batshuayi.
Forest: Henderson, Worrall, Hobbs, Mancienne, Lichaj, Μπουχαλάκης, Osborn, Dowell (Clough 74'), Fox (Darikwa 59'), Cummings, Walker (Brereton 65').
Σκόρερς: Kemedy 13', Batshuayi 19', 53', 86', Musonda 40' - Darikwa 91'.
Διαιτητής: Chris Kavanagh. Κίτρινη: Hobbs 21'.
Θεατές: 40.621.

Mark Warburton: "Ξεκινήσαμε δυνατά, με γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας, αλλά και πάλι χαρίσαμε δύο γκολ. Όπως και με τη Sheffield Wednesday και τους Wolves, φάγαμε δύο φτηνά γκολ και μετά είχαμε πολύ δύσκολο έργο απέναντι σε μια ομάδα παγκόσμιας κλάσης. Εντάξει, παίξαμε καλά κατά διαστήματα, αλλά συνεχίζουμε να τρώμε τζάμπα γκολ. Πρέπει να γίνουμε σκληρά καρύδια και να αρχίσουμε να υπερασπιζόμαστε την εστία μας με πάθος. Αυτή τη στιγμή είμαστε πολύ μαλθακοί πίσω και είναι εύκολο για οποιονδήποτε να σκοράρει εναντίον μας. Σε αρκετές περιπτώσεις πουλήσαμε τη μπάλα είκοσι μέτρα από το τέρμα μας, κι όταν το κάνεις αυτό απέναντι σε παίκτες παγκόσμιας κλάσης θα το πληρώσεις. Όταν μείναμε πίσω με 2-0 κάποια πόδια βάρυναν και τα πράγματα έγιναν πολύ πιο δύσκολα για μας απ' ό,τι ήδη ήταν. Οφείλουμε, ως παίκτες και προπονητικό τιμ, να δούμε τώρα αμέσως τι θα κάνουμε με αυτή την κατάσταση. Ωραία είναι να μας κάνουν κομπλιμέντα για το στυλ του ποδοσφαίρου που παίζουμε, αλλά δε σημαίνει τίποτα αν ο αντίπαλος μπορεί να μας νικήσει εύκολα. Κάναμε οκτώ αλλαγές απόψε, αλλά στο ρόστερ μας υπάρχει αρκετή ποιότητα ώστε να λέμε ότι κατεβάσαμε μια καλή ομάδα. Τα γκολ αλλάζουν τη ροή κάθε αγώνα, και αυτή τη στιγμή δεχόμαστε πολλά φτηνά γκολ".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.