swansea20212

Βλέποντας και μόνο την (κατ' εμέ αρκετά πειραματική) ενδεκάδα που κατέβασε ο Chris Hughton στο Liberty Stadium ευχήθηκα (δημόσια) να μη γίνω μάντης κακών. Αν και ο Ιρλανδός προπονητής δηλώνει ότι ενδιαφέρεται για τον θεσμό του FA Cup (το οποίο έχει κατακτήσει δις ως παίκτης με την Tottenham) και επιδιώκει τη νίκη σε κάθε παιχνίδι, οι 11 στους οποίους ανέθεσε την ευθύνη της πρόκρισης στον πέμπτο γύρο δεν έπειθαν ότι μπορούσαν. Κοντά σ' αυτά, βρέθηκε και η διαιτητική αλητεία, που ακόμα δεν έχω καταλάβει (και ίσως να μην καταλάβω ποτέ) γιατί σπρώχνει από πέρσι με τέτοιο ζήλο την ομάδα από την Ουαλία.

Ας ξεκινήσουμε από τα δικά μας. Είναι γνωστό ότι στη μεσαία γραμμή έχουμε πρόβλημα μετά τον τραυματισμό και του Ryan Yates, αφού Jack Colback και Harry Arter θα αργήσουν ακόμα να επιστρέψουν. O Samba Sow παραδοσιακά προφυλάσσεται από αγώνες Κυπέλλων ως επιρρεπής σε τραυματισμούς και ταυτόχρονα πολύτιμος για το παιχνίδι μας. Έτσι ο Loïc Mbe Soh διατήρησε τον άγνωστό του ρόλο του αμυντικού χαφ, τον οποίο ίσως κρατήσει και το ερχόμενο Σάββατο, οπότε ο Hughton ήθελε να του δώσει λεπτά στη θέση. Ο νεαρός Γάλλος ήταν φιλότιμος σε όλη τη διάρκεια του αγώνα και δεν έκανε ιδιαίτερα λάθη. Δίπλα του είχε στο πρώτο ημίχρονο τον Fouad Bachirou, που είχε να παίξει από το πρώτο μας φετινό επίσημο ματς (με τη Barnsley για το League Cup) και στο δεύτερο, αφού ο κοντούλης χαφ από τις Κομόρες είχε πολλή διάθεση και καλές επεμβάσεις αλλά προφανώς δεν αντέχει ακόμα πάνω από 45 λεπτά, τον Cafú. Μήπως αυτό έπρεπε να γίνει ανάποδα; Αναρωτιέμαι.

Η δεύτερη παρουσία στο αρχικό σχήμα για την οποία διατηρώ πολλά ερωτηματικά είναι αυτή του Luke Freeman. Κι αυτός είχε να παίξει καιρό, κι αυτός είχε σοβαρό πρόβλημα. Βασικά απορώ γιατί δεν επέστρεψε εκεί όπου ανήκει, στη Sheffield United, αλλά αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο. Κι αυτός αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο από τον Miguel Ángel Guerrero, που ήταν σίγουρα πολύ πιο δραστήριος από έναν παίκτη χωρίς αντοχές και (μόνο εγώ το παρατήρησα άραγε;) με περιττά κιλά, ο οποίος δεν μπορούσε να βγάλει ούτε μια σέντρα της προκοπής και έχανε τη μπάλα πανεύκολα. Να κάνω μια πρόβλεψη; Ίσως και να είδαμε το τελευταίο του ματς με τη φανέλα της Forest, αφού η έλευση του Filip Krovinović δεν του αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας στον άξονα και στην αριστερή πλευρά ήδη ψάχνουμε παίκτη. 

Με παραξένεψε επίσης το κεντρικό αμυντικό δίδυμο των Tobias Figueiredo και Joe Worrall. Περίμενα έναν ακόμα αγώνα του διδύμου του Worrall με τον Scott McKenna για να δέσει περισσότερο η μεταξύ τους χημεία, ή τέλος πάντων να ξεκουραστεί ο Joe και να παίξει ο Σκοτσέζος που δεν έχει ακόμα πολλά παιχνίδια μετά την επιστροφή του από τον τραυματισμό του. Παράλληλα ήρθε ένα ακόμα ματς στο οποίο ο Figueiredo δεν ενέπνεε καμιά εμπιστοσύνη, και αν δεν είχαμε αυτή τη στιγμή τόση ανάγκη τον Mbe Soh στη μεσαία γραμμή θα προέβλεπα ότι κι αυτός πριν φύγει ο Ιανουάριος μπορεί και να γυρίσει στην πατρίδα του, όπου φημολογείται ότι πίεζε για να επιστρέψει τον Σεπτέμβριο. Κατά τα άλλα, η ενδεκάδα θύμιζε πολύ αυτή του ματς Κυπέλλου με την Cardiff, με Jordan Smith, Carl Jenkinson, Gaëtan Bong, Joe Lolley και Lyle Taylor άπαντες παρόντες. Για την περίπτωση που θα διεκδικούσαμε την πρόκριση ως το τέλος, στον πάγκο υπήρχε και ο Lewis Grabban. Δυστυχώς δεν χρειάστηκε να μπει.

Η Forest δεν ξεκίνησε άσχημα, αλλά αιφνιδιάστηκε νωρίς, με την ευγενή βοήθεια του διαιτητή Kevin Friend και των συνεργατών του. Μετά από μια προσπάθεια στο 6' από τον Anthony Knockaert -για τον οποίο πίστευα ότι δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής επειδή έπαιξε αγώνα League Cup με τη Fulham (mea culpa)- που ελίχθηκε από δεξιά, απέφυγε έναν αντίπαλο και σούταρε με το αριστερό λίγο πάνω από τη συμβολή των δοκαριών του Freddie Woodman. Οι γηπεδούχοι εκτέλεσαν γρήγορα το ελεύθερο και ο Connor Roberts έβγαλε μια βαθιά μπαλιά πίσω από την άμυνά μας. Εκεί περίμενε ο Wayne Routledge, κατά την ταπεινή μου γνώμη πίσω ακόμα και από τον Figueiredo που δεν ακολούθησε στο "έξω" τον Worrall. Ο βετεράνος επιθετικός προχώρησε από δεξιά και έκανε στην περιοχή την τέλεια σέντρα, με τον Liam Cullen να πιάνει το σουτ στην κίνηση και να νικάει τον Smith που κινείτο (λογικά) προς την αντίθετη κατεύθυνση και δεν φέρει ευθύνη. Ο ίδιος επόπτης μάλλον ήταν αγουροξυπνημένος, γιατί προς το τέλος του πρώτου ημιχρόνου άργησε πολύ να σηκώσει τη σημαία σε μια φάση που ο Cullen ήταν τουλάχιστον δύο μέτρα εκτεθειμένος. Τι στην ευχή, ψαράκι δεν τους κέρασαν εκεί στην Ουαλία;

Ο Routledge τραυματίστηκε και αποχώρησε στο 20' με τον Jamal Lowe να τον αντικαθιστά, η Swansea είχε πάρει μπρος και στο 24' ο Smith χρειάστηκε να πέσει στα πόδια του νεοεισελθόντα φορ, που είχε βρεθεί απέναντί του σε κόντρα των γηπεδούχων. O Lowe θα είχε και ένα σουτ από καλή θέση πάνω στον Smith στο 39', με το σκορ ήδη στο 2-0 και πάλι με αμφισβητούμενο τρόπο. Θέλω να πω, έχουμε δει κόρνερ και κόρνερ να κόβονται με σφύριγμα ενώ η μπάλα είναι στον αέρα από σπρωξίματα στη μεγάλη περιοχή. Στην περίπτωση της φάσης του 29', ο Lowe έδωσε μια στον Taylor και τον έστειλε στο βάθος της εστίας μας, από όπου βγήκε με τη βοήθεια του ιατρικού τιμ αφότου η άμυνά μας είχε αποκρούσει το κόρνερ, ο μασκοφόρος (προφανώς με πρόβλημα στη μύτη) και πολύ δραστήριος Yan Dhanda είχε τροφοδοτήσει τον αρχηγό του Matt Grimes και εκείνος πολύ μακριά από την περιοχή με άπιαστο κεραυνό είχε στείλει τον Smith να μαζέψει για δεύτερη φορά τη μπάλα από τα δίχτυα του. Η φορμαρισμένη (μόνη δεύτερη άλλωστε στο πρωτάθλημα πίσω από τη Norwich και αυτή η νίκη της ήταν η τέταρτη συνεχόμενη σε όλες τις διοργανώσεις) Swansea ήταν έτσι κι αλλιώς πολύ καλύτερή μας, αλλά έπαιρνε και την παραπάνω ώθηση. Και τα πράγματα θα χειροτέρευαν στο δεύτερο ημίχρονο...

Μετά την είσοδο των Guerrero και Cafú οι Reds αναθάρρησαν, είχαν στο 47' ένα καλό δεξί φαλτσαριστό σουτ του Lolley που έβγαλε κόρνερ ο Ryan Bennett πριν καν η μπάλα φτάσει στο τέρμα και στο 55' ένα συρτό σουτ εκτός περιοχής του Guerrero που όμως αστόχησε, και στο 56' μείωσαν σε 2-1. Προσπαθώντας να γυρίσει σε συμπαίκτη στα δεξιά της άμυνάς του, ο Joel Latibeaudiere έχασε από τον Taylor, o Lolley που κέρδισε κοντραρίστηκε πάνω στο σουτ, απέφυγε διαδοχικά με ντρίμπλες Bennett και Latibeaudiere και πρόλαβε να γυρίσει λίγο έξω από τη μικρή περιοχή στον Knockaert, που με αρκετό κόσμο στη γραμμή του τέρματος κατάφερε να ευστοχήσει. Η Forest ξανάμπαινε στο παιχνίδι, αλλά μια διπλή (παικτική και διαιτητική) αλητεία θα έκανε τη χαρά της να κρατήσει μόνο τέσσερα λεπτά.

Στο 60', λοιπόν, ο Ryan Manning έκανε την εφόρμησή του προς τη δεξιά γωνία της περιοχής μας, όπου τον περίμενε ο Worrall. O Manning σωριάστηκε στο έδαφος χωρίς καν να τον αγγίξει ο αρχηγός της Forest, αλλά ο Friend, που ήταν πολύ κοντά στη φάση (άρα, το λέω ευθαρσώς, δεν πρόκειται για ανθρώπινο λάθος - ήθελε να τελειώσει το ματς), έβαλε τη σφυρίχτρα στο στόμα και σφύριξε. Πίστεψα ότι θα έβγαζε κίτρινη κάρτα για θέατρο - για τόσο θεαματική βουτιά μιλάμε. Κι όμως έδωσε πέναλτι! Στο live stream που έβλεπα ο Πορτογάλος που έκανε την περιγραφή είχε σκάσει στα γέλια και σε κάθε ριπλέι της φάσης έλεγε "nada" (τίποτα), ενώ ο Άγγλος σκηνοθέτης τής ΒΤ που μετέδιδε το ματς ακολουθούσε αρκετή ώρα μετά με την κάμερα τον Friend (προφανώς "friend" του προπονητή της Swansea Steve Cooper με την έκφραση που δείχνει σαν να μυρίζει διαρκώς κάτι άσχημο), κάτι που στην Αγγλία σημαίνει ανελέητο πετσόκομμα και κρέμασμα στα μανταλάκια. Τι να το κάνεις; Ο Grimes έστειλε τον Smith από την αντίθετη γωνία και στην ουσία έβαλε τέλος στις ελπίδες μας. Με την ησυχία της πλέον, αφού ο Friend είχε φροντίσει να μην αγχωθούν τα παιδιά, η Swansea έκανε τρεις μαζεμένες αλλαγές, και πριν συνέλθουν οι δικοί μας από το σοκ και το 4-1, με το καλύτερο γκολ της βραδιάς: άνοιγμα του Dhanda στα αριστερά, χαμηλή σέντρα του Manning και νέα πολύ καλή εκτέλεση σε πρώτο χρόνο από τον Cullen (67').

Δεν υπήρχε πλέον ουσιαστικός λόγος προσπάθειας εκτός της τιμής των όπλων. Παρ' όλα αυτά η Forest έφτασε δύο φορές κοντά στο δεύτερο γκολ μέσα σε ένα δίλεπτο. Στο 72' μετά από φοβερή κάθετη του Knockaert o Lolley βρέθηκε απέναντι στον Woodman, αλλά σούταρε δυνατά με το αριστερό στην κλειστή γωνία του και ο δανεικός από τη Newcastle γκολκίπερ απέκρουσε. Το κόρνερ χτύπησε ο Lolley, o Worrall πήρε την πρώτη κεφαλιά και ο Guerrero μέσα από τη μικρή περιοχή απέτυχε με νέα κεφαλιά να πετύχει το πρώτο του γκολ με τα κόκκινα. Ο Hughton έβαλε τον Alex Mighten και έδωσε λίγο χρόνο και στον εδώ και πολύ καιρό εξαφανισμένο Tyler Blackett, αφού όλα είχαν τελειώσει. Και παρ' ότι οι Swans έπαιζαν από το 80' με δέκα, αφού ο Cullen χτύπησε και είχαν κάνει και τις πέντε αλλαγές, μας έδωσαν και τη χαριστική βολή στο 84'. Μια (ακόμα φέτος) βλακεία στο κέντρο από τον Figueiredo πρόσφερε τη μπάλα στον Lowe που προχώρησε ως την περιοχή μας. Το σουτ του κόντραραν Mbe Soh και Worrall, αλλά η μπάλα κατέληξε λίγο πιο αριστερά στον Oli Cooper, που είχε πάρει τη θέση του Conor Hourihane (ξέρετε, αυτού που θέλαμε αλλά εκείνος προτίμησε τον καθαρό αέρα της Ουαλίας). Ο νεαρός, που είχε απειλήσει και νωρίτερα βάζοντας το πόδι του στη μπάλα πάνω στην έξοδο του Smith αλλά ο τερματοφύλακάς μας έσωσε με τον ώμο (77'), σούταρε με δύναμη και ο Smith φάνηκε ότι θα απέκρουε με τα πόδια, αλλά η μπάλα τού έπαιξε κακό παιχνίδι και πέρασε κάτω από το σώμα του για το τελικό 5-1. Η Swansea ετοιμάζεται πλέον για τον πέμπτο γύρο και την κόντρα στο γήπεδό της με τη Manchester City. Ή μήπως όχι; Τη στιγμή που γράφω οι Citizens πάνε να πέσουν θύματα έκπληξης μεγατόνων, αφού με τα "δεύτερα" χάνουν 1-0 στο 60' στο Whaddon Road από την Cheltenham της League Two!

Τέλος λοιπόν και φέτος το FA Cup, πολύ άδοξα και με πολλά ερωτηματικά για το πόσοι από αυτούς τους παίκτες που αγωνίστηκαν σήμερα αξίζουν να είναι (και θα είναι) στο ρόστερ των Reds μετά το τέλος Ιανουαρίου, και επιστροφή στις υποχρεώσεις στο πρωτάθλημα, με τη Barnsley να μας επισκέπτεται το άλλο Σάββατο. Οι Tykes, που στην έδρα τους μάς έχουν γίνει κακός μπελάς τα τελευταία χρόνια αλλά στη δική μας συνήθως χάνουν, δεν παρέλειψαν να μας στείλουν "μήνυμα", αφήνοντας (1-0) εκτός της συνέχειας του Κυπέλλου την πρωτοπόρο της Championship Norwich, παρά το γεγονός ότι η τελευταία κατέβασε δυνατή ομάδα (για όσους ρωτάνε, ο Δημήτρης Γιαννούλης βρίσκεται ακόμα σε καραντίνα). Άσχημα νέα ήρθαν και από το Λονδίνο, όπου στο μοναδικό ματς της κατηγορίας μας που έγινε σήμερα η Derby με γκολ του περιέργως αναγεννημένου Colin Kazim-Richards πέρασε με 1-0 από το Loftus Road κόντρα στην QPR και μας έπιασε στην 20ή θέση, υπολειπόμενη πλέον από μας μόνο λόγω χειρότερης επίθεσης (ποιος να το πίστευε).

Swansea: Woodman, Latibeaudiere, Bennett, Guéhi (Bidwell 66'), Roberts (Garrick 77'), Hourihane (Cooper 66'), Grimes (Fulton 65'), Manning, Dhanda, Routledge (Lowe 20'), Cullen.
Forest: Smith, Jenkinson, Figueiredo, Worrall, Bong (Blackett 76'), Bachirou (Cafú 46'), Mbe Soh, Lolley, Freeman (Guerrero 46'), Knockaert (Mighten 76'), Taylor.
Σκόρερς: Cullen 7', 67', Grimes 29', 61' (πέναλτι), Cooper 84' - Knockaert 56'.
Διαιτητής: Kevin Friend. Κίτρινες: Dhanda 91' - Jenkinson 10', Worrall 69'.
Θεατές: -

Chris Hughton: "Ήταν ένα πολύ απογοητευτικό απόγευμα για μας. Δεχθήκαμε ένα πολύ φτηνό πρώτο γκολ, που έδωσε στους αντιπάλους μας την ώθηση που χρειάζονταν, ενώ εμείς απλώς δεν ήμασταν καθόλου καλοί στο πρώτο ημίχρονο. Χρειάστηκε να φτάσουμε στο δεύτερο ημίχρονο για να αλλάξουμε τον τρόπο που παίζαμε και τη συμπεριφορά μας, και τότε ξαναμπήκαμε στο παιχνίδι. Στο 2-1 ήμασταν μέσα για τα καλά, και ένιωθα ότι μπορούσαμε να πιέσουμε κι άλλο. Πιστεύω πως ο διαιτητής πήρε μια φρικτή απόφαση καταλογίζοντας πέναλτι και άλλαξε όλη τη ροή του παιχνιδιού. Από εκεί κι έπειτα δεν ήμασταν αρκετά καλοί ώστε να συνέλθουμε από τέτοια απογοήτευση και να γυρίσουμε το παιχνίδι υπέρ μας. Έχω δει ριπλέι από όλες τις γωνίες και ούτε μία δεν με έπεισε ότι ήταν πέναλτι. Αντίθετα, πολλοί από μας περιμέναμε να τιμωρηθεί ο παίκτης για θέατρο. Παίξαμε με μια ομάδα που βρίσκεται σε φάση μεγάλης αυτοπεποίθησης λόγω της θέσης της στο πρωτάθλημα και πιστεύω ότι έπρεπε να δουλέψουμε πολύ περισσότερο στο πρώτο ημίχρονο. Κάποιες φορές δυσκολευτήκαμε πολύ να βγούμε από την περιοχή μας, αλλά έπρεπε να μην τους αφήσουμε να κάνουν τόσο άνετα το παιχνίδι τους και θεωρώ ότι σε αυτό το διάστημα η ομάδα έπρεπε να έχει περισσότερη ενέργεια. Όταν παίζεις εκτός έδρας απέναντι σε ομάδα με τέτοια αυτοπεποίθηση, και δεν πιστεύεις ότι ως ομάδα είσαι καλύτερος, πρέπει να δουλέψεις σκληρά για να τη σταματήσεις, κι εμείς δεν το κάναμε. Είναι θεμελιώδης αρχή σε ένα ματς όπως αυτό, κι αν δεν την τηρείς δέχεσαι γκολ όπως αυτά που δεχθήκαμε εμείς και τιμωρείσαι. Αυτή τη στιγμή το πιο σημαντικό για μας είναι να μην επηρεαστούμε στα επόμενα παιχνίδια του πρωταθλήματος. Απόψε θέλαμε να περάσουμε στον επόμενο γύρο του FA Cup, αλλά δεν δώσαμε ποτέ στους εαυτούς μας την ευκαιρία να το πετύχουμε και τώρα πρέπει να φροντίσουμε να αντιδράσουμε το ερχόμενο Σάββατο".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.