Ο Mark Warburton καθόταν στην άκρη του πάγκου δικαιωμένος. Δεν είχε αλλάξει ούτε στο ελάχιστο την τακτική του, παρ' όλο που ο αγώνας κατέληξε να θεωρείται τελικός για τη Forest. Καλή κυκλοφορία της μπάλας, ξεκίνημα των επιθέσεων από πίσω, όχι βαθιές μπαλιές, υπομονή. Ο πολύπειρος Colin Fray, χρόνια τώρα η "φωνή" της Forest στο ραδιόφωνο του BBC, έγραψε στο λογαριασμό του στο twitter: "Ελάχιστοι μάνατζερ τολμούν να συνεχίζουν να χτίζουν επιθέσεις από πίσω σε τέτοιες καταστάσεις. Δείχνουν έτσι εμπιστοσύνη στους παίκτες τους". Και έμελλε αυτή η νίκη, που έφερε τη Forest πέντε βαθμούς πλέον μακριά από την επικίνδυνη ζώνη (αφού η Blackburn έχασε στο γήπεδό της 2-0 από τη Barnsley), να έρθει από τα πόδια δύο από τους πιο δουλευταράδες παίκτες της.

Επέμεινε, λοιπόν, στην ίδια ενδεκάδα ο Warburton, αλλάζοντας μόνο τον τιμωρημένο Danny Fox με τον Joe Worrall και τον Michael Mancienne με τον πιο κλασικό δεξιό μπακ Eric Lichaj και περνώντας τον Britt Assombalonga στον πάγκο για να παίξει ο Ben Brereton μπροστά και να ενισχυθεί η δεξιά πτέρυγα με την παρουσία του Jamie Ward. Δεν ήταν μόνο η νίκη, η πρώτη του μάνατζερ στον πάγκο μας στο τέταρτο ματς (το εκπληκτικό στατιστικό είναι ότι οι Reds φέτος στην έδρα τους έχουν πλέον νικήσει και τις τρεις πρωτοπόρους της Championship με τρεις διαφορετικούς προπονητές!), ή το γεγονός ότι δύο από τους τρεις παίκτες που μπήκαν στην ενδεκάδα πέτυχαν τα γκολ (ενώ θα μπορούσε να έχει σκοράρει και ο τρίτος). Ήταν η εξαιρετικά γοητευτική εμφάνιση. Δεν είναι σχήμα λόγου ότι σήμερα δεν ξεχώριζες ποια ομάδα κυνηγούσε άνοδο και ποια παραμονή. Η Huddersfield πάντως δεν πληγώθηκε πολύ, αφού η αλλοπρόσαλλη Norwich, την οποία είχε νικήσει την Τετάρτη 3-0, έκανε με τα κρεμμυδάκια την επίσης διεκδικήτρια της ανόδου Reading (7-1), διατηρώντας τους Terriers στην τρίτη θέση.

O Worrall, λοιπόν, έφτασε πολύ κοντά στο πρώτο του γκολ με την ανδρική ομάδα της Forest στο 18', από ένα κόρνερ που είχε κερδίσει ο ένας... Ward από τον άλλο. Ο δικός μας Jamie απέφυγε τον γκολκίπερ της Huddersfield Danny Ward, γύρισε για τον Brereton αλλά με υπερένταση ο τερματοφύλακας έδιωξε σε κόρνερ. Εκτέλεσε ο Zach Clough, o Ward έπιασε την κεφαλιά και ο Worrall με νέα κεφαλιά κρέμασε τον αντίπαλο γκολκίπερ, που είδε με ανακούφιση τον συμπαίκτη του Tareiq Holmes-Dennis να αποκρούει στη γραμμή. Τέσσερα λεπτά αργότερα, πάλι από σέντρα του Ward, o Brereton άγγιξε τη μπάλα στρέφοντάς τη προς το τέρμα, αλλά εκείνη έφυγε λίγο πιο δεξιά απ' όσο έπρεπε. Το γκολ ήρθε τελικά στο 32', όταν οι δύο πρωταγωνιστές της προηγούμενης φάσης συνεργάστηκαν πάλι, ο Brereton απέφυγε τον "άλλο" Ward και γύρισε προς το τέρμα, όπου πετάχτηκε και έσπρωξε τη μπάλα στα δίχτυα η λιγότερο πιθανή φιγούρα: ο Lichaj!

Ήταν αναμενόμενο να αντιδράσει η Huddersfield, όμως ούτε ο Rajiv van La Parra στο 34', ούτε ο Elias Kachunga στο 39' κατόρθωσαν να απειλήσουν σοβαρά τον Jordan Smith. Αντίθετα, η Forest θα μπορούσε να έχει "κλειδώσει" το ματς από το ημίχρονο, αφού έχασε τρεις πολύ καλές ευκαιρίες με τον Danny να λέει ξανά "όχι" στον Jamie στην άτυπη μάχη των Ward (40'), τον Worrall να αστοχεί σε κεφαλιά από πολύ καλή θέση στο κόρνερ που προέκυψε και τον Jamie να βλέπει την κεφαλιά του να φεύγει κόρνερ από παρέμβαση του συνεπωνύμου του στο 45'.

Ο Jamie είχε... σκυλιάσει και προσπάθησε ξανά στο 47', αστοχώντας αυτή τη φορά. Όμως δέκα λεπτά αργότερα είπε την τελευταία λέξη. Επωφελούμενος από μια λάθος απομάκρυνση του Dean Whitehead που είχε μπει (για καλό;) στο ημίχρονο, κοντρόλαρε, απέφυγε δύο αμυντικούς και νίκησε τον τερματοφύλακα των Terriers βάζοντας τους Reds μπροστά με 2-0 και γεμίζοντας ευφορία τις εξέδρες του City Ground. Λίγο αργότερα ο Αυστραλός Aaron Mooy απέτυχε να μειώσει αστοχώντας για λίγο στον κεραυνό που επιχείρησε, και ουσιαστικά αυτή ήταν η τελευταία φάση των Terriers στο παιχνίδι. Ο Warburton είχε ήδη περάσει στο ματς τον Mancienne στη θέση του τραυματία Armand Traoré και τον ξεχασμένο Aaron Tshibola αντί του Clough, σφίγγοντας ακόμα περισσότερο το κέντρο μας. Στο 71' ο Lichaj σκόνταψε κι αυτός πάνω στον Ward, και στο επόμενο λεπτό ο Jamie παραχώρησε τη θέση του στον Assombalonga μέσα σε αποθέωση. Ο Britt ήταν ορεξάτος, έχοντας μάλλον πάρει το μήνυμα ότι δεν είναι πλέον αναντικατάστατος, και βοήθησε πολύ να κρατηθεί η Huddersfield πίσω και να μην απειλήσει ξανά ως το τέλος.

Τη Μεγάλη Παρασκευή οι Reds παίζουν πάλι εντός έδρας, και εκτίμησή μου είναι πως καθαρίζουν μια και καλή την υπόθεση "παραμονή" με τρίποντο επί της Blackburn.

Forest: Smith, Lichaj, Worrall, Mills, Traoré (Mancienne 59'), Cohen, Vaughan, Ward (Assombalonga 72'), Osborn, Clough (Tshibola 58'), Brereton.
Huddersfield: Ward, Smith, Hogg (Quaner 77'), Billing, Kachunga, Mooy, Holmes-Dennis (Lolley 46'), van La Parra (Whitehead 46'), Wells, Schindler, Hefele.
Σκόρερς: Lichaj 32', Ward 57'.
Διαιτητής: Tim Robinson. Κίτρινες: Lichaj 31' - Wells 44', Whitehead 78'.
Θεατές: 20.411 (Forest: 18.461).

Mark Warburton: "Είμαι πολύ ευχαριστημένος. Στην παρούσα φάση τρεις βαθμοί σημαίνουν πολλά, ήταν όμως και η απόδοσή μας φανταστική. Κυκλοφορήσαμε καλά τη μπάλα, τολμήσαμε και δημιουργήσαμε ευκαιρίες. Μπορούσαμε να είμαστε 2-0 και 3-0 μπροστά στο ημίχρονο. Περιμέναμε την αντίδρασή τους, τη χειριστήκαμε άψογα και φτάσαμε σε μια πολύ καλή εμφάνιση. H Huddersfield είναι καλή ομάδα και ήρθε εδώ γεμάτη αυτοπεποίθηση. Είχαμε την εντύπωση πως θα ήταν λίγο κουρασμένη μετά το ματς της Τετάρτης και προσπαθήσαμε να μην επιτρέπουμε στα πλάγια μπακ της να βγαίνουν μπροστά. Από τα πρώτα κιόλας τάκλιν οι παίκτες μας έδειξαν πόσο ήθελαν τη νίκη, κι αυτό πέρασε και στον κόσμο. Στέκομαι ιδιαίτερα στον Brereton, που σήμερα τα είχε όλα. Είναι ένα παιδί που θα βελτιώνεται συνέχεια, και το καλό είναι πως είναι ο πρώτος που θα σας πει ότι αυτό που μετράει πάνω απ' όλα είναι η ομάδα".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.