wigan19202

Τι σου είναι, τελικά, αυτή η ομάδα. Εκεί που σε ξαναγεμίζει ελπίδες, είναι έτοιμη να στις ξαναπάρει πίσω. Τη στιβαρή εμφάνιση του KCOM, που συνοδεύτηκε από τρεις βαθμούς και ανέπαφη εστία, διαδέχθηκε ένα παιχνίδι "άλλα αντ' άλλων", εντός έδρας μάλιστα και απέναντι στην ουραγό του πρωταθλήματος που σύμφωνα με τον ίδιο τον προπονητή της Paul Cook "έχει ξεχάσει να κερδίζει". Ε λοιπόν, για να καταβάλει η Forest αυτή την ομάδα και να αποχαιρετήσει το 2019 με χαμόγελο χρειάστηκε αρκετή τύχη, κάποια "εξωτερική βοήθεια" (γιατί να το κρύψουμε) και κυρίως την παρουσία του Αγίου Βασίλη με τα κίτρινα κάτω από τα δοκάρια της.

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ο Brice Samba σήμερα χάρισε στους Reds την 11η φετινή τους νίκη στο πρωτάθλημα, κερδίζοντας κι άλλους πόντους στην καρδιά των φίλων της ομάδας που τον λατρεύουν. Ο γιγαντόσωμος γκολκίπερ από το Κονγκό άξιζε όσο κανείς άλλος Red (εντάξει, ίσως με την εξαίρεση του Matty Cash που έδωσε πάλι ρεσιτάλ φιλοτιμίας) τη διάκριση του Man of the Match, την οποία και απέσπασε πανηγυρικά. Ήταν αυτός που έκανε τη διαφορά, κι ας μην έβαλε το χρυσό γκολ, γλιτώνοντάς μας από το ρεζιλίκι, σε έναν αγώνα που άνετα μπορεί να χαρακτηρισθεί ο χειρότερος φετινός μας και που ανέδειξε όλες τις χτυπητές μας αδυναμίες, οι οποίες ενδέχεται -χτύπα ξύλο- να μας στερήσουν και φέτος το όνειρο της ανόδου. Μια Forest εντελώς άνευρη, εντελώς "ό,τι να 'ναι", χωρίς ορατούς τουλάχιστον προσανατολισμούς, χωρίς πλάνο στο παιχνίδι της, σε στυλ "να δούμε πώς θα πάει το ματσάκι και βλέπουμε". Ο Sabri Lamouchi μιλάει συνέχεια για σωστή νοοτροπία, όμως παρ' όλες τις προσπάθειές του δείχνει να μην έχει καταφέρει να την εμφυσήσει ακόμα στην ομάδα του. Αξίζει άραγε να διεκδικήσει μέχρι τέλους άνοδο μια ομάδα που οι ουραγοί την παίζουν όπως η γάτα το ποντίκι μέσα στην έδρα της; Δυστυχώς τα κακώς κείμενα είναι πολλά, και πλέον ο χρόνος πιέζει για την επίλυσή τους μια για πάντα.

Μα και ο ίδιος ο Γάλλος βρέθηκε σε κακή μέρα σήμερα. Εντάξει, είναι φυσικό κάποιοι παίκτες να χρειάζονται ξεκούραση, όπως για παράδειγμα ο Tiago Silva που παίζει διαρκώς και έμεινε εκτός ενδεκάδας μαζί με τον μονίμως ντεφορμέ Joe Lolley και τον Samba Sow, ο οποίος μπορεί μεν να μην έχει κάτι πολύ σοβαρό μετά τον τραυματισμό του στο Hull, αλλά βρέθηκε στην κερκίδα, προφανώς για προληπτικούς λόγους. Στη θέση του επανήλθε ο Ryan Yates, o Sammy Ameobi μετά την καλή του απόδοση από τον πάγκο την Πέμπτη προτιμήθηκε αντί του Lolley και στη θέση του Silva η προφανής επιλογή ήταν ο João Carvalho. Με τον ελληνικό Τύπο να βουίζει τις τελευταίες μέρες για ενδεχόμενη μεταγραφή του στον Ολυμπιακό, ο νεαρός Πορτογάλος βίωσε μία ακόμα απογοητευτική βραδιά αφού και πάλι κλήθηκε να παίξει εξτρέμ! Σε μια θέση την οποία απροκάλυπτα πλέον δείχνει ότι σιχαίνεται, και όπου ειδικά από δεξιά κόντεψε να μας στοιχίσει, αφού άφηνε τον Cash διαρκώς μόνο του απέναντι στον πολύ επικίνδυνο Αμερικανό αριστερό μπακ της Wigan Antonee Robinson. Στην αγαπημένη θέση του Carvalho, πίσω από τον Lewis Grabban, προτιμήθηκε ο Alfa Semedo, που έκανε ένα τρισάθλιο παιχνίδι με αποκορύφωμα το πέναλτι που παραχώρησε, και παρ' όλα αυτά όταν ο Lamouchi θέλησε να φρεσκάρει λίγο στο τέλος τη μεσαία γραμμή με τον Albert Adomah προτίμησε να βγάλει τον Grabban, λυτρώνοντας την άμυνα της Wigan από έναν αδιάκοπο βραχνά και καταδικάζοντας τη δική μας σε μόνιμη υπερφόρτωση...

Για το παιχνίδι τι να πει κανείς. Κατοχή 36-64%, σουτ 9-14, κόρνερ 2-13! Μόνο δύο κόρνερ και μόνο δύο σουτ στην εστία για τους Reds, για τους οποίους πάντως αρκούσε ο συνδυασμός των δύο στη φάση του 60', όταν ο Silva εκτέλεσε κόρνερ από τα αριστερά (τέσσερα λεπτά νωρίτερα ο Lamouchi τα είχε δει όλα πια και είχε βάλει τον Πορτογάλο και τον Lolley αντί των Carvalho και Yates) και ο Tobias Figueiredo με εντυπωσιακό άλμα στο πρώτο δοκάρι και κεφαλιά κάρφωσε τη μπάλα στο απέναντι "Γ" του Jamie Jones. Ήταν η δεύτερη ουσιαστικά φάση όπου η Forest απείλησε, μετά από αυτή του 45', όταν δηλαδή ο Yates σέντραρε από δεξιά και ο Grabban ανενόχλητος στο δεύτερο δοκάρι έπιασε κεφαλιά-ψαράκι ελάχιστα άουτ, και η τελευταία στο ματς! Μάλιστα, στο 60'!

Και κάπου εκεί μίλησε ο Samba. Ο γκολκίπερ μας είχε δείξει από την αρχή του ματς ότι βρισκόταν σε πολύ καλή μέρα. Στο πρώτο ημίχρονο, όπου η Wigan κυριάρχησε σχεδόν απόλυτα, είχε πει "όχι" σε ισάριθμες πολύ καλές προσπάθειες του Joe Williams στο 28' και στο 41', ενώ και στο 58' είχε κλείσει ωραία το οπτικό πεδίο του (δεξιού μπακ) Nathan Byrne, που είχε βγει στο τετ α τετ στην κόντρα, αναγκάζοντάς τον να πλασάρει άουτ. Και στο 79' στήθηκε απέναντι στον Josh Windass μετά το χαζό πέναλτι που είχε παραχωρήσει ο Semedo ανατρέποντας στην περιοχή τον 17χρονο Joe Gelhardt, συμπαίκτη του Alex Mighten στην Κ18 της Αγγλίας, ο οποίος μόλις είχε μπει στο ματς και τρέλανε στη ντρίμπλα τους αμυντικούς μας στην πρώτη του επαφή με τη μπάλα! O μεσοεπιθετικός των Latics μάλλον πίστεψε ότι κάτι θα έπαιρνε από τη ρέντα του μπαμπά του Dean Windass απέναντι στη Forest στη δεκαετία του 2000, και το χτύπημά του δεν ήταν ούτε ιδιαίτερα δυνατό, ούτε ιδιαίτερα γωνιακό. Ο Samba τον ψώνισε πανεύκολα και απέκρουσε στην αριστερή του γωνία. Ένα λεπτό αργότερα ο Κονγκολέζος ήταν πάλι εκεί για να διώξει σε κόρνερ σουτ του Robinson από δημιουργία και πάλι του δαιμόνιου πιτσιρικά Gelhardt, και γενικά σ' αυτό το εφιαλτικό ημίωρο της σταδιακής οπισθοχώρησης ήταν όσο σταθερός χρειαζόταν ώστε να διατηρήσει το "clean sheet" για δεύτερο σερί ματς.

Μιας και είπαμε για πέναλτι, εκτός αυτού που δόθηκε (και ήταν αναμφισβήτητο) υπήρξαν στον αγώνα άλλες τρεις περιπτώσεις όπου έπρεπε να δοθεί η λεγόμενη "εσχάτη των ποινών" και τελικά δεν καταλογίστηκε. Η Wigan δικαιούται να φωνάζει, γιατί οι δύο από αυτές ήταν υπέρ της. Η πρώτη σημειώθηκε στο 71', όταν Ben Watson και Semedo έκαναν σάντουιτς τον Jamal Lowe στην περιοχή μας, και η δεύτερη στο 80', όταν σε εκτέλεση κόρνερ και τον γνωστό πλέον χαμό στα καρέ μας ο Sam Morsy σούταρε και η μπάλα χτύπησε καθαρά στο χέρι του Watson που έπεφτε για να κοντράρει τον αντίπαλό του. Η δική μας φάση ήταν στο 90', όταν μετά από χλιαρή κεφαλιά του Ameobi στα καρέ των Latics o Cédric Kipré κοντρόλαρε εξώφθαλμα με το χέρι πριν απομακρύνει, όμως ο Matt Donohue έδειξε να συνεχιστεί το παιχνίδι καθώς μπαίναμε στα πέντε δραματικά λεπτά των καθυστερήσεων, όπου βέβαια εκτός από την άστοχη κεφαλιά του παλιού μας γνώριμου Joe Garner (είχε σκοράρει στο θριαμβευτικό εκτός έδρας 3-0 των Reds επί της Manchester City για το FA Cup τον Ιανουάριο του 2009, αλλά και πριν από τέσσερις μέρες απέναντι στη... Derby) στο 91' δεν είχαμε κανένα άλλο αξιοσημείωτο γεγονός.

Η ομάδα λοιπόν προβλημάτισε, αφήνοντας ερωτηματικά για το κατά πόσο μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας απέναντι σε θεωρητικά υποδεέστερο αντίπαλο ή είναι δουλεμένη αποκλειστικά για παιχνίδι αντεπιθέσεων όπως την Πέμπτη στο Hull. Το καλό είναι ότι ανέβηκε ξανά στην πέμπτη θέση, επωφελούμενη από τις ήττες της Sheffield Wednesday (1-2 εντός από την Cardiff) και της Preston (0-2 επίσης εντός από τη Reading), ενώ έφτασε την τέταρτη Brentford (έχασε 1-0 στο ντέρμπι του Λονδίνου εκτός από τη Millwall αλλά έχει καλύτερη διαφορά τερμάτων από εμάς) και παρέμεινε δύο βαθμούς μακριά από την τρίτη Fulham, νικήτρια 1-0 επί της Stoke στο Craven Cottage. Η 25η αγωνιστική σήμανε και την επάνοδο της Leeds στην κορυφή, αφού η ομάδα του Marcelo Bielsa σε ένα α-πί-στευ-το ματς με φοβερές διακυμάνσεις στο σκορ επιβλήθηκε με... αυτογκόλ στο 95' εκτός έδρας 5-4 της Birmingham, την ίδια ώρα που η West Brom, η οποία κάνει μάλλον τη γνωστή "κοιλιά" της, έχανε με 2-0 στο γήπεδό της από τη μέχρι πρότινος ανυπόληπτη Middlesbrough! Τα υπόλοιπα αποτελέσματα: Bristol City-Luton 3-0, Huddersfield-Blackburn 2-1 (οι Rovers είναι οι επόμενοι αντίπαλοί μας ανήμερα της Πρωτοχρονιάς στο City Ground), QPR-Hull 1-2, Swansea-Barnsley 0-0. Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται αύριο με τον αγώνα Derby-Charlton.

Forest: Samba, Cash, Figueiredo, Worrall, Chema, Watson, Semedo, Yates (Silva 56’), Ameobi, Carvalho (Lolley 56’), Grabban (Adomah 83’).
Wigan: Jones, Byrne, Kipré, Naismith, Robinson, Lowe (Garner 83’), Evans (Gelhardt 77’), Morsy, Williams, Massey (Roberts 62’), Windass.
Σκόρερ: Figueiredo 60'.
Διαιτητής: Matt Donohue. Κίτρινες: Semedo 57' - Byrne 57', Kipré 71', Naismith 81'.
Θεατές: 27.844 (Forest: 27.364).

Sabri Lamouchi: "Είχαμε πολλή δουλειά να κάνουμε, και πιστεύω ότι η Wigan άξιζε κάτι παραπάνω. Δεν της αξίζει η τελευταία θέση στη βαθμολογία, γιατί έπαιξε πολύ καλά. Ήταν ένα ματς πολύ διαφορετικό από το εκτός έδρας. Μας χάλασαν το παιχνίδι, δημιούργησαν πολλές ευκαιρίες, αλλά σταθήκαμε τυχεροί και χαίρομαι που νικήσαμε στο γήπεδό μας. Μετά τη νίκη επί της Hull ήταν πολύ σημαντικό να νικήσουμε και σήμερα, αλλά δεν παίξαμε καλά και δυσκολευτήκαμε πολύ. Πολλές φορές έχουμε παίξει πολύ καλύτερα αλλά έχουμε χάσει βαθμούς. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Δεχόμαστε τους βαθμούς σήμερα, αλλά αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει. Αν παίζουμε έτσι εντός έδρας, δεν θα νικάμε πάντα. Πρέπει να βρούμε μια διαφορετική λύση για το επόμενο ματς. O Samba έχει κάνει φανταστική δουλειά, έχει κερδίσει πολλούς βαθμούς για την ομάδα ως τώρα και είμαι ευχαριστημένος απ' αυτόν. Πρέπει να μείνει συγκεντρωμένος ως το τέλος, όπως και ο κάθε παίκτης πρέπει να μείνει συγκεντρωμένος και σταθερός. Οι αναπληρωματικοί ήταν και σήμερα καταπληκτικοί, όπως πάντα. Είναι τόσο συγκεντρωμένοι από την αρχή της χρονιάς που μπορούν και κάνουν τη διαφορά. Ο Δεκέμβριος είναι ένας φορτωμένος μήνας, οπότε εμείς οφείλουμε να βρούμε τα σωστά συστατικά ώστε οι παίκτες μας να έχουν την απαιτούμενη ενέργεια".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.