qpr19201

Πριν από τέσσερις μέρες, η Forest αναγκάστηκε να παίξει με αριθμητικό μειονέκτημα, έδωσε τη μάχη της και έφυγε με τον βαθμό της ισοπαλίας από το Ashton Gate. Απόψε, στο παγωμένο Loftus Road ("Kiyan Prince Foundation Stadium" λέγεται τώρα, αλλά άντε να ξεσυνηθίσεις το όνομα ενός γηπέδου που ξέρουμε μέχρι κι από τις ευρωπαϊκές περιπέτειες της ΑΕΚ στα '70s), βρέθηκε εκείνη με παίκτη παραπάνω. Ήδη μπροστά με 1-0, έπρεπε απλώς να διαχειριστεί την κατάσταση και να διατηρήσει το τρίποντο. Έκανε ακόμα περισσότερα, χαρίζοντας μια επιβλητική εμφάνιση στους φίλους της που την ακολούθησαν στο Λονδίνο. 

Στα χαρτιά, το παιχνίδι είχε δυσκολίες. Δεν ήταν μόνο οι πρόσφατες δηλώσεις του πρώην προπονητή μας και νυν των Hoops Mark Warburton για το πόσο "θυμωμένος" ήταν που απολύθηκε από τον πάγκο των Reds πρωτοχρονιάτικα τη σεζόν 2017-'18 και μύριζαν θέληση για εκδίκηση. Αντικειμενικά, η Forest θα είχε να αντιμετωπίσει μια ομάδα που μέχρι στιγμής είχε κάνει κι αυτή τα περάσματά της από την εξάδα και διέθετε την τέταρτη καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος, με πρωταγωνιστή τον Nahki Wells, ο οποίος έχει σκοράρει ήδη εννέα φορές φέτος. 

Το θέμα με την QPR είναι πως η άλλη όψη του νομίσματος είναι πολύ δυσάρεστη. Βλέπετε, οι R's διακατέχονται από την κατάρα του "clean sheet". Η τελευταία φορά που κράτησαν την εστία τους ανέπαφη σε επίσημο ματς ήταν... την περσινή περίοδο. Φέτος δεν υπήρχε αγώνας σε οποιαδήποτε διοργάνωση που να μη μάζεψαν τη μπάλα από τα δίχτυα τους - και εξακολουθεί να μην υπάρχει μετά το αποψινό παιχνίδι, με το αρνητικό σερί τους να φτάνει πια τα 23 ματς. Να ήταν μόνο αυτό; Πλέον οι Λονδρέζοι έχουν δεχθεί δύο ή περισσότερα γκολ σε 15 από τους 18 τελευταίους αγώνες τους! Άμυνα από χαρτί, τερματοφύλακας που δεν εμπνέει καμιά εμπιστοσύνη (ο Joe Lumley μπορεί πέρσι να βοήθησε την ομάδα του να νικήσει για πρώτη φορά στην ιστορία της στο City Ground, αλλά φέτος έχει εξελιχθεί σε γκαφατζή ολκής), ούτε το 5-3-2 δεν σώζει τα κενά που δημιουργούνται.

Απέναντι λοιπόν σε αυτή την ομάδα, και παρόντος και του Βαγγέλη Μαρινάκη (που δεν εμφανίζεται πρώτη φορά στο Loftus Road), ο Sabri Lamouchi κλήθηκε να χαράξει τη στρατηγική του, αναπληρώνοντας ταυτόχρονα και το κενό του Ryan Yates που αποβλήθηκε το Σάββατο και θα εξέτιε την πρώτη από τις τρεις αγωνιστικές της ποινής του. Είχε ξανά στη 18άδα τον Alfa Semedo, ετοιμοπόλεμο μετά από καιρό. Είχε και τον John Bostock, που θα μπορούσε να κάνει δουλίτσα ως παρτενέρ του Ben Watson. Δεν έκανε τίποτα από αυτά. Έδωσε εντολή στον Tiago Silva να παίζει λίγο πιο πίσω, πέρασε τον Joe Lolley πίσω από τον Lewis Grabban και γέμισε τη δεξιά πλευρά με τον Albert Adomah, κάνοντας την ομάδα σούπερ επιθετική. Η εντολή ήταν σαφής: σφιχτοί πίσω και μεγάλη πίεση μπροστά, για να αναγκάσουμε τους επιρρεπείς στο λάθος μπακ της QPR να πέσουν στην παγίδα.

Δεν έγινε αυτό ακριβώς, αν και όντως οι αμυντικοί των γηπεδούχων και ο γκολκίπερ τους έδειξαν αρκετές φορές, από τα πρώτα κιόλας λεπτά, να μην ξέρουν τι να κάνουν τη μπάλα. Το σκορ άνοιξε στο 15', από στημένη μάλιστα φάση. Ήταν το δεύτερο σερί κόρνερ για τους Reds, και ο Silva που είχε χτυπήσει το πρώτο είχε την έμπνευση να αφήσει το δεύτερο στον Lolley. Εκείνος εκτέλεσε όμορφα στο δεύτερο δοκάρι, όπου πετάχτηκε ο Tobias Figueiredo, νίκησε εύκολα στον αέρα τον πολύ κοντύτερό του Todd Kane (τον οποίο έχω δει ζωντανά να σκοράρει για τη Forest, ως δανεικός από την Chelsea, στο Λονδίνο απέναντι στη Brentford του... Warburton!) και με δυνατή κεφαλιά άνοιξε το δρόμο. Οι Reds στην κερκίδα άρχισαν να τραγουδάνε το όνομα του Lamouchi (ίσως και για να πικάρουν τον αντίπαλο προπονητή), η ομάδα λίγο έλειψε να κάνει το 0-2 σε ένα άλλο κόρνερ στο 31', με τον Joe Worrall να γυρίζει με κεφαλιά και τον Lumley να προλαβαίνει τελευταία στιγμή τον Sammy Ameobi), o Brice Samba κλήθηκε να κάνει τρεις επεμβάσεις σε ισάριθμα σουτ μέσα σε τρία λεπτά (Ryan Manning 35', Ilias Chair 37', 38', με πιο επικίνδυνο το μεσαίο), και το πρώτο ημίχρονο τελείωσε ήρεμα χωρίς ιδιαίτερα δράματα.

O Warburton θέλησε κάτι να αλλάξει και φόρτωσε την επίθεσή του, βάζοντας πλάι στον Wells τον σωματώδη Jordan Hugill, με σκοπό να γίνεται ο αποδέκτης των μπαλιών που μέχρι εκείνη τη στιγμή... δεν περνούσαν στην περιοχή μας, σταματώντας σχεδόν πάντα στα κεφάλια και τα απλωμένα πόδια των Worrall και Figueiredo. Δεν ήταν τυχερός, αφού μόλις στο 50' ο σέντερ μπακ Lee Wallace έχασε τον Lolley που εφορμούσε προς το τετ α τετ και τον γκρέμισε από πίσω, εισπράττοντας την κόκκινη κάρτα. Έτσι ο μάνατζερ των γηπεδούχων αναγκάστηκε να κάνει κι άλλη αλλαγή, θυσιάζοντας τον δραστήριο Chair για να βάλει τον Josh Scowen και ουσιαστικά κόβοντας την ομάδα του στα δύο. Το παιχνίδι εκτραχύνθηκε για λίγο, αλλά τα πράγματα ηρέμησαν αρκετά γρήγορα μετά από κάποιες κίτρινες κάρτες. Αν και με δέκα, η QPR έδωσε την εντύπωση ότι θα το πάλευε, απειλώντας στο 59' με ωραία σέντρα του Kane και κεφαλιά του Scowen μόλις άουτ, όπως και στο 77' με απευθείας φάουλ του Wells που απέκρουσε δύσκολα ο Samba. Οι επιθέσεις της όμως ήταν γενικά ανέμπνευστες, έψαχνε με μανία το κεφάλι του Hugill και αναχαιτιζόταν εύκολα.

Αφού ξεπέρασε τη μικρή μπόρα, η Forest έφτασε πολύ κοντά στο γκολ στο 78', όταν ο Bostock, που είχε μπει αντί του Lolley τρία λεπτά νωρίτερα και είχε ήδη προλάβει να δεχτεί κίτρινη για σκληρό μαρκάρισμα, πήγε να φτιάξει καρμπόν τη φάση του προκατόχου του, εκτελώντας κόρνερ που έδωσε την ευκαιρία στον Figueiredo να σηκωθεί πάλι στο δεύτερο δοκάρι, να νικήσει τον Lumley με κεφαλιά αλλά να νικηθεί από τον Scowen που απέκρουσε πάνω στη γραμμή. Αλλά οι Reds είχαν ξαναπάρει μπρος, και λίγο αργότερα (81') μετουσίωσαν σε δεύτερο γκολ την κυριαρχία τους στο χορτάρι. Μετά από ένα υπέροχο τάκλιν του Watson στο κέντρο, ο Ameobi έκανε μια από τις γνωστές του επελάσεις από αριστερά προσπερνώντας σαν σταματημένο τον Kane και έβγαλε υπέροχη συρτή σέντρα που δεν μπόρεσαν να σταματήσουν οι σέντερ μπακ και ο Lumley, δίνοντας την ευκαιρία στον Grabban να πετύχει ένα από τα πιο εύκολα γκολ της καριέρας του σπρώχνοντας ουσιαστικά τη μπάλα μέσα στο δεύτερο δοκάρι. Ο Wells στο 83' έστειλε ένα σουτ μόλις άουτ δευτερόλεπτα πριν αντικατασταθεί, και αυτό ήταν το κύκνειο άσμα της QPR στην απέλπιδα προσπάθειά της να ξαναμπεί στο ματς. 

Από κει και πέρα ανέλαβαν οι αναπληρωματικοί μας να διευρύνουν την έκταση του σκορ. Ο João Carvalho, που είχε πάρει από το 60' τη θέση του Adomah, έδωσε άλλη μια απόδειξη του σπουδαίου ταλέντου του στο 88'. Πήρε τη μπάλα λίγο κάτω από το κέντρο από τον Bostock κοντά στην πλάγια γραμμή, συγκλίνοντας πέρασε στο σπριντ όποιον βρήκε, μπήκε στην περιοχή, έκανε την "ποδιά" στον Kane, πρόλαβε και το τάκλιν του Toni Leistner και με εξωτερικό φάλτσο έστειλε τη μπάλα στην απέναντι γωνία του Lumley για ένα πανέμορφο γκολ. Και στο 91', με τους γηπεδούχους να εμφανίζουν πια σημεία διάλυσης, ο Matty Cash έπιασε δυνατό σουτ από το ύψος της γωνίας της μεγάλης περιοχής, ο Lumley δεν κατάφερε να συγκρατήσει τη μπάλα και ο πάντα "κουλ" Ameobi, αντί να σκοράρει ο ίδιος έπειτα από μια πολύ καλή εμφάνιση, προτίμησε να σερβίρει τη δεύτερη ασίστ του στον Semedo για να πλασάρει σε άδεια εστία. Αποθέωση...

Κάπως έτσι η Forest, που το Σάββατο μετά από δύο ματς εκτός επιστρέφει στο City Ground με αντίπαλο την Cardiff, πήρε το πολύτιμο τρίποντο, συμπλήρωσε πια πάνω από 4,5 ώρες χωρίς να δεχθεί γκολ και ανέβηκε στην τέταρτη θέση, επωφελούμενη από τη συντριβή της (πέμπτης πλέον) Preston στο Hull με 4-0. Από πάνω μας βρίσκονται πάντα οι ασταμάτητες αυτό τον καιρό West Brom (πέταξε απόψε εκτός εξάδας τη Bristol City με ένα εμφατικό 4-1 στο Hawthorns) και Leeds (1-0 χθες μέσα στο Reading), με τρίτη την ανεβασμένη και ισόβαθμή μας Fulham, που χθες διέλυσε στο Λονδίνο τη Derby (3-0). H Swansea στραβοπάτησε στο Huddersfield (1-1) και έμεινε έκτη. Τα υπόλοιπα αποτελέσματα του διήμερου: χθες Cardiff-Stoke 1-0, Luton-Charlton 2-1, Millwall-Wigan 2-2 και απόψε Blackburn-Brentford 1-0, Middlesbrough-Barnsley 1-0 και Sheffield Wednesday-Birmingham 1-1.

QPR: Lumley, Kane, Hall, Leistner, Wallace, Manning, Amos (Hugill 46'), Ball, Eze, Chair (Scowen 53'), Wells (Osayi-Samuel 83'). 
Forest: Samba, Cash, Figueiredo, Worrall, Robinson, Watson, Silva, Adomah (Carvalho 60'), Lolley (Bostock 75'), Ameobi, Grabban (Semedo 85').
Σκόρερς: Figueiredo 15', Grabban 81', Carvalho 88', Semedo 91'.
Διαιτητής: Stephen Martin. Κίτρινες: Scowen 57', Cash 52', Bostock 76'. Κόκκινη: Wallace 50' (απευθείας).
Θεατές: 12.937 (Forest: 1.860).

Sabri Lamouchi: "Τα παιδιά σεβάστηκαν το πλάνο μας, ξεκινήσαμε πολύ καλά, αλλά μετά το ημίωρο βρεθήκαμε να αμυνόμαστε πολύ κοντά στην περιοχή μας. Στο ημίχρονο κάναμε κάποιες διορθωτικές κινήσεις και σκοράραμε πάλι. Όταν σκοράρεις πρώτος αποκτάς αυτοπεποίθηση. Κάναμε ένα πολύ καλό ματς, και φυσικά με έναν παίκτη λιγότερο τα πράγματα για τους αντιπάλους μας έγιναν ακόμα πιο δύσκολα. Οφείλω να συγχαρώ τους παίκτες μου γιατί σεβάστηκαν τον αντίπαλο και το άθλημα και μετά το δεύτερο πήγαν και για τρίτο και τελικά έβαλαν τέσσερα γκολ. Πρώτη φορά πετυχαίνουμε τέσσερα γκολ φέτος, και μάλιστα με την εστία μας ανέπαφη και πάλι. Περάσαμε από δύο εκτός έδρας αγώνες με τέσσερις βαθμούς και χωρίς να δεχθούμε γκολ, αλλά η δουλειά συνεχίζεται. Για τους αναπληρωματικούς έχω να πω ότι είναι πολύ ωραίο να σκοράρουν, αλλά ακόμα πιο σημαντικό να έρχονται από τον πάγκο με θετική διάθεση. Έχω στα χέρια μου μια φανταστική ομάδα παικτών, όλοι θέλουν να παίζουν και μου δίνουν περισσότερες εναλλακτικές λύσεις. Αυτό ακριβώς θέλω απ' αυτούς. Έκαναν φοβερή δουλειά, άξιζαν το αποτέλεσμα όπως και στο Bristol πριν από τρεις μέρες. Τώρα επικεντρώνουμε την προσοχή μας σε άλλο ένα δύσκολο ματς απέναντι στην Cardiff, εντελώς διαφορετικό από το αποψινό, ελπίζουμε όμως με τη βοήθεια του κόσμου στο City Ground να πάρουμε τους τρεις βαθμούς. Η στήριξη που έχουμε είναι εκπληκτική, όχι μόνο απόψε, αλλά σε κάθε παιχνίδι από την αρχή της σεζόν. Κάθε εβδομάδα με εκπλήσσουν ευχάριστα οι φίλοι μας, και θέλουμε να τους κρατήσουμε ζεστούς".

* Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Nottingham Post.