middlesbrough20211

O Chris Hughton γνώρισε τελικά την πρώτη ήττα του ως μάνατζερ της Forest στον πέμπτο του αγώνα, αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι ότι η ομάδα ακόμα ψάχνει το γκολ με το ντουφέκι και ψάχνεται γενικώς. Φυσικά και αυτό δεν είναι δική του ευθύνη, απλώς ο μύθος του "ηλεκτροσόκ" που τουλάχιστον για ένα διάστημα αλλάζει τη ρότα μιας ομάδας καταρρίφθηκε για νιοστή φορά και έχει αποδειχθεί ένα όμορφο παραμυθάκι για τους αφελείς. Για πόσο ακόμα μπορεί να μη θεωρείται αυτή η χρονιά χαμένη προτού καν αρχίσει, θα σας γελάσω. Πλέον όμως και οι τυφλοί μπορούν να δουν ότι τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά.

Τι να πει δηλαδή και η Middlesbrough, που προέρχεται από τη χειρότερη σεζόν της τουλάχιστον τα δέκα τελευταία χρόνια και πέρσι μόλις τις τελευταίες αγωνιστικές γλίτωσε τον υποβιβασμό, που ξεκίνησε τη φετινή της πορεία με τον προπονητή της Neil Warnock στο σπίτι του λόγω κορονοϊού, που έκανε τρεις μεταγραφές (από τις οποίες η μία δεν έπαιξε απόψε, άλλη μία αποχώρησε πριν το ημίχρονο και η τρίτη έπαιξε στο τελευταίο εικοσάλεπτο) συν δύο δανεικούς που (δεν) έπαιζαν σε ομάδες Premiership; Κάπου τελικά μάλλον αρμενίζουμε στραβά. Και όσοι έριχναν τον Sabri Lamouchi στο πυρ το εξώτερον σίγουρα τώρα καταλαβαίνουν τι δουλειά είχε πέσει πέρσι ώστε μια ομάδα με τόσα νέα πρόσωπα να διεκδικήσει την είσοδό της στα πλέι-οφ, έστω και αν την έχασε στο τέλος και με τόσο δραματικό τρόπο.

Κακά τα ψέματα, η φανέλα μας έχει αρχίσει και ελαφραίνει επικίνδυνα. Ακόμα και στην Championship. Φαίνεται και στην αντιμετώπισή μας από τους διαιτητές, τους σχολιαστές του Sky, ολους. Ο σεβασμός έχει χαθεί για μια ομάδα που δεν σέβεται ούτε η ίδια τον εαυτό της εδώ και χρόνια και έχει προβεί σε τόσες σπασμωδικές κινήσεις μαζεμένες. Αν ούτε ο Hughton, που έχει οδηγήσει δύο συλλόγους στην άνοδο, δεν καταφέρει τουλάχιστον να βάλει μια τάξη, τότε δυστυχώς το πρόβλημα είναι πολύ πιο βαθύ και δεν ξέρω πια τι μπορεί να γίνει για να λυθεί.

Ας πάρουμε, έτσι για παράδειγμα, την περίπτωση της αναγκαστικής αλλαγής στα αριστερά της άμυνάς μας μετά την κόκκινη κάρτα που δέχθηκε ο Νικόλας Ιωάννου στο Luton. Δεδομένου του τραυματισμού του Tyler Blackett, όλοι έβλεπαν και προσδοκούσαν την επιστροφή του Yuri Ribeiro στην ενεργή συμμετοχή στην ομάδα, αφού τα βίντεο από τις προπονήσεις έδειχναν ότι γυμνάζεται κανονικά με όλους τους υπόλοιπους. Προσέξτε, μιλάμε για έναν από τους κορυφαίους της περσινής χρονιάς, αν και δεν την τελείωσε καλά ούτε ξεκίνησε καλά τη φετινή. Σήμερα ο Πορτογάλος ήταν και πάλι εκτός 18άδας και τη θέση του αριστερού μπακ κάλυπτε ο Gaëtan Bong, που από τον περσινό Ιανουάριο που αποκτήθηκε είχε παίξει μόλις 60 λεπτά στο εντός 0-1 από την Charlton -που τελικά υποβιβάστηκε- και μετά τον είχε φάει το μαύρο σκοτάδι. Για να καταλάβετε, δεν είχε καν πάρει νούμερο για να αγωνιστεί φέτος! Σήμερα έπαιξε με το 13 επειδή δεν το ήθελε κανείς... Θα πει κάποιος ανυποψίαστος, μα ο Hughton τον ξέρει καλά από τη θητεία του στη Brighton και τον εμπιστεύεται. Ναι, αλλά πριν από λίγο καιρό ο γνωστός ρεπόρτερ Daniel Taylor είχε γράψει στην ιστοσελίδα "The Athletic" ένα πύρινο άρθρο, όπου άφηνε σαφή υπονοούμενα ότι τον Ribeiro τον έχει "τελειώσει" ένα συγκεκριμένο μέλος της διοίκησης, όπως παλιότερα τον Costel Pantilimon. Εσείς τι λέτε; Υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά; Και πιστέψτε με, δεν έχω κανένα πρόβλημα να εκφράσω τέτοιες απορίες επειδή η διοίκηση είναι ελληνική... (Ο Ribeiro πάντως, στον λογαριασμό του στο Twitter, ανέβασε το Riverside με τις ομάδες στη σέντρα λίγο πριν την έναρξη μαζί με το γνωστό COYR - Come On You Reds. Ήταν στην εξέδρα; Ποιος ξέρει... Στην αποστολή πάντως δεν ήταν).

(UPDATE: Σε σχετική ερώτηση που του έγινε μετά τον αγώνα ο Hughton απάντησε ότι ο Ribeiro είχε ένα θέμα τραυματισμού στον αστράγαλο για δύο εβδομάδες και επανήλθε μόλις στις δύο τελευταίες προπονήσεις, ενώ ο Bong είχε παίξει 90 λεπτά με την Κ23 χωρίς πρόβλημα, γι' αυτό αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τον Καμερουνέζο. Το δεχόμαστε ως ειλικρινές και προχωράμε.)

Έκανε και άλλες, μη αναγκαστικές αλλαγές σήμερα ο Hughton. Δικαιολογημένες, και με σχεδόν δεμένα τα χέρια αφού Lewis Grabban και Harry Arter δεν ήταν ακόμα σε θέση να βοηθήσουν. Ο ίδιος είχε πει ότι ο Lyle Taylor δεν βρίσκεται ακόμα στο 100%, αφού δεν συμμετείχε στις μετά την καραντίνα περσινές υποχρεώσεις της Charlton, και ήταν ένα μικρό θαύμα που έβγαλε όλο το ματς με τη Luton. Τον κράτησε λοιπόν στον πάγκο και ξεκίνησε για πρώτη φορά τον Miguel Ángel Guerrero, ο οποίος έδωσε τις μάχες που συνηθίζει, αλλά η επιθετική παρουσία μας ήταν αναιμική και δεν τον βοήθησε. Ο Joe Lolley επίσης χρήζει ειδικής μεταχείρισης λόγω ενός χρόνιου μυικού προβλήματος που αντιμετωπίζει και έμεινε ένα ημίχρονο εκτός, δίνοντας πάλι έμμεσα το χρίσμα του βασικού στον Luke Freeman. Στην αποστολή εμφανίστηκε για πρώτη φορά και ο Cafú, που σκόραρε τις προάλλες με την Κ23 και ούτως ή άλλως είχε έρθει έτοιμος από τον Ολυμπιακό. Όπως θα δούμε, έκανε και αυτός το ντεμπούτο του.

Η Boro δεν ήταν αυτό που λέμε καταιγιστική. Εμφανίστηκε ως μια ομάδα που ξέρει τι ζητάει, ήθελε να μπει στην εξάδα (τα κατάφερε, είναι πια 5η) και ήταν αποφασισμένη να μη δώσει και πολύ θάρρος στον αντίπαλο. Μας έκλεισε, κέρδισε πολλά κόρνερ, έστειλε αμέτρητες σέντρες στην περιοχή μας και σε μία από αυτές σκόραρε. Κλασικές ευκαιρίες είχε μόνο δύο, που αμφότερες προήλθαν από δικά μας λάθη: στο 18' ο Brice Samba έκανε εντελώς λάθος πάσα προς τον Ryan Yates και ο Hayden Coulson που έκλεψε βρέθηκε απέναντί του, όμως ο Κονγκολέζος γκολκίπερ άπλωσε το κορμί του και διόρθωσε το σφάλμα του αποκρούοντας με το πόδι, ενώ στο 33' αυτή τη φορά ο Yates ποιος ξέρει τι σκεφτόταν όταν έκανε μια απαράδεκτη πάσα προς τα πίσω "βγάζοντας" τετ α τετ τον Britt Assombalonga, o Samba απέκρουσε ξανά και στην επαναφορά ο Marcus Tavernier κοντρόλαρε αλλά άνοιξε πολύ τη μπάλα και έστειλε ένα άτσαλο αριστερό πλασέ πάνω από τα δοκάρια. Ο τελευταίος μάς έσπασε κυριολεκτικά τα νεύρα, αφού σωριαζόταν κάτω με το παραμικρό... φύσημα και ο Lee Mason τού έδινε γενναιόδωρα φάουλ σε επικίνδυνες θέσεις έξω από την περιοχή μας, τα οποία ευτυχώς πέρασαν όλα ανεκμετάλλευτα. Πραγματικά, άλλη σοβαρή φάση μέχρι το γκολ δεν είχαν οι γηπεδούχοι παρά την αναμφισβήτητη κυριαρχία τους!

Είχαμε εμείς; Μπα... Ξεκινήσαμε στο 14' με ένα πολύ μακρινό σουτ του Yates, που επιχείρησε σχεδόν το ίδιο ακριβώς που είχε κάνει στο ίδιο γήπεδο σε ένα από τα τελευταία προ καραντίνας παιχνίδια, αυτή τη φορά όμως αντί η μπάλα να πάει στη δεξιά γωνία έφυγε λίγο πάνω από τα δοκάρια του Marcus Bettinelli. Στο 47', ενώ στο ημίχρονο ο Lolley είχε αντικαταστήσει τον Sammy Ameobi που και πάλι έμεινε σε ρηχά νερά, σε μια από τις γνωστές προωθήσεις του Christie ο πρώην συμπαίκτης τού Bettinelli στη Fulham (όπου ανήκουν ακόμα και οι δύο) σέντραρε συρτά και ο Nathan Wood-Gordon με τάκλιν αυτοθυσίας έπεσε στα πόδια του Guerrero και τον κόντραρε για να μπλοκάρει ο γκολκίπερ του. Και στο 65' από κόρνερ του Anthony Knockaert ο Yates έπιασε (άλλη μια φέτος) κεφαλιά στο πρώτο δοκάρι από το ύψος της μικρής περιοχής, στέλνοντας τη μπάλα λίγο άουτ από την απέναντι γωνία του Bettinelli.

To γκολ ήρθε ομολογουμένως σε πολύ δύσκολο σημείο, στο 81', και ενώ οι γηπεδούχοι είχαν αρχίσει να απογοητεύονται, η πρεμούρα του Assombalonga να σκοράρει εναντίον μας έπεσε και πάλι στο κενό διατηρώντας τα γκολ του απέναντι στους Reds από τότε που έφυγε στα... μηδέν, ο παλιόφιλος και μέχρι πρότινος ΠΑΟΚτσής Chuba Akpom που τον αντικατέστησε... χαμηλά λιπαρά, αλλά ένα λάθος του Christie, που έχει παίξει και στη Boro, ήταν μοιραίο. Λίγο έξω από τη δεξιά γωνία της μεγάλης περιοχής μας ο George Saville έβγαλε άλλη μια σέντρα στο δεύτερο δοκάρι, ο Christie έδειξε ιδιαίτερη χαλαρότητα περιμένοντας ίσως ότι η μπάλα θα έβγαινε άουτ, όμως εκεί πετάχτηκε ο Marvin Johnson που είχε μπει τρία λεπτά νωρίτερα και με μονοκόμματο βολέ δεν άφησε περιθώρια για τρίτη σωτήρια επέμβαση στον Samba. Ήδη ο Cafú είχε αλλάξει τον Freeman, που δεν "τραβούσε", ενώ θέλαμε και δύναμη στο κέντρο, και ο Taylor είχε πάρει τη θέση του Guerrero. Οι Reds προσπάθησαν να βγουν μπροστά, αλλά δεν ήταν κι εύκολο. Μας έμεινε μόνο η φάση του 91', όταν από σέντρα του Bong και ασθενή απόκρουση του Bettinelli με γροθιές ο Cafú σούταρε δυνατά, αλλά πάνω στο σώμα του πεσμένου στο χόρτο αντίπαλου γκολκίπερ. 

Η Forest βρίσκεται πια στην 21η θέση, μόνο και μόνο επειδή η (3η πλέον και μόνη αήττητη στο πρωτάθλημα) Bournemouth κατάφερε στο 81' να ισοφαρίσει μέσα στο γήπεδό της τη Derby και να τη διατηρήσει από κάτω μας (1-1). Εννοείται ότι τα δύο ματς που ακολουθούν στο City Ground, με τις νεοφώτιστες Coventry και Wycombe, θα καθορίσουν αρκετά πράγματα για τις φιλοδοξίες μας μετά τη νέα διακοπή του πρωταθλήματος που θα ακολουθήσει αμέσως μετά. Βεβαίως, με τη Forest παίζουν, καιρός δεν ήταν να φορμαριστούν; Η μεν Coventry χθες το βράδυ υποχρέωσε την πρωτοπόρο Reading στην πρώτη ήττα της (3-2), η δε Wycombe πέτυχε σήμερα την παρθενική της νίκη, επίσης στην έδρα της, με 1-0 επί της Sheffield Wednesday, που διατηρείται στον βυθό υπό το αβάσταχτο βάρος του -12. Δεύτερη στη βαθμολογία ανέβηκε η Swansea, που νίκησε εύκολα στο γήπεδό της με 2-0 τη Blackburn. Τα υπόλοιπα αποτελέσματα της 9ης αγωνιστικής: Bristol City-Norwich 1-3, Barnsley-Watford 1-0, Luton-Brentford 0-3, Millwall-Huddersfield 0-3, Preston-Birmingham 1-2, QPR-Cardiff 3-2, Stoke-Rotherham 1-0.

Middlesbrough: Bettinelli, Dijksteel, Wood, McNair, Bola, Tavernier, Morsy (Spence 34'), Saville, Howson, Coulson (Johnson 78'), Assombalonga (Akpom 70').
Forest: Samba, Christie, Figueiredo, McKenna, Bong,, Colback, Yates, Ameobi (Lolley 46'), Freeman (Cafú 64'), Knockaert, Guerrero (L. Taylor 78').
Σκόρερ: Johnson 81'.
Διαιτητής: Lee Mason. Κίτρινες: Morsy 17' - Figueiredo 54', Bong 87'.
Θεατές: -

Chris Hughton: "Ήταν ένα δύσκολο απόγευμα, απέναντι σε έναν αντίπαλο που παίζει 'άμεσο' ποδόσφαιρο χωρίς πολλές πάσες και το παίζει καλά. Σε αυτή την περίπτωση υπάρχουν δύο τρόποι να πάρεις κάτι από το παιχνίδι. Ο ένας είναι να δείξεις αποφασιστικότητα και σκληράδα ως το τέλος. Οι αντίπαλοί μας κέρδισαν κάποια φάουλ σχεδόν πάνω στη γραμμή της περιοχής μας, αλλά πιστεύω πως αμυντικά σταθήκαμε με μεγάλη άνεση. Μας κόστισε μια αφηρημάδα προς το τέλος. Ο δεύτερος τρόπος είναι να σκοράρεις. Αν δεν προηγηθείς, τραβάς ως ομάδα την πίεση πάνω σου. Τώρα ό,τι έγινε έγινε, οφείλουμε να το δεχτούμε και να πάμε παρακάτω. Ο προπονητής κοιτάζει πάντα την ομάδα του και το πού μπορεί αυτή να βελτιωθεί. Και έπρεπε να είμαστε καλύτεροι απέναντι σε μια ομάδα που πρεσάρει και παίζει τέτοιο ποδόσφαιρο. Είτε το πολεμάς, είτε περιμένεις κάποια στιγμή που θα δείξεις τη δική σου ποιότητα και θα τη χτυπήσεις. Και αυτή τη στιγμή εμείς δεν κάνουμε αρκετά ώστε να προηγηθούμε. Αν κάναμε το παιχνίδι θα άλλαζε, όμως ποτέ δεν επιτρέψαμε στον εαυτό μας να βρεθεί σε αυτή τη θέση. Ο αγώνας στον οποίο παίξαμε καλύτερα από τότε που ανέλαβα ήταν μακράν αυτός με τη Rotherham, έχουμε δείξει λοιπόν ότι μπορούμε να βρισκόμαστε στις σωστές θέσεις και να δημιουργούμε ευκαιρίες. Ίσως να είναι θέμα αυτοπεποίθησης να σταθούμε τυχεροί, αλλά γενικά τουλάχιστον στην άμυνα έχουμε σφίξει πολύ και σε αυτόν τον τομέα είμαι ευχαριστημένος. Πρέπει όμως να δείξουμε περισσότερα μπροστά στο αντίπαλο τέρμα και να απειλήσουμε περισσότερο από ό,τι μέχρι τώρα".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.