coventry20211

"Daylight robbery", δηλαδή ληστεία μέρα μεσημέρι, λένε στην Αγγλία υπονοώντας πως κάποιος "έκλεψε" κάτι που δεν του άξιζε από κάποιον άλλο που το άξιζε. Στο City Ground απόψε η ληστεία έγινε υπό το σεληνόφως. Εδώ δεν μασήσαμε ποτέ τα λόγια μας για να το κάνουμε τώρα. Απόψε η Forest έκλεψε ένα τρίποντο από την πολύ καλύτερή της Coventry, η οποία στο δεύτερο ημίχρονο μας ξεβράκωσε - ας μου συγχωρηθεί το αγοραίον της έκφρασης. Εκεί που θα ήμασταν πανευτυχείς αν παίρναμε το αγαπημένο μας φέτος 1-1, ήρθαν δύο απανωτά λάθη των φιλοξενούμενων να μας δώσουν τη νίκη-μαγική εικόνα με το τελευταίο σουτ του ματς!

Η Forest νοσεί. Από την καραντίνα και μετά, συνεχώς. Όχι από Covid-19 βέβαια, αλλά από τι ακριβώς θα σας γελάσω. Οι παίκτες της έχουν χάσει τη χαρά του παιχνιδιού, οι νεοφερμένοι κάθε άλλο παρά βγάζουν μάτια, οι παλιοί συνεχίζουν να κουβαλάνε -και ποιος ξέρει για πόσο ακόμα- το βάρος της ασήκωτης περσινής αποτυχίας. Ο Chris Hughton ήταν ολόκληρος ένα απεγνωσμένο ερωτηματικό καθώς αντάλλασσε χειραψίες με τους παίκτες του μετά το ανακουφιστικό τελευταίο σφύριγμα. Σαν να σκεφτόταν: "Μα πού ήρθα; Μπορεί να αναστραφεί αυτή η αρρωστημένη κατάσταση;" Το ίδιο αναρωτιόμαστε κι εμείς.

Γκρινιάζουμε μετά από νίκη; Εμ, δεν είναι έτσι. Όποιος είδε τον αγώνα καταλαβαίνει. Στο πρώτο ημίχρονο η Forest ήταν απλώς υποφερτή. Δεν κινδύνεψε ιδιαίτερα, είχε αρκετά καλή κυκλοφορία της μπάλας, ευτύχησε να σκοράρει σε μια συγκυρία που συνήθως στοιχίζει στην ίδια, με τρεις διαδοχικές αποτυχημένες προσπάθειες της αντίπαλης άμυνας να απομακρύνει μετά από μια στημένη φάση. Και στο δεύτερο, απλά ψάχναμε να τη βρούμε. Χωρίς υπερβολή, οι νεοφώτιστοι του (κάποτε παίκτη του Πανιωνίου) Mark Robins μας πάτησαν κάτω! Λες και η φάση τους που κατέληξε στο δοκάρι μας, μόλις στο πέμπτο λεπτό της επανάληψης, ρούφηξε από μέσα μας την όποια διάθεση να παίξουμε μπάλα και εμφάνισε μια Forest εντελώς φοβική, που στις μάχες στο κέντρο και την άμυνά της πήγαινε πάντα δεύτερη στη μπάλα και στην επίθεση... ας μην τα λέμε καλύτερα. Το υπέρτατο χάλι, ο κίνδυνος της ήττας μεγάλος, και τελικά πέσαμε από τις επάλξεις του κάστρου του Nottingham κατευθείαν πάνω στο θρυλικό "Ye Olde Trip to Jerusalem" (για τους μη μυημένους, μια pub του 12ου αιώνα, η αρχαιότερη στην Αγγλία που λειτουργεί ακόμα) και βρήκαμε και πορτοφόλι για να πιούμε μπύρες...

Προπονητής δεν είμαι, ούτε το έπαιξα ποτέ. Έχω όμως την εντύπωση πως οι Reds έχουν χάσει το μεγάλο περσινό τους όπλο: τα πολύ δυνατά τους άκρα. Θυμάστε; Από δεξιά ο Matty Cash με τον Joe Lolley, αριστερά ο Yuri Ribeiro με τον Sammy Ameobi. Από αυτούς τους τέσσερις ο ένας έφυγε και οι άλλοι τρεις είναι σκιές του εαυτού τους. Ο Ribeiro επέστρεψε σήμερα για πρώτη φορά μετά από το 0-2 της 19ης Σεπτεμβρίου από την Cardiff (στέλνοντας τον Gaëtan Bong στη γνώριμη θέση του στην εξέδρα), αλλά δεν πρόσφερε ποσώς κάτι παραπάνω από όσα είχαμε δει από τον Νικόλα Ιωάννου, που σήμερα εξέτισε τη δεύτερη από τις τρεις αγωνιστικές της ποινής του για την κόκκινη στο Luton. O Ameobi έφαγε πάγκο (και όταν μπήκε... ήταν σαν να μη μπήκε) για χάρη του... Lolley, ο οποίος έπαιξε πίσω από τον προωθημένο Lyle Taylor, με συνέπεια να μην έχουμε καθόλου εξτρέμ! Anthony Knockaert και Luke Freeman, πέραν του ότι δεν είναι καθαρά εξτρέμ, απόψε ήταν και οι δύο πολύ κάτω από τις προδιαγραφές τους και έχω την εντύπωση ότι ο Hughton άργησε κιόλας να τους αλλάξει. Πέραν του ότι η παρουσία στην ίδια ενδεκάδα τριών "κουβαλητών" της μπάλας (Lolley, Freeman, Knockaert) που θέλουν κάθε επίθεση να ξεκινάει από αυτούς δεν ξέρω πόσο ενδεδειγμένη είναι, και μάλλον αυτό το κατάλαβε και ο ίδιος ο Ιρλανδός...

Ο Lolley, o Ribeiro και ο Taylor (αντί του Miguel Ángel Guerrero) ήταν τρεις από τις τέσσερις αλλαγές που έκανε απόψε ο Hughton στο αρχικό σχήμα. Η τέταρτη ήταν ο Samba Sow, που πήρε τη θέση του Ryan Yates. Ο χαφ από το Μάλι ήταν από τους καλύτερους στο πρώτο ημίχρονο, αλλά επηρεάστηκε πολύ από την κίτρινη κάρτα που δέχθηκε μόλις στο 18' προσπαθώντας να σώσει μια πολύ κακή πάσα του Freeman και από τη γενικά όχι και τόσο καλή φυσική του κατάσταση, και μοιραία έδωσε τη θέση του στον πολύ νεότερό του Yates, που πρόσφερε μια κάποια σπιρτάδα στο κέντρο μας ενώ όλοι σχεδόν οι υπόλοιποι έδειχναν να τα έχουν παρατήσει! Από τη 18άδα για χάρη του... Harry Arter που επέστρεψε (αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε) έλειπε και ο Cafú, τον οποίο μάθαμε ότι ο Hughton (όπως δήλωσε) θέλει να μεταλλάξει σε "δεκάρι" (με την αγγλική έννοια, επιθετικό χαφ πίσω από τον σέντερ φορ) και ανθυπομειδιάσαμε... Αλλά κάτι θα ξέρει παραπάνω από μας, και δεν το λέω καθόλου ειρωνικά.

Το πρώτο ημίχρονο, το "καλό μας" υποτίθεται, ήταν σχεδόν γυμνό από φάσεις. Εμείς είχαμε στο 12' ένα σουτ του Knockaert έξω από την περιοχή, όχι ιδιαίτερα επικίνδυνο αλλά πολύ δυνατό, στο οποίο ο -κομματάκι ασταθής- Σλοβάκος γκολκίπερ των Sky Blues Marko Maroši έχασε τη μπάλα μέσα από τα χέρια του και στο κόρνερ που ακολούθησε (πάλι από τον Knockaert, που μόνο στα στημένα διακρίθηκε απόψε, ενώ έκανε αρκετές ανοησίες ακόμα και στην άμυνα) ο Tobias Figueiredo μέσα από πολύ κόσμο έπιασε στο δεύτερο δοκάρι μια κεφαλιά που έφυγε μόλις άουτ. Και βέβαια τη φάση του γκολ. Στο 30' ο Knockaert με φάουλ από πλάγια δεξιά και πολύ έξω από την περιοχή γέμισε, η άμυνα έδιωξε άσχημα, ο Freeman κοντραρίστηκε ασθενώς στο πρώτο σουτ, ο Sow στο δεύτερο και ο Scott McKenna, που για καλή του τύχη βρέθηκε ολομόναχος απέναντι στον Maroši, τον εκτέλεσε με αριστερό σουτ. Λϊγες ώρες μετά την κλήση του στην Εθνική για τα σημαντικά παιχνίδια με Σερβία, Σλοβακία και Ισραήλ, ο Σκοτσέζος πανηγύρισε το πρώτο του γκολ με τους Reds, το οποίο διαιτητής και επόπτης κατακύρωσαν παρά τις διαμαρτυρίες των φιλοξενουμένων για οφσάιντ (τα ριπλέι δεν βοήθησαν καθόλου ώστε να έχω σαφή άποψη). Να θυμίσουμε εδώ ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που προηγηθήκαμε γηπεδούχοι μετά το 1-0 επί της Bristol City τον Ιούλιο (με το φάουλ του Tiago Silva) και η πρώτη φορά που προηγηθήκαμε γηπεδούχοι στο πρώτο ημίχρονο μετά από το γκολ του (ακόμα ανέτοιμου απόψε μετά τον τραυματισμό του) Lewis Grabban με τη Huddersfield (3-1) τον Ιούνιο! Τόσο καλά... Η Coventry στο πρώτο μέρος είχε ουσιαστικά μόνο μια κούρσα μισού γηπέδου του Callum O'Hare με κατάληξη ένα σουτ εκτός περιοχής που δεν ανησύχησε καθόλου τον Brice Samba (38').

Ο 22χρονος, όμως, θα ήταν σχεδόν μέσα σε όλες τις φάσεις στο δεύτερο ημίχρονο και μια διαρκής ταλαιπωρία για την άμυνά μας, όπως και ο Γάλλος σέντερ φορ Maxime Biamou, που χτύπησε το πρώτο καμπανάκι στο 50', σουτάροντας στη ρίζα του αριστερού δοκαριού του Samba μετά από όμορφη κάθετη του Ολλανδού Gustavo Hamer. Στο 57' όμως, ένα λεπτό αφότου ο Tyler Walker ξαναπάτησε το χορτάρι του City Ground αντικαθιστώντας τον αρχηγό Matt Godden που τραυματίστηκε, ήρθε το 1-1. Ο επίσης πολύ δραστήριος (δανεικός από τη Norwich) Sam McCallum έκανε μια ωραία σέντρα από πολύ πίσω στο πέναλτι, η άμυνά μας ακινητοποιήθηκε συλλήβδην, ο Samba έκανε να βγει και άφησε το πρώτο δοκάρι του απροστάτευτο και ο O'Hare με όμορφο άλμα και κεφαλιά τον έστειλε να μαζέψει τη μπάλα από τα δίχτυα του. Από κει και πέρα, αφού στο 60' σε άλλο ένα φάουλ από αριστερά αυτή τη φορά του Knockaert (που έχει αναλάβει όλα τα στημένα και μάλλον αυτό δεν πολυαρέσει στον Freeman) o Taylor έπιασε κεφαλιά προς τα πίσω την οποία εξουδετέρωσε ο Maroši με θεαματική εκτίναξη και μπλοκάρισμα στη δεξιά του γωνία, άρχισε η καθολική κυριαρχία των φιλοξενουμένων και η δική μας απόλυτη αδυναμία να κρατήσουμε έστω μπάλα!

Στο 64' ο O'Hare ξέφυγε από τον Jack Colback στο "D" αλλά το αριστερό σουτ του έφυγε άουτ, και στο 66' ο δανεικός από την Arsenal Ben Sheaf με μονοκόμματο σουτ εκτός περιοχής ευτυχώς σημάδεψε τον Samba. O Hughton απέσυρε Sow και Freeman και έβαλε Yates και Ameobi, από τους οποίους όπως είπαμε μόνο ο πρώτος βοήθησε κάπως. Στο 70' σε φάουλ του Hamer από αριστερά η δυνατή κεφαλιά του Biamou πήγε κατευθείαν στην αγκαλιά του Samba, στο 76' πάλι ο Γάλλος μετά από κακή απομάκρυνση αστόχησε από το ύψος της περιοχής, στο 77' ο O'Hare βρέθηκε στην αριστερή γωνία της μικρής περιοχής αλλά αντί να πλασάρει πήγε να γυρίσει στον Walker και προλάβαμε να απομακρύνουμε. Ο Hughton προσπάθησε να το γυρίσει σε 4-4-2 με τον Guerrero αντί του Knockaert, δείχνοντας ότι παρ' όλη την κακή εικόνα ήθελε να κυνηγήσει το τρίποντο, αλλά η Forest έβγαινε μπροστά μάλλον σπασμωδικά και περίμενε κανένα στημένο για να απειλήσει (ας πούμε σε μια αναμπουμπούλα στην περιοχή από κόρνερ του Lolley στο 86' ο McKenna σούταρε ως... αμυντικός, πολύ άτσαλα και άστοχα). Στο 80' είχαμε μια φάση όπου βαθιά μπαλιά και λάθος συνεννόηση με τον Ribeiro ο Samba βγήκε να προλάβει τον Walker και πάνω στη γραμμή της περιοχής πήρε πρώτα μπάλα και μετά πόδι διώχνοντας σε πλάγιο και γλιτώνοντας το πέναλτι - μάλλον σωστά. Ο Κονγκολέζος τινάχτηκε στο 88' και απέκρουσε σωτήρια με το ένα χέρι την κεφαλιά-ψαράκι του Νορβηγού δεξιού μπακ Leo Østigård (άλλος ένας δανεικός, αυτός από τη Brighton) στο δεύτερο δοκάρι μετά από φάουλ του Michael Rose πίσω από τη σέντρα! Αν είναι δυνατόν... 

Και εκεί που ουσιαστικά κάναμε καθυστερήσεις (ας πούμε ο Colback μετά από φάουλ που έκανε στη σέντρα κρατούσε τη μπάλα και δεν την έδινε, γλιτώνοντας κακώς την κίτρινη κάρτα) για να φυλάξουμε το πολύτιμο "Χ" απέναντι στα... μεγαθήρια από τη League One, οι φιλοξενούμενοι αποφάσισαν να βγάλουν τα ματάκια τους μόνοι τους στο έκτο λεπτό της εξάλεπτης καθυστέρησης που είχε δώσει ο διαιτητής! Άφησαν τον Lolley, που έτρεχε φιλότιμα σε όλο το ματς, να τους κλέψει τη μπάλα στο κέντρο ενώ είχαν βγει όλοι μπροστά για το νικητήριο γκολ και να ανοίξει στον Taylor, που έφυγε από αριστερά με όσες δυνάμεις του απέμεναν. Ο σέντερ φορ μας μπήκε στην περιοχή, και εκεί ήρθε ο αρχηγός της Coventry μετά την αποχώρηση του Godden, o 33χρονος Kyle McFadzean, ένας συμπαθής Εγγλέζος σέντερ μπακ παλαιάς κοπής (για να μην πούμε Μπαρμπαγιώργος και παρεξηγηθούμε), που έφτιαξε όνομα (λέμε τώρα) στη Burton του Nigel Clough, άπλωσε το χέρι και τον γκρέμισε, ενώ ο Lyle μάλλον δεν άντεχε πια ούτε να σουτάρει. Πέναλτι από τον Geoff Eltringham (τον διαιτητή που κάποτε μας είχε στερήσει μια μεγάλη νίκη στο Elland Road χαρίζοντας το γκολ-χέρι του Kemar Roofe στη Leeds), ο Taylor σηκώθηκε, πήρε ο ίδιος τη μπάλα και την έστησε, μετά το σφύριγμα την πλησίασε... περπατώντας και τελικά την έστειλε στη δεξιά γωνία ενώ ο Maroši έπεφτε στην αριστερή. Ήταν όντως το τελευταίο σουτ του ματς, αφού πριν καν γίνει σέντρα ο Eltringham σφύριξε λήξη!

Προσπαθώντας μάταια να βρει κάτι πιο θετικό να πει, ο παλαίμαχος δεξιός μπακ της εποχής 1988-'94, πρώην προπονητής και νυν σχολιαστής Brian Laws ψέλλισε στο μικρόφωνο του BBC ότι αυτή τη στιγμή τα αποτελέσματα μετράνε και ότι ελπίζει αυτή η νίκη, έστω και με τον τρόπο που ήρθε, να αποτελέσει μια βάση για να χτιστεί πάνω της κάτι καλό στη συνέχεια. Μόνο, συμπληρώνει η ταπεινότητά μου, μη γίνει το χαλάκι για να κρυφτεί από κάτω η ελεεινή αποψινή εμφάνιση! Η συνέχεια, μιας και το αναφέραμε, περιλαμβάνει τον τελευταίο αγώνα πριν τη διακοπή λόγω Εθνικών, το Σάββατο πάλι στο City Ground με τη Wycombe, η οποία αναθάρρησε και από σάκος του μποξ έμεινε για τρίτο ματς αήττητη και με δεύτερη σερί νίκη! Οι Chairboys του Gareth Ainsworth, μετά το εντός 1-0 επί της Sheffield Wednesday το Σάββατο, πέρασαν απόψε νικηφόρα (2-1) και από το St Andrew's απέναντι στη Birmingham του Aitor Karanka και έφτασαν στο άψε-σβήσε στους επτά βαθμούς! Η Forest "ανέβηκε" στην 20ή και η Coventry έπεσε στην 21η θέση, αφού η Derby έχασε (και) από την QPR με 1-0 στο Pride Park και πλέον είναι κάτω από τη Wycombe, στην προτελευταία θέση, έναν βαθμό πάνω από τη Sheffield Wednesday, που και νίκησε 1-0 στο Hillsborough τη μέχρι χθες μόνη αήττητη Bournemouth, και σήμερα της επιστράφηκαν οι 6 από τους 12 βαθμούς που της είχαν αφαιρεθεί, οπότε ελπίζει πια βάσιμα στη σωτηρία! Στη δε κορυφή, η φούσκα της Reading μάλλον έσκασε για τα καλά απόψε μετά το εντός 0-3 από την Preston, που έφερε μόλις τρεις βαθμούς πίσω της τη δεύτερη Swansea, ισόπαλη χθες 1-1 στο Λονδίνο με τη Brentford. Τα υπόλοιπα αποτελέσματα της 10ης αγωνιστικής: Χθες Huddersfield-Bristol City 1-2, Norwich-Millwall 0-0, Blackburn-Middlesbrough 0-0 και Cardiff-Barnsley 3-0 και απόψε Watford-Stoke 3-2 και Rotherham-Luton 0-1. 

Forest: Samba, Christie, Figueiredo, McKenna, Ribeiro, Colback, Sow (Yates 68'), Lolley, Freeman (Ameobi 68'), Knockaert (Guerrero 79'), L. Taylor.
Coventry: Maroši, Rose, McFadzean, Østigård, O'Hare, Sheaf, Hamer, Giles (Dacosta 92'), McCallum, Biamou, Godden (Walker 56').
Σκόρερς: McKenna 30', L. Taylor 97' (πέναλτι) - O'Hare 57'.
Διαιτητής: Geoff Eltringham. Κίτρινες: Sow 18' - Østigård 85', McFadzean 96'.
Θεατές:

Chris Hughton: "Ήταν ένας αγώνας με δύο εντελώς διαφορετικά ημίχρονα. Θεωρώ πως ήμασταν καλοί στο πρώτο, όπου η μεγαλύτερη απογοήτευσή μου -και αυτό μάλλον οφείλεται στην κατάσταση που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή- ήταν ότι είχαμε για μεγάλα διαστήματα τη μπάλα στην επίθεση, αλλά δεν εκμεταλλευτήκαμε την κατοχή μας. Δεν βγάλαμε πολλές τελικές, καλές ευκαιρίες ή σέντρες αναλογικά με την κατοχή που είχαμε. Στο δεύτερο ημίχρονο δεν αρχίσαμε καλά, κάτι το οποίο με εξέπληξε, και βρεθήκαμε απέναντι σε μια καλογυμνασμένη Coventry με παίκτες που είναι μαζί καιρό τώρα. Νιώθω όμως όμορφα που πήραμε τη νίκη και αυτό το συναίσθημα πρέπει να το μεταφέρουμε και στο επόμενο παιχνίδι. Πήγαμε στα αποδυτήρια προηγούμενοι με 1-0, οπότε η ομάδα λογικά έπρεπε να νιώθει επίσης όμορφα. Παρ' όλα αυτά τα πράγματα δυσκόλεψαν, αφού και οι αντίπαλοί μας ξεκίνησαν καλά στο δεύτερο ημίχρονο και εμείς όχι. Έτσι μας πήρε χρόνο να ξαναβρούμε ρυθμό, και μέχρι να το καταφέρουμε εκείνοι είχαν πάρει πια φόρα. Βέβαια από το γκολ τους και έπειτα σκεφτόσουν ότι αν μια ομάδα νικούσε, θα ήταν εκείνοι. Καταφέραμε να ισορροπήσουμε ξανά και όλα έδειχναν ισοπαλία ως την τελευταία στιγμή. Αν αξίζαμε να πάρουμε κάτι από το παιχνίδι; Νομίζω πως ναι. Το αν αξίζαμε να νικήσουμε είναι άλλη ιστορία, αλλά η νίκη είναι πάντα καλοδεχούμενη".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.