swansea20211

Αυτή την εικόνα, αλήθεια, μόνο εμείς έχουμε βαρεθεί να τη βλέπουμε; Σκυμμένα κεφάλια ενώ οι αντίπαλοι πανηγυρίζουν; Και τι κάνουμε για αυτό; Μήπως να απολύσουμε έναν ακόμα προπονητή; Μήπως να φέρουμε καμιά δεκαπενταριά ακόμα παίκτες τον Ιανουάριο; Συνέλθετε, κύριοι, γιατί βουλιάζουμε! Διοίκηση, προπονητής, παίκτες, υπεύθυνοι σκάουτινγκ, συνέλθετε όλοι! Το λέω με πλήρη επίγνωση του ότι με διαβάζουν ελληνικά μάτια. Άλλωστε, όταν ξεκίνησα να υποστηρίζω τη Forest και ζωγράφιζα με στιλό το δεντράκι με το ποτάμι πάνω στη σχολική μου τσάντα, ο σημερινός ιδιοκτήτης της πήγαινε ακόμα στο δημοτικό!

Δεν με απασχολεί ότι δέχομαι συνέχεια πυρά από οργισμένους οπαδούς της ομάδας στα social media μόνο και μόνο εξαιτίας της καταγωγής μου. Με νοιάζει όμως και με καίει αυτή η εικόνα. Υποφέρουμε, κύριοι, πονάμε, πώς το λένε; Εσάς σας αρέσει; Μπορεί κάποιος να μας εξηγήσει τι συμβαίνει; Τι στην ευχή έγινε από το πρώτο lockdown και μετά και μια ομάδα που την καμαρώναμε μεταβλήθηκε σε μηχανή σπασίματος των νεύρων μας; Γιατί ακριβώς έφυγε ο Sabri Lamouchi; Μήπως τελικά το πρόβλημα δεν ήταν αυτός; Πώς γίνεται παίκτες που κουβαλάνε εμπειρίες πολλαπλών ανόδων σε μας να συμπεριφέρονται σαν αδιάφορα και κακομαθημένα παιδάκια με την ανοχή της τεχνικής και της διοικητικής ηγεσίας και (αν πιστέψουμε τα όσα γράφονται) να δέχονται τα πυρά εύκολοι στόχοι όπως ο Albert Adomah ή ο Yuri Ribeiro;

Υπάρχει κανείς που να θέλει να παίζει σήμερα στη Forest εκτός του Ryan Yates που τουλάχιστον έχει συναίσθηση τού τι του έχει προσφέρει αυτός ο σύλλογος; Οι υπόλοιποι, με τις παχυλές αμοιβές με αποκορύφωμα τα 37 χιλιάρικα την εβδομάδα του Anthony Knockaert, τι ακριβώς κάνουν για να ξεφύγει η ομάδα από αυτή τη μιζέρια; (Και μιας και τον ανέφερα και γίνεται τόσος ντόρος για το αν θα μείνει μετά τον Ιανουάριο που τελειώνει ο δανεισμός του, η απάντησή μου είναι όχι χωρίς δεύτερη σκέψη! Όταν πρέπει να κρατήσει τη μπάλα στα πόδια του καμιά τριανταριά δευτερόλεπτα και να κάνει τρεις-τέσσερις ντρίμπλες πριν αποφασίσει τι θα την κάνει, κόβει τον ρυθμό μιας ομάδας που ήδη δεν μπορεί να δημιουργήσει, δίνει ανάσες στον αντίπαλο και από πάνω δεν βοηθάει και στο αμυντικό κομμάτι - κατά συνέπεια, στο καλό και να μη μας γράφει!)

Ο Chris Hughton φυσικά και δεν ευθύνεται για όσα έγιναν από τον Σεπτέμβριο και πίσω, όμως υποτίθεται ότι ανέλαβε να τα διορθώσει! Είχαμε τον Lamouchi που χτυπιόταν στον πάγκο και στο τελευταίο ματς έκλαιγε, βλέπουμε τώρα τον Ιρλανδό να αντιμετωπίζει την κατάσταση με τα χέρια στις τσέπες, αδιαφορώντας (;) μάλλον και αυτός αν κηλιδώνεται και το δικό του άψογο βιογραφικό. Παίζει η ομάδα καλύτερα; Όχι. Φέρνει καλύτερα αποτελέσματα; Έχουμε δύο νίκες στο 90φεύγα με μπόλικη δόση τύχης -παίρνοντας 6 βαθμούς αντί για 1 που αξίζαμε στα συγκεκριμένα παιχνίδια- και τρεις συνολικά σε 14 αγώνες. Θέλετε σε 10, από τότε που ανέλαβε ο Hughton; Ας το πούμε κι έτσι. Πείθουμε ότι μπορούμε να κάνουμε μια πορεία ανάλογη της περσινής; Εδώ βλέπω κάπου τα Χριστούγεννα ο στόχος να είναι αποκλειστικά σωτηρία! Έχει άραγε και πιο κάτω από αυτό; 

Ο Sammy Ameobi στη φωτογραφία επάνω πιάνει το κεφάλι του. Επειδή άραγε πονάει ή σε στυλ "τι λάθος έκανα"; Στο ριπλέι του γκολ που έκρινε τον αγώνα, στο 43' και ενώ η Forest ήταν σαφώς καλύτερη, μόνο εγώ είδα ότι στη σέντρα-ψαλίδι του André Ayew και την πρώτη απόκρουση του Scott McKenna o Connor Roberts στηρίχθηκε στο κεφάλι του εξτρέμ μας και με τα δύο του χέρια για να πηδήσει πιο ψηλά και να στείλει με κεφαλιά τη μπάλα στην απέναντι γωνία του Brice Samba; Λεπτομέρεια: Ο Ameobi είναι 1,94 και ο Roberts 1,75! Είναι δυνατόν να πήρε την κεφαλιά χωρίς να κρατήσει κάτω τον αντίπαλό του που είχε εμφανές πλεονέκτημα λόγω ύψους και θέσης; Κι όμως κανένας δεν σάλεψε, ούτε καν ο ίδιος ο Ameobi - μόνο ο Samba διαμαρτυρήθηκε σε αυτιά κουφών ως συνήθως. Τέτοια σιωπή, που μου μπαίνουν πια ψύλλοι στα αυτιά μήπως και κάνω λάθος και ο Roberts όντως απλώς πήδησε ψηλότερα και καθ' όλα νόμιμα! Σε αυτή την περίπτωση, λυπάμαι, Sammy, αλλά εγώ στη θέση του Hughton θα σε έστελνα στην εξέδρα για αρκετό καιρό. Έγκλημα τόση χαλαρότητα μέσα στην περιοχή, που αν -επαναλαμβάνω- ισχύει λέει πάρα πολλά για το πόσο ακριβώς "εκτιμούν" την ομάδα και τον κόσμο της κάποιοι παίκτες!

Ήταν ένα ματς που βόλευε πέρα για πέρα τη Swansea, μια αντιπαθέστατη ομάδα συνηθισμένη στις λεγόμενες "επαγγελματικές νίκες", για την οποία δεν ξεχνάμε πώς έφυγε πέρσι από το City Ground με έναν βαθμό που δεν άξιζε και που σε τελική ανάλυση της εξασφάλισε την είσοδο στα πλέι-οφ αντί για μας. Εγώ δεν μπορώ να καταλάβω γιατί υπάρχει τόσος διαιτητικός σεβασμός σ' αυτή την ομάδα. Έχει τόσο φοβερή ιστορία που να τον δικαιολογεί; Έχει τέτοιες άκρες στα "ψηλά"; Πέρσι ήταν ο Oliver Langford με το πέτσινο πέναλτι στον Ayew και την εντελώς αντικανονική εκτέλεση του τελευταίου, φέτος ο Tony Harrington που δεν μας άφηνε ούτε να τους ακουμπήσουμε και ενέδωσε στα παρακάλια του Γκανέζου για να μη φάει κίτρινη στo 22' ενώ είχε κλαδέψει από πίσω τον Yates. Την έβγαλε για πρώτη φορά από το τσεπάκι στο 51', όταν ο Harry Arter, που είχε αφήσει τη θέση του στην ενδεκάδα από το προηγούμενο ματς στον Miguel Ángel Guerrero (και ο Joe Lolley στον Knockaert) και είχε περάσει στο 37' στη θέση του τραυματισμένου Jack Colback (με τον McKenna να παίρνει το περιβραχιόνιο), κιτρινίστηκε για ένα φάουλ στον Jay Fulton, από τα πολύ συνηθισμένα σε ένα ποδοσφαιρικό ματς. Να μην πούμε και για την κίτρινη στον McKenna που δεν ήταν καν φάουλ. Τέλος πάντων!

Όχι, δεν παίξαμε και πάλι ιδιαίτερα καλά και ας αρχίσαμε όμορφα, με τον Ameobi στο 5' να περνάει άνετα δύο αντιπάλους και να σεντράρει, αλλά τον Lyle Taylor να μην πιάνει το μόνο σουτ που μπορούσε (τακουνάκι) όπως ήθελε και να στέλνει τη μπάλα ελάχιστα έξω από το αριστερό δοκάρι του Freddie Woodman. Δεν κάναμε και πολλά παραπάνω. Την καλύτερη ευκαιρία μας τη χάσαμε στο 39', όταν από μπαλιά του Guerrero o Knockaert ελίχθηκε στην περιοχή και σούταρε με το αριστερό περίπου από το πέναλτι, για να αποκρούσει ο Woodman με το πόδι. Στο 50', σε σέντρα του Ribeiro και πρώτη κεφαλιά του Yates, που έμπαινε πολλές φορές στην περιοχή για αυτόν τον σκοπό, ο Taylor βρέθηκε απέναντι από τον Woodman αλλά τον πρόλαβε ο Ryan Bennett και έδιωξε σε κόρνερ. Στο 63' ο Lolley, που είχε μπει δέκα λεπτά πιο πριν αντί του Guerrero, εκτέλεσε γρήγορα ένα πλάγιο και έβγαλε τον Taylor δεξιά στην περιοχή, με τον σέντερ φορ μας να πιάνει αμέσως το σουτ και να αστοχεί. Ο Taylor, που ως συνήθως δούλεψε μάλλον περισσότερο από κάθε άλλον Red, στο 68' βγήκε στην κόντρα με αρκετό κόσμο γύρω του και μετά από πολλές περιπέτειες η μπάλα στρώθηκε στον Knockaert πλάγια αριστερά στην περιοχή, αλλά το διαγώνιο σουτ του βγήκε άουτ. Μια κεφαλιά του Taylor υπό πίεση από σέντρα του Cyrus Christie στο 85', όταν ο Hughton σε μια κίνηση τόνωσης της επίθεσης (ή και απελπισίας, όπως το πάρει κανείς) είχε βάλει και τον νεαρό Will Swan για το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο του (αν και μετά από καιρό είχε στον πάγκο και τον Alex Mighten), επίσης δεν βρήκε στόχο.

Εκτός από το γκολ, η Swansea στο πρώτο ημίχρονο απείλησε μόνο στο 19', όταν από φάουλ του Matt Grimes o Bennett έπιασε στην περιοχή κεφαλιά πάνω στον Samba. H κορυφαία φάση της ήταν στο 47', όταν ο Grimes σέντραρε από αριστερά και ο Ayew αστόχησε για λίγο στο ανάποδο ψαλίδι που επιχείρησε. Στο 73', μετά από αρκετές πάσες που άλλαξαν έξω από την περιοχή μας, οι Swans τροφοδότησαν τον Roberts, που σημάδεψε αυτή τη φορά τον τερματοφύλακά μας, και στο 84' από κόρνερ του Grimes η μπάλα πέρασε από πολλούς, βρήκε στο στήθος τον Marc Guéhi και έφυγε βασανιστικά λίγο έξω από το αριστερό δοκάρι μας. Τώρα, από πού ακριβώς έβγαλε ο Steve Cooper το συμπέρασμα ότι η ομάδα του έπρεπε να είχε νικήσει με διαφορά δύο ή τριών γκολ, μόνο αυτός το ξέρει. 

Νομίζω πως δεν έχω καθαρό μυαλό για να γράψω κάτι άλλο. Η τρίτη σερί ήττα (όλες χωρίς να σκοράρουμε) μάς ξανάφερε στην 21η θέση, αφού χθες η γενναία Coventry έφερε 1-1 εκτός με την πρωτοπόρο Norwich και μας προσπέρασε. Στο σερί-"Γολγοθά" των πέντε αγώνων απέναντι στις πραγματικά καλές ομάδες της φετινής Championship έχουμε ήδη 0/2. Την Τετάρτη μάς επισκέπτεται η τρίτη στη βαθμολογία Watford, που χθες διέλυσε γηπεδούχος με 4-1 την Preston και θα έρθει για να παραμείνει αήττητη για έκτο συνεχόμενο ματς - τουλάχιστον. Στα υπόλοιπα ματς της 14ης αγωνιστικής είχαμε την Παρασκευή Brentford-QPR 2-1 και το Σάββατο Reading-Bristol City 3-1, Birmingham-Millwall 0-0, Blackburn-Barnsley 2-1, Cardiff-Luton 4-0, Derby-Wycombe 1-1 (καλά που υπάρχουν κι αυτοί οι δύο και δεν είμαστε ακόμα πιο κάτω), Huddersfield-Middlesbrough 3-2, Rotherham-Bournemouth 2-2 και Sheffield Wednesday-Stoke 0-0.

Forest: Samba, Christie, Figueiredo, McKenna, Ribeiro, Knockaert, Colback (Arter 37'), Yates, Ameobi (Swan 76'), Guerrero (Lolley 53'), L. Taylor.
Swansea: Woodman, Naughton, Bennett, Guéhi, Roberts, Smith, Fulton, Grimes, Bidwell, Ayew, Lowe (Routledge 80').
Σκόρερ: Roberts 43',
Διαιτητής: Tony Harrington. Κίτρινες: Arter 51', Figueiredo 74', McKenna 78', L. Taylor 92' - Woodman 87', Fulton 89'.
Θεατές: -

Chris Hughton: "Ήταν ένα πολύ απογοητευτικό απόγευμα. Βεβαίως και δεν πιστεύω ότι έπρεπε να χάσουμε σύμφωνα με την εικόνα του παιχνιδιού, αλλά αξίζουν συγχαρητήρια στη Swansea που διαχειρίστηκε πολύ καλά τον αγώνα μετά το γκολ και αμύνθηκε πολύ σωστά όταν έπρεπε. Η ιστορία επαναλαμβάνεται για μας, που είχαμε περιόδους με αρκετή κατοχή μπάλας στην επίθεσή μας, αλλά πρέπει τέτοιες περιόδους να τις εκμεταλλευόμαστε και αυτή τη στιγμή δεν το κάνουμε. Δεν θα κατηγορήσω την ομάδα ότι δεν δουλεύει αρκετά σκληρά, γιατί πιστεύω ότι το έκανε, αλλά δεν παίρνουμε αρκετά καλές αποφάσεις και δεν δείχνουμε το επίπεδο της ποιότητάς μας όταν βρισκόμαστε στην επίθεση. Το γκολ που δεχθήκαμε ήταν πάρα πολύ φτηνό και αυτή τη στιγμή αυτές οι λεπτές ισορροπίες μάς πληγώνουν, αφού δεν μπορούμε να σκοράρουμε στην άλλη άκρη του γηπέδου για να ελαφρύνουμε κάπως την πίεση. Οποιοσδήποτε θα έλεγε ότι αμυντικά θα έπρεπε να είχαμε αντιδράσει πολύ καλύτερα στη φάση του γκολ, αλλά και στην επίθεση δεν δημιουργήσαμε αρκετές καθαρές ευκαιρίες. Απέναντι σε μια καλή ομάδα σαν τη Swansea δεν γίνεται να έχεις και πολλές από αυτές, γι' αυτό και είμαι απογοητευμένος που δεν εκμεταλλευτήκαμε αυτές που μας παρουσιάστηκαν. Είμαι ικανοποιημένος από την κυκλοφορία της μπάλας, αλλά φυσικά και δεν είμαι ικανοποιημένος από την προσπάθειά μας στα δύο άκρα του γηπέδου. Είμαι πολύ εκνευρισμένος γιατί δεχόμαστε φτηνά γκολ στην άμυνα και δεν δημιουργούμε αρκετές ευκαιρίες στην επίθεση, αλλά είναι δική μου ευθύνη να ξανάρθω εδώ την Τετάρτη το βράδυ και να δείξω τις αρετές που έχουμε. Μετά από επτά αρκετά καλά παιχνίδια υπό την ηγεσία μου, ακολούθησε μια πολύ απογοητευτική περίοδος τριών ηττών και πρέπει να βγούμε από αυτή όσο πιο γρήγορα γίνεται, αρχής γενομένης από την Τετάρτη".

* Η φωτογραφία είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.